Vaarwel globalisering, hallo nationalisme

Vaarwel globalisering, hallo nationalisme

30 april 2020 0 Door Indignatie redactie
0
()

Ondanks de enorme gevolgen lijkt de verspreiding van het coronavirus een zeer kleine gebeurtenis in vergelijking met andere epidemieën waarvan de menselijke geschiedenis door de eeuwen heen getuige is geweest.

Tot dusver hebben de sterfgevallen als gevolg van het coronavirus nog geen miljoen bereikt, terwijl epidemieën in het verleden het leven van miljoenen en zelfs tientallen miljoenen hebben geëist. Tussen 1348 en 1355 eiste de zwarte pest bijvoorbeeld tussen 75 en 200 miljoen levens, en in de zesde en zeventiende eeuw doodden natuurlijke en kunstmatige pokkenepidemieën 56 miljoen inheemse Amerikanen. De Russische griep eiste tussen 1889 en 1890 een miljoen levens, terwijl de Spaanse griep in 1918 50 miljoen eiste. Tussen 1956 en 1958 beëindigde de Aziatische griep 2 miljoen levens en in 1986 doodde de griep in Hong Kong een miljoen mensen.

Maar de beperkte verliezen van het coronavirus (tot dusver) betekenen niet dat het geen enorme politieke en economische gevolgen zal hebben die samenlevingen tot scherpe bochten zullen drijven die de vorm en regels van de wereld veranderen.

Nieuwe fase

De geschiedenis leert ons dat de catastrofale gebeurtenissen van de vorige eeuw ernstige veranderingen in onze wereld hebben veroorzaakt. De twee wereldoorlogen hebben de wereldorde radicaal veranderd door de balans van de Europese macht te vervangen door een mondiaal systeem onder leiding van de Verenigde Staten. De ineenstorting van de Sovjet-Unie leidde tot drie decennia van Amerikaanse overheersing die nu hun einde nadert.

We kunnen daarom met vertrouwen zeggen dat de wereld zich voorbereidt op een volledig nieuwe fase, waarvan de kenmerken vandaag in relatieve stilte worden gevormd, maar die in de maanden en jaren na het einde van de epidemie grimmig tot uitdrukking zullen komen.

Deze veranderingen zijn situaties die zijn ontstaan ​​als gevolg van de epidemie, maar ze zullen niet tijdelijk zijn of alleen voor gebruik tijdens de noodsituatie. Ze zullen stevig worden gevestigd als onderdeel van een nieuwe wereld waarvan de regels en kenmerken dramatisch verschillen van de huidige orde.

Sommigen hopen dat er niets zal veranderen, maar de verandering komt toch. De vraag is: waar gaan de zaken eigenlijk naartoe?

Sommigen denken misschien dat we op weg zijn naar een rechtvaardiger globalisering die de kring van begunstigden op politiek, economisch, sociaal en cultureel vlak uitbreidt.

De pijlers van globalisering vallen in elkaar

Maar met weinig onderzoek kunnen we zien dat we op weg zijn naar iets heel anders. De epidemie heeft de pijlers van de globalisering zo geraakt dat ze geen hoop meer hebben om te overleven.

Globalisering is voornamelijk gebaseerd op het vrije verkeer van mensen, de vrijheid van toeleveringsketens voor goederen en de vrije ruimte voor diensten, een basisidee dat de penetratie van grenzen door grootmachten heeft vergemakkelijkt om hun cultuur en ideeën te verspreiden en hun bedrijven in staat te stellen put de rijkdom van arme en ontwikkelingslanden uit en gebruik hun menselijke macht tegen de laagste kosten.

Multinationale bedrijven, die lang hebben gediend als alternatief voor de klassieke kolonisatie in militaire stijl, hebben bereikt wat wapens en geweld niet konden bereiken, voornamelijk via wetten die in ontwikkelingslanden en arme landen waren vastgesteld om buitenlandse investeringen aan te trekken. Wat deze regelgeving feitelijk deed, was absolute marktvrijheid garanderen voor bedrijven die de enige begunstigden werden.

Hoewel het vrije-marktsysteem is geïntegreerd in de geavanceerde westerse landen, vinden we dat de aspecten van controle, kwaliteitsborging, preventie van monopolie en controle op de arbeidsmarkt afwezig zijn in de ontwikkelingslanden en arme landen, dus de cyclus van het doorbloeden van de elementen van de macht en rijkdom gaat door.

Maar de epidemie heeft de onhoudbaarheid van deze situatie in de schijnwerpers gezet, zelfs voor ontwikkelde landen, om nog maar te zwijgen van arme en ontwikkelingslanden.

Bijgeloof en mythen

Lockdowns waren de eerste maatregelen die werden genomen om de verspreiding van de epidemie te voorkomen. Dit resulteerde in een uitgaansverbod, het annuleren van bijna alle vluchten en het sluiten van grenzen, waardoor de bewegingsvrijheid van mensen en goederen waarvan de economie van de globalisering afhankelijk is, haar bijgeloof en mythen, wordt geschaad.

Een dergelijke mythe: het is niet belangrijk dat landen autarkie bereiken, aangezien de wereld grote productie- en productiecentra is geworden die worden gedomineerd door grote landen met wetenschappelijke kennis die hen in staat stellen de beste manieren voor overvloedige productie te creëren, en ze hebben ook de beste supply chains, die alle grondstoffen aan alle landen kunnen leveren.

Zeven decennia na de Tweede Wereldoorlog heerste het idee dat de wereldhandel de veiligheid en welvaart in grote economieën verbetert door betere producten tegen een lagere prijs aan te bieden en dat concurrentie en samenwerking innovatie stimuleren.

Maar dat idee viel volledig weg toen de grens sloot en de toeleveringsketens instortten. De epidemie heeft aangetoond dat de afhankelijkheid van bepaalde goederen die de grens verlaten een verloren en gevaarlijke gok is die de nationale veiligheid onvermijdelijk zou verslechteren ten gunste van de producerende landen.

Het virus heeft de kwetsbaarheid van wereldwijde toeleveringsketens aan het licht gebracht, omdat het moeilijk te geloven is geworden dat grote en ontwikkelde landen een positie zullen blijven accepteren waarin ze de meeste van hun essentiële medische voorraden moeten importeren.

Op dit moment wordt 97% van alle Amerikaanse antibiotica geïmporteerd uit China, een situatie die plotseling onaanvaardbaar is geworden. Deze situatie bracht de Verenigde Staten ertoe een wet uit het Koreaanse oorlogstijdperk te activeren om een ​​verbod op de export van door de VS gemaakte maskers te rechtvaardigen, en om Amerikaanse bedrijven die dergelijke instrumenten in het buitenland produceren te verplichten om bestellingen door te sturen naar hun lokale markt.

In de afgelopen weken hebben Bangladesh, Oekraïne, Thailand, Taiwan, Indonesië, Pakistan, Zuid-Afrika en Ecuador de export van maskers verboden. India verbood ook de export van ventilatoren en ontsmettingsmiddelen.

India en Groot-Brittannië verboden ook de export van Hydroxychloroquine, een antimalariamedicijn dat nu wordt getest om de potentiële voordelen ervan tegen het virus te kennen. Hongarije heeft zelfs de export van grondstoffen voor het medicijn verboden.

Lees ook:  Beste Amerikanen, gezond verstand Covid-19-maatregelen zijn geen SOCIALISTISCHE OVERNAME

Crisis voedseltekort

Het verbod is niet beperkt tot medische materialen en apparatuur. Aangezien de crisis niet snel lijkt te eindigen, beginnen we de tekenen te zien van een dreigende voedseltekortcrisis, waarbij de toeleveringsketens wereldwijd worden verstoord en 2,5 miljard mensen over de hele wereld gedwongen binnen te blijven.

Uit angst voor een dergelijke crisis hebben sommige landen besloten de voedselexport in de huidige periode volledig te beperken of op te schorten in afwachting van een hogere binnenlandse vraag.

Zo hebben Rusland en Kazachstan de export van tarwe en andere voedingsmiddelen stopgezet. Egypte stopte ook de export van peulvruchten. Sommige gemeenten in Argentinië, ‘s werelds grootste exporteur van sojaproducten, hebben wegen geblokkeerd in de belangrijkste sojaproductiegebieden en negeerden het bevel van de federale regering om deze open te houden. Toen het transport stopte, nam de Canadese invoer van uien en aubergines uit India de afgelopen twee weken dramatisch terug.

Weken geleden had een Britse regeringsadviseur kunnen zeggen dat het VK niet echt zijn voedsel hoefde te produceren, maar nu landen gedwongen zijn zichzelf en hun burgers geïsoleerd te zetten en hun export te beperken, kan niemand met vertrouwen aannemen dat deze goederen zullen altijd beschikbaar zijn.

De voortzetting van dit probleem kan arme landen sterk treffen, omdat het opschorten van de uitvoer van levensmiddelen zoals tarwe zal leiden tot stijgende prijzen van basisvoedingsmiddelen zoals brood, vooral in heel Afrika, die afhankelijk is van de invoer van deze voedingsmiddelen om in hun basisbehoeften te voorzien. Dit kan leiden tot ernstige politieke instabiliteit op het continent.

Bewegingsbeperkingen

Deze crisis kan worden verergerd door de huidige wereldwijde bewegingsbeperkingen.

Miljoenen arbeidsmigranten die betrokken zijn bij landbouw en voedselproductie worden nu beperkt door grenssluitingen, wat kan leiden tot schade aan gewassen en voedsel die we hard nodig hebben.

Boerderijen in Spanje, Duitsland, Italië, Frankrijk en Groot-Brittannië lijden onder de afwezigheid van seizoensarbeiders uit Oost-Europa. India heeft ook de rijstexport beperkt als gevolg van arbeidstekorten als gevolg van sluitingen van de grenzen.

Als de productie van stapelgewassen zoals tarwe, maïs en sojabonen minder wordt beïnvloed door sluitingen, lopen verse groenten en fruit, die afhankelijk zijn van mensen, niet van machines, bij het oogsten, verwerken en vullen een groter risico op schade als gevolg van logistieke problemen bedreigend aanbod.

Bovendien bedreigen grenssluitingen de wereldwijde voedselhandel, omdat commerciële schepen de havens niet vrij kunnen bereiken.

Somber beeld

Als deze omstandigheden hebben geleid tot voorzorgsbesluiten van landen die potentiële voedselveiligheidsbedreigingen op de korte termijn aanpakken door de export te beperken, zal er bij beleidsmakers bij de planning voor de middellange en lange termijn een nog somberder beeld ontstaan.

Naast dit beeld zijn er twee scènes in de crisis die deze toekomst mogelijk voorafgaan: de EU worstelt om arme zuidelijke landen zoals Italië en Spanje te redden door middel van financiering van rijke landen zoals Duitsland. Terwijl arme landen erop staan ​​dat financiering in de vorm van subsidies wordt verstrekt, staan ​​rijke regeringen erop dat alleen geld mag worden uitgeleend, uit angst voor de woede van hun belastingbetalers, die zou kunnen worden uitgebuit door radicale nationalistische bewegingen om hun standpunten voor het verlaten van de EU te versterken.

De maskeroorlog is aan de gang, waarbij landen zendingen maskers en voorraden die bestemd zijn om naar anderen te sturen, in beslag nemen. Deze situatie weerspiegelt de omvang van de crisis en de chaos in de samenwerkingsrelaties tussen landen ten tijde van de pandemie.

Zelf terug in het midden

Als de epidemie voorbij is, zullen er enorme veranderingen plaatsvinden in de wereldeconomie. Er zal een lage productiviteit en vraag zijn. Alle economieën zullen lijden onder hoge werkloosheid en inflatie. De schulden van landen zullen toenemen en veel bedrijven gaan failliet.

Kortom, dit zal leiden tot diep economisch leed dat de legitimiteit van nationale regeringen, ongeacht hun politieke systeem, in gevaar brengt en regeringen ertoe aanzet hun oude rol in hun nationale economie te gaan spelen, misschien wel meer dan ooit, om economische, politieke en sociale stabiliteit te waarborgen.

In die zin lijkt de epidemie op de depressie van de jaren dertig, die pas eindigde met staatsinterventie nadat de markt faalde.

Zo’n terugkeer van de staat kan op sommige plaatsen een ramp zijn. Eén blik op Hongarije is voldoende om dit duidelijk te maken. Premier Viktor Orbán heeft de epidemie als voorwendsel gebruikt om zichzelf de bevoegdheid te geven zo lang als hij wil bij decreet te regeren. We hebben ook censuur van de vrije pers gezien in democratische landen. Spanje gebruikte bijvoorbeeld gespecialiseerde particuliere bedrijven om inhoud over de epidemie op sociale media te filteren.

De eerste indicaties van staatsinterventie in economie en media tijdens de epidemie suggereren dat dergelijke maatregelen de komende jaren alleen maar zullen worden uitgebreid om autarkie te waarborgen en elke uitdaging aan de legitimiteit van bestaande systemen tegen te gaan.

Het falen van de EU om een ​​regionale reactie op de epidemie te coördineren, is een mislukking van het globalisme. Als we hieraan toevoegen dat de afschuwelijke zelfzucht die Europese regeringen hebben getoond, zal het gemakkelijk voor ons zijn om het uiteenvallen van de EU te voorspellen. Als dit gebeurt, wordt elk land egocentrisch, vooral omdat de omstandigheden van de voorspelde stagnatie geen ruimte laten voor enige vorm van solidariteit tussen naties.

De ervaring met de epidemie heeft aangetoond dat vluchtelingen en migranten de meest prominente slachtoffers van de komende moeilijke tijden zullen zijn. Discriminatie van hen in de gezondheidszorg en grenssluitingen is voldoende om te weten dat de vrijheid van verkeer van mensen beperkt zal zijn tot de belangen van landen. Economische planners zullen de komende jaren prioriteit moeten geven aan de werkgelegenheid en de sociale mogelijkheden van hun eigen burgers, vooral als de economie in het rood blijft steken.

Welkom in het nieuwe tijdperk van nationalisme

Wanneer de crisis eindigt, zullen mensen er de voorkeur aan geven te vertrouwen op de nationale staat die de fiscale, regelgevende en emotionele kracht heeft die mondiale instellingen missen, vooral in tijden van nood. Deze houding zal de voorstanders van de nationale staat versterken en regeringen aanmoedigen om een ​​economisch en sociaal beleid te voeren tegen globalisering, zoals autarkie, protectionisme en strengere grenscontroles. Zo nemen we binnenkort waarschijnlijk afscheid van globalisering en hallo tegen nationalisme.

OPMERKING VAN DE REDACTIE: Indignatie.nl is een onafhankelijk nieuwsbron voor ieder die op de hoogte wil blijven van het Nationale en Internationaal nieuws vaak in de vorm van opinies. Als u ons wil helpen met een kleine donatie voor onze schrijvers en medewerkers te ondersteunen, en gezond te blijven.
Lees ook:  De zoektocht naar de betere nazi's


How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.

We are sorry that this post was not useful for you!

Let us improve this post!

Tell us how we can improve this post?

Comments

comments