Wie kun je nog vertrouwen?

Wie kun je nog vertrouwen?

24 januari 2021 0 Door Indignatie redactie

In het magische jaar 1984 identificeerde ‘Hollywood’ de laatst overgebleven entiteit die nog te vertrouwen was in een spookachtige wereld vol schimmen en schone schijn: De ‘Ghostbusters’. Hilarische, lichtvoetige ‘comedy’ waar de studio flink wat aan verdiend heeft, en zeker niet bedoeld als een visionaire kijk op wat er in het verschiet lag. Toch zien we in onze tijd dat ‘waarheidsvinding’ met elke nieuwe dag meer ‘Comedy Capers’ wordt. Een ‘Slapstick’, als het niet zo serieus en gevaarlijk zou zijn. Hoe komt dat?

Sinds mensenheugenis hebben we elkaar bedrogen. We liegen ‘om bestwil’, teneinde een ander niet te beschadigen, maar ook omdat we het beste willen voor onszelf. Terwijl we overwegend niet echt van die stabiele types zijn die zich van de geboorte tot het graf in één rechte lijn voortbewegen. Wat we op enig moment willen, staat ons het volgende moment verschrikkelijk tegen, of we zijn er op uitgekeken. Als dat je relaties raakt, zoals velen kunnen getuigen, is dat een recept voor vuurwerk. Zelfs als we tot dat moment nog volop open kaart speelden, zal de advocaat ons ‘influisteren’ dat we bepaalde dingen beter niet kunnen zeggen, terwijl we andere dingen juist dienen te benadrukken, of zelfs vol moeten houden dat ze waar zijn, ook al weten we voor onszelf dat het flauwekul is.

Dus wat gebeurt er als je die mens met computers laat klooien, en hen toestaat de ‘code’ te schrijven voor de programma’s waar die computers op draaien? Dan zullen de direct betrokken ‘techneuten’, maar doorgaans eerder nog hun chefs, trachten te bereiken dat hun leugens niet worden ontdekt, terwijl zij wel ‘live’ mee kunnen kijken terwijl anderen de hele boel aan elkaar liegen. In DIT uitgebreide, indringende, en met een overdaad aan referenties onderbouwde verhaal wordt uitgelegd waarom de recente ‘Russische Hack’ van de firma ‘SolarWinds’ veel eerder een ‘Israëlische Hack’ was. Maar voordat u nu opspringt van uw stoel en antisemitische wartaal uit begint te slaan, moet u wel beseffen dat ‘Israëlisch’ hier weinig om het lijf heeft. Het verwijst naar ‘zekere kringen’ in dat land die menen dat de vrede en veiligheid van de Staat Israël gediend is bij leugens en bedrog. ‘Kringen’ die je in vrijwel alle landen aantreft, zoals er ook overal overspelige echtelieden zijn, corrupte politici, en kinderen die glashard ontkennen dat iets hun schuld is, ook al is het hun bal die door de ruit ging, en zijn zij de enigen in de buurt.

Lees ook:  BUITENHOF TEGEN BAUDET – STRIJD OVER WOORDEN

Waar ik eergisteren de vloer aanveegde met ‘RTL-Nieuws’ omdat ze ‘Antifa’ en ‘BLM’-relschoppers, die een kantoor van de ‘Democraten’ hadden aangevallen, ‘Supporters van Trump’ noemden, was ik blij dat ze dat een dag later rectificeerden. Zonder overigens uit te leggen wie het dan wel waren, en waarom die ‘Linkse’ groepen het hadden voorzien op het kantoor van het in naam linkse ‘Biden/Harris-consortium’ dat zojuist de macht in de Verenigde Staten had overgenomen. Mijn stelling hier is dat dat soort leugens geen leugens zijn, maar ‘Reflexen’ die voortkomen uit een gedegen conditionering, die voorkomt dat iemand nader onderzoek doet, omdat het ‘Obvious’ is. Het is dan weliswaar een schok als je voor jezelf ontdekt dat die ‘Reflex’ volledig misplaatst was, en dat het in dit geval zelfs fervente tegenstanders van Trump waren. Maar dat betekent nog niet dat je dan beseft hoe kwetsbaar je eigenlijk bent, om vervolgens nog eens om te kijken en ook andere ‘Zekerheden’ nog eens tegen het licht te houden.

Niets is bedreigender voor een mens dan ontdekken dat het eigen leven één grote ‘Leugen’ was. In tal van kwesties waarin ik mensen confronteerde met feiten waarvoor overvloedig bewijs was, of tenminste ruim voldoende grond voor twijfel, kreeg ik het eerlijke antwoord dat het allemaal wel waar kon zijn, maar dat men het toch naast zich neerlegde, omdat anders zijn of haar ‘hele wereld’ in zou storten. Zo beschermen we onszelf, en dat is een begrijpelijke reflex. In heel veel kwesties is onomstotelijk bewijs niet direct voorhanden, terwijl men wel al meteen keuzes moet maken. Wel of niet ‘vaccineren’? En dan vertrouwen we op anderen. Ook als die anderen niet te vertrouwen waren in het verleden, en er nog alle dagen een potje van maken. Maar je moet toch wat?

Lees ook:  Wereldoorlog 3 komt eraan? Israël is op de rand van de oorlog met Hamas, Hezbollah, Syrië en Iran allemaal op hetzelfde moment

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief INDIGNATIE-nieuws klik hier om te registreren



Zonder claim op de waarheid tracht ik voor u een ‘Ghostbuster’ te zijn. Overigens in het volle besef dat de waarheid veelal ‘gelaagd’ is, en dat velen die opzichtig liegen tegen u dat niet persé doen met ‘Dollartekens’ in hun ogen, of perfide eigenbelang als belangrijkste overweging. Zelfs waar mensen in Israël aan de lopende band de hele boel bij elkaar liegen, kun je daar door een ‘Holocaust-bril’ best begrip voor hebben. Die gruwelijke leugen was voor hun voorouders een existentiële bedreiging, waarbij ook tal van ‘vrienden’ in die tijd wegkeken, omdat ze die Hitler wel ‘handig’ vonden in de strijd tegen de ‘Eeuwige Russen’. En ook de inzet van iemand als Epstein en zijn in staat van beschuldiging gestelde ‘Madam’ Ghislaine Maxwell, om rasleugenaars te vangen, en vervolgens te gebruiken door hen te chanteren, kun je (door een niet geheel frisse bril) zien als het ‘Kleinere Kwaad’. Als het ‘Leugentje om Bestwil’. Maar voor mij is ‘The Future‘ van Leonard Cohen geen uitgewerkt script, geen recept, geen onontkoombaar lot, maar een waarschuwing om daar niet mee door te gaan.

Voorbij een zekere grens wordt het allemaal een ‘Great Game’, en is niets meer waar, of onwaar, behalve dat wat je ‘gelooft’. En dan wordt het précair. Voor mijzelf geldt dat net zo goed, uiteraard. Maar ik ben niet gelovig opgevoed, en niet getrouwd met een ideologie, of een vastgespijkerde kijk op sekse, ras, land of identiteit, en dat geeft mij ademruimte. Het gaat mij er ook niet om anderen te ‘ontmaskeren’, maar eerder om te anticiperen op de consequenties van gangbare leugens. Ik wil niet op sleeptouw genomen worden door een ‘Grootmacht’, of ‘Intrigant’, en ik voel mij veilig in mijn onafhankelijke positie, al betekent het dat je het moet doen zonder ‘rugdekking’. Maar door de snel oprukkende kwaliteiten van geautomatiseerde systemen en robots die het werk van ons overnemen, is ‘rugdekking’ steeds meer een illusie. Degenen die de dienst uitmaken hebben u niet langer nodig, maar u heeft hen wel nodig. Denk er eens over na wat dat voor consequenties heeft als we nu niet zorgen voor integer bestuur? Over uw macht als ‘kiezer’ om dingen te veranderen.

Lees ook:  Amerika neukt de Koerden nog een keer hoeveel doden staan er op het spel?

Joe Biden is, gelet op de verkiezingsuitslag van november, de meest populaire president ooit. Nooit haalde een kandidaat meer stemmen dan hij. Dat de ‘inauguratie’ voor een ‘Lege Zaal’ plaatsvond, kun je wegredeneren. ‘Covid’ en de ongekende ‘veiligheidsmaatregelen’. Maar lastiger wordt het als zijn ‘gloedvolle betoog’, waar de ‘Gevestigde Jongens en Meisjes’ hoog over opgaven, vooral afkeurende reacties van de ‘Kijkers Thuis’ laat zien. En als groepen die geacht worden massaal op jou te hebben gestemd in een provinciestad  je partijkantoor kort en klein slaan. En als je dan in de eerste uren van je presidentschap ruim vijftigduizend Amerikanen werkloos maakt, en de militairen die ‘Vestingstad Washington’ veilig stelden in een parkeergarage dumpt, terwijl ‘Twitter’ wanhopig tracht het gepolijste beeld van ‘Linkse Solidariteit’ en steun voor ‘Biden/Harris’ overeind te houden, terwijl Jeff Bezos ineens ‘ontdekt‘ dat poststemmen fraudegevoelig zijn, zijn het niet de leugens zelf die mij bezighouden, maar wat ze voor consequenties hebben. Zijn dat de mensen die je na de ‘Great Reset’ aan de knoppen van het Staatsapparaat wilt hebben? Zijn het de ‘Ondernemers’? Of de ‘Gieren’? De ‘Uitvreters’? De ‘Parasieten’? De ‘Wave-Riders’? De ‘Saboteurs’?, om maar even aan te sluiten bij mijn vorige bijdrage.

Kunnen we verder zonder ‘Ghostbusters’, en kunnen we vol vertrouwen die dingen doen waar ik enkele bijdragen geleden nog over schreef. Varen, zeilen, reizen, zingen en dansen, vrijuit praten, en dromen terwijl robots het werk doen? Of hebben we ze nu meer dan ooit hard nodig, om niet allemaal in een futuristisch hondenhok te eindigen, bij Bezos, Gates en Soros in de tuin, in de hoop op wat etensresten? Wat denkt u zelf? Of laat u het denken aan anderen over, en doet u gewoon wat het ‘geïnfecteerde computermodel’ u opdraagt?



Comments

comments