Europa staat op een afgrond. De dag des oordeels van onze middernacht komt steeds dichterbij

Europa staat op een afgrond. De dag des oordeels van onze middernacht komt steeds dichterbij

28 november 2019 0 Door Indignatie redactie

Europa staat op een afgrond. De dag des oordeels van onze middernacht komt steeds dichterbij. Elke dag van inactiviteit ziet duizenden meer migranten haar heilige grenzen overschrijden; migranten die niet van Europa houden of waar ze voor staat; haar zien als een geldkoe om zich te voeden en uiteindelijk te slachten.

Het geroezemoes van ontevredenheid is overal op het continent te horen en te voelen, maar toch zijn we erg verdeeld. Degenen die ons overslaan, zijn op dit moment in veel opzichten meer verenigd dan wij, terwijl zij opereren onder hun ene religie, terwijl wij gefragmenteerd zijn; in veel opzichten cultureel herstellen van de Tweede Wereldoorlog, waar we als continent onze weg en onze identiteit verloren.

De ergste tijd ooit voor massamigratie vindt plaats in een tijd waarin we geestelijk kwetsbaar waren. De leeuwen onder ons waren uitgeput door de gruwelijke tragedie van die beruchte oorlog, dus zowel uit vermeende behoefte als voor vriendelijkheid, hebben we tenslotte de sluisdeuren geopend, niemand wilde oorlog of strijd in Europa. We hadden genoeg gehad.

In veel opzichten was het een historisch precedent, dat we ongebonden vriendelijkheid hadden getoond. Geen enkele andere samenleving zou zoveel vriendelijkheid hebben getoond, en toch hebben we dat gedaan. Zelfs tot ons eigen nadeel; hersenspoelen onszelf dat het in feite onze schuld was toen ze onze voedende hand van vriendelijkheid beet.

Nu hebben we er genoeg van. We wensen onze samenlevingen terug. We willen geen islamitische staat zijn, noch willen we een etnische minderheid zijn in ons oude thuisland.

Mijn vraag om over na te denken is wat ons kan verenigen. Naar mijn mening hebben we twee haalbare opties en ik zal schetsen wat de voor- en nadelen van elk zijn. De twee opties die ik het meest haalbaar vind om ons te verenigen, zijn het christendom en het etnonationalisme. Beide hebben hun voor- en nadelen en kunnen soms onderling uitwisselbaar zijn.

Ik zal beginnen met het christendom.

In veel opzichten, toen Europa onder druk stond van de islamitische expansie, was het ons geloof in Christus dat ons de macht gaf om het te overwinnen, twee opmerkelijke gelegenheden waren ” De Slag om Lepanto in 1571 ” en ” Het beleg van Wenen in 1683 “. Met ons geloof vochten we voor iets groters dan onszelf, vechten we om het nog steeds kloppende hart van het christendom te redden, waardoor onze mannen konden vechten voor iets meer dan zijzelf. Immers, als God aan onze kant staat, hoe kunnen we dan falen?

Een ander punt is de kracht van Mythe. Het christendom heeft veel legenden van woeste christelijke soldaten die onoverkomelijke kansen overwinnen om de overwinning te verkondigen over degenen die ons schade willen toebrengen, vaak strijders en predikers helpen inspiratie op te doen bij degenen die onze vernietiging wensen.

Lees ook:  GROOT INTERVIEW Thierry Baudet “Er is een behoorlijke heropleving in heel Europa gaande”.

Dan komen we bij wat we allemaal kunnen verbinden. We vechten voor iets groters: voor goedheid. Onze zaak gaat verder dan wat menselijk is, naar het goddelijke, waardoor mogelijk meer mensen aan boord komen met het willen Europa redden van de massakolonisatie die het momenteel ondergaat.

Vervolgens zal ik etnonationalisme onderzoeken.

Het is waar, geen emotioneel gezond persoon zou een minderheid in zijn vaderland willen zijn. Maar dat is wat we zeggen dat er gebeurt. Massale hoeveelheden mensen die ons vervangen, zonder onze toestemming, vaak ondankbaar. Ik zie haat in de harten van degenen die in Europa zijn komen wonen voor de inboorlingen. Zullen ze ons even genereus zijn als ze een meerderheid worden, met hun huidige houding? Ik denk het niet.

Etno-nationalisme gelooft dat elk ras verschillende IQ-reeksen heeft; dat we onder onze eigen soort meer geneigd zijn te bloeien dan in een allegaartje. Wij geloven dat de meest intellectueel en misdaadvrije samenlevingen vaak etnostaten zijn, aangezien de menselijke natuur uiteindelijk tribalistisch is. Wij geloven dat plaatsen met massamigratie hogere criminaliteitscijfers ervaren (zoals Londen).

Het gemiddelde IQ in Afrika is 70. In Europa is dit ongeveer 100 en in sommige Aziatische landen zoals Japan en Hong Kong kan dit ongeveer 110 zijn.

Wordt er echt van ons verwacht dat ze samengaan? Nee. Waarom zouden we, gezien onze verschillende genetische aanleg, moeten verwachten dat we ons op dezelfde manier gedragen? Een hondentrainer weet dat verschillende hondenrassen op verschillende stimuli reageren voor correcte gedragsverandering, ondanks het op zo’n lelijke manier te plaatsen, dus waarom denken wij mensen dat we op een andere manier anders zijn? Waren niet. Het is echter geen reden om te haten, maar een reden waarom we onze eigen unieke samenlevingen nodig hebben die werken rond het gemiddelde temperament van onze rassen. Een Europese man is tenslotte geen Chinese man en een zwarte man geen Arabier. We gedijen allemaal in verschillende stimuli, en elke wetenschap op dit gebied die niet is afgesloten door politieke correctheid heeft deze observaties gerechtvaardigd.

Maar het kan natuurlijk moeilijk zijn om een ​​voldoende groot deel van de samenleving aan boord te krijgen met ethno-nationalisme, zo niet onomwonden. Dit studiegebied heeft teveel associatie met blanke suprematie en nazi-ideologie om de touwtjes in handen te houden. Misschien zal ik ongelijk krijgen.

Op dit moment is mijn persoonlijke mening dat Europa een spirituele identiteit nodig heeft om zijn heilige landen terug te winnen en de barbaren uit de poort te duwen. Tenslotte, net toen het oude Rome viel, braken de barbaren niet door de poort. Ze werden binnengelaten.

Lees ook:  Is Greta Thunberg immuun voor het coronavirus? Optreden in het EU-Parlement veroorzaakt irritatie (video)

Comments

comments