John Lennon 80 jaar: One Man Against the Deep State ‘Monster’

John Lennon 80 jaar: One Man Against the Deep State ‘Monster’

11 oktober 2020 0 Door Indignatie redactie

‘Je moet onthouden, gevestigde orde, het is gewoon een naam voor het kwaad . Het maakt het monster niet uit of het alle studenten doodt of dat er een revolutie komt. Het denkt niet logisch na, het is uit de hand gelopen. ”- John Lennon (1969)

John Lennon, 80 jaar geleden geboren op 9 oktober 1940, was een muzikaal genie en een cultureel icoon van de pop.

Hij was ook een luidruchtige vredesprotesteerder en anti-oorlogsactivist, en een spraakmakend voorbeeld van de moeite die de Deep State zal doen om degenen te vervolgen die zijn gezag durven aan te vechten.

Lang voordat Julian Assange , Edward Snowden en Chelsea Manning werden gehekeld wegens het fluiten van de oorlogsmisdaden van de regering en het misbruik van zijn toezichthoudende bevoegdheden door de National Security Agency , was het Lennon die werd uitgekozen omdat hij de waarheid tegen de macht durfde te spreken over de oorlogszucht van de regering, zijn telefoontjes gecontroleerd en illegaal verzamelde gegevensbestanden over zijn activiteiten en verenigingen.

Lennon werd tenminste een tijdje vijand nummer één in de ogen van de Amerikaanse regering.

Jaren na de moord op Lennon zou worden onthuld dat de FBI 281 pagina’s met bestanden over hem had verzameld , inclusief songteksten. J. Edgar Hoover, destijds hoofd van de FBI, gaf de dienst opdracht de muzikant te bespioneren. Er waren ook verschillende schriftelijke bevelen waarin overheidsagenten werden opgeroepen om Lennon in de val te laten lopen voor een drugsaanval. “De bestanden van de FBI over Lennon … lezen als de geschriften van een paranoïde goody-two-shoes “, merkte verslaggever Jonathan Curiel op.

lenon

Vertrouwelijke (hier vrijgegeven en gecensureerde) brief van J. Edgar Hoover over FBI-bewaking van John Lennon (Public Domain)

Zoals de New York Times opmerkt : “Critici van de huidige huiselijke bewaking maken voornamelijk bezwaar om privacyredenen. Ze hebben zich veel minder gericht op hoe gemakkelijk overheidstoezicht een instrument kan worden voor de machthebbers om te proberen de macht vast te houden. ‘De VS vs. John Lennon’ … is niet alleen het verhaal van één man die wordt lastiggevallen, maar ook van een democratie die wordt ondermijnd. “

Inderdaad, alle vele klachten die we vandaag hebben over de regering – surveillance, militarisme, corruptie, intimidatie, invallen van SWAT-teams, politieke vervolging, spionage, overcriminaliteit, enz. – waren aanwezig in de tijd van Lennon en vormden de basis van zijn oproep tot sociale rechtvaardigheid , vrede en een populistische revolutie.

Om al deze redenen was de Amerikaanse regering geobsedeerd door Lennon, die al vroeg had geleerd dat rockmuziek een politiek doel kon dienen door een radicale boodschap te verkondigen. Nog belangrijker was dat Lennon inzag dat zijn muziek het publiek kon mobiliseren en verandering kon bewerkstelligen. Lennon geloofde in de kracht van de mensen. Helaas, zoals Lennon erkende: “Het probleem met de overheid zoals die is, is dat ze niet de mensen vertegenwoordigt. Het controleert ze . “

Echter, zoals Martin Lewis schrijven voor Time notes : “John Lennon was niet God. Maar hij verdiende de liefde en bewondering van zijn generatie door een enorm oeuvre te creëren dat inspireerde en leidde. De waardering voor hem werd groter omdat hij toen instinctief besloot om zijn beroemdheid te gebruiken als preekstoel voor pestkoppen voor grotere doelen dan zijn eigen verrijking of zelfverheerlijking. “

Bijvoorbeeld, in december 1971 tijdens een concert in Ann Arbor, Michigan, betrad Lennon het podium en in zijn gebruikelijke confronterende stijl ‘John Sinclair’ uit, een lied dat hij had geschreven over een man die veroordeeld was tot 10 jaar gevangenisstraf wegens bezit van twee marihuana-sigaretten . Binnen enkele dagen nadat Lennon tot actie had opgeroepen, beval het Hooggerechtshof van Michigan Sinclair vrij te laten.

Wat Lennon op dat moment niet wist, was dat overheidsfunctionarissen de ex-Beatle die ze ‘Mr. Lennon. ” Ongelooflijk, FBI-agenten waren in het publiek bij het Ann Arbor-concert, “ aantekeningen van alles, van het aantal aanwezigen (15.000) tot de artistieke verdiensten van zijn nieuwe nummer.”

De Amerikaanse regering, doordrenkt van paranoia, bespioneerde Lennon.

In maart 1971, toen zijn single “Power to the People” werd uitgebracht, was het duidelijk waar Lennon stond. Nadat hij datzelfde jaar naar New York City was verhuisd, was Lennon klaar om deel te nemen aan politiek activisme tegen de Amerikaanse regering, het ‘monster’ dat de oorlog in Vietnam financierde.

De release van het album Sometime in New York City van Lennon , dat in vrijwel elk nummer een radicale antiregeringsboodschap bevatte en president Richard Nixon en de Chinese voorzitter Mao Tse-tung op de cover naakt dansend, deed de vlammen van het conflict alleen maar oplaaien. komen.

De officiële Amerikaanse oorlog tegen Lennon begon serieus in 1972, nadat geruchten de ronde deden dat Lennon van plan was om aan een Amerikaanse concerttour te beginnen die rockmuziek zou combineren met anti-oorlogsorganisatie en kiezersregistratie. Nixon, uit angst voor de invloed van Lennon op ongeveer 11 miljoen nieuwe kiezers (1972 was het eerste jaar dat 18-jarigen konden stemmen), liet de ex-Beatle dienen met deportatiebevelen ‘in een poging hem het zwijgen op te leggen als een stem van de vredesbeweging . “

Maar nogmaals, de FBI heeft een lange geschiedenis van het vervolgen, vervolgen en in het algemeen lastigvallen van activisten, politici en culturele figuren. Het meest opvallend onder de laatste zijn dergelijke gevierde namen als volkszanger Pete Seeger, schilder Pablo Picasso, komiek en filmmaker Charlie Chaplin, komiek Lenny Bruce en dichter Allen Ginsberg.

Onder degenen die het meest nauwlettend in de gaten werden gehouden door de FBI, was Martin Luther King Jr., een man die door de FBI werd bestempeld als ‘de gevaarlijkste en meest effectieve negerleider van het land’. Met telefoontaps en elektronische bugs in zijn huis en kantoor, werd King onder constant toezicht gehouden door de FBI met als doel hem te ‘neutraliseren’. Hij ontving zelfs brieven van FBI-agenten waarin werd gesuggereerd dat hij zelfmoord zou plegen of dat de details van zijn privéleven aan het publiek zouden worden onthuld. De FBI bleef King achtervolgen totdat hij in 1968 door een holle kogel in het hoofd werd geveld.

lenon

Opname van “Give Peace a Chance” tijdens de Bed-In for Peace in het Queen Elizabeth Hotel , Montreal (CC BY 2.5 / Roy Kerwood )

Hoewel Lennon – voor zover we weten – niet werd gechanteerd tot zelfmoord, was hij het onderwerp van een vierjarige campagne van bewaking en intimidatie door de Amerikaanse regering (onder leiding van FBI-directeur J. Edgar Hoover), een poging van president Richard Nixon om hem te laten “neutraliseren” en deporteren. Zoals Adam Cohen van de New York Times opmerkt: “Het toezicht van de FBI op Lennon herinnert ons eraan hoe gemakkelijk binnenlandse spionage los kan komen van enig legitiem doel van de wetshandhaving . Wat verrassender en uiteindelijk verontrustender is, is de mate waarin het toezicht verweven blijkt te zijn met electorale politiek. “

Lees ook:  "Als iets uit het boek Exodus": sprinkhaan-legers verslinden hele boerderijen in Kenia "In slechts 30 seconden"

Zoals het FBI-dossier van Lennon laat zien, vlogen memo’s en rapporten over het toezicht van de FBI op de anti-oorlogsactivist heen en weer tussen Hoover, het Nixon Witte Huis, verschillende senatoren, de FBI en het Amerikaanse immigratiebureau.

Nixons achtervolging van Lennon was meedogenloos en grotendeels gebaseerd op de misvatting dat Lennon en zijn kameraden van plan waren de Republikeinse Nationale Conventie van 1972 te verstoren. De paranoia van de regering was echter misplaatst.

Linkse activisten die op controlelijsten van de regering stonden en die er belang bij hadden de regering-Nixon neer te halen, waren bijeengekomen in het appartement van Lennon in New York. Maar toen ze onthulden dat ze van plan waren een rel te veroorzaken, weigerde Lennon. Zoals hij in een interview uit 1980 vertelde: ‘We zeiden: we kopen dit niet. We gaan kinderen niet in een situatie lokken om geweld te creëren, zodat je wat omver kunt werpen? En vervangen door wat? . . . Het was allemaal gebaseerd op deze illusie, dat je geweld kunt creëren en omver kunt werpen wat is, en communisme kunt krijgen of een rechtse gek of een linkse gek kunt krijgen. Het zijn allemaal gekken. “

Ondanks het feit dat Lennon geen deel uitmaakte van het “krankzinnige” complot, bleef de regering haar pogingen doen om hem uit te zetten. Even vastbesloten om weerstand te bieden, dook Lennon in en vocht terug. Elke keer dat hij het land uit moest, vertraagden zijn advocaten het proces door beroep in te stellen. Uiteindelijk, in 1976, won Lennon de strijd om in het land te blijven toen hij een groene kaart kreeg. Zoals hij achteraf zei: “Ik heb een voorliefde voor dit land…. Dit is waar de actie is. Ik denk dat we gewoon naar huis gaan, een theezakje openen en elkaar aankijken. “

Lennons rustperiode duurde echter niet lang. Tegen 1980 was hij weer opgedoken met een nieuw album en was hij van plan weer politiek actief te worden.

De oude radicaal was terug en klaar om problemen te veroorzaken. In zijn laatste interview op 8 december 1980 mijmerde Lennon: “De hele kaart is veranderd en we gaan een onbekende toekomst tegemoet, maar we zijn er nog allemaal, en zolang er leven is, is er hoop.”

De Deep State heeft helaas een manier om met onruststokers om te gaan. Op 8 december 1980 wachtte Mark David Chapman in de schaduw toen Lennon terugkeerde naar zijn flatgebouw in New York. Toen Lennon uit de auto stapte om de fans die buiten samenkwamen te begroeten, riep Chapman in een griezelige echo van de FBI-naam voor Lennon: “Mr. Lennon! “

Lennon draaide zich om en kreeg een spervuur ​​van geweervuur ​​toen Chapman – in een gevechtshouding met twee handen viel – zijn .38-kaliber pistool leegde en vier holle kogels in zijn rug en linkerarm pompte. Lennon strompelde, wankelde naar voren en viel, terwijl het bloed uit zijn mond en borst stroomde, op de grond.

John Lennon werd bij aankomst in het ziekenhuis dood verklaard. Hij was eindelijk ‘geneutraliseerd’.

Maar waar degenen die mensen als John Lennon, Martin Luther King Jr., John F. Kennedy, Malcolm X, Robert Kennedy en anderen neutraliseerden, het mis hebben, is door te geloven dat je een beweging kunt vermoorden met een kogel en een gek.

lenon

Lennon en Ono treden op tijdens de John Sinclair Freedom Rally in december 1971 (Public Domain)

Gelukkig leeft de nalatenschap van Lennon voort in zijn woorden, zijn muziek en zijn inspanningen om de waarheid met macht te spreken. Zoals Yoko Ono deelde in een brief uit 2014 aan de paroolcommissie die moest bepalen of Chapman moest worden vrijgelaten: “Een man van nederige afkomst, [John Lennon] bracht licht en hoop in de hele wereld met zijn woorden en muziek. Hij probeerde een goede kracht voor de wereld te zijn , en dat was hij ook. Hij heeft mensen aangemoedigd, geïnspireerd en gedroomd, ongeacht hun ras, geloof en geslacht. “

Helaas is er niet veel ten goede in de wereld veranderd sinds Lennon onder ons liep.

Vrede blijft buiten bereik. Activisme en klokkenluiders worden nog steeds vervolgd omdat ze het gezag van de regering aanvechten. Het militarisme neemt toe, met lokale politie gekleed als het leger, terwijl de oorlogsmachine van de regering doorgaat met het aanrichten van onschuldige levens over de hele wereld.

Voor degenen onder ons die zich bij John Lennon hebben aangesloten om zich een wereld van vrede voor te stellen, wordt het steeds moeilijker om die droom te verzoenen met de realiteit van de Amerikaanse politiestaat.

Ondertussen, zoals ik in mijn boek Battlefield America: The War on the American People aantoon , worden degenen die durven uit te spreken bestempeld als dissidenten, onruststokers, terroristen, gekken of geesteszieken en getagd voor surveillance, censuur, onvrijwillige detentie of, erger nog , zelfs doodgeschoten in hun eigen huizen door gemilitariseerde politie.

Zoals Lennon in een interview uit 1968 deelde:

‘Ik denk dat onze hele samenleving wordt gerund door krankzinnige mensen voor krankzinnige doeleinden … Ik denk dat we op maniakale wijze door maniakken worden geleid. Als iemand op papier kan zetten wat onze regering en de Amerikaanse regering en de Russische … Chinezen … wat ze eigenlijk proberen te doen, en wat ze denken dat ze doen, zou ik heel blij zijn te weten wat ze denken dat ze aan het doen. Ik denk dat ze allemaal gek zijn. Maar ik ben geneigd te worden weggezet als krankzinnig als ik dat zeg . Dat is wat er gek aan is. “

Dus wat is het antwoord?

Lennon had een veelvoud aan suggesties.

“Als iedereen vrede eiste in plaats van een ander televisietoestel, dan zou er vrede zijn.”

“Oorlog is voorbij als je dat wilt.”

“Creëer uw eigen droom…. Het is heel goed mogelijk om alles te doen, maar niet om het op de leiders te leggen…. Je moet het zelf doen. Dat is wat de grote meesters en minnaressen zeggen sinds de tijd begon. Ze kunnen de weg wijzen, wegwijzers en kleine instructies achterlaten in verschillende boeken die nu heilig worden genoemd en aanbeden voor de omslag van het boek en niet voor wat het zegt, maar de instructies zijn er allemaal voor iedereen te zien, zijn er altijd geweest en altijd zal zijn. Er is niets nieuws onder de zon. Alle wegen leiden naar Rome. En mensen kunnen het niet voor je verzorgen. Ik kan je niet wakker maken. Je kunt je wakker maken. Ik kan je niet genezen. Je kunt je genezen. “

“Vrede is niet iets dat je wenst; Het is iets dat je maakt, iets wat je doet, iets wat je bent en iets dat je weggeeft. “

“Als je vrede wilt, krijg je die niet met geweld.”

En mijn favoriete advies van allemaal:

“Stel dat je een revolutie wilt / We kunnen maar beter meteen beginnen / Nou, je staat op / En de straat op / Zangkracht voor de mensen.”

*

Opmerking voor lezers: klik op de deelknoppen hierboven of hieronder. Stuur dit artikel door naar uw e-maillijsten. Crosspost op uw blogsite, internetforums. enzovoort.

Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op The Rutherford Institute .

Grondwettelijk advocaat en auteur John W. Whitehead is oprichter en president van  The Rutherford Institute . Zijn nieuwe boek  Battlefield America: The War on the American People   is beschikbaar op www.amazon.com . Whitehead kan gecontacteerd worden via  johnw@rutherford.org .

Lees ook:  Westerse elites van links en rechts werken om racisme te normaliseren tegen Chinezen

Comments

comments