Frankrijk wordt steeds meer een islamitisch bolwerk

Frankrijk wordt steeds meer een islamitisch bolwerk

10 januari 2020 0 Door Indignatie redactie

“Vijf jaar na de moorden op Charlie Hebdo en Hyper Cacher heeft Frankrijk geleerd te leven met de islamistische dreiging”, schreef Yves Thréard, adjunct-redacteur bij de krant Le Figaro .

  • In een land dat altijd voor vrijheid van meningsuiting stond, stijgt zelfcensuur.
  • “De afgelopen vijf jaar ging ik elke maand naar het politiebureau om een ​​klacht in te dienen over doodsbedreigingen, niet over beledigingen, doodsbedreigingen”. – Marika Bret, een journaliste bij Charlie Hebdo vandaag, 8 januari 2020.
  • “Niemand durft karikaturen van Mohammed meer te publiceren. Zelfcensuur heerst …. Haat is gericht tegen degenen die zich verzetten tegen verduisterende informatie in plaats van tegen degenen die het verdoezelen. Om nog maar te zwijgen over de psychiatrisering van terrorisme om de islam beter te vrijwaren. Als ons was verteld in de vroege jaren 2000 dat in 2020 ongeveer 20 Franse cartoonisten en intellectuelen onder politiebescherming zouden staan, niemand zou het hebben geloofd. ” – Pascal Bruckner, auteur.
  • Een joodse vrouw, Sarah Halimi, werd in haar appartement in Parijs gemarteld en vermoord door haar buurvrouw, Kobili Traoré, die “Allahu Akbar” schreeuwde. Een hof van beroep oordeelde onlangs dat Traoré, omdat hij cannabis had gerookt, “niet strafrechtelijk verantwoordelijk” was voor zijn acties. Zoals de Franse rabbijn Haim Korsia zei, is het een “vergunning om Joden te doden”.

“Er gaat geen maand voorbij … zonder een moorddadige aanval met de roep van ‘Allahu Akbar’ op onze grond …. Maar wat is het nut van het bestrijden van de effecten van het islamisme als we de oorsprong hiervan niet aanpakken ideologie van de dood? Op dat vlak blijft de ontkenning echter concurreren met de naïviteit: er is de laatste vijf jaar niets veranderd.

“In naam van diversiteit, non-discriminatie en mensenrechten heeft Frankrijk een aantal slagen toegebracht aan zijn cultuur en geschiedenis … Islamisten vormen een hot-button-kwestie. Ze blijven vechten, ook zonder wapens allure van een oorlog tegen beschavingen. Is de beroemde ‘Charlie-spirit’, waarvan sommigen dachten dat hij waaide na de aanslagen van januari 2015, slechts een illusie? “

Frankrijk markeert de vijfde verjaardag van de dodelijke jihadistische aanval op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo , dat plaatsvond op 7 januari 2015. Vorige maand waarschuwde de Franse senator Nathalie Goulet dat meer aanvallen waarschijnlijk waren. “In Frankrijk hebben we een serieus probleem en we moeten meer doen om te voorkomen dat extremisten te handelen. Zoals het nu is, zullen er meer aanvallen,” zei Goulet gezegd .

Er zijn naar verluidt 12.000 radicale islamisten op de Franse wachtlijst voor terreur, “er wordt echter gedacht dat slechts een dozijn 24 uur per dag onder toezicht staat.”

Deze week werd gekenmerkt door nog een nieuwe reeks islamitische terreuraanslagen: de politie verwondde een man met een mes in een straat in de noordoostelijke stad Metz , twee dagen nadat een vermoedelijk islamistisch radicaal in de Parijse buitenwijk Villejuif een man dood had gestoken, een daad die officieren van justitie behandelen als een terreuraanval. Bij beide incidenten riepen de aanvallers “Allahu Akbar.” Dit type aanval werd deze week in een Le Figaro- redactionele ” gewone jihad ” genoemd .

Op 7 januari 2015 vielen de cartoonisten en journalisten Cabu, Charb, Honoré, Tignous en Wolinski, de psychoanalyticus Elsa Cayat, de econoom Bernard Maris en de politieman Franck Brinsolaro onder de kogels van de jihadistische broers Chérif en Saïd Kouachi. Charlie Hebdo ‘s 2020-jubileumnummer herdenkt het bloedbad en smeet de “nieuwe goeroes van het monolithische denken” die politiek correcte censuur proberen op te leggen.

De uitbarsting van verontwaardiging van het Franse volk, verzameld in Parijs voor een massale demonstratie op 11 januari 2015, was niet genoeg om de geest van verzet van de Franse leiders en elites tegen het islamisme en zijn medewerkers wakker te schudden. “De ernst van het islamitische politieke feit in Frankrijk wordt sterk onderschat”, zegt de advocaat Thibault de Montbrial, het Centre for Internal Security Studies van president Frankrijk.

In een land dat altijd voor vrijheid van meningsuiting stond, stijgt zelfcensuur. “Voor de humoristen in Frankrijk is het altijd gemakkelijk om de paus en de katholieken voor de gek te houden, het is altijd gemakkelijk om de Joden voor de gek te houden, het is altijd gemakkelijk om de protestanten voor de gek te houden,” bekent een oude Charlie Hebdo- columnist, Patrick Pelloux . Voor de islam is het niet gemakkelijk. “We voelen dat deze religie eng is. Het woord islam is eng, en daarop hebben de terroristen gewonnen.” Inzending is aan het winnen.

Terwijl Franse gevangenissen een broedplaats voor jihadisten zijn geworden , verloopt de islamisering van de buitenwijken van de steden, de banlieues , volledig. Het weekblad Le Point wijdde onlangs een coververhaal aan de “gebieden veroverd door de islamisten”. In veel van deze gebieden woedt geweld; 1.500 auto’s werden daar in brand gestoken op oudejaarsavond. In het onlangs gepubliceerde boek “Les territoires conquis de l’islamisme” (“De gebieden veroverd door het islamisme”) van Bernard Rougier, professor aan de universiteit Sorbonne-Nouvelle en directeur van het Centre for Arab and Oriental Studies, legt hij uit dat Islamisme is een “hegemonisch project”, splinterende arbeidersbuurten. Deze “ecosystemen “, stelt hij, werken aan een” logica van breuk “van de Franse samenleving, haar waarden en instellingen, en zijn gebouwd op moskeeën, boekhandels, sportclubs en halal restaurants.

Hugo Micheron, een onderzoeker aan de Ecole Normale Supérieure, suggereerde dat jihadisten zich op hun gemak voelen in “territoriale en gemeenschapsisolatie”. “Vandaag,” zei de voorzitter van de Conseil supérieur des programmes van het ministerie van Onderwijs, Souâd Ayada, “is de zichtbaarheid van de islam in Frankrijk verzadigd door de sluier en de jihad”.

Lees ook:  Paniek! Koerden dreigen controle te verliezen over ISIS-kamp

Terwijl islamitische predikers en rekruteerders op straat zijn, op zoek naar de zwakke geesten die de eerste regel van hun heilige oorlog zullen vormen, vormt de politieke islam ook kieslijsten in de buitenwijken van Frankrijk. De Franse president Emmanuel Macron was tegen het verbieden van deze fracties. “Frankrijk is een ontluikende islamitische republiek,” merkte de Algerijnse romanschrijver Boualem Sansal op. In die “gebieden”, zei hij , leven veel van de terroristen die Frankrijk aanvallen, van de Kouachi-broers van Charlie Hebdo tot de jihadisten die tientallen mensen hebben vermoord in het Bataclan-theater .

Twee populaties die “zij aan zij” leven, zouden spoedig “tegenover elkaar” staan, zei Gérard Collomb, een voormalige minister van Binnenlandse Zaken. Hij had gelijk. Islamisten zijn ook gehuisvest in openbare instellingen.

Islamisten hebben bovendien tientallen Franse soldaten en ex-militairen aangeworven die zich tot de islam hebben bekeerd. Velen zijn afkomstig van commando-eenheden met expertise in het omgaan met wapens en explosieven. Frankrijk verandert in een “samenleving van waakzaamheid” in zijn strijd tegen de “Hydra” van islamitische militantie, zoals Macron zei .

In de vijf jaar sinds het bloedbad in Charlie Hebdo , dat gericht was op de vrijheid van meningsuiting, hebben islamisten wreedheden kunnen begaan tegen doelen zoals een priester in een katholieke kerk in Rouen ; een nationale seculiere feestdag (de Bastille Day-aanval in Nice ); Joodse gemeenschappen (van Parijs tot Toulouse ) en gewone mensen . Afgelopen oktober sloeg een islamist in een van de veiligste gebouwen van Frankrijk: het monumentale hoofdkwartier van de politie van Parijs bij de kathedraal Notre Dame, waar hij vier van zijn collega’s vermoordde. “Dit is een belangrijk keerpunt in islamistisch terrorisme”, zei Gilles Kepel, een expert op het gebied van het Midden-Oosten en jihadisme.

“Het is moeilijk te geloven dat de politie waarop we vertrouwen om ons te beschermen en die verondersteld wordt onze laatste wal tegen terrorisme te zijn, zelf het slachtoffer kan worden van terrorisme, met kelen doorgesneden in het heilige der heiligen van de Politie Prefectuur”.

Na de aanval werden zeven politieagenten, ‘verdacht van radicalisering’, in beslag genomen .

“Ik heb de indruk dat onze afweer is ingestort en dat het islamisme wint”, zegt de Franse schrijver Pascal Bruckner.

“Aan de belangrijkste eisen is voldaan: niemand durft karikaturen van Mohammed meer te publiceren. Zelfcensuur heerst …. Haat is gericht tegen degenen die zich verzetten tegen het verbergen van informatie in plaats van tegen degenen die het verdoezelen. Om nog maar te zwijgen over de psychiatrie van terrorisme, om de islam beter vrij te krijgen. Als ons in de vroege jaren 2000 was verteld dat in 2020 ongeveer 20 Franse cartoonisten en intellectuelen onder politiebescherming zouden zijn, zou niemand het hebben geloofd. De drempel van dienstbaarheid is gestegen. “

Vijf jaar na de terroristische moorden op Charlie Hebdo is de vrijheid van meningsuiting minder vrij in Frankrijk. “Vandaag zou niemand de cartoons van Mohammed publiceren”, zei Philippe Val, de voormalige hoofdredacteur van Charlie Hebdo , onlangs.

“De afgelopen vijf jaar ging ik elke maand naar het politiebureau om een ​​klacht in te dienen over doodsbedreigingen, niet over beledigingen, doodsbedreigingen”, zegt Marika Bret, vandaag journaliste bij Charlie Hebdo .

In Parijs, vijf jaar na de moorden op Charlie Hebdo , was er een grote mars om niet tegen terrorisme te protesteren, maar tegen ‘islamofobie’. “Voltaire vervaagt voor Mohammed en de Verlichting vóór de inzending”, schreef de auteur Éric Zemmour. En Qatar financiert nog steeds vrijelijk de bouw van Franse moskeeën.

In 2017, twee jaar nadat Joden werden vermoord in een terroristische aanval in een koosjere supermarkt in Parijs, werd een Joodse vrouw, Sarah Halimi , gemarteld en vermoord in haar appartement in Parijs door haar buurvrouw, Kobili Traoré, die “Allahu Akbar” schreeuwde. Een hof van beroep oordeelde onlangs dat Traoré, omdat hij cannabis had gerookt, “niet strafrechtelijk verantwoordelijk” was voor zijn acties. Zoals de Franse rabbijn Haim Korsia zei , is het een “vergunning om Joden te doden”.

“Antisemitisme vandaag is zo overduidelijk dat het moeilijk zou zijn om het te verbergen zonder belachelijk te worden”, zei de historicus Georges Bensoussan. “Wat taboe is, zijn de antisemieten” – wat betekent dat het tegenwoordig in Frankrijk taboe is om te zeggen dat islamisme de belangrijkste bron van antisemitisme is.

Een week na de terreuraanslag op Charlie Hebdo, waarbij negen van zijn personeelsleden werden gedood en nog eens vier gewonden, publiceerde het tijdschrift een omslag met de profeet van de islam met een traan op zijn wang en zei : “Tout est Pardonné” ( “Alles is vergeven”) . Vijf jaar later lijkt alles eigenlijk vergeven te zijn. Toen zeiden velen trots: “Ik ben Charlie”. De meeste bewezen dat ze dat niet waren.

Giulio Meotti, cultureel editor voor Il Foglio, is een Italiaanse journalist en auteur.

Comments

comments