Amerikaanse ‘Democratie’ – Een spektakel van de oorlogspartij

Amerikaanse ‘Democratie’ – Een spektakel van de oorlogspartij

2 augustus 2019 0 Door Indignatie redactie
0
()

Met meer dan 20 kandidaten voor de Democratische partij die strijden om de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2020, lijkt er een overvloed aan keuze te zijn uit een blik op het enkele aantal kanshebbers. Maar de oppervlakkige optica is verre van “2020-visie”.

Jammer genoeg lijkt er op het cruciale buitenlands beleid inzake militarisme, oorlog en vrede en op de betrekkingen met Rusland en China weinig verschil te bestaan ​​tussen het drukke veld. De enige opmerkelijke uitzondering, althans tot nu toe, is de Hawaiiaanse congresvrouw Tulsi Gabbard.

Aangezien onze columnisten Philip Giraldi en Tom Luongo beide afzonderlijk hebben beoordeeld in recente commentaren voor SCF, lijkt Gabbard de enige echte anti-oorlogskandidaat te zijn.

Gabbard, een ervaren soldaat die in Irak diende, heeft met klem kritiek geuit op het overzeese militarisme van Amerika en heimelijke oorlogen voor verandering van regime. Ze heeft ook duidelijk opgeroepen tot een einde aan de vijandigheid in de stijl van de Koude Oorlog tegen Rusland en voor betere bilaterale betrekkingen.

Gabbard is in zekere zin een echo van Donald Trump toen hij zich kandidaat stelde voor het 2016-presidentschap. Trump veroordeelde toen de Amerikaanse buitenlandse oorlogen en bood de ontwikkeling van normale betrekkingen met Rusland aan. Sindsdien heeft Trump echter jammerlijk gefaald om het militarisme van Washington te beëindigen. Hij is inderdaad een nog grotere militarist geworden dan eerdere presidenten, die het toch al gigantische budget van het Pentagon heeft opgevoerd en een beleid van roekeloze agressie jegens Iran heeft ingesteld.

Met betrekking tot Rusland heeft Trump te kennen gegeven vriendschappelijke betrekkingen met Moskou te willen hebben. Desondanks is hij niet teruggeschroefd op de provocerende opbouw van de NAVO langs de grenzen van Rusland; zijn administratie blijft Moskou straffen voor valse claims, waaronder de kwestie van de handel in gas en energie met Europa; en om het allemaal te stoppen, hebben de VS deze week officieel hun toetreding tot het Intermediate-Range Nuclear (INF) Verdrag beëindigd. De beëindiging van de INF door de VS werpt een spook op van een nieuwe wapenwedloop met Rusland en ondermijnt ernstig de wereldwijde vrede en veiligheid. Het was president Trump die er persoonlijk op aandrong het INF te beëindigen door ongegronde beweringen te maken dat Rusland het verdrag schendt.

Kortom, Trump is geen vriend van Rusland en zijn eerdere verkiezingsbeloften om de Amerikaanse status-quo over kwaadaardig buitenlands beleid aan te vechten, zijn zielig lege retoriek gebleken.

Het valt nog te bezien of Tulsi Gabbard doorgaat naar de benoeming tot kandidaat-democraat voor het presidentschap. En of ze haar belofte blijft behouden om het buitenlands beleid van de VS fundamenteel te veranderen op het gebied van militarisme, oorlog en vrede en in het bijzonder voor het creëren van een echte reset in de betrekkingen met Rusland.

Lees ook:  Hoe het best verkochte anti-Trump-boek helpt nepnieuws tegen Rusland te verspreiden

Zoals onze beide hierboven genoemde columnisten hebben beoordeeld, zijn de door de VS mainstream door het bedrijfsleven bestuurde media en het politieke establishment van Washington een systematische en gemene campagne gestart om Gabbard uit te smeren als “zacht voor Rusland” en een “stroman van het Kremlin”. Dezelfde lastercampagne is natuurlijk een non-stop poging geweest om Trump politiek te ontruimen sinds hij meer dan twee jaar geleden het Witte Huis binnenkwam. Hij lijkt zich te hebben aangepast aan de druk door zelfcensuur en onderdrukking van zijn vroegere belofte om de betrekkingen met Rusland te herstellen.

Dat brengt ons terug bij de andere 20 of zo Democratische kandidaten. Vrijwel allemaal voldoen ze aan de gigantische media-hoax (“psyops”) bekend als “Russiagate” die het Amerikaanse publiek bombardeerde met misleidende beschuldigingen van Russische “inmenging in de Amerikaanse democratie”.

Democraat koplopers Joe Biden en Kamala Harris zijn voorstanders van deze onzin. Dat geldt ook voor zogenaamde “radicaal-linkse” kandidaten Bernie Sanders en Elizabeth Warren. Een handige compilatie van alle uitgesproken opvattingen van de kandidaten over Rusland als “een vijand” en hun denigratie van president Vladimir Poetin als een “dictator” illustreren de uitputbare armoede van onafhankelijk, intelligent denken onder de Amerikaanse politieke klasse. Van deze ‘tegenstanders’ wordt verondersteld dat ze Amerikaanse kiezers een verandering bieden ten opzichte van Trump. Toegegeven, Trump heeft de hele Russiagate-claims als “nepnieuws” bespot – en hij heeft gelijk dat te doen. Maar wat heeft Trump eigenlijk gedaan om normale relaties met Moskou na te streven? Zeer weinig.

Alle Democratische kandidaten – met de eervolle uitzondering van Gabbard – staan ​​erom bekend om in verschillende mate de ideologie van de Koude Oorlog te herbergen waarin Rusland wordt afgeschilderd als een vijand of tegenstander. Ze hebben deze rampzalige en beledigende kijk op Rusland gebruikt als een manier om Trump aan te vallen. In plaats van Trump uit te dagen op zijn dubieuze economische beleid ten gunste van de rijke en grote bedrijven, hebben de Democraten een zinloze en destructieve tactiek gebruikt om te proberen Trump te schilderen met een “Kremlin-agent”. Dergelijk denken heeft alleen maar steeds vijandiger Amerikaanse relaties met Rusland geconsolideerd, wat deze week culmineerde in de betreurenswaardige ineenstorting van het INF-Verdrag.

Naast het ondersteunen van de status quo van obscene militaire uitgaven van de VS en militarisme in het algemeen, toont de zogenaamde politieke oppositie tegen Trump met kristalheldere duidelijkheid aan dat er slechts één partij in de VS is – de War Party.

Republikeinen en democraten zijn in werkelijkheid twee kanten van dezelfde medaille die oligarchie en imperialistische oorlogen bevordert. Die conformiteit van het denken, zelfs onder de zogenaamde ‘radicaal-linkse’ kandidaten, is een weerzinwekkende reflectie op de gedegradeerde staat van de Amerikaanse politiek en democratie.

OPMERKING VAN DE REDACTIE: Indignatie.nl is van mening dat het helpen van lezers om op de hoogte te blijven van de gevolgen van de coronaviruscrisis een vorm van openbare dienstverlening is. Om die reden is dit artikel en al onze coronavirus-dekking gratis. Als u ons wil helpen met een kleine donatie voor onze schrijvers en medewerkers te ondersteunen, en gezond te blijven.
Lees ook:  Experts zetten zich schrap voor een apocalyptische toekomst terwijl de bossen van de aarde opbranden


How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Comments

comments