Hoewel het islamisme de grootste bedreiging voor onze samenleving is, lijkt het te worden genegeerd, net als het linkse extremisme

Hoewel het islamisme de grootste bedreiging voor onze samenleving is, lijkt het te worden genegeerd, net als het linkse extremisme

12 november 2019 0 Door Indignatie redactie

Politiek en media in Duitsland roepen dagelijks het gevaar van de wet op en de strijd ertegen. Ongeveer 130 miljoen subsidies zullen beschikbaar worden gesteld om verenigingen, verenigingen, maatschappelijke organisaties en zelfs linkse groepen uit te rusten voor de strijd tegen de wet. Het grootste gevaar dat onze samenleving bedreigt, wordt echter zo zelden aangepakt, dat men van stilte kan spreken: islamisme.

Sinds de beslissing van kanselier Merkel om alle ‘vluchtelingen’ het land binnen te laten, zelfs zonder of met zichtbaar vervalste documenten, die tot vandaag niet is ingetrokken, kwam een ​​onbekend aantal IS-jagers naar ons toe en vroegen asiel aan. Het topje van de ijsberg werd enkele dagen geleden zichtbaar, toen werd aangekondigd dat de door heroïne geheiligde “Maritieme Redder” Carola Rackete moordenaars en folteraars naar Italië had gebracht. Maar de vermeende redder heeft geen schuldig geweten, want ze kan immers niet weten wie ze van de smokkelaars de zee opneemt. De meesten zouden geen paspoort hebben.

Deze nonchalance tegen terroristen, moordenaars en folteraars maakt deel uit van de politieke druk van de politiek en de media om ‘vluchtelingen’ bij migranten te zien, die geholpen moeten worden zonder te weten wie ze zijn. In de tussentijd hebben zich verschillende islamitische gemeenschappen gevormd in Duitsland, in wiens moskeeën de haat tegen het Westen wordt gepredikt en die de uitgangspunten vormen voor de Anis Amris van ons land. Hoevelen zijn dat, die waarschijnlijk niet eens de overbelaste personen kennen in de strijd tegen wettelijke bescherming van de Grondwet.

Uiterlijk was ze zich niet bewust

Er zijn ook actieve islamitische netwerken op internet die onze kinderen succesvol bekeren en motiveren om zich aan te sluiten bij de islamitische staat of andere terroristische organisaties. Het boek ” Leonora – Hoe ik mijn dochter verloor aan de IS – en ervoor vocht ” van Maik Messing, Volkmar Kabisch en Georg Heil gaat over één zaak .

Leonora Brass groeide op in een klein dorpje aan de rand van het Harzgebergte. Haar ouders waren niet getrouwd en gingen snel uit elkaar. Het tweede huwelijk van de vader mislukte en Leonora verloor een geliefde stiefmoeder. Ze woonde een week bij haar vader, maar was ‘s ochtends en’ s middags weg van zijn bakkerijbedrijf. Leonora was vaak alleen en helemaal alleen. Ze vond veiligheid in een gezin van haar Koerdische schoolvriendin Emine, waar de moeder er altijd was en samen het gezin at. Toen ze 14 was, wilde Leonora Kurdin worden. Ze begon interesse te krijgen in de islam en stond steeds meer aan de kant van de islamisten, de meisjes adverteerden als bruiden voor de ‘vechters’ van de IS.

Uiterlijk was ze zich niet bewust. Ze was actief in de carnavalclub, speelde theater, las senioren in het verpleeghuis, had haar eigen website, waarop ze cosmeticaproducten testte en zich kleedde als haar schoolvrienden. Haar vader merkte haar dubbelleven niet op en werd ook niet achterdochtig toen een Arabische kalligrafie op de deur van Leonora verscheen. Hij was het er zelfs mee eens dat een schaap dat Leonora en Emine een vriendin wilde geven, halal op zijn boerderij werd gedood.

Lees ook:  Klimaatverandering van een ander soort: 40 mesaanvallen in de laatste dagen - te warm voor december?
Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine donatie klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.

Comments

comments