Migratiecrisis op vier fronten er komen steeds meer migranten: George Soros, Prinses Mabel en de ‘de grote vervanging’

Migratiecrisis op vier fronten er komen steeds meer migranten: George Soros, Prinses Mabel en de ‘de grote vervanging’

30 oktober 2019 0 Door Indignatie redactie
5
(2)

We hebben allemaal de cijfers gezien van de groeiende islamisering van Europa, met Frankrijk en Zweden ergens rond de 10% islamitisch, Nederland en België met ten minste 8%, en Duitsland, Noorwegen, Oostenrijk, Zwitserland, Griekenland en Groot-Brittannië ten minste 6% (om nog te zwijgen van de 11% van Bulgarije, 20% van Montenegro, 25% van Cyprus, 40% van Macedonië, 46% van Bosnië en Herzegovina, 58% van Albanië, en 96% van Kosovo dat islamitisch is).

1 – De ‘Black Vests’ van Frankrijk

De “Yellow Vests” in Frankrijk zijn vervangen door een nieuwe protestbeweging, die een nieuwe demografie vertegenwoordigt: op 12 juli 2019 haastten 700 leden van de “Black Vest” -beweging zich en bezetten het historische Pantheon in Parijs. De ‘Gilets Noir’ is een beweging van mensen zonder papieren, voornamelijk uit Noord-Afrika, waarvan de centrale vraag de status van ingezetene is voor alle migranten in Frankrijk. Ze eisen ook volledige eerbiediging van hun mensenrechten, inclusief hun recht op asiel, vast werk, de stopzetting van “racistische behandeling door wetshandhavingsinstanties” en de sluiting van detentiecentra voor vluchtelingen.

black vest

Op 12 juni organiseerden de Black Vests een demonstratie waarbij ze het kantoor van het Franse multinationale commerciële catering- en foodservicebedrijf Elior in het zakelijke district van Parijs bezetten. Elior werd gekozen vanwege het gebruik van illegale arbeidsmigratie. De demonstranten zeiden dat Elior regelmatig had geweigerd migrerende werknemers in de loop van de tijd te betalen en in sommige gevallen hun loon helemaal had ingehouden. Toen werknemers deze kwestie aan de orde stelden, dreigde het bedrijf de immigratieautoriteiten te informeren. In mei organiseerden de Black Vests protestacties in Terminal 2F op de luchthaven Charles de Gaulle (de locatie van het kantoor van Air France), waarbij de luchtvaartmaatschappij werd geëist de migratie van migranten zonder papieren te stoppen.

Groupe Ayanarchiste Alhambrakamura on Twitter

Envahissement du Panthéon par les Gilets Noirs. Papiers et liberté !!! https://t.co/P0royjsz8p

Echter, sommige deskundigen zijn van mening dat de Zwarte Vesten worden gebruikt om de lange termijn in diskrediet Geel Vest protesteert tegen Macron . Bovendien hebben Franse media gemeld dat de beweging wordt ondersteund door miljardair George Soros, die zijn fantastische rijkdom heeft gebruikt om grootschalige demografische verschuivingen in Europa tot stand te brengen, een inspanning die wordt aangeduid als de ‘Grote Vervanging’ (‘le grand vervanger’ “). De theorie van de grote vervanging werd ontwikkeld door de Franse politieke analist Renaud Camus, die schreef dat de Europese bevolking van de EU binnenkort zal worden vervangen (remplacés récalcitrant) door migranten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Camus gaat zover dat hij de fenomenen beschrijft als “de kolonisatie van Europa”.

“The Great Replacement is geenszins een“ theorie ”… Het is een appellatie voor een periode van geschiedenis, zoals de Honderdjarige Oorlog, de Godsdienstoorlogen, de Fronde, de Franse Revolutie, de Restauratie of de Grote Oorlog. Het is een naam, noodzakelijkerwijs bij benadering, voor een fenomeen, het belangrijkste in de geschiedenis van Frankrijk gedurende vijftien eeuwen, omdat het bij andere volkeren, als de geschiedenis voortduurt, niet langer de geschiedenis van de Fransen zal zijn. Andere namen hadden ook kunnen doen: invasie, kolonisatie, tweede bezetting, verandering van bevolking en beschaving, etnische substitutie, genosuicide, “genocide by substitution”, zoals Aimé Césaire, de communistische dichter, zei over een ander onderwerp (metropolitanen in het Franse westen Indië).”

“We kunnen zeggen dat er in de huidige politieke situatie in Frankrijk vier hoofdrolspelers zijn:

  1. “De Vervangen” die zich verzetten (remplacés récalcitrants) – dit zijn mensen zoals jij, zoals ik, de “autochtonen”, zij die weigeren te worden gekoloniseerd.

  2. “De Vervangen” die zich hebben verzoend met dingen, het hebben opgegeven of geen probleem zien met de verandering (remplacés toestemminggevers).

  3. ‘De vervangers’ zijn degenen die de vervanging van de inheemse bevolking organiseren. Zowel linkse als rechtse politici zijn bij de inspanningen betrokken.

  4. En ten slotte, ‘de vervangende’ (remplaçants), de nieuwe of toekomstige inwoners van Europa.

De tweede en derde groep moeten samen worden beschouwd, omdat ze in dezelfde richting gaan en uiteindelijk worden ingeslikt door de vierde. In feite zijn er dus maar twee groepen: degenen die ons willen overwinnen en degenen die zich ertegen verzetten. ‘

 

2 – EU: de bittere vruchten plukken van het migratiebeleid van 2015

Volgens Eurostat ontvingen de EU-lidstaten in 2015 meer dan 1,2 miljoen asielaanvragen, meer dan het dubbele van het bedrag dat in 2014 gold. Vier staten (Duitsland, Hongarije, Zweden en Oostenrijk) ontvingen ongeveer tweederde van de EU-asielaanvragen in 2015. Meer dan een miljoen migranten staken de Middellandse Zee over in 2015, hoewel het aantal het volgende jaar aanzienlijk daalde (tot 364.000).

migrant

De belangrijkste stroom van migranten kwam uit de landen in Noord-Afrika, het Midden-Oosten en Zuid-Azië. Meer dan 1,8 miljoen vluchtelingen en migranten kwamen in 2015 naar de EU. De sterke toename was het gevolg van destabilisatie in het Midden-Oosten en Noord-Afrika, inclusief de burgeroorlog in Libië, de Arabische lente, de oorlog in Syrië, de religieuze oorlogen in Niger en uitbreiding van terroristische beroepen. De EU had geen ontwikkeld model voor migratie of cohesiebeleid: de begroting werd berekend zonder rekening te houden met de vluchtelingeninstroom, grenscontrolepunten waren extreem laks en vluchtelingenkampen waren slecht gepland. Sommige maatregelen werden genomen om de situatie te verlichten, maar ze waren meestal te weinig te laat. Een overeenkomst tussen de EU en Turkije werd pas eind 2015 gesloten, waarbij 3 miljard euro werd geschonken aan Ankara voor de bouw en het onderhoud van vluchtelingenkampen.

De studie van de Franse politicoloog Pierre-Antoine Plaquevent “Soros en open samenleving: een metabeleid van globalisme” (Soros et la société ouverte. Métapolitique du globalisme. 2018) merkt op dat de vorming van het EU-migratiebeleid sterk werd beïnvloed door de ideeën van Soros , een man die bekend is geworden als de ‘zwarte kardinaal van de migratiecrisis’.

Een van de centrale ideeën van Soros die hij via verschillende denktanks en ngo’s naar voren brengt, is het verlaten van nationale grenzen. De vluchtelingencrisis kan nauwelijks een natuurlijk fenomeen worden genoemd: het is een politieke strategie.

In 2015 ontdekte Sky News-verslaggever wat bekend werd als het ‘Migrantenhandboek’ op het Griekse eiland Lesbos. Later bleek dat deze handboeken, in het Arabisch geschreven, vóór de oversteek van de Middellandse Zee waren gegeven aan vluchtelingen door een groep genaamd ” Welcome to the EU “. De groep wordt rechtstreeks gefinancierd door de Soros Open Society Foundation.

Soros ondersteunde niet alleen groepen die pleiten voor de hervestiging van migranten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika, hij hielp ook bij de ontwikkeling van het “Merkel Plan”, dat werd opgesteld door het European Stability Initiative (ESI), waarvan voorzitter Gerald Knaus senior onderzoeker is bij de Open Foundation Society. Volgens dit plan zal Duitsland asiel verlenen aan 500.000 Syrische vluchtelingen.

De migratiecrisis heeft natuurlijk in heel Europa ernstige zorgen baren. Een levendig voorbeeld is de reactie van de Hongaarse premier Victor Orban, die nu bekend staat om zijn verzet tegen het EU-migratiebeleid. Als reactie op de dagelijkse stroom van 7.000 migranten naar het grondgebied van Hongarije in 2015, organiseerde de Hongaarse regering strikte grenscontroles in strijd met EU-leiderschap.

orban

De ideologische bondgenoot van Soros, de familie Clinton, gaf onmiddellijk een verklaring af waarin hij Hongarije (en Polen die soortgelijke maatregelen namen) ervan beschuldigde te denken dat ‘democratie te problematisch is’, wat suggereert dat ze ‘een autoritaire dictatuur als Poetin willen hebben’. de beschuldigingen, erop wijzend dat “[t] hij opmerkingen over Hongarije en Polen… een politieke dimensie hebben. Dit zijn geen onbedoelde slip van de tong. En deze uitglijden of opmerkingen zijn vermenigvuldigd sinds we in het tijdperk van de migrantencrisis leven. We weten allemaal dat we achter de leiders van de Democratische Partij George Soros moeten zien. ‘

Hij voegde eraan toe dat, hoewel het mondstuk in dit geval de Clintons was, de stem toebehoorde aan Soros.

Soros zelf had dit te zeggen over het migratiebeleid van Orban: “Zijn plan beschouwt de bescherming van nationale grenzen als het doel en de vluchtelingen als een obstakel. Ons plan behandelt de bescherming van vluchtelingen als het objectieve en nationale grenzen als het obstakel. ”

Het EU-migratiebeleid heeft ook zware kritiek gewekt in West-Europa , vooral onder Euroskeptici, die hun politieke posities in Italië, Frankrijk en Duitsland hebben versterkt. De Italiaanse minister van Binnenlandse Zaken, Matteo Salvini, heeft vaak kritiek geuit op Duitsland, Frankrijk en Soros en beweren dat hun beleid en ideeën geen rekening houden met de positie van landen als Italië, die de dupe zijn van de toevloed van migranten.

3 – Chaos in Libië

De meeste migranten komen de EU binnen via Italië vanaf de kust van Libië. Het personeel van de Libische kustwacht ontving speciale training, financiering en benodigde apparatuur van de EU om de situatie aan te pakken … dit heeft echter niet geleid tot significante veranderingen in de stroom van migranten. De strijd tegen illegale immigratie uit Noord-Afrika wordt diep verzwakt door de chaos en het politieke machtsvacuüm in Libië. De aanwezigheid van verschillende machtscentra in het land is gunstig voor globalistische structuren die geïnteresseerd zijn in achtergestelde Noord-Afrikaanse staten .

salvini

Migranten uit Libië, een land dat sinds 2011 in een staat van burgeroorlog verkeert, maken gebruik van de diensten van smokkelaars om de Middellandse Zee over te steken (het centrale knooppunt is het eiland Lampedusa). De schepen die worden gebruikt om de migranten naar de kust van de EU over te brengen, voldoen meestal niet aan de technische vereisten van een transportschip en smokkelaars hebben de neiging om de draagkracht van hun schepen gevaarlijk te overschrijden om hun winstmarge te verbeteren. Dit resulteert in wekelijkse (zo niet dagelijkse) sterfgevallen voor diegenen die de gevaarlijke passage durven te riskeren. Tussen 2011 en 2016 namen ongeveer 630.000 mensen de “mediterrane route” naar Italië. De meerderheid (bijna 90 procent van de migranten) kwam uit Libië. Kleinere aantallen komen uit Egypte, Algerije en Tunesië, gebieden die nog steeds afkoelen van de Arabische lente.

De EU heeft pas in 2017 een overeenkomst getekend met betrekking tot deze Libische vluchtelingen. In de overeenkomst staat dat iedereen die illegaal in Europa aankomt of vastgehouden wordt om de Middellandse Zee over te steken, naar tijdelijke detentiecentra zal worden gestuurd. EU-subsidies hebben het probleem niet opgelost: voor de periode 2018-2019 heeft de Europese Commissie Libië een schamele € 15 miljoen toegewezen.

Hoewel er een aantal groepen zijn die aanspraak maken op macht in Libië, zijn de twee centrale krachten de door de VN erkende regering van nationale consensus onder leiding van Fayez al-Saraj in Tripoli en het Huis van Afgevaardigden onder leiding van generaal Khalifa Haftar in Tobruk. Interne politieke tegenstellingen verhinderen dat de regering proactieve maatregelen neemt om de situatie aan de grens aan te pakken.

Migranten vertrouwen op illegaal transport om Libië te ontvluchten, wat, zoals gezegd, extreme risico’s met zich meebrengt. In de afgelopen vijf jaar zijn 20.000 spoorloos verdwenen in de Middellandse Zee, 8.000 zijn dood aangetroffen en nog veel meer worden als vermist beschouwd.

Na de recente bombardementen op een vluchtelingenkamp door de troepen van Haftar , een sentimenteel interview met een man uit het kamp die zijn broer verloor, verspreid door de westerse media … experts wezen er echter op dat deze ongelukkige man helemaal geen Libiër was, maar Marokkaans, zoals was zijn broer en vele andere bewoners van het kamp.

Met andere woorden, deze migranten zijn vaak geen Libiërs die op de vlucht zijn voor burgeroorlog en terroristisch geweld … ze zijn inwoners van verschillende Arabische en Afrikaanse landen die speciaal door internationale organisaties zijn uitgenodigd in het vluchtelingenkamp om een ​​vereenvoudigde vorm van toegang tot de EU-landen te exploiteren.

De Franse politicoloog Pierre-Antoine Plaquevent merkt op dat “het geopolitieke scenario van George Soros duidelijk is: de destabilisatie van het Midden-Oosten zorgt voor migratiestromen en dezelfde stromen worden later gebruikt om Europa te verzwakken.”

4 – De Sudan Corridor: een nieuwe migratiecrisis?

Vóór de omverwerping van Omar al-Bashir werd Sudan beschouwd als een strikt migratiecontrolebeleid, ondanks de onstabiele situatie in Darfur en aan de grens met Zuid-Sudan. Sinds de verdrijving van al-Bashir is het hele land een broeinest van politieke instabiliteit geworden.

Het Internationaal Strafhof heeft tussen 2009 en in 2010 veroordelingen uitgesproken voor misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden in het land en heeft de voormalige president ook beschuldigd van het plegen van genocide. De zinnen werden echter niet erkend door de Arabische Liga of de Afrikaanse Unie. Dit heeft de globalistische machtsstructuren er niet van weerhouden Al-Bashir herhaaldelijk te typeren als een tiran en een dictator, ondanks het feit dat zijn werkelijke ‘misdaad’, wat hen betreft, het feit was dat hij voor hen ‘onrendabel’ bleek te zijn. Het is niet verwonderlijk dat de protesten een sterke globalistische oriëntatie hebben. Zoals de anti – imperialisme media opmerken, is verandering in ego in Sudan gunstig voor de Verenigde Staten en hun westerse partners als onderdeel van een strategie om de invloed van China in de regio te helpen beperken.

“Zoals het geval is in zoveel andere conflicten over de hele wereld, is het hoofddoel de Chinese economische ontwikkeling te blokkeren. De Chinezen zijn al jaren de grootste importeur van Sudanese olie en, behalve Angola, was Sudan de belangrijkste leverancier op het continent. Naast olie was Sudan echter een van de belangrijkste markten voor Chinese economische investeringen geworden. In 2002 was Sudan zelfs de op vier na grootste bron van inkomsten in China en was het een belangrijke speler geworden in de elektriciteitsproductie en andere markten. Om deze redenen begon China een bedreiging te vormen voor de Amerikaanse hegemonie in Oost-Afrika. “

Ondersteuning van de oppositie in Soedan in de reguliere media wordt voornamelijk bevorderd door krachten die de positie van de Open Society Foundation delen. De website van de organisatie bevat talloze materialen ter ondersteuning van de protesten.

De afgelopen jaren hebben veel door het Westen gefinancierde NGO’s hun publieke aanwezigheid in Soedan geïntensiveerd en hebben zich nu stevig gevestigd in Khartoem. Sommige van deze organisaties zoals “Sudan Now” en het ” Enough Project ” zijn direct verbonden met de Soros Foundation. De directeur van deze laatste is John Prendergast, een voormalige directeur van Afrikaanse zaken bij de US National Security Council. Zijn betrokkenheid, om nog maar te zwijgen van zijn nauwe relatie met VN-ambassadeur Susan Rice, Samantha Power en de George Soros International Crisis Group, moet het niveau van betrokkenheid illustreren van organisaties die in Sudan actief zijn en die direct of indirect deel uitmaken van de Amerikaanse inlichtingendienst.

The Enough Project is een bijzonder handig voertuig, goed georganiseerd om het door het Westen gemaakte verhaal over Sudan naar een nietsvermoedend en over het algemeen slecht geïnformeerd publiek te sturen. Acteur George Clooney is een van de frontmannen van de groep, die samen met Angelina Jolie, lid van de Council on Foreign Relations, het imago van de groep van politiek progressief humanisme bevordert, waardoor het de verbeelding van het Amerikaanse publiek kan beïnvloeden met de idee dat al-Bashir een compleet monster is, en daarom moeten de Verenigde Staten resoluut optreden om in te grijpen en “democratie” te vestigen.

In een noodsituatie slagen de Rapid Response Forces (RRF), geleid door Mohamed Dagalo, er nog steeds in om de veiligheid in Soedan te beheersen, maar vertegenwoordigers van de oppositie hebben hun inspanningen in toenemende mate met openlijke vijandigheid uitgevoerd. Het is echter belangrijk op te merken dat het hoofd van de RRF vrij populair is als gevolg van operaties tegen drugshandel en succes in de strijd met gewapende groepen in West-Sudan. Hij is er ook in geslaagd om migratiestromen gedeeltelijk te beperken. Sinds 2014 wordt de strijd tegen illegale migratie in Soedan gecoördineerd met de Europese Unie en andere internationale organisaties op basis van de Verklaring van Khartoem.

Toch is de huidige situatie uiterst precair. Als Dagalo uit de macht wordt gehaald, kunnen dingen dramatisch veranderen, en de resulterende uitstroom van migranten kan leiden tot grote chaos in Europa.

Om de RRF in diskrediet te brengen, stelt de oppositie Dagalo en zijn troepen voortdurend gelijk aan de Janjaweed, een pro-gouvernementele militie in Sudan, bekend om hun rol in de brutale oorlog in Darfur. Het conflict is begonnen in 2003 en heeft sindsdien geleid tot een gewapende confrontatie tussen de Janjaweed en de opstandelingen. Het woord ‘Janjaweed’ heeft tegenwoordig negatieve connotaties, omdat het wordt geassocieerd met ‘bestraffende detachementen’ en gewelddadige bendes.

Als de RRF de controle over het land verliest (een sterke mogelijkheid in het geval van een succesvolle staatsgreep), kunnen de grenzen van het land oncontroleerbaar worden, wat waarschijnlijk zal leiden tot een nieuwe migratiecatastrofe.

In juli 2018 werd een overeenkomst tussen de regering van Sudan, de VN en de EU-organisatie voor migratiecontrole ondertekend, waarbij de regering van Sudan garandeerde dat zij de controle over de stroom migranten zou behouden.

Deze overeenkomst kan echter alleen worden nageleefd als de politieke stabiliteit in Sudan wordt gehandhaafd, maar de situatie lijkt allesbehalve zeker. Hoewel de onderhandelingen tussen de oppositie en het leger nog niet tot concrete resultaten hebben geleid, zullen beide partijen spoedig een compromis moeten vinden, anders zou Europa geconfronteerd kunnen worden met een herhaling van de migratiecrisis van 2015.

Steun deze website en steun het vrije alternatieve nieuws zonder censuur:
IBAN: DE97100110012628055249
BIC:NTSBDEB1XXX
Op naam van: Erich brink
Onderwerp: Indignatie

Dit artikel is gekozen voor herpublicatie op basis van de interesse van onze lezers. Indignatie publiceert verhalen uit een aantal andere onafhankelijke nieuwsbronnen. De meningen in dit artikel zijn van de auteur en weerspiegelen niet het redactionele beleid van Indignatie.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 5 / 5. Vote count: 2

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Comments

comments