Shell, Bush en het koninklijkhuis De vergeten helpers van de nazi’s

Shell, Bush en het koninklijkhuis De vergeten helpers van de nazi’s

29 januari 2020 0 Door Indignatie redactie
3.7
(3)

In Auschwitz werd gisteren, op de Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust (de systematische Jodenvervolging en -genocide door de nazi’s voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog), de 75e verjaardag van de bevrijding van het kamp door het Rode Leger herdacht. Zijn alle schuldigen voor de rechtbanken verschenen?

¡In Polen is de bevrijding van Auschwitz-Birkenau door het Rode Leger herdacht. In dat Duitse werk- en vernietigingskamp in het zuiden van het land werden tijdens de Tweede Wereldoorlog meer dan een miljoen mensen vermoord, het merendeel Joden. Tijdens de herdenking stonden de overlevenden van het kamp centraal. De Russische president was door de organisatie niet uitgenodigd.

Het is 75 jaar geleden dat soldaten van het Sovjetleger het massavernietigingskamp Auschwitz-Birkenau binnentrokken, in het zuiden van Polen. De nazi’s hadden het kamp toen al verlaten. Auschwitz, nabij het Poolse stadje Oswiecim, geldt als het grootste vernietigingskamp van de nazi’s. In vier jaar tijd vermoordden ze er 1,1 miljoen mensen, onder wie 1 miljoen Joden.

Westerse industriëlen hadden al lang hun zinnen gezet op het Poolse plaatsje Oswiecim, waar extreem grote hoeveelheden mineralen in de bodem zaten, met name steenkool. Deze magnaten, die Adolf Hitler aan de macht hadden geholpen, bouwden bij het plaatsje een concentratiekamp, Auschwitz, om zo de productiekosten flink te drukken.

Wat de Russen destijds aantroffen, zal voor altijd aan een uitspraak herinneren: dieren zijn Gods schepping, bestialiteit is het werk van mensen. Het is wrang dat, nadat de belangrijkste oorlogsmisdadigers – zij die Auschwitz veroorzaakten – voor de rechters verschenen en werden gestraft, ondernemingen die zich verscholen achter de woorden die boven de ingang van het kamp Auschwitz stonden: “Arbeit macht frei”, ongemoeid werden gelaten. Laten we eens kijken:

Krupp” heeft nooit in de beklaagdenbank gezeten. De multinationale “Krupp-AG”, die Hitler’s gehele oorlogsmachine leverde, en waar de villa van de eigenaar onaangeroerd bleef toen de Amerikanen Essen plat bombardeerden. De president van Duitse industriëlen, “meneer” Krupp, zei dat “het nationaal-socialisme Duitse arbeiders bevrijdde van de wurggreep van een dogma (het communistische dogma)”.

“Meneer” Krupp zei dat “Adolf Hitler de arbeider in een gedisciplineerde soldaat van het werk en partner van de industrie veranderde”. In 1940 ontving “meneer” Krupp het Goldenes Parteiabzeichen van de NSDAP uit handen van Hitler. Het huidige Krupp AG is de onderneming waaraan de Griekse regeringen de scheepswerven van het land hebben verkocht. Tot 1945 werden de nazi’s gefinancierd uit slechts één Krupp-fabriek, het is nu “ThyssenKrupp” met zo’n 650 dochterondernemingen wereldwijd, en de nazi’s werd destijds het ongelooflijke bedrag van 4,7 miljoen Reichsmark verstrekt.

We hebben Krupp al genoemd, maar Thyssen van ThyssenKrupp nog niet. August Thyssen, de oprichter van de dynastie, had een belangrijke bijdrage geleverd aan de eerste wereldoorlog in Duitsland en in de twintiger jaren van de vorige eeuw richtten hij en zijn zonen Fritz en Heinrich een netwerk van buitenlandse banken en bedrijven op, zodat hun activa en geld offshore konden worden vervoerd als ze nog een keer werden bedreigd.

Tegen de tijd dat Fritz Thyssen het bedrijfsimperium in 1926 erfde, haperde het economische herstel van Duitsland. Nadat hij Adolf Hitler had horen spreken, raakte Thyssen gefascineerd door hem. Hij trad toe tot de nazi-partij in december 1931 en geeft toe dat hij Hitler steunde in zijn autobiografie “Ik betaalde Hitler”, toen de nationaalsocialisten nog een radicale randpartij waren. Hij stapte meerdere keren in om de worstelende partij te redden: in 1928 had Thyssen het “Palais Barlow” aan de Briennerstrasse in München gekocht, dat Hitler verbouwde tot het Braunes Haus, het hoofdkwartier van de nazi-partij. Het geld kwam van een andere buitenlandse instelling van Thyssen, de Bank voor Handel en Scheepvaart in Rotterdam.

Lees ook:  ABSURD: Mark Rutte betaalt koning Willem-Alexander 13.000 euro voor lift in privéjet naar Bilderbergconferentie

Kledingfabrikant Hugo Boss had wel een erg bijzondere band met de nazi’s. Hij verzorgde de kleding voor het Hitler-regime.
De SA, SS, Hitlerjugend, de Wehrmacht en de lijfwacht van Hitler liep in zijn uniformen rond. Hugo Boss was de ‘kleermaker van de nazi’s’. Volgens historici waren de topmensen van het bedrijf overtuigde aanhangers van het regime. Hugo Ferdinand Boss was lid van de NSDAP. Het bedrijf profiteerde flink van het contract met de nazi’s, er werden recordomzetten gedraaid, maar men ontkende later elke betrokkenheid. Pas nadat historici in 1997 bewijzen vonden, erkende het bedrijf schuld en betaalde Hugo Boss schadevergoedingen aan voormalige dwangarbeiders.

De “Deutsche Bank” heeft ook nooit op de beklaagdenbank gezeten. De “Deutsche Bank” van Merkel en Schäuble, die optrad als adviseur van de Griekse regeringen om de openbare eigendommen te verkopen, is dezelfde “Deutsche Bank” die de oprichting en werking van de nazi-ovens van Auschwitz financierde.

Siemens” is ook nooit aangeklaagd. “Siemens”, waarmee de Griekse regeringen een buitengerechtelijk compromis hebben gesloten over steekpenningen, is hetzelfde “Siemens” dat werkte onder de fascistische Metaxas. De beveiligingsbataljons werden in 1943 op voorstel en met financiering van het hoofd van “Siemens” in Athene gevormd.

Zelfs de 25 grootste industriëlen in Duitsland, die in 1933 het zogenaamde “verkiezingsfonds” financierden met de voor die tijd  astronomische som van 3 miljoen Reichsmark, zijn nooit door rechtbanken opgeroepen te verschijnen. Het waren de verkiezingen van 1933 toen de nazi’s 44% van de stemmen kregen.

De “Bank of International Settlements” (BIS) zat ook niet in de beklaagdenbank. De president, de bankier Schacht, was Hitler’s minister van Financiën sinds 1934.

Heinrich Mohn – de man achter het grote uitgeversconcern Bertelsmann (eigenaar van RTL en Bol.com / “Bertelsmann On Line”) – was een actief Waffen SS-lid. Daardoor werd het bedrijf de grootste uitgeverij voor de Wehrmacht. Het merendeel van de antisemitische fictie werd door Bertelsmann uitgegeven. En het drukken van staatspropaganda bracht de uitgever een exorbitant hoge winst. Overigens heeft – maar dit terzijde – Judith Hartmann, een aantal jaren geleden CFO van Bertelsmann, nauwe banden onderhouden met George Soros, de miljardair die zelf verklaarde dat hij er geen spijt van had dat hij “hielp bij de inbeslagname van eigendommen van de Joden”, zijn geloofsgenoten, en dat hij deze periode de beste tijd van zijn leven vond.

Ook “IG Farben” ontsprong de dans. Het enorme industriële complex van “IG Farben” werd gebouwd door Auschwitz-gevangenen. Meer dan 25.000 mensen stierven tijdens de bouwfase. 85.000 concentratiekampgevangenen werkten in de “IG Farben”. De “IG Farben” ontwikkelde het middel Zyklon B, het gas waarmee duizenden mensen in de crematoria werden gedood. Eén van de namen waaronder “IG Farben” vandaag de dag werkt, is “Bayer”.

Maar er zijn ook andere grootindustriële ondernemingen die met rust gelaten zijn.

De Amerikaanse multinational “IBM“. De 78 nazi-vernietigingskampen werden georganiseerd met behulp van “IBM-technologie”. De president van “IBM”, T. Watson, werd in 1937 geëerd door het Derde Rijk met de medaille van het Grote Kruis van de Duitse Orde van de Adelaar. Het was de grootste eer die het nazi-regime aan niet-Duitse burgers kon toekennen.

De Amerikaanse multinational “ITT“. Dit concern was het dat onder andere het informatiesysteem van het Duitse leger organiseerde, dat betrokken was bij de planning van de bommen en bommenwerpers voor de Nazi-Luftwaffe.

En wat te denken van het bedrijf “Standard Oil“. Deze onderneming vertegenwoordigt de belangen van Rockefeller, en leverde naast de geallieerden tijdens de oorlog ook brandstof aan de asmogendheden.

General Motors” bouwde duizenden gepantserde auto’s, vrachtwagens en tanks voor het Duitse leger. Maar zoals Eisenhower zei: “Wat goed is voor General Motors is goed voor Amerika.” De Amerikaanse staat compenseerde General Motors met $ 33 miljoen voor de oorlogsschade aan zijn fabrieken in Duitsland en Oostenrijk. Het waren de fabrieken die tanks voor Hitler maakten.

Lees ook:  Mythische proporties: Koning Willem Alexander betaald geen belasting maar koopt wel boot van 2 miljoen

Volkswagen” belichaamde het ideaal van Hitler om voor het hele volk auto’s te produceren. De toenmalige topman Ferdinand Porsche kreeg daarmee alle ruimte om zijn bedrijf uit te bouwen. In de praktijk kwam het er op neer dat bij VW 20.000 dwangarbeiders te werk werden gesteld, om de hoge productie te kunnen bijbenen. Daarbij kwamen velen om het leven. Sadistische opzichters knuppelden arbeiders neer die van vermoeidheid in elkaar zakten. Dagelijks kwamen arbeiders om van de honger of door mishandeling.

Ford“. Eenderde van de Wehrmacht-vrachtwagens werd gebouwd door het Amerikaanse bedrijf “Ford”. De helft van de “arbeiders” van het bedrijf waren slaven uit de concentratiekampen. De president van “Ford”, “meneer” Ford, vierde zijn 75e verjaardag in 1938 door de medaille van het Grootkruis van de Duitse Orde van de Adelaar te ontvangen van de Duitse consul in Detroit.

De bank “UBC“. Ze was een van de belangrijkste donoren van het nazi-regime. De president was “meneer” Prescott Bush, inderdaad, de vader en grootvader van de twee latere Amerikaanse presidenten. Het bedrijf waar hij voor werkte, Brown Brothers Harriman (BBH), fungeerde als een Amerikaanse basis voor de Duitse industrieel Fritz Thyssen, die Hitler hielp financieren in de jaren dertig voordat hij aan het eind van het decennium met hem uit elkaar viel. BBH dat beweerde ‘s werelds grootste particuliere investeringsbank te zijn, en UBC had miljoenen dollars aan goud, brandstof, staal, kolen en Amerikaanse staatsobligaties gekocht en verscheept naar Duitsland, dat zowel Hitlers opbouw als oorlog voedden en financierden.

De Britse krant The Guardian heeft bewijs gezien dat aantoont dat Bush de directeur was van de in New York gevestigde Union Banking Corporation (UBC) die de Amerikaanse belangen van Thyssen vertegenwoordigde en dat hij voor de bank bleef werken nadat Amerika de oorlog was ingegaan.

Nog even wat meer over die Bush-familie: net als zijn zoon, George, en kleinzoon, George W, ging hij naar Yale waar hij, wederom net als zijn nakomelingen, lid was van de geheimzinnige en invloedrijke vereniging Skull and Bones (waarover we eerder uitvoerig over schreven). Hij was een artillerie-kapitein in de Eerste Wereldoorlog en trouwde in 1921 met Dorothy Walker, de dochter van George Herbert Walker.

In 1924 hielp zijn schoonvader, een bekende St. Louis-investeringsbankier, hem in New York in bedrijf met Averill Harriman, de rijke zoon van spoorwegmagnaat E.H. Harriman in New York, die bankzaken had gedaan. Eén van de eerste taken die Walker gaf aan Bush was het beheren van UBC. Bush was één van de oprichters van de bank en de oprichtingsdocumenten, die hem als een van de zeven directeuren vermelden, tonen aan dat hij één aandeel in UBC bezat ter waarde van $ 125.

De bank werd opgericht om een Amerikaanse bank te bieden voor de Thyssens, de machtigste industriële familie van Duitsland.

Het was trouwens niet de enige bank die een dubieus verleden heeft. Rost van Tonningen was in de oorlog president van De Nederlandsche Bank, en dat is dezelfde instelling van nu. Zes dagen nadat Duitsland op 15 maart 1939 Praag had bezet, namen de nazi’s het goud van de Tsjechische bank in beslag. De week daarna wisten de Duitsers met hulp van de Britse centrale bank deze goudvoorraad naar de Nederlandse en Belgische centrale banken te verplaatsen. DNB kreeg naar verluidt van de Bank of International Settlements (BIS) die opdracht.

In de jaren voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog werd de Nederlandse oprichter van de Royal Dutch Shell Group, Sir Henri Deterding, een fervent nazi. Hij steunde het Derde Rijk financieel en ontmoette Hitler namens Royal Dutch Shell. Shell pochte destijds publiekelijk over het belang van zijn financiële bijdrage aan de Duitse economie. De claims werden gemaakt door Shell in Duitsland, terwijl het land onder controle van de nazi’s stond.

Lees ook:  Vredesexpert lol George W Bush zegt dat 'isolationisme' gevaarlijk is voor de vrede

De goede vriend van Sir Henri, Hermann Göring, de oprichter van de Gestapo, bezocht kasteel Dobbin – een landgoed ten noorden van Berlijn dat voor 1.050.000 Reichsmark gekocht was van koningin Wilhelmina – regelmatig om met hem te jagen. Deterding stierf net vóór het begin van WWII.

In de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog heeft Shell samengewerkt met partners, Standard Oil en de Duitse chemische gigant I.G. Farben, om stiekem olieproducten, inclusief vliegtuigbrandstof, vanuit de VS in nazi-Duitsland te importeren. Naar verluidt heeft Royal Dutch Shell Group, onder de controle van Nederlandse directeuren, gebruik gemaakt van dwangarbeiders bij haar Duitse dochteronderneming, Rhenania-Ossag. Veel van zijn directeuren en medewerkers waren fanatieke nazi’s.

De onderneming werkte vóór de uitbarsting van WO II ook mee aan de annexatie en bezetting van soevereine landen door de nazi’s – Oostenrijk en Tsjechoslowakije.

Shell, dat vijf jaar geleden nog een schip dat vernoemd was naar een nazi in gebruik had genomen, heeft niet altijd geld verdiend aan de Tweede Wereldoorlog. Dankzij prins Bernhard, de vader van o.a. prinses Beatrix, gaf oliereus Shell de Duitsers miljoenen vaten ruwe olie voor niets. De Nederlandse koninklijke familie hield de Duitse invasiemacht, die Nederland binnenviel, op deze manier draaiende. De royals hielpen de nazi’s zo hun eigen land te plunderen. Tijdens een gala ter gelegenheid van het huwelijk van Juliana en Bernhard speelde het Residentie Orkest het Duitse volkslied (Deutschland, Deutschland über alles), waaraan de eerste strofe van het Horst-Wessel-Lied – het partijlied van de nazi’s – was toegevoegd. Overigens werd Peter van Anrooy, dirigent van het Residentieorkest, en ruim twintig orkestleden die weigerden het lied (“Die Fahne hoch! Die Reihen fest geschlossen!”) te vertolken, van het toneel verwijderd. Het was koningin Wilhelmina – toen met 25% grootaandeelhouder van Shell – die erop stond dat de liederen werden gespeeld, ondanks een verbod van het toenmalige kabinet.

De lijst is lang en bovenstaande voorbeelden zijn slechts indicatief. In elk geval werd geen van de leidinggevenden van bedrijven met westerse belangen ooit gestraft voor hun relatie met het nazisme na de oorlog. De wandaden zijn verjaard.

Wie heeft voorkomen dat deze criminelen werden aangeklaagd? Dat was vooral John McCloy die daarvoor zrogde. Hij was na de oorlog de Hoge Commissaris van de Verenigde Staten in Duitsland. McCloy was vanaf 1947 president van de Wereldbank. Daarvoor vertegenwoordigde hij Rockefeller en de Chase Manhattan Bank als advocaat.

“Chase Manhattan” was een van de belangrijkste donoren van het nazi-regime. De lijst is lang en de conclusie is simpel: voor de rechters zijn nooit mensen die zich gewoonlijk naast, achter of boven de “Hitleristen” bevonden, verschenen.

OPMERKING VAN DE REDACTIE: Indignatie.nl is een onafhankelijk nieuwsbron voor ieder die op de hoogte wil blijven van het Nationale en Internationaal nieuws vaak in de vorm van opinies. Als u ons wil helpen met een kleine donatie voor onze schrijvers en medewerkers te ondersteunen, en gezond te blijven.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 3.7 / 5. Vote count: 3

No votes so far! Be the first to rate this post.

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Comments

comments