Belachelijk hoe Europa zich laat chanteren door de VS

Belachelijk hoe Europa zich laat chanteren door de VS

24 december 2019 0 Door Indignatie redactie

Een Nederlands-Zwitsers bedrijf dat participeerde in de aanleg van die pijpleiding vanuit Rusland naar Europa, trok zich terug nadat de Verenigde Staten bij wet vastlegden dat iedereen die betrokken was bij dat project gestraft zou worden.

Niemand buiten dat bedrijf weet hoe die beslissing tot stand is gekomen. Heeft het bedrijf nog een poging gedaan om steun te krijgen van de Nederlandse, en/of Zwitserse regering? Of viel die beslissing juist nadat de regering van Nederland en/of Zwitserland druk uitoefenden op het bedrijf om af te haken? En in dat laatste geval, heeft die regering dan compensatie voor de misgelopen inkomsten in het vooruitzicht gesteld, zoals we miljoenen overmaken aan energiereus ‘Vattenfall‘, nadat we de keuze maakten om een goed renderende elektriciteitscentrale te sluiten, om bruinkoolstroom uit Polen en Duitsland te kunnen importeren? En zijn ze trots op dat bedrijf, omdat ze hebben geholpen te voorkomen dat Europa eigen keuzes maakt?

Veel van dit soort gespecialiseerde bedrijven overleven het niet zonder opdrachten. Ze bezitten schepen/platforms die miljarden hebben gekost om te bouwen. En het kan toch niet de bedoeling zijn de Russen een goed argument te geven om ook dat stukje Europese inbreng dan maar voor eigen rekening te voltooien, en die markt wereldwijd een betrouwbaarder alternatief te bieden? Het personeel dat op die schepen werkt kun je niet op een achternamiddag omscholen tot onderwijzer, of rechter. En andersom kun je iemand die leraar of rechter is ook niet zomaar inzetten om de schepen weer in bedrijf te nemen als de Verenigde Staten nog ergens een klus vinden waar ze die schepen voor zichzelf wel goed kunnen gebruiken.

Nou is het niet eens meer een publiek geheim dat de buitenlandse politiek van Nederland wordt geschreven door de Shell. En na alle mislukte ‘Regime Change‘ operaties in olielanden, en landen waar pijpleidingen doorheen hadden moeten worden aangelegd, terwijl de ‘Shale Boom‘ op zijn laatste benen loopt, omdat het goedkope geld op is, en het niet meer lukt de ene lening met de andere af te lossen, heeft de olie-industrie wereldwijd het tij tegen.

Lees ook:  De VS op de rand van complete en totale chaos

Shell is één van de oliereuzen die al vroeg inzag dat het profijtelijk kon zijn om je te tooien met een ‘Groen‘ imago. Vergeet ‘milieuvriendelijk‘ of ‘klimaatvriendelijk‘, het gaat slechts om de beeldvorming. Maar nadat Shell de pas werd afgesneden in het ‘Sakhalin‘-project, en ze geen vrije toegang meer hebben tot die (voor hen) lucratieve markt, botert het ook niet meer tussen Nederland en Rusland in de buitenlandse betrekkingen. Mede door een liegende minister die claimde met een Shell-delegatie bij Poetin te zijn geweest toen die verkondigde dat hij de hele wereld wilde veroveren. In 2018 wilde Shell nog groeien in Rusland, waar men die markt als ‘veelbelovend‘ zag, nadat het bedrijf het jaar daarvoor nog instapte om ‘Nordstream II‘ te realiseren. Dat was op hetzelfde moment dat in Nederland nog werd gefantaseerd over een ‘gasrotonde‘ waarin ons land de spil zou moeten zijn. Maar dat idee stond toen al op gespannen voet met wat de Amerikanen wilden zien te bereiken met hun coup in Oekraïne. Nu in alle openheid tentoongesteld door de wijze waarop Joe Biden die ambitie inkleedde, door zijn zoon een lucratieve baan te bezorgen bij een belangrijke ‘speler‘ in Oekraïne, wat de basis is voor het ‘Impeachment-circus‘.

Lees ook:  Democratische insider Simon Rosenberg: Trump wordt "gecoacht door Poetin" om de macht te grijpen

Koenders en Timmermans, en daarna Halbe Zijlstra, gingen als idioten tekeer tegen alles wat Russisch was, en als dat bedoeld was om de Russen ‘onder druk‘ te zetten ten bate van Shell, dan heeft het niet gewerkt. Maar eerlijk gezegd vrees ik dat die drie eerder gemesmeriseerd waren door alles wat Amerikaans was, en dat Koenders met name een duidelijke missie had om zoveel mogelijk landen te ‘bevrijden‘, door hen Al Qaida op hun dak te sturen. Een ambitie die Timmermans gretig overnam. Dus wellicht zag men Shell al niet meer staan?

Hoe dan ook, eerder dit jaar zag Shell zich ook genoodzaakt uit een project voor de productie van LNG te stappen, en zonder te claimen dat ik weet hoe het precies zit, denk ik dat Nederlandse politici willen dat Shell zich omvormt tot de ‘Groene Motor’ van de ‘Alles Elektrisch‘-wereld. En zou het mij ook niet verbazen als de Nederlandse regering namens ‘Washington‘ druk heeft uitgeoefend op ‘Allseas‘ om de stekker uit ‘Nordstream II’ te trekken, in dezelfde week dat de Russen en Oekraïne hun geschillen bijlegden en afspraken maakten over de doorvoer van gas door dat land, waarvoor vermoedelijk tijdens de recente top tussen Zelensky, Poetin, Macron en Merkel in Frankrijk al afspraken waren gemaakt.

Op zich is het geen slecht idee om Shell te inspireren tot het helpen zoeken naar alternatieven voor fossiele brandstoffen. Maar het kan problematisch worden als onze Amerikaanse ‘vrienden‘ helemaal geen interesse hebben in die alternatieven, maar alleen niet willen dat Rusland gas levert aan Europa. Als mijn lezing correct is, bevindt ‘Den Haag‘ zich in het kamp van ‘Washington‘ en het ‘Londen‘ van Boris Johnson, terwijl ons land zich heeft opgehangen aan ‘Brussel‘ (Merkel/Macron/Poetin/Zelensky). Dat moet dan haast wel spectaculair misgaan. En ongeacht of Trump nog vier jaar bijtekent, of dat één van de ‘Usual Suspects‘ van de ‘Democratische‘ partij het karretje gaat trekken. Om nog maar te zwijgen over het scenario van een burgeroorlog in dat land, of iets wat daar veel op lijkt.

Lees ook:  De Trump-hand slaat weer toe

Ook voor Shell een onoverbrugbare spagaat, en een recept voor ellende voor het bedrijf. Maar dat geldt eigenlijk voor elk bedrijf in ons land, en niet alleen voor Shell. Dat Shell half Nederlands, en half Brits is, wordt op deze wijze wel héél duidelijk een bijzonder serieus probleem, dat het hele land dreigt mee te sleuren in een onstuitbare val als we niet op bijzonder korte termijn knopen doorhakken. Horen we bij ‘Brussel‘? Of bij ‘Washington‘? Allebei gaat niet meer.

De ironie daarbij is dat de toekomst van ‘Brussel‘ groener oogt, maar mét de Russen en de Chinezen, terwijl die van ‘Washington‘ inktzwart lijkt, en druipt van de olie en het bloed. Die keuze lijkt daarom niet zo lastig, maar dan ken je Rutte en zijn rechters nog niet!

Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine donatie klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.

Comments

comments