‘Charlie Hebdo’ en de triomf van extremisme

‘Charlie Hebdo’ en de triomf van extremisme

2 september 2020 0 Door Indignatie redactie

De aanval op het weekblad, waarvan het proces vandaag is gestart, markeerde het begin van een zwarte periode in Frankrijk, gekenmerkt door de opeenvolging van verschillende jihadistische aanslagen en een verandering in de relatie van de Fransen met de vrijheid van meningsuiting.

Op de pagina’s van het nummer – het komt woensdag in de kiosken– er is een duidelijke boodschap: “We zullen nooit buigen. We zullen nooit opgeven. ” Deze claim op vrijheid van meningsuiting en humor, zoals beweerd door het weekblad, is ook aanwezig in een tekst die is ondertekend door de huidige directeur, Riss, die ernstig gewond is geraakt tijdens de jihadistische aanslag. “Reproductie van deze cartoons in de week van de start van het proces tijdens de aanslagen van januari 2015 leek ons ​​essentieel”, zei hij. De cartoons – vervolgt hij – zijn “bewijs” van wat er is gebeurd en “het was nodig om ze terug te vinden, want sinds 2006 [toen de beelden van Mohammed die het bloedbad beëindigden werden gepubliceerd] zijn veertien jaar verstreken en de jonge Fransen die ze zijn sindsdien geboren en zullen getuige zijn van een proces dat ze niet zullen begrijpen, aangezien dergelijke tekeningen nooit opnieuw zijn gepubliceerd. “

De aanval op ‘Charlie Hebdo’, wiens proces woensdag begint, markeerde het begin van een zwarte periode in Frankrijk, gekenmerkt door de opeenvolging van jihadistische aanslagen en een verandering in de relatie van de Fransen met de vrijheid van meningsuiting. Vier miljoen mensen kwamen dagen na die aanslag op het satirische weekblad , de moord op een politieagent en de ontvoering in een joodse supermarkt aan de rand van Parijs om te demonstreren in het land , met in totaal 17 doden. Ze noemden de impuls van solidariteit die hen die 11 januari 2015 ontroerde ‘de Charlie-geest’.

Lees ook:  Moslims betogen massaal tegen ‘Satan’ Macron en eisen boycot

Het werd vertaald in een beroemde slogan die zich als een lopend vuurtje verspreidde via sociale netwerken over de hele wereld zonder dat veel van zijn gebruikers ooit van “Charlie Hebdo” hadden gehoord: “Je suis Charlie” (ik ben Charlie). “Vragen wat er vandaag van Charlies geest overblijft is verkeerd. Als er een aanval is, zijn er reacties van solidariteit die dagen, weken of maanden duren, maar dan keren we terug naar de norm”, zegt de socioloog Gérôme Truc, die gespecialiseerd is in het bestuderen van de reactie van de de samenleving geconfronteerd met aanvallen, zoals de aanval op de Twin Towers of het Atocha Station.

Wanneer de Fransen vandaag worden ondervraagd over de aanslagen van 2015, is het woord dat spontaan tot hen komt “Bataclan.” Behalve in januari, wanneer de pers zich de verjaardag van het bloedbad van Charlie herinnert, aldus Truc.

Veranderd in een soort spandoek in de strijd tegen islamitisch fundamentalisme, maar bekritiseerd vanwege posities die soms door extreemrechts zijn teruggekregen, heeft het schrijven van “Charlie” op zijn pagina’s geklaagd dat hij zich verlaten voelde.

“Ik denk dat ‘Charlie’ weer alleen is. Er is geen solidariteit. De wereld vergeet, zoals altijd, en het is moeilijker geworden”, zei journalist Philippe Lançon, die in ‘El Colgajo’ de aanval en de score van operaties die hij moest ondergaan om zijn kaak te laten reconstrueren.

Lees ook:  Ook de Britten, Fransen en Duitsers zeggen dat Iran achter de aanval op Saoedische olie-installaties zit

De overwinning van de terroristen

De advocaat van het tijdschrift, Richard Malka, verzekerde in augustus in het weekblad “Le Point” dat de gebroeders Kouachi, de terroristen die “Charlie” aanvielen, hebben gewonnen.  “Wie publiceert vandaag cartoons van Mohammed? Welke krant? Welk toneelstuk, film of boek zou de islam durven bekritiseren?”

Misschien als reactie daarop herstelt “Charlie” vandaag op de cover de controversiële cartoons van Mohammed die in 2006 de dreigementen van de jihadisten en uiteindelijk het bloedbad van 2015 uitlokten.

Volgens een onderzoek van de “BFM TV” -keten denkt 31% van de Fransen dat het publiceren van dit soort inhoud “een nutteloze provocatie” is, 59% vindt dat ze gelijk hebben om de vrijheid van meningsuiting te verdedigen en 10% geeft er de voorkeur aan dit niet te doen antwoord.

No Title

Numéro spécial : Tout ça pour ça.Retrouvez : 👉 Un florilège des charognards du 7 janvier 2015👉 Procès : la parole aux familles 👉 Sondage exclusif @IfopOpinion : la liberté d’expression c’est important, mais… Disponible dès demain ! pic.twitter.com/NyiTmva6Kr

… en extreemrechts

Dit is het kenmerk van de aanval op de dagelijkse Gallische samenleving: ‘Charlie’ blijft provoceren in naam van de vrijheid van meningsuiting en het recht op godslastering , en er is geen debat over vrijheid van meningsuiting dat niet spreekt over die 7 van Januari 2015. Bij vele gelegenheden tegen het weekblad zelf, dat zelfs gerechtvaardigd moest worden door racistische cartoons die alleen door extreemrechts werden gedeeld.

Lees ook:  China virustol stijgt als gevolg van overschakeling naar nieuwe methodiek

“In het openbare landschap in Frankrijk is een van de dingen die sinds 2015 is veranderd, de toename van de aanwezigheid van extreemrechtse discours, van degenen voor wie het verdedigen van de vrijheid van meningsuiting niet meer dan een voorwendsel was”, zegt politicoloog Éric Fassin. .

Fassin gelooft dat extreemrechts, dat ook zijn toevlucht zocht in de “Je suis Charlie”, van de actie gebruik heeft gemaakt om hun doelen te verdedigen en vandaag meer stem heeft in de pers dan vijf jaar geleden. ” De terroristen wilden een debat tegen moslims. Radicaliseer de samenleving. De Fransen hebben zich niet publiekelijk gepositioneerd tegen moslims, maar we zien wel dat minderheden steeds vaker worden aangevallen”, voegt hij eraan toe. De grens tussen kritiek op de islam en aanvallen op moslims is in het tijdschrift en in het land te smal geworden.

Dagen nadat in december 2015 verschillende vrouwen melding maakten van seksueel geweld in Keulen (Duitsland) waarbij asielzoekers werden beschuldigd, verspreidde ‘Charlie’ een controversiële cartoon. Aylan, de Koerdische jongen die stierf op driejarige leeftijd nadat de boot waarmee hij Europa probeerde te bereiken schipbreuk had geleden, werd afgeschilderd als een volwassene die vrouwen lastigviel. ‘Wat zou er met de kleine Aylan zijn gebeurd als hij volwassen was geworden?’ zei de controversiële illustratie.

In dat bloedbad wonnen de terroristen en extremisten meer terrein dan degenen die samen met het weekblad hun toevlucht zochten in een slogan die al wereldwijd bekend is en die ze zich volgens peilingen pas herinneren als januari aanbreekt.

Comments

comments