“Soros rechter” bij het EHRM? Onderzoek toont significante invloed aan van NGO-netwerken in de Senaten

“Soros rechter” bij het EHRM? Onderzoek toont significante invloed aan van NGO-netwerken in de Senaten

24 mei 2020 0 Door Indignatie redactie

De indruk dat de jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EVRM) een toenemende ideologische lijst laat zien, heeft de organisatie ECLJ ertoe aangezet een huiszoeking uit te voeren. Het resultaat: talrijke rechters hadden eerdere ervaring bij de NGO’s van Soros.

Is het “Europees Hof voor de Rechten van de Mens” (EVRM) veranderd van een toezichthoudend orgaan in een schaduwwetgever? En misbruiken rechters daar hun autoriteit om hun persoonlijke overtuigingen en hun eigen politieke agenda op te leggen aan hele staten?

Een rapport van het European Centre for Law and Justice (ECLJ) suggereert deze veronderstelling – en de auteurs ervan hebben gemerkt dat eisers regelmatig in contact komen met niet-gouvernementele organisaties (NGO’s) van de bekende Amerikaanse miljardair en “filantroop” George Soros, vooral in verband met controversiële beslissingen.

Het EVRM is opgericht in 1959 en heeft sinds 1998 een permanente vorm. Zijn werk is gebaseerd op het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), ondertekend door alle 47 leden van de Raad van Europa in 1950, dat in sommige ondertekenende staten ook een constitutionele status heeft gekregen.

De lidstaten verbinden zich ertoe de arresten van het EVRM te aanvaarden

Om deze reden heeft het EVRM niet alleen het recht om te controleren of de EU-lidstaten de wetgeving, jurisprudentie en administratie naleven voor hun overeenstemming met het verdrag. Burgers van Turkije, de Russische Federatie, Armenië of Azerbeidzjan kunnen onder meer ook hun binnenlandse dossiers laten controleren als zij vinden dat hun rechten daar worden geschonden.

Het bindende effect van de EHRM-uitspraken is aanzienlijk – en dus de potentiële invloed van de uitspraken. In tegenstelling tot de nationale constitutionele rechtbanken kan de instantie een wet niet ongrondwettig of ongeldig verklaren, maar de partijen hebben zich ertoe verbonden in artikel 46 van het EVRM “zich te houden aan het eindoordeel van het Hof van Justitie in alle zaken waarin zij partij zijn”.

Indien het Hof van oordeel is dat een recht is geschonden, kan het de aanvrager een door de lidstaat te betalen vergoeding voor een inbreuk toekennen. Volgens de vorige praktijk bevinden deze zich in het bereik van vier tot lage vijf cijfers. Een van de hoogste tot nu toe toegekende restitutiebedragen was onder meer de 34.000 euro die de rechtbank de weduwe en moeder van de in 2009 in Russische hechtenis in 2009 overleden ondernemer Sergei Magnitsky heeft toegekend.

Niet altijd vertrokken, maar vaker

Er is geen uniforme richting met betrekking tot de uitspraken van het EVRM, in veel gevallen hangt het af van de samenstelling van de verantwoordelijke Senaat hoe een besluit wordt genomen.

Lees ook:  Sterfgevallen door COVID_19 veroorzaken een stijging van 50% in Europa van maart tot april… sterftecijfers brengen duidelijkheid in coronavirusdebat

Er zijn gevallen geweest waarin het Hof de rechten van individuen op een paternalistisch begrip van de staat heeft versterkt – bijvoorbeeld vorig jaar toen het de staat Noorwegen veroordeelde voor ongerechtvaardigde ontvoering van kinderen door het plaatselijke bureau voor jeugdzorg . In Rusland versterkte hij onder andere zijn rug naar de religieuze gemeenschap van Jehovah’s Getuigen toen hij de niet-erkenning van de staat als een schending van de vrijheid van geloof betwistte.

Aan de andere kant is er echter een overvloed aan uitspraken die de indruk wekken dat de rechters juridisch onderwijs willen bevorderen door middel van een politiek-ideologische interpretatie van ‘mensenrechten’, de progressieve waarden die nodig zijn ten koste van de staten – als ze conservatief worden bestuurd – of op kosten van de eisers – als de staten links zijn – om af te dwingen.

Bescherming tegen kruisbeelden is noodzakelijk – maar niet tegen seksuele voorlichting

Dienovereenkomstig zou het een “schending van de mensenrechten” zijn in verband met de negatieve godsdienstvrijheid van een Finse atheïst als haar kinderen met kruisbeelden in hun klaslokalen naar openbare scholen in Italië zouden moeten gaan . Aan de andere kant zijn religieuze overtuigingen volgens het EHRM niet relevant als het gaat om ouders die hun kinderen willen weren van misbruik van seksuele voorlichting op openbare scholen .

Nog maar een paar weken geleden verklaarde het EHRM de gewetensvrijheid van Zweedse verloskundigen die professionele nadelen hadden geleden omdat ze weigerden deel te nemen aan abortus , irrelevant te zijn . De rechtbank weigerde de zaak te behandelen omdat de Zweedse staat abortus als “onderdeel van de gezondheidszorg” beschouwde. Volgens een arrest uit 2007 had de Poolse staat daarentegen niet het recht om hetzelfde te doen met hetzelfde EHRM .

In totaal heeft de ECLJ, gezien de praktijk van het EVRM sinds 1998, de indruk gewekt dat ten minste enkele senaten van de Rekenkamer hun gezag wilden gebruiken om een ​​progressief sociaal beleid te voeren onder het mom van “mensenrechten”.

De organisatie, die zich richt op de bescherming van religieuze rechten en vrijheden, analyseerde vervolgens welke rechters verantwoordelijk waren voor welke uitspraken – en onderzocht hun politieke achtergrond en de actoren achter de zaken.

Van de 100 permanente rechters hebben er 22 nauwe banden met links-liberale NGO’s

De ECLJ heeft de resultaten nu gepresenteerd in de vorm van een rapport . Volgens de bevindingen van de vereniging, vooral in die senaten en in die uitspraken die een duidelijke linkse politieke kant vertoonden, waren rechters aan het werk die niet als blanco bladen konden worden omschreven.

Lees ook:  Gemaskerde individuen vallen het konvooi van Marine Le Pen in Dijon aan (video)

Een aantal van hen was vóór hun benoeming niet alleen juridisch actief, maar werkte ook politiek of als supporters van niet-gouvernementele organisaties met een linkse agenda.

Tot nu toe wordt beweerd dat politiek en ideologisch geëngageerde netwerken hun relaties gebruiken om gelijkgestemde berichten en invloed te leveren, vaak worden afgedaan als “samenzweringstheorieën”. De rechterlijke macht is immers ‘onafhankelijk’ en alleen kwalificaties en prestaties spelen een rol bij het vervullen van functies, geen partijboeken of relaties. Bij haar onderzoek verwees de ECLJ echter naar openbaar beschikbare documenten die informatie bevatten die van de examinandus zelf afkomstig was.

De voorzittende rechters in de jaren 2009 tot en met 2019 hebben hun cv ter inzage gegeven. Hierdoor kon de ECLJ een verbinding tot stand brengen tussen zeven ngo’s, die vaak zaken behandelen die voor het EHRM terechtkomen, en sinds 2009 ten minste één voorzitter van de rechterlijke macht.

Over het geheel genomen constateerde de ECLJ dat 22 van de 100 permanente EHRM-rechters in de beoordelingsperiode voordat zij werden benoemd, intensieve banden hadden met ten minste één van deze NGO’s – hetzij als ambtenaren, donoren of als regelmatige en belangrijke deelnemers aan hun activiteiten.

Meer dan één op de tien juryleden uit de Soros-stal

De organisaties waarmee de latere rechters banden hadden, waren onder meer het AIRE-centrum (Advies over individuele rechten in Europa), Amnesty International, de Internationale Commissie van Juristen (ICJ), het “Helsinki-comité”, Human Rights Watch, de ” Internationaal Centrum voor de Rechtsbescherming van de Rechten van de Mens “(Interights) en de Open Society Foundation (OSF), met name in de vorm van haar gerechtelijke afdeling, het” Open Society Justice Initiative “(OSJJ).

Alleen al tussen de jaren 1990 en 2017 bekleedden 12 van de permanente rechters officiële functies in de OSJJ of in verenigingen die nauw samenwerken met dit initiatief of de OSF zelf – bijvoorbeeld de Riga Graduate School of Law of het Centre for Political Studies (PRAKTIJK).

De meeste komen uit vaak kleinere landen in Oost-Europa en de Balkan. Daar investeert de OSF momenteel jaarlijks meer dan 90 miljoen euro in instellingen en organisaties die zich inzetten voor de “open samenleving” en de idealen van het “seculier humanisme”. “Mensenrechtenwerk” is een belangrijk instrument voor het ontwikkelen van “soft power” om de posities die aan deze slagzinnen zijn verbonden, te versterken.

Lees ook:  De grote verrader van Europa Timmermans maakt zich zorgen om kinderen hij laat ze verkrachten

“Expertise” als procedurele bijdrage

De nabijheid van “Open Society” en andere links-ideologische niet-gouvernementele organisaties bij het EVRM en de procedurele praktijk daar manifesteert zich in de tussenkomst van de relevante verenigingen als “amicus curiae” (“vriend van de rechtbank”).

Deze instelling, die voortkomt uit de Britse Common Law, stelt de rechtbank in staat om een ​​partij die zelf geen deel uitmaakt van de procedure rechten te verlenen om daar deel van uit te maken. Dit wordt zelf geen partij, maar draagt ​​wel “expertise” in waarmee de rechter bij zijn oordeel rekening kan houden.

Volgens de resultaten van de studie onder leiding van ECLJ-hoofd Grégor Puppinck, werpen de investeringen van de “Open Society Foundation” in juridisch onderwijs en bijscholing in Oost-Europese landen vruchten af ​​wanneer rechters uit de betrokken landen worden benoemd.

Waarom justitiële hervormingen in Oost-Europa zoveel opschudding veroorzaken

De vroege aanwezigheid van de netwerken die zij oprichtte en financierde, gaf advocaten een merkbaar voordeel in landen waar het rechtssysteem en de juridische opleiding na de ineenstorting van het PK-regime volledig moesten worden hersteld. Volgens Puppinck is de invloed merkbaar in een toenemende ideologisering van de slogan van het EVRM.

Het is niet verwonderlijk dat landen als Polen en Hongarije, die streven naar meer transparantie en meer controle, ook wat betreft de traceerbaarheid van personeelsbesluiten op het gebied van justitie, steeds vaker in de vuurlinie komen bij het EHRM zelf.

Tegen de achtergrond van het nu gepubliceerde rapport bekritiseerde EPP-parlementslid François-Xavier Bellamy ook het invloedsbeleid dat niet-gekozen NGO’s en een in Hongarije geboren miljardair blijkbaar uitoefenen op de jurisprudentie van het EVRM. In het tijdschrift “Cato” zegt hij:

Het principe van het machtsevenwicht lijkt vandaag grotendeels te zijn opgeheven – door de objectieve superioriteit die de rechterlijke macht momenteel heeft ten opzichte van de uitvoerende en wetgevende macht. ”

De Franse oppositieleider Marine Le Pen van de Rassemblement National zei dat de regering en de rechterlijke macht in Frankrijk “onmiddellijk moeten stoppen met het naleven van de uitspraken van het EHRM”. Een vrijstaat moet “optreden tegen deze antidemocratische manipulaties”.

 

OPMERKING VAN DE REDACTIE: Indignatie.nl is een onafhankelijk nieuwsbron voor ieder die op de hoogte wil blijven van het Nationale en Internationaal nieuws vaak in de vorm van opinies. Als u ons wil helpen met een kleine donatie voor onze schrijvers en medewerkers te ondersteunen, en gezond te blijven.

Comments

comments