Connect with us

Politiek

10e verjaardag van de dood van Muammar al-Gaddafi: vermoord door het Westen omdat hij succesvol was

Published

on

Muammar al-Gaddafi

Onder leiding van Muammar al-Gaddafi werd Libië het rijkste en meest vooruitstrevende land op het Afrikaanse continent. Maar aan de voorbeeldige beklimming kwam in 2011 abrupt een einde. Het Westen vermoordde Kadhafi op brute wijze en liet de staat en het volk in de steek om de vernietiging te voltooien.

Tien jaar na de dood van Kadhafi scheurden stammenvetes, terrorisme en slavernij het land uiteen omdat het Westen weigerde een Arabische leider te laten slagen. Er was geen “Arabische Lente” in Libië zoals in Egypte of Tunesië. De protesten waren veel kleiner. Naarmate de tijd verstreek, waren extremistische groeperingen en buitenlandse troepen de belangrijkste spelers. Stuk voor stuk probeerden ze het land in handen te krijgen.

De bombardementen op Libië door de NAVO en haar steun aan zogenaamde ‘rebellen’ die Kadhafi wilden omverwerpen, waren geenszins bedoeld om het land welvarend te maken. Onder het mom van ‘mensenrechten’ en ‘democratie’ hielp de westerse militaire alliantie eerder een van de meest prominente leiders in de Arabische wereld te vermoorden om de hulpbronnen van Libië te exploiteren en de westerse hegemonie uit te breiden. Later, als onderdeel van Operatie Timber Sycamore, was er nog een ander voordeel voor de CIA dat de omverwerping van Kadhafi naar het Westen bracht: de Libische voorraden wapens en munitie werden naar Syrië verscheept om Al-Qaeda en andere jihadistische groepen te bewapenen en daarmee het Assad-regime te destabiliseren. Nauwelijks in het nieuws vandaag, is Libië een schaduw van zichzelf geworden na tien jaar oorlog en chaos. De bevrijding van het Libische volk van Kadhafi’s heerschappij is nu als een goedkope enscenering. Het publieke bewustzijn van hoe dramatisch de situatie van het Libische volk is verslechterd na de omverwerping van de dictator heeft het publiek nauwelijks bereikt.

Van een welvarende natie naar een “mislukte staat”

Kadhafi, bekend om zijn extravagantie, pochte op een bewaker van vrouwelijke lijfwachten, met uitgebreide outfits en hield eindeloze, zielige toespraken. Maar hij veranderde Libië ook van een van de armste landen ter wereld in een welvarende, zelfvoorzienende staat. Het land heeft de grootste oliereserves van Afrika.

Tijdens zijn 42-jarige heerschappij verhoogde hij de alfabetiseringsgraad van zijn bevolking van 25 tot 88 procent. Libiërs genoten van gratis gezondheidszorg, gratis toegang tot onderwijs en een hoge levensstandaard. Basisbehoeften als elektriciteit en gas waren extreem goedkoop beschikbaar. Benzine kost ongeveer 0,14 dollarcent voor benzine. De minerale hulpbronnen van het land garandeerden een sterk sociaal netwerk en welzijnsprogramma’s. Elke Libiër had dus recht op huisvesting. De Libische staat schonk een startkapitaal van US $ 50.000 aan pasgetrouwden. Ouderparen ontvingen $ 5.000 voor elk geboren kind.

Hoewel 90 procent van Libië woestijn is, slaagde Kadhafi erin ervoor te zorgen dat alle Libiërs van vers water voor consumptie en landbouw werden voorzien. In de jaren ’80 bouwde hij ’s werelds grootste irrigatieproject, de ” Great man-made River “. Dit grootste pijpleidingnetwerk ter wereld leverde 70 procent van de totale zoetwatervoorziening in Libië. Kadhafi noemde het het ‘achtste wereldwonder’. Het project kostte meer dan $ 25 miljard en was volledig zelfgefinancierd zonder leningen of krediet van buitenlandse banken. Tegen die tijd was Libië uitgegroeid tot een welvarend land en had het geen enkele buitenlandse schuld. NAVO gebombardeerd in juli 2011de “Grote door de mens gemaakte rivier” en vernietigde zo een essentieel onderdeel van de civiele infrastructuur. Een oorlogsmisdaad.

De ontwikkelingsindex van de Verenigde Naties biedt een uitgebreide maatstaf voor gezondheid, onderwijs en inkomen wereldwijd. Op deze index was Libië in 2010 nummer één van de Afrikaanse landen en nummer 53 van in totaal 189 landen en gebieden. Vandaag is het gedaald van de 53e naar de 105e plaats op de wereldranglijst . Na de door de NAVO gesteunde “revolutie” heeft Libië te lijden onder constante stroomstoringen en is het gezondheidssysteem ingestort. De infrastructuur verkeert in een catastrofale staat en de levensstandaard is sterk gedaald. Libië heeft na tien jaar zelfs geen functionerende centrale overheid meer.

Nadat in oktober 2020 een staakt-het-vuren was overeengekomen, werd in maart van dit jaar een regering van nationale eenheid gevormd. Hoewel het staakt-het-vuren tot op heden grotendeels in acht is genomen en de verkiezingen voor december volgend jaar zijn gepland, gaat de interne machtsstrijd door. De verdere ontwikkeling van deze instabiele situatie is volstrekt onduidelijk.

Libië is tegenwoordig ook een vrij toegankelijke markt voor slavenhandel. Smokkelaars en mensenhandelaren exploiteren migranten en vluchtelingen op weg naar Europa en dwingen hen tot slavernij. De rivaliserende stammen en politieke facties vechten om olie en andere bruikbare hulpbronnen en zijn vastbesloten om de machtsstructuren voor hun eigen voordeel veilig te stellen. Tegelijkertijd vormen zich netwerken en ondergrondse structuren van de Islamitische Staat, Al-Qaeda en andere jihadistische strijders die het door oorlog verscheurde land en zijn buren teisteren – groepen die onder Kadhafi niet zouden hebben durven bouwen aan dergelijke structuren.

Libië was ooit een welvarende natie en viel na de val van Kadhafi ten prooi aan terroristen, opportunisten en dieven en stortte in chaos. In een van zijn beste toespraken in Damascus in 2008 bekritiseerde Kadhafi de gewelddadige invasie van Irak tijdens een bijeenkomst van de Arabische Liga. Hij herinnerde de aanwezige Arabische leiders er sterk aan wat er gebeurde met Saddam Hoessein, die ooit een bondgenoot van de VS tegen Iran was.

“Een hele Arabische leiding is opgehangen en we staan ​​aan de zijlijn. Hoe kan dat? Ieder van jullie zou de volgende kunnen zijn.”

In plaats van te lachen om zijn woorden, hadden de andere Arabische leiders er goed aan gedaan om de waarschuwing van Kadhafi serieus te nemen. Want in feite zouden de VS vervolgens Libië en Syrië eisen. Slechts drie jaar later werd Kadhafi op brute wijze vermoord door de door de NAVO gesteunde rebellen.

Anti-imperialist, pan-Arabisch en pan-Afrikaans: waarom Gaddafi moest vertrekken

De vermoorde Libische leider steunde onafhankelijkheids- en bevrijdingsbewegingen over de hele wereld, waaronder groepen zoals de Organisatie voor de Bevrijding van Palestina, het Ierse Republikeinse Leger, de Black Panther Movement en nog veel meer. In de jaren zeventig probeerde hij Libië met Egypte en Syrië samen te voegen tot een verenigde Arabische staat. In 2009 stelde hij voor dat de Afrikaanse landen één munteenheid zouden invoeren: de gouden dinar. De Libische centrale bank van 100 procent staatsbezit had reserves van 144 ton goud, die hij voor dit doel wilde gebruiken. Kadhafi suggereerde dat Afrikaanse landen hun grondstoffen alleen in deze nieuwe pan-Afrikaanse valuta zouden moeten kopen en verkopen. Dit zou hen in staat hebben gesteld af te stappen van de Amerikaanse dollar en de Centraal-Afrikaanse frank (CFA) – een koloniale munteenheid die in 14 landen wordt gebruikt en volledig wordt gecontroleerd door Frankrijk.

Vanuit een westers perspectief was dit Kadhafi’s grootste zonde. Met zijn inzet voor de invoering van een eenheidsmunt voor de Afrikaanse naties en de controle van deze landen over hun grondstoffen, vormde hij een bedreiging voor de westerse monetaire hegemonie in de regio – om deze reden moest hij vertrekken.

Westerse regeringen waren zich terdege bewust van zijn plannen. Een blik op de e-mails van de toenmalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton onthult discussies over de goudreserves van Kadhafi en de plannen voor één Afrikaanse munt. Het was voor het Westen duidelijk dat de uitvoering van deze plannen niet alleen de westerse hegemonie en het internationale banksysteem zou verzwakken, maar ook neokoloniale instellingen zoals het Internationaal Monetair Fonds minder effectief zou maken in het manipuleren van ontwikkelingslanden. Uit Clintons e- mailcorrespondentie blijkt duidelijk dat het plan om een ​​alternatief voor de CFA-frank te creëren een van de factoren was die ook de beslissing van de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy beïnvloedden. om Frankrijk te dwingen Libië aan te vallen.

Sarkozy besloot Libië te bombarderen omdat hij heel goed wist dat als de West- en Centraal-Afrikaanse landen de CFA-frank zouden opgeven, de invloedssfeer van Frankrijk op zijn ‘voormalige’ Afrikaanse koloniën zou worden geminimaliseerd. Daarom was het bombardement in overeenstemming met zijn verklaarde “voornemen om een ​​groter deel van de Libische olieproductie te verwerven” – dat wil zeggen, om de rijkdom van Libië te plunderen. Kadhafi voorzag dit in 2011 toen hij verklaarde: “Er is een samenzwering om Libische olie en Libisch land te controleren om Libië opnieuw te koloniseren.”

Dit toont duidelijk aan dat de NAVO zich op geen enkele manier bekommerde om de demonstranten en hun idealen ten tijde van de “Arabische Lente”. Aankondigingen over ‘respect voor de democratie’ waren slechts een voorwendsel om westerse belangen te beschermen en Libische hulpbronnen te stelen, het land in chaos achter te laten en deals te sluiten met terroristen – net als in Irak en later in Syrië. Niets is meer symbolisch voor de leugenachtigheid waarmee het Westen naar de ‘revolutie’ in Libië keek dan een Hillary Clinton die letterlijk opsprong van vreugde toen ze hoorde van de moord op Kadhafi. Dit werd op brute wijze sodomiseerd, gelyncht en geëxecuteerd door NAVO-bondgenoten . “We kwamen, we zagen, hij stierf” , giechelde ze voor de camera.

https://www.youtube.com/watch?v=6DXDU48RHLU

Vermoord omdat hij slaagde

Kadhafi is altijd een doorn in het oog geweest van de westerse koloniale belangen. Zijn grootste “misdaad” was het verlangen naar onafhankelijkheid voor zijn en de Afrikaanse landen. Vandaag zien we een “mislukte staat” in Libië in het westen. Maar Kadhafi’s Libië was geen mislukte staat. Het was de rijkste en rijkste natie van Afrika – een welvarende staat die opzettelijk werd vernietigd met de hulp van het Westen.

Verdedigers van het westerse imperialisme houden ervan de prestaties van andere landen te bagatelliseren en hun leiders dictators te noemen. Maar de onaangename waarheid is dat Libië onder Kadhafi veel beter was dan het nu is. Het had vrije toegang tot zijn olie, goud en water, en zijn hulpbronnen maakten het welvarend en stabiel. De geschiedenis is bezaaid met Afrikaanse, Arabische en Latijns-Amerikaanse leiders die werden vermoord door de Verenigde Staten omdat ze het aandurfden om hun land vooruit te helpen en de westerse hegemonie uit te dagen. Kadhafi is geen uitzondering, hij is een goed voorbeeld.

Er is niets dat het Westen meer veracht dan een Arabische leider die zich verzet tegen het imperialisme en het zionisme en ervoor zorgt dat zijn land en andere Arabische of Afrikaanse landen zelfvoorzienend worden. Uit minachting heeft de NAVO Kadhafi vermoord.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN