Ambassade VS zet Thailand onder druk over gifverbod voor Monsanto

Ambassade VS zet Thailand onder druk over gifverbod voor Monsanto

4 november 2019 0 Door Indignatie redactie

Onder de nieuwe regering van Thailand werden de inspanningen om giftige pesticiden en herbiciden, waaronder die van de Amerikaanse landbouwgigant Monsanto, te verbieden éérst vergroot en lijken – voorlopig – nu eindelijk geslaagd. Maar de weerstand blijft groot.

De vice-premier en minister van Volksgezondheid van Thailand Anutin Charnvirakul verklaarde ronduit dat “de VS zich alleen zorgen maakten over de handel. De Thaise regering maakte zich zorgen over de gezondheid van de Thaise consument”, meldt de Bangkok Post als reactie op klachten van de Amerikaanse ambassade over het verbod, In haar artikel “Regering verwerpt Amerikaanse oppositie tegen verbod op landbouwchemicaliën.”

Het artikel meldde ook dat:

In particular, the United States is opposing the ban on glyphosate, an informed source said, citing a copy of a US embassy letter sent to the prime minister and seven other cabinet ministers requesting a delay in imposition of the ban, and a review.
A copy of a document from the US Department of Agriculture supporting the US assertion that a ban on glyphosate will affect Thai imports of US soybeans and US wheat was enclosed with the letter.
….
The [Thai] government has rejected US opposition to its decision to ban use of three toxic farm chemicals, the herbicides paraquat and glyphosate and the pesticide chlorpyrifos.

In het bijzonder verzetten de Verenigde Staten zich tegen het verbod op glyfosaat, zei een geïnformeerde bron, daarbij verwijzend naar een kopie van een brief van de Amerikaanse ambassade aan de premier en zeven andere kabinetsministers waarin om uitstel van het verbod en een herziening van de maatregel wordt gevraagd.
Een kopie van een document van het Amerikaanse ministerie van Landbouw ter ondersteuning van de Amerikaanse bewering dat een verbod op glyfosaat de Thaise invoer van Amerikaanse sojabonen en Amerikaanse tarwe zal beïnvloeden, was bij de brief gevoegd.
….
De [Thaise] regering heeft de Amerikaanse oppositie tegen haar besluit om het gebruik van drie giftige landbouwchemicaliën, de herbiciden paraquat en glyfosaat en het pesticide chloorpyrifos, te verbieden, afgewezen.

De weigering van de huidige regering om tegemoet te komen aan de Amerikaanse eisen heeft veel lof ontvangen van zowel het publiek als organisaties zoals de Biothai Foundation die betrokken zijn bij het aandringen op het verbod, aldus de Thaise PBS in haar artikel: “Premier geprezen omdat hij niet heeft gereageerd op het verzoek van de VS om het verbod op glyfosaat uit te stellen.”

Het verbod wordt van kracht op 1 december van dit jaar.

In tegenstelling tot wat velen geloven, vertegenwoordigen Amerikaanse ambassades over de hele wereld niet het Amerikaanse volk, maar eerder het kleine handjevol grote bedrijven (en hun belangen) dat een enorme, onevenredige meerderheid van de Amerikaanse rijkdom bezit.

De Amerikaanse ambassade in Bangkok demonstreert dit door te leuren met gifstoffen die ook in het thuisland op weerstand stuiten, terwijl ze de beslissingen van de soevereine regering van Thailand betwisten en proberen druk uit te oefenen op Thailand om besluiten over zijn eigen binnenlandse aangelegenheden terug te draaien.

Klachten die door de Amerikaanse ambassade aan de Thaise regering waren overhandigd, werden geschreven door de Amerikaanse onderminister van Landbouw voor handel en buitenlandse landbouwzaken Ted McKinney.

PBS onthulde in haar artikel dat:

Delving into McKinney’s background, Biothai said the US official had spent about 19 years working for Dow Agro-Sciences, a wholly-owned subsidiary of Dow Chemical Company, which specializes in not only farm chemicals, but also seeds and biotechnology solutions.
Biothai said McKinney’s letter was an attempt to protect the interests of US chemical companies and not the interests of the American people or Thai farmers and consumers.

Lees ook:  Het zal moeilijk zijn om coronavirusvaccins tijdens de distributie bij temperaturen onder het vriespunt te houden, maar waarschijnlijk de sleutel tot het beëindigen van de pandemie

Biothai onderzochtt de achtergrond van McKinney en zei dat de Amerikaanse functionaris ongeveer 19 jaar had gewerkt voor Dow Agro-Sciences, een volledige dochteronderneming van Dow Chemical Company, dat niet alleen gespecialiseerd is in landbouwchemicaliën, maar ook in zaden en biotechnologie-oplossingen.
Biothai zei dat de brief van McKinney een poging was om de belangen van Amerikaanse chemische bedrijven te beschermen en niet de belangen van het Amerikaanse volk of Thaise boeren en consumenten.


Natuurlijk heeft Biothai gelijk. McKinney’s brief, McKinney zelf, samen met de Amerikaanse ambassade, beschermt en dient de belangen van grote Amerikaanse bedrijven en niet de belangen van het Amerikaanse volk of het Thaise volk waarmee de Amerikaanse ambassade constructieve relaties zou moeten opbouwen en onderhouden.

De Amerikaanse ambassade in Bangkok dient niet alleen als een kanaal voor het opleggen van de belangen van deze grote bedrijven aan Thailand, maar cultiveert ook oppositiefiguren in Thailand om Amerikaanse belangen te dienen bóven die van de Thaise natie en de Thaise bevolking zelf.

Terwijl de ambassade klaagt over het Thaise beleid om de volksgezondheid te beschermen tegen door de VS vervaardigde landbouwvergiften, accepteren vermeende “pro-democratie” groepen en fronten die zich voordoen als “niet-gouvernementele organisaties” (NGO’s) die beweren de publieke belangen te vertegenwoordigen, gretig Amerikaans geld aan en coördineren activiteiten met de ambassade om de belangen van de VS in Thailand bevorderen, terwijl ze op geen enkele manier èchte publieke belangen verdedigen.

Zulke groepen zijn onder meer Prachatai, iLaw, Thai Netizens, Issan Record, Thai Lawyers for Human Rights, de Cross Cultural Foundation en vele anderen die allemaal relatief stil zijn gebleven over de kwestie van het verbod op landbouwchemicaliën, ondanks de relevantie ervan voor publieke belangen.

Dit is met name het geval met betrekking tot het door de Amerikaanse overheid gefinancierde front “ENLAWTHAI”, dat beweert specifiek te vechten voor milieukwesties in Thailand, maar helemaal geen artikelen lijkt te hebben, in het verleden of het heden, met betrekking tot de groeiende weerstand tegen in het buitenland vervaardigde pesticiden en herbiciden. Het front besteedt in plaats daarvan het grootste deel van zijn tijd aan het belemmeren van de lokale industrie en ontwikkeling onder het mom van “milieuzorgen”.

Omdat de recente stap van de Thaise regering om grootschalig landbouwgif te verbieden zo populair is bij de publieke en legitieme lokale NGO’s, is het onwaarschijnlijk dat door de VS gefinancierde fronten zich daartegen direct zullen verzetten.
In plaats daarvan zullen ze hun inspanningen voortzetten om de huidige Thaise regering via politieke middelen te ondermijnen, onder het mom van het bervorderen van “mensenrechten” en “democratie”, terwijl ze de oppositie bevoordelen en beschermen (die waarschijnlijk het verbod ongedaan maken als ze ooit aan de macht kunnen komen).

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief INDIGNATIE-nieuws klik hier om te registreren



De oppositie van Thailand onder leiding van de schimmige miljardairs Thaksin Shinawatra, die al een lange staat van dienst heeft in het dienen van Amerikaanse belangen, en Thanathorn Juangroongruangkit die heeft gezworen de Thais-Chinese betrekkingen te keren ten gunste van deals met de VS en Europa, zouden perfecte kandidaten zijn voor het terugdraaien van dit historische landbouw/chemisch verbod. Het is niet verwonderlijk dat de bovengenoemde door de VS gefinancierde groepen sterke aanhangers zijn van beide oppositieleiders.

Lees ook:  'Diep van binnen is hij een doodsbang jongetje': Bob Woodward, John Bolton en anderen over Trump

Voorlopig is de moedige beslissing van Thailand om gevaarlijke big-agrarische chemicaliën te verbieden ondanks de druk van de VS, niet alleen een goed signaal voor het milieu en de volksgezondheid in Thailand, het is ook nog een indicator van afnemende Amerikaanse invloed op Azië naarmate landen in de regio doorgaan om zich te ontwikkelen, zichzelf en hun belangen regionaal te laten gelden en te ontsnappen uit de lange schaduw die de Amerikaanse suprematie in de regio al meer dan een eeuw heeft geworpen.

Maar zelfs als je denkt dat alles afgeregeld is, komt er een duiveltje uit een doosje. In wat een laatste poging lijkt te zijn om een verbod op de drie extreem giftige chemicaliën, namelijk paraquat, glyfosaat en chloorpyrifos, op te heffem, heeft het ministerie van Landbouw (!) een online “hoorzitting” gestart om het publiek te vragen of zij het eens of oneens zijn met het verbod. Ditt 14 dagen durende online proces begon op 24 oktober, twee dagen nadat het Nationaal Comité voor gevaarlijke stoffen, voorgezeten door de permanente secretaris van het ministerie van Industrie, een verbod op de drie chemische stoffen onder zware sociale druk had uitgevaardigd.

Van pro-chemische boeren wordt verwacht dat ze deelnemen aan de online hoorzitting in de hoop dat het verbod wordt opgeheven. Toen het ministerie van  Landbouw een paar maanden geleden zorgde voor de registratie van het gebruik van landbouwchemicaliën, met training voor boeren voor een “juiste toepassing” ervan, werd gemeld dat meer dan een half miljoen boeren zich bij het programma hadden aangemeld, ondanks sterke kritiek. Het publiek vroeg zich af waarom de staat belastinggeld gebruikte voor een programma dat elke vorm van gebruik van deze landbouwchemicaliën bevorderde.

Eerder had het Comité, bestaande uit verschillende overheidsinstanties, waaronder de ministeries van Landbouw, Industrie en Volksgezondheid, vóór gebruik van de chemicaliën gestemd totdat vice-minister van Landbouw Mananya Thaiset een campagne startte waarin werd opgeroepen tot een verbod. Dit leidde tot publieke bewustwording van de gevaren van de agrochemicaliën, en het Comité besloot vervolgens om het trio te herclassificeren van Type 3 toxische stoffen naar Type 4, en verbood hun productie, import, export of bezit.

Voorstanders van landbouwchemicaliën riepen de administratieve rechtbank op om het verbod op te schorten, wat volgens hen de gewasproductie aanzienlijk zou beïnvloeden, omdat andere chemicaliën met hetzelfde effect “duurder” zijn. Maar ze waren teleurgesteld toen de rechtbank hun verzoek op 1 november afwees. Volgens lokale berichten in de media kwamen twee voormalige leiders van het ministerie van Landbouw, Adisak Srisanpakit en Anant Dalodom, op de terechtzitting om hun steun te betuigen voor het gebruik van de chemicaliën.

Hoewel het online proces het publiek de mogelijkheid biedt in te stemmen met het verbod, wordt er op gespeculeerd dat het belangrijkste doel is om stemmen te verzamelen van de voorstanders van gebruik van de giftige landbouwchemicaliën. Er zijn berichten dat als de “Nee” -stemmen hoger zijn dan die vóór het verbod, de resultaten worden doorgestuurd naar de NCHS om een mogelijke U-bocht constructie te ondersteunen.

Lees ook:  De chaotische reactie van de regering van de VS op COVID-19 lijkt op de mislukkingen van 1914

Chemiczijn populair bij boeren omdat het land elk jaar grote hoeveelheden van het giftige trio importeert. Het is nu waarschijnlijker dat de pro-farm chemicaliëngroep, met zware lobby van agrochemische multinationals, weerstand tegen de chemicaliën kan overwinnen – vooral gezien het feit dat weinig mensen zich bewust zijn van de hoorzitting, en veel boeren nog verstoken zijn van het internet.

Volgens de wet zijn de drie chemicaliën nu nog toegestaan in zes soorten plantages, namelijk suikerriet, cassave, palmolie, maïs, rubber en fruit. Maar in de praktijk gebruiken de boeren ze vaak breder omdat er geen sterke handhaving van de wet is door de overheid. Ondanks beperkingen worden de chemicaliën toegepast op andere soorten planten en ook in stroomgebieden. Dergelijk willekeurig gebruik heeft bij waterbronnen het risico van chemische besmetting opgeleverd. Voedselveiligheidsactivisten hebben geklaagd over chemische residuen op monsters van groenten, terwijl academici en gezondheidsambtenaren zeiden dat sporen van deze chemicaliën in de voedselketen zijn terechtgekomen en in bepaalde gevallen zijn overgedragen van moeders op baby’s.

Pogingen om het verbod in te trekken zijn onterecht gezien het feit dat de verontreiniging nu het crisisniveau heeft bereikt. Gevallen van boeren die ziek worden van chemische vergiftiging zijn legio en leggen een zware last op het gezondheidsbudget van het land. Verlenging van het gebruik van deze giftige chemicaliën brengt de gezondheid van zowel boeren als consumenten (wereldwijd) in gevaar en brengt daarnaast grote schade toe aan het milieu.

Glyfosaat is ontwikkeld door de Amerikaanse gigantische agribusiness Monsanto (overgenomen door Bayer) en wordt verkocht onder de merknaam Roundup. In Frankrijk is Roundup sinds januari verboden. In België mogen particulieren het sinds 2018 niet meer gebruiken.
Er liggen nogal wat anti-Roundup-rechtszaken te wachten: 18.000 om precies te zijn. Allemaal van mensen die eveneens claimen ziek te zijn geworden van Roundup. Beursanalisten denken dat moederbedrijf Bayer zijn borst kan natmaken; een aantal van he schat dat het bedrag aan schadeclaims kan oplopen tot 5 miljard dollar.

Hier in Nederland spuiten we rustig door. Onze akkers kleuren geeloranje door de omstreden onkruidbestrijder Roundup. Het glyfosaat in Roundup is – blijkt uit vele onafhankelijke onderzoeken – kankerverwekkend. De politiek en de EU zal de volksgezondheid een zorg zijn. Ondanks dat er veel ophef en protesten zijn, besloot Brussel de vergunning voor de omstreden onkruidverdelger nog eens met vijf jaar te verlengen. Die vergunning werd afgegeven mede nadat de Europese toezichthouder tot het oordeel was gekomen dat de stof niet kankerverwekkend is – een mening die vermoedelijk dankzij zwaar lobbywerk tot stand is gekomen en in strijd is met het Europees voorzorgsbeginsel, waarbij alleen onbetwiste stoffen toegelaten mogen worden.

Chemiereus Bayer-Monsanto moet uiterlijk dit najaar een aanvraag indienen om de aflopende vergunning van glyfosaat verlengd te krijgen. Nederland speelt hierin een centrale rol: ze is één van de vier lidstaten (naast Frankrijk, Hongarije en Zweden) die verantwoordelijk is voor de nieuwe beoordeling van glyfosaat – en heeft dus een grote invloed op de Europese besluitvorming. De vorige vergunning voor glyfosaat was omgeven door schandalen waaronder ghostwriting van onderzoek, het zwart maken van tegenstanders en onenigheid over het kankerrisico onder wetenschappers. (Bron: Foodwatch)

Gezondheidsorganisatie WHO kwam eerder tot een hard oordeel: glyfosaat is wèl kankerverwekkend.



Comments

comments