Kan iets de mening van Amerikanen over Donald Trump veranderen?

Kan iets de mening van Amerikanen over Donald Trump veranderen?

2 september 2020 0 Door Indignatie redactie

De griezelige stabiliteit van de goedkeuringsbeoordeling van Trump, uitgelegd.

Volgens de poll-tracker van FiveThirtyEight had president Donald Trump op 27 augustus 2019 een goedkeuringsscore van 41,3 procent en een afkeuringsclassificatie van 54,2 procent . Gedurende de 365 dagen die volgden, werd Trump de derde president die door het Huis van Afgevaardigden werd afgezet; Amerika heeft de Iraanse generaal Qassem Soleimani vermoord; meer dan 200.000 Amerikanen stierven aan de ziekte veroorzaakt door het nieuwe coronavirus; het werkloosheidspercentage steeg van 3,7 procent naar 10,2 procent; de VS verbood inkomende reizen vanuit Europa, China en Brazilië; een geschatte12 miljoen mensen verloren de ziektekostenverzekering; Trump vergaf Roger Stone, die voor de president gevangenisstraf kreeg wegens vuile trucs; en de moord op George Floyd leidde tot een landelijke beweging die protesteerde voor raciale gerechtigheid – waarop ambtenaren reageerden door betogende demonstranten in Lafayette Park in Washington DC, zodat Trump een foto kon maken met een bijbel in zijn hand.

Dat is natuurlijk een bitter onvolledige lijst van een grimmig consequent jaar in de Amerikaanse geschiedenis. Maar je zou het nooit weten door de poll-nummers van Trump te volgen. Op 27 augustus 2020 – een jaar later, en de dag dat Trump het Witte Huis gebruikte als achtergrond voor zijn toespraak op het congres – had FiveThirtyEight Trump met 42,2 procent goedkeuring en 54,3 procent afkeuring. Alles was gebeurd, en politiek had niets ertoe gedaan. Of er was in ieder geval niet veel veranderd.

“Het is echt opmerkelijk”, zegt Jennifer Victor, een politicoloog aan de George Mason University. “De stabiliteit van de cijfers van Trump is bijna niet te geloven.”

Ze zijn ook uniek. Volgens de presidentiële goedkeuringsdatabase van Gallup zijn de cijfers van president Ronald Reagan tijdens zijn ambtsperiode gestegen van 68 naar 35 procent. George HW Bush piekte op 81 en kwam uit op 29. Bill Clinton schommelde tussen 73 en 37 procent. George W. Bush haalde 90 procent en zakte helemaal naar 25 procent. De band van Barack Obama was smaller, maar strekte zich nog steeds uit van 40 procent naar 67 procent.

Wat Trump betreft, zijn hoogste goedkeuringsscore is 49 en zijn laagste is 35 – een bereik van slechts 15 punten gedurende zijn presidentschap tot dusver. Toegegeven, Trump heeft minder tijd in functie gehad dan zijn voorgangers. Maar hij heeft ook een vluchtiger eerste semester gehad dan de meeste van hen, in wereldgebeurtenissen, indicatoren van nationale gezondheid en geluk, en persoonlijk gedrag. En zelfs als je alleen naar de eerste termen kijkt, valt Trump op:

Dit is de grote ironie van het Trump-tijdperk: het heeft nog nooit het gevoel gehad dat er meer gebeurt, en toch zijn de Amerikaanse politieke meningen nog nooit zo onwrikbaar geweest.

Dit alles roept een aantal vragen op. Ten eerste: moet de griezelige stabiliteit van Trumps goedkeuringsclassificatie verstoren of zelfs verrassen? Waarom verwachten we dat de goedkeuring van de president überhaupt terugkaatst? En ten tweede: wat betekent het voor de Amerikaanse politiek om zo op zijn plaats te blijven, zo ongevoelig voor het scheuren en brullen van gebeurtenissen?

Waarom zou je van gedachten veranderen over Donald J. Trump?

Wanneer Michael Tesler, een politicoloog aan de University of California Irvine, probeert uit te leggen “de verbazingwekkende stabiliteit van Trump’s goedkeuring” in zijn lessen, begint hij met een vraag. Hij vraagt ​​zijn studenten of Trump iets kan doen om ervoor te zorgen dat ze hem steunen. En hij wordt steevast opgewacht door een zee van trillende hoofden. “Als je het presidentschap van Trump binnengaat met de gedachte dat hij een racist, seksistisch, xenofoob, immoreel, narcistisch, corrupt en incompetent persoon is – overtuigingen die de meeste Clinton-kiezers vasthouden – dan is er letterlijk bijna niets dat hij kan doen om van gedachten te veranderen”, zegt Tesler.

Lees ook:  Farmaceutische leidinggevenden hebben miljoenen in voorraad gedumpt voor enorme winsten nadat ze pandemiecontracten hadden gekregen

Hetzelfde geldt in omgekeerde volgorde. “Als je Trump ziet als ‘de beschermer van de westerse beschaving’, zoals Charlie Kirk hem onlangs op de RNC noemde, of de beschermer van het blanke Amerika, zoals Desmond King en Rogers Smith hem hebben genoemd , die gekoesterde (blanke christelijke) Amerikanen verdedigen. waarden van atheïstische, linkse socialisten die je wapens willen pakken en Cory Booker de leiding willen geven over het diversifiëren van je buurten, dan is er bijna niets waardoor je hem in de steek zou laten, ”vervolgt Tesler.

Zes maanden geleden was dit ook mijn verklaring voor de goedkeuringsclassificaties van Trump. Trump is zo’n vrolijk polariserende figuur – zo verachtelijk voor degenen die hij beledigt, zo heldhaftig voor degenen die hij verdedigt – dat er een besluit over hem was voordat hij ooit het Oval Office binnenstapte. Bovendien is Trump een beperkt figuur: hij verandert niet van strategie, neemt geen nieuwe toon aan, past zich niet aan nieuwe omstandigheden aan. Waar voormalige presidenten gezamenlijke inspanningen hebben geleverd om van koers te veranderen naarmate hun presidentschap evolueerde, onverwacht beleid voerden om sceptici te overtuigen en nieuwe berichten voor stille critici, is Trump gewoon Trump. Hij is betrouwbaar, onveranderlijk, zichzelf. Jouw kijk op de man is jouw kijk op het presidentschap, en zo wil hij het.

trump

Trump houdt een Bijbel omhoog buiten de St John’s Episcopal Church na traangassen.

 Brendan Smialowski / AFP via Getty Images

Maar experts moeten eerlijk zijn als de realiteit hen verrast. Als je me een jaar geleden had verteld dat een pandemisch virus het land zou overspoelen, dat 200.000 Amerikanen zouden sterven en het aantal gevallen Europa zou verkleinen, dat de economie diep zou bevriezen en de federale overheid volkomen zwak zou blijken te zijn, zou ik dat doen ‘ Ik dacht dat dit het soort systeemschok was dat de publieke opinie zou kunnen binnendringen. Ik zeg niet dat ik Trump zou hebben voorspeld tot 20 procent, maar ik had wel beweging voorspeld.

De stabiliteit maakt me zenuwachtig omdat het de basistheorie van responsieve democratie ondermijnt. Als onze politieke verdeeldheid zo diep snijdt dat zelfs 200.000 doden en 10,2 procent werkloosheid en een president die mijmert over bleekmiddelinjecties ons niet van elkaar kunnen schudden, wat dan wel? En als het antwoord niets is, dan betekent dat dat de cruciale vorm van verantwoording in de Amerikaanse politiek is ingestort. Ja, velen van ons zijn partizanen, met een harde neiging op de een of andere manier. Maar de veronderstelling is lang geweest dat we daaronder Amerikanen zijn en we willen dat het land wordt geregeerd met een bepaald niveau van bekwaamheid, dat we meer om onze veiligheid en ons salaris geven dan om onze partijen.

Maar hoe weten we of we worden bestuurd met een absoluut competentieniveau?

Coronavirus Rashomon

De beoordelingen van Trump over het coronavirus volgen grotendeels zijn bredere goedkeuringsclassificaties. Op 27 augustus keurde 38,9 procent van de Amerikanen zijn omgang met het coronavirus goed en 58 procent van de Amerikanen keurde het af. Dat is iets erger dan zijn algehele goedkeuring, maar slechts in geringe mate.

Dat wil zeggen dat de meeste Amerikanen die Trump in grote lijnen goedkeuren, ook denken dat hij goed werk levert door te reageren op het coronavirus. En wie zegt dat hij dat niet is? Weinigen van ons hebben echte kennis uit de eerste hand van de reactie van de regering op de pandemie. Wat we ervan weten, wordt gemedieerd door de informatiebronnen die we kiezen en vertrouwen. “De aard van de crisis is perfect opgezet om perceptie er veel toe te laten en manipuleerbaar te maken”, zegt Julia Azari, politicoloog aan de Marquette University. “Veel meer mensen weten dat ze twee maanden thuis moesten blijven dan rechtstreeks door Covid-19 werden getroffen (tot nu toe tenminste). De verhalen dat dit een leugen, bedrog of overdrijving is, zijn erg krachtig voor sommige mensen. “

Lees ook:  Wat komt er na Trump - Wereldoorlog III?

Mijn mening is, voor alle duidelijkheid, dat de reactie van Trump op het coronavirus zal gelden als een van de grote bestuursmislukkingen in de Amerikaanse geschiedenis. We doen het veel slechter dan vergelijkbare landen bij het beheersen van het aantal gevallen en het redden van levens . Analyses suggereren dat meer dan 70 procent van de sterfgevallen door coronavirus in Amerika had kunnen worden voorkomen door een snellere, meer capabele reactie in de trant van Australië, Zuid-Korea, Duitsland en Singapore. En om dit alles te schrijven is om het Witte Huis nog steeds te veel krediet te geven – ze hebben grotendeels helemaal geen antwoord geboden, deze crisis omzeilen naar de staten en weigeren een eigen plan uit te brengen of zelfs hun eigen richtlijnen te volgen.

Bovendien is Trump zelf een toonbeeld van persoonlijke onverantwoordelijkheid geweest, een cultuuroorlog over gezichtsmaskers aangewakkerd en supporters in arena’s en het gazon van het Witte Huis verpakt. Als gevolg hiervan, terwijl 93 procent van de Amerikanen die Trump sterk afkeuren, zegt dat gezichtsmaskers effectief zijn, zegt slechts 65 procent van degenen die Trump sterk goedkeuren hetzelfde . Het is dus niet simpelweg dat Trump slecht werk heeft geleverd bij het beheren van de mobilisatie van de federale overheid. Hij is eerder een actieve belemmering geweest voor de gouverneurs en burgemeesters die probeerden de leegte op te vullen die hij heeft achtergelaten.

trump

President Donald Trump en first lady Melania Trump arriveren op het podium waar Trump zijn dankwoord hield voor benoeming voor een tweede termijn als president.

 Doug Mills / Getty-afbeeldingen

Of dat zou ik zeggen. Maar in dit tijdperk hangt wat u gelooft af van wat u leest. En als je Fox News bekijkt – of, nog meer ter zake, OANN, het favoriete netwerk van het Witte Huis – is het verhaal anders. Democraten reageren overdreven en drijven de economie in een crisis in een bittere poging om Trump uit zijn ambt te verdrijven. Trumps eigen retoriek benadrukt wat hij deed – namelijk, de meeste reizen vanuit China buiten beschouwing gelaten – in plaats van de vele, vele dingen die hij weigerde te doen, zoals het opzetten van een nationale test, het opsporen van contacten en het in quarantaine plaatsen van een strategie.

“Miljoenen mensen voelen zeker economische en psychologische pijn als gevolg van lockdowns en andere maatregelen”, zegt Larry Bartels, een politicoloog aan de Vanderbilt University. ‘Maar de president schijnt er behoorlijk in geslaagd te zijn de schuld daarvoor te verschuiven. Hij wil heropenen, maar kwaadaardige democraten slepen hun voeten. De voor de hand liggende reactie is dat heropening zou leiden tot nog meer ziekten en dodelijke slachtoffers, maar dat zijn hypothetische kosten. “

Trump is geen Teflon

Ik hoor Trump af en toe omschrijven als de ‘Teflon-president’. Veel liberalen zijn verbaasd over het aantal schandalen, rampen en aanstootgevende opmerkingen dat Trump heeft overleefd. Het kan lijken alsof er niets aan hem kleeft.

Maar Trump is geen Teflon. Het is gewoon dat alles wat aan hem blijft plakken, al aan hem is blijven plakken. Zoveel schade absorberen en zoveel afkeer uitlokken is geen succesvolle strategie geweest. Stabiele peilingsaantallen in de lage 40’s zijn nauwelijks een politieke triomf. Toen de economie sterk was, waren zijn goedkeuringscijfers veel lager dan de banen en het bbp zouden voorspellen. En hoewel de goedkeuringsscores van Trump voor het coronavirus hoger zijn dan wat ik denk dat hij verdient, zijn ze strafbaar laag in vergelijking met andere wereldleiders.

Lees ook:  Doet Rutte nog een laatste kunstje als premier

Volgens de Morning Consult gegevens , Frankrijk Emmanuel Macron is een stijging van 5 punten sinds januari, Canada’s Justin Trudeau is een stijging van 9 punten, de Duitse Angela Merkel is een stijging van 16 punten, en Australië’s Scott Morrison is een stijging van 25 punten. Op deze manier bezien, kan de stabiliteit van Trump het best worden begrepen als een enorme politieke mislukking: hij had de kans op een rally-round-the-leader-effect dat zijn herverkiezing had kunnen blokkeren. Zijn zwakke, grillige, ondoelmatige reactie maakte de pandemie in plaats daarvan de centrale bedreiging voor zijn herverkiezing: in de opiniepeiling van Morning Consult had Biden eind juni een voorsprong van 14 punten toen de kiezers werd gevraagd welke kandidaat ze vertrouwden op het coronavirus, een 3-punts voordeel in april.

Het is ook mogelijk dat de kopnummers kleinere maar electoraal consequente verschuivingen verbergen. “Als er één groep is waar Trump steun uit lekt, dan zijn het de oudere blanken in Florida”, zegt Marc Hetherington, een politicoloog aan de Universiteit van North Carolina. ‘Zo lees ik tenminste de gegevens die uit Florida komen. De reactie van Covid-19 doodt daar eigenlijk oudere mensen. Naarmate dit vordert, kennen steeds meer van hen daadwerkelijk iemand die op een of andere ernstige manier is getroffen. Volgens onze gegevens lijkt dat de kracht te hebben om partijdigheid af te zwakken. Republikeinen volgen hun leiders als ze niet bang zijn om ziek te worden. Ze volgen die aanwijzingen niet als ze bang zijn om ziek te worden. ” Biden leidt nu met meer dan 4 punten in Florida, een stijging van een dode hitte in april.

Het is veelzeggend dat de strategie van Trump om herverkiezing te winnen geen nieuwe boodschap of een nieuw plan lijkt te zijn om het coronavirus te beheersen of de economie opnieuw op te starten. In plaats daarvan voert hij een raciale campagne tegen protesten, rellen en wanorde – ook al gebeurt die wanorde onder zijn hoede als president . “De GOP heeft geen beleid, dus ze handelen volledig met klachten en identiteit”, zegt Lilliana Mason, een politicoloog aan de Universiteit van Maryland. Dat was genoeg voor Trump om iets meer dan 40 procent van het electoraat te behouden. Maar iets meer dan 40 procent van het electoraat is geen winnende coalitie, en het is veel minder dan een bekwame leider nu zou kunnen hebben.

Dus misschien, vergeleken met een hypothetische Trump-reactie die indrukwekkend en bekwaam was, waren de politieke kosten van het pad dat Trump volgde aanzienlijk, en het kan hem het presidentschap verliezen en hem in de geschiedenis in diskrediet brengen. Het is de moeite waard eraan te denken dat zelfs Herbert Hoover 40 procent van de stemmen kreeg bij de presidentsverkiezingen van 1932 – meer dan drie jaar na de Grote Depressie en niet ver van de plaats waar Trump nu de verkiezingen houdt. Soms is het gemakkelijker voor het land in het algemeen, en partizanen in het bijzonder, om de mislukkingen van een leider toe te geven nadat hij verloren is dan wanneer hij – en zij – nog steeds vechten om de macht te behouden.

Maar toch: tweeënveertig procent van de Amerikanen kijkt naar Trump en gelooft dat hij het goed doet, of in ieder geval goed genoeg. En niets wat ze het afgelopen jaar hebben gezien, heeft dat beeld geschokt.

Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine donatie klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.

Comments

comments