De onafhankelijkheid van de Europese Commissie niet beschermen

De onafhankelijkheid van de Europese Commissie niet beschermen

17 september 2020 0 Door Indignatie redactie

De verzwakking van de institutionele onafhankelijkheid van de Europese Commissie is schadelijk voor de Europese integratie.

Ik heb altijd geloofd dat de onafhankelijkheid van leden van de Europese Commissie (EC) een hoeksteen was van een succesvolle Europese integratie. Commissarissen zijn op grond van hun ambtseed verplicht een Europese oplossing voor problemen te zoeken, in plaats van alleen een evenwicht te zoeken tussen tegenstrijdige nationale belangen. Dat hebben ze al sinds 1958 gedaan. Daarom is de Europese integratie geslaagd, terwijl de integratie-inspanningen op andere continenten hebben gefaald onder het gewicht van het nationale egoïsme.

Naarmate de Europese Unie groeit, is de onafhankelijkheid van commissarissen van de nationale politiek steeds belangrijker geworden. Sommigen vinden dat de Europese Commissie te groot is. Vanuit het oogpunt van efficiëntie hebben ze een punt. Maar onder andere Ierland heeft erop aangedrongen dat elke lidstaat desondanks te allen tijde een van zijn onderdanen als lid van de commissie moet hebben.

Maar als de regel van één commissaris per lidstaat wordt gehandhaafd naarmate de EU uitbreidt, moeten commissarissen van alle staten – groot en klein – aantonen dat ze het Europese belang voorop stellen en niet onderworpen zijn aan de grillen en passies van de politiek. in hun land van herkomst. Met andere woorden: Europese commissarissen moeten onafhankelijk zijn. Alle lidstaten moeten dit respecteren.

Daarom maak ik mij grote zorgen over de houding van de Ierse regering en vervolgens van president Ursula von der Leyen van de Europese Commissie om Phil Hogan op te roepen af ​​te treden als EU-commissaris voor Handel. Beiden faalden in hun begrip van de Europese Unie en van een van haar vitale belangen – namelijk de zichtbare onafhankelijkheid van leden van de Europese Commissie van de politiek van welke EU-staat dan ook, groot of klein.

Ik was oprecht geschokt door wat er gebeurde. Laat in de avond van 22 augustus riepen de leiders van de Ierse regering Hogan op om “zijn standpunt in overweging te nemen”. Dat betekent aftreden. Daarna stapelden ze de druk op, met een nieuwe verklaring op 23 augustus met daarin een politieke vastberadenheid dat hij de quarantainevoorschriften van de regering had overtreden om de verspreiding van COVID-19 te bestrijden na zijn terugkeer naar Ierland vanuit België. Hogan nam ontslag op 26 augustus. Dat was zijn beslissing en een beslissing die hij mocht nemen.

Lessen uit dit precedent

Maar er zijn diepgaande lessen te trekken door president Von der Leyen – en door de Europese Commissie als geheel – over hoe en aan wie commissarissen verantwoording moeten afleggen, en de noodzaak om te begrijpen wat dit precedent betekent voor de toekomstige politieke onafhankelijkheid van commissarissen van hun eigen regeringen. Los daarvan zijn er ook vragen over het interne beheer van en de collegialiteit van de EC.

Ik zal mijn zorgen hier uiteenzetten, op basis van de woorden van het EU-verdrag, dat ik heb helpen opstellen als lid van de Conventie over de toekomst van Europa.

Op 26 augustus trok Von der Leyen duidelijk elke actieve steun van commissaris Hogan in en accepteerde hij zonder twijfel de lijn van de Ierse regering. Dit beïnvloedde hem om zijn functie neer te leggen. In deze actie beweer ik dat de president niet al haar verantwoordelijkheden uit hoofde van de verdragen heeft vervuld. Ik weet dat ze met echte politieke moeilijkheden te maken had. Maar de verdragen waren opgesteld om het hoofd te bieden aan beladen politieke situaties en tegelijkertijd de onafhankelijkheid van de EG en een eerlijk proces te behouden.

De Europese Commissie is de hoedster van EU-verdragen en moet worden gezien als verdediger van de regels die in de verdragen zijn vastgelegd, onder alle omstandigheden, zelfs als het politiek moeilijk is. Artikel 245 van het verdrag vereist dat de lidstaten de onafhankelijkheid van commissarissen respecteren. Ierland is aan dat artikel gebonden, na het in een referendum te hebben geratificeerd. Opgemerkt moet worden dat artikel 245 verwijst naar de eerbiediging van de onafhankelijkheid van de commissarissen afzonderlijk, niet alleen naar de EG als geheel.

Lees ook:  Burgeroorlog & straatprotesten, de radicale nieuwe politieke technologie van de Democratische Partij voor Vote-Harvesting

Het is aan de Ierse regering om te zeggen of het publiekelijk eisen van het ontslag van een commissaris wegens een vermeende schending van de Ierse regels verenigbaar is met de verdragsverplichting van de Ierse regering op grond van artikel 245. Maar ze had andere opties,

Als een commissaris om welke reden dan ook een lidstaat bezoekt, is hij of zij op dezelfde basis als elke andere burger onderworpen aan de wetten van die staat. Een bezoekende commissaris zou niet boven de wet staan, en ook niet onder de wet. Als ze de wet overtreden, moet de juiste procedure voor de rechtbanken worden toegepast – zoals bij elke burger. Dit is wat er zou zijn gebeurd als de bezoekende commissaris uit een ander land dan Ierland was gekomen en de moeilijkheden had ervaren die Hogan had ondervonden, en de juiste procedure zou zijn gevolgd.

De verklaringen van de Ierse regering en de onbevredigende verklaringen van Hogan zorgden voor politieke problemen voor Von der Leyen. Ze moest iets doen, maar niet per se wat ze deed. Toch had ze opties die ze om onverklaarbare redenen niet gebruikte of overwoog.

Regels genegeerd

Commissarissen zijn onderworpen aan een gedragscode. Volgens die code is er een ethische commissie om te bepalen of de richtlijnen zijn geschonden. Als de kwestie spoedeisend is, kan er een termijn worden gesteld voor een rapportage door de commissie. Desalniettemin zou een verwijzing naar de ethische commissie een behoorlijke procedure en een rustig en eerlijk gehoor mogelijk hebben gemaakt. Wat nog belangrijker is, het gebruik van dit proces zou ook de onafhankelijkheid van de Europese Commissie als instelling hebben doen gelden.

De code zegt dat het moet worden toegepast “te goeder trouw en met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel”, en het staat een berisping toe die niet rechtvaardigt dat de commissaris ontslag moet nemen. Door de gevolgde cursus zullen we nooit weten of Hogan de code heeft overtreden.

Het verzuim van president Von der Leyen om van deze mechanismen gebruik te maken, lijkt een ernstig verzuim te zijn om een ​​eerlijk proces en evenredigheid te verdedigen en om de onafhankelijkheid van individuele commissarissen te beschermen, zoals vereist door het verdrag. De EC en het Europees Parlement zouden moeten onderzoeken waarom ze dat niet heeft gedaan. Er zijn nu gevolgen voor de levensvatbaarheid van de gedragscode als deze in een geval als deze niet wordt gebruikt.

Criteria niet toegepast

Was wat Phil Hogan deed eigenlijk een ontslaggevende kwestie? Artikel 247 laat slechts twee gronden toe om een ​​commissaris te vragen ontslag te nemen. Deze zijn dat hij of zij “niet langer in staat is om te voldoen aan de voorwaarden voor de uitvoering van [hun] taken” of “zich schuldig heeft gemaakt aan ernstig wangedrag”. Ik denk niet dat aan beide voorwaarden is voldaan in het geval van Hogan.

Hogan zou volledig in staat zijn geweest zijn taken uit te voeren terwijl de ethische commissie haar werk deed. In plaats daarvan is zijn positie nu feitelijk vacant.

De meeste mensen met wie ik heb gesproken, denken niet dat de inbreuken die door Hogan zijn begaan – hoewel dwaas – neerkwamen op “ernstig wangedrag” in de zin van artikel 247. Het niet onthouden van alle details van een privébezoek gedurende twee weken, of om een ​​voldoende verontschuldigingen snel genoeg, misschien politiek falen, maar ze stijgen nauwelijks tot het niveau van “ernstig wangedrag”. Elke opzettelijke en bewuste schending van quarantainemaatregelen had zonder poespas moeten worden behandeld door Ierse rechtbanken.

In elk geval zou Von der Leyen veel wijzer zijn geweest als hij hierover een objectieve mening had gekregen van de ethische commissie voordat hij Hogan had toegestaan ​​af te treden.

Waarom kwam de Europese Commissie niet bijeen?

Een ander probleem is dat de president er niet in slaagt een EG-vergadering bijeen te roepen als ze van plan was een commissaris af te treden. Volgens artikel 247 is het de EG – niet alleen de president – die een commissaris kan laten aftreden, en zelfs dan moet het worden goedgekeurd door het Europese Hof van Justitie. Deze waarborgen zijn in het verdrag opgenomen om de onafhankelijkheid van de Europese Commissie te beschermen. Ze werden in dit geval genegeerd.

De daaropvolgende verzwakking van de institutionele onafhankelijkheid van de commissie is zeer schadelijk voor de Europese integratie en voor de belangen van kleinere EU-staten. Dit zou een punt van zorg moeten zijn voor het Europees Parlement.

Waardeer dit artikel!!
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine donatie klik dan hier. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
Lees ook:  Hoe Brexit leidt tot een heroplevende Ierse Amerikaanse invloed in de Amerikaanse politiek


Comments

comments