Hoe zou de wereld eruit kunnen zien na Corona?

Hoe zou de wereld eruit kunnen zien na Corona?

23 maart 2021 0 Door Indignatie redactie

Je krijgt bijna de indruk dat de overheid en centrale bankfunctionarissen het coronavirus zien als een welkome afleiding van hun eerdere mislukkingen en met hun huidige schadebeleid het dreigende systeem willen laten instorten, trouw aan het motto: ‘Wij zijn onschuldig, zonder Corona zou alles geweldig zijn en dat met het virus geen enkele staatsleider, hoe briljant ook, had kunnen vermoeden ‘. Door Markus Ross.

Tegenwoordig staat de wereld voor zulke grote uitdagingen als in vele decennia niet meer het geval is geweest. Het economische en financiële beleid in bijna alle landen van de wereld, dat kritisch moet worden bezien, had al geleid tot schulden die nauwelijks acceptabel waren, zelfs voordat SARS-CoVid2 begin 2020 plaatsvond. Inmiddels is het point of no return waarschijnlijk bereikt, vanwege de lockdown-maatregelen die de regeringen voorschrijven en de enorme economische schade die daarmee gepaard gaat.

Je krijgt bijna de indruk dat de overheid en centrale bankfunctionarissen het coronavirus zien als een welkome afleiding van hun eerdere mislukkingen en met hun huidige schadebeleid het dreigende systeem willen laten instorten, trouw aan het motto: ‘Wij zijn onschuldig, zonder Corona zou alles geweldig zijn en dat had met het virus geen staatsleider, hoe ingenieus ook, kunnen vermoeden ‘.

En in de volgende stap om weer te verschijnen als een redder zonder alternatief.

De ‘Grote Reset’ die de pioniers van Davos zochten, is bedoeld om de verlangde verlossing te brengen. Dezelfde ‘technocraten’, politici en bedrijfsleiders die grotendeels verantwoordelijk zijn voor de schade die in het begin werd genoemd, willen nu opeens een veerkrachtig concept hebben om de wereld te redden? De duivel moet worden verdreven met de Beëlzebub.

En in hun chutzpah willen de verantwoordelijken dat de burgers hen praktisch onbeperkte macht geven, vertrouwend op hun vooruitziende blik, hun wijsheid en hun integriteit als een sprong in het diepe, om afstand te doen van hun vrijheidsrechten (contant geld, eigendom, bescherming van privacy, gratis media) en zelf ze overhandigen aan de politieke ‘elite’, in goede of slechte tijden.

Er zijn in het verleden veel ‘spaar’- en verzilveringsconcepten geweest met grote namen. In het recente verleden, het ‘Duizendjarige Rijk’ van Adolf Hitler, het fascisme van Mussolini in Italië, de arbeiders- en boerenparadijzen in de Sovjet-Unie en de DDR Angela Merkel, de ‘Grote Sprong Voorwaarts’ en de ‘Culturele Revolutie ‘Mao Tse moet hier worden genoemd Tungs, de laatste alleen geassocieerd met naar schatting 50 tot 70 miljoen doden, evenals verschillende’ New Deals ‘in de VS, die overigens aanvankelijk officieel waren gebaseerd op Mussolini’s fascistische corporatistische economische systeem.

De meeste waren aanvankelijk goedbedoelde ‘technocratische’ benaderingen die onder meer de ‘nieuwe’ mensen wilden creëren in termen van centrale planning.

Wat alle benaderingen gemeen hebben, is dat ze hebben gefaald en ongelooflijke schade en ellende hebben veroorzaakt.

Bijna alle natievormende maatregelen van de overheid zijn even schadelijk gebleken. Vooral de pogingen van Amerika om westerse democratische normen met geweld over de wereld te verspreiden, zijn allemaal kostbare mislukkingen geweest. Tegenwoordig hebben de VS meer dan 800 militaire bases in meer dan 70 landen met enorme financiële uitgaven, terwijl het aantal daklozen in eigen land toeneemt.

Welke alternatieven zijn er?

Volgens de huidige stand van zaken is de enige verstandige aanpak precies het tegenovergestelde van de maatregelen die zijn gepland in het kader van de ‘Grote Reset’, namelijk vrijheidsrechten voor burgers en de burgers als u vrede, vrijheid en welvaart wilt veiligstellen of opbouwen. economie, een dochterstaat met een staatsaandeel van bijv. 15% van het nationaal product, een verstandig stemrecht dat de positieve bijdragen van zijn burgers op gepaste wijze waardeert, een meritocratisch selectiesysteem voor machthebbers, het vermijden van interventionisme in binnen- en buitenland beleid en vooral het waarborgen van de monetaire stabiliteit en, in dit verband, het beëindigen van het staatsmonopolie op geld en het verbod op staatsschuld voor consumptiedoeleinden.

De ideale staat is een wereld waarin alle mensen goed worden verzorgd, in vrede en vrijheid leven, zelfstandig ‘hun geluk kunnen zoeken’ (‘streven naar geluk’ volgens de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring van 1776), hun medemensen kunnen behandelen met zorg en ook met de omgeving Er wordt zorgvuldig omgegaan met het milieu, inclusief respect voor dieren in het wild.

Het is een utopie dat deze ‘paradijselijke’ staat bereikt zal worden, maar er moet in ieder geval alles aan worden gedaan om zo dicht mogelijk bij deze staat te komen.

Dit hangt af van de best mogelijke interactie tussen de gebieden economie, milieu, politiek, samenleving, media en ethiek of religie. Alle gebieden zijn onderling afhankelijk.

Bij het zoeken naar de beste oplossing is het belangrijk om de problemen objectief en zonder vooroordelen te benaderen, alle feiten in overweging te nemen en vooral de langetermijneffecten van maatregelen in overweging te nemen. Historische ontwikkelingen en natuurlijke en economische wetten moeten ook in overweging worden genomen en in aanmerking worden genomen bij de oplossingsbenaderingen.

Eerst een kijkje in de geschiedenis

Volgens schattingen van antropologen bestaat ons ‘soort’ mensen, ‘Homo Sapiens’, al ongeveer 300.000 jaar.

We onderscheiden drie hoofdfasen. De eerste fase ging vooral over ‘naakte overleving’, over het voorzien in de basisbehoeften van voedsel, huisvesting en bescherming. Ongeveer 70.000 jaar geleden bracht de cognitieve revolutie een grote evolutionaire boost: de ontwikkelde taal en de verbeterde communicatiemogelijkheden brachten geleidelijk de mens ‘heerschappij’ over de dierenwereld en leidden tot het begin van de landbouw ongeveer 10.000 jaar geleden. De mens begon zich te settelen.

De ‘beschaving’ van de mens kan worden gezien als fase 2, beginnend rond 500 jaar voor Christus in het oude Griekenland, wat ons gedachten opleverde over filosofie, mensenrechten en sociale systemen (inclusief ‘democratie’), en rond dezelfde tijd in de Romeinse tijd. Empire, dat ons de ‘juiste’ en diverse andere culturele verworvenheden heeft gebracht.

Nadat veel van deze ideeën in de middeleeuwen naar de achtergrond waren verdrongen, begon hun heropleving in het christelijk-joodse Europa in de 17e eeuw als onderdeel van de ‘Verlichting’. ‘Moderne’ boekdruk maakte het voor de bevolking mogelijk om geletterd te worden en voor de verspreiding van bestaande kennis. Dit alles leidde tot een grote liberaliseringsbeweging en verving aan het einde van de 18e eeuw het monarchale feodalisme en luidde de eerste industriële revolutie in. Het gebruik van machines en massaproductie in het kader van een relatief vrijemarkteconomie leidden tot een grote welvaartsstijging en de betere voedselopties leidden tot een bevolkingsexplosie. De positieve economische ontwikkeling begeleidt de opkomst van de huidige welvarende samenleving, de overexploitatie van de natuur.

Dat brengt ons bij fase 3, onze tijd van vandaag, waarin we ons sociaal en economisch systeem moeten reorganiseren, enerzijds om onze planeet te beschermen en anderzijds om vrede, vrijheid en welvaart te behouden en om een ​​vervulde leven.

Hoe kunnen de individuele uitdagingen op de best mogelijke manier en op een gecoördineerde manier worden overwonnen? Om deze vraag te beantwoorden, moet men analyseren welke regelmatigheden en relaties er bestaan ​​in de verschillende gebieden van een samenleving.

Economische wetten en relaties

De oorsprong van alle welvaart is het bedrijf.

Eigendom en winst zijn de drijvende krachten achter ondernemers.

Zonder productie is er geen consumptie; consumptie is het doel van productie.

Productie genereert kosten en genereert aan de andere kant inkomsten.

Kapitaal kan alleen ontstaan ​​uit besparingen, dat wil zeggen door af te zien van consumptie.

Innovatie door het gebruik van kapitaal verhoogt de productiviteit.

Een hogere productiviteit zorgt voor hogere lonen en een hogere levensstandaard.

Alleen werken schept geen rijkdom.

Onnodig werk is economisch onzinnig (Keynes ‘graven en gaten vullen)

Geen rentabiliteitsberekening is mogelijk zonder marktprijzen.

Het manipuleren van prijzen (en rente) leidt tot verkeerde beslissingen en verspilling van middelen.

De wet van afnemend marginaal nut is altijd van toepassing.

De vrije internationale handel is voorspoedig.

Vrije concurrentie heeft een regulerende werking.

Schaarste is de regel voor bijna alle goederen.

De vrije markt is de beste manier om schaarsteproblemen op te lossen.

Geplande economie werkt niet.

Dankzij de markteconomie leeft de onderste 20% van de inkomensverdieners vandaag beter dan de top 20% honderd jaar geleden.

Samenwerking is gebaseerd op vertrouwen; ook over de stabiliteit van de betaalmiddelen.

Geld is een ruilmiddel, een rekeneenheid, een berekeningsbasis en een opslag van waarde.

Gezond geld is geld dat niet kan worden gemanipuleerd, met andere woorden ‘beperkt’ geld, bijvoorbeeld met goud als rugdekking – goud en zilver omdat geld op natuurlijke wijze ‘van onderaf’ in de handel werd gecreëerd, zonder enige invloed van de autoriteiten.

Een staatsmonopolie op geld geeft de staat de mogelijkheid van inflatie en ongecontroleerde staatsschuld (Karl Marx eiste in zijn Communistisch Manifest: “Centralisatie van krediet in handen van de staat via een nationale bank met staatskapitaal en een exclusief monopolie”).

Inflatie ondermijnt het vertrouwen van mensen, intensiveert de conjunctuurcycli, leidt tot enorme economische schade en is nadelig voor de armere klassen (herverdeling van onder naar boven)

Meer ongedekt papiergeld (fiatgeld) betekent niet meer rijkdom en welvaart.

Hoe sterker staatsinterventie, hoe minder kapitaalaccumulatie, innovatie, productiviteit en welvaartstoename zullen zijn (volgens de Rahn-curve is een staatsaandeel van 15% optimaal).

Een stabiele energievoorziening als onderdeel van de infrastructuur is de ruggengraat van de economie van een land, net als extensieve nationale landbouw om de hele bevolking van voedsel te voorzien.

Elke vorm van economie is ‘kapitalisme’, de enige vraag die altijd opkomt is wie de eigenaar is van het kapitaal, de ondernemers of de staat, en wie er beter mee om kan gaan.

Een rudimentaire vorm van ‘kapitalisme’ (gebruik van kapitaal) bestaat sinds de mens gereedschappen begon te gebruiken.

‘Kapitalisme’ is van nature ‘van onderaf’ ontstaan, uit vrije keuzes gemaakt door boeren en ambachtslieden.

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief INDIGNATIE-nieuws klik hier om te registreren



Lees ook:  Zuckerberg waarschuwt voor geweld na de verkiezingen

Het moderne kapitalisme (machines) ontstond pas in de 18e eeuw, gedreven door verlichting, geletterdheid, kennisdeling, onderzoek, enz.

Op geen enkel moment bestond het moderne vrije kapitalisme in zijn puurste vorm zonder schadelijke invloeden van buitenaf.

Het monetaire beleid en het schuldenbeleid van de staten waren verantwoordelijk voor de meeste crises “in het kapitalisme”.

De industriële revolutie aan het einde van de 18e eeuw veroorzaakte een grote stijging van de welvaart (tot dan toe waren er nog veel hongersnoden in Europa).

Tot 1800 was er nog de zogenaamde “populatie-val” (Robert Malthus: hogere productie leidt tot een toenemende bevolking en dat tot een stagnatie van het inkomen per hoofd van de bevolking).

Daaraan gekoppeld was de zogenaamde “armoedeval”: bij lage inkomens is er geen besparing mogelijk en in dit opzicht geen opbouw van de kapitaalvoorraad, die op zijn beurt, mits verstandig gebruikt, de productiviteit en de lonen kan verhogen.

De welvaartskloof tussen ‘arm’ en ‘rijk’ is sinds 1971 wereldwijd weer groter geworden – niet vanwege het kapitalisme, maar vanwege de inflatie, nadat de Amerikaanse president Nixon dat jaar de gouddekking had opgeheven en sindsdien zijn alle staten zwaar in de schuldenlast en ongebreideld vers onbedekt geld afdrukken.

De vrijemarkteconomie heeft zich de afgelopen 250 jaar bewezen, al heeft de staat vanaf het begin schadelijke invloed uitgeoefend. Zonder staatsmanipulatie (geldmonopolie, handelsbeperkingen, belastingen, interventionisme, oorlogen) zou het economische succes nog groter zijn geweest.

Oorlogseconomieën zijn vergelijkbaar met socialistische planeconomieën en zijn – al dan niet opzettelijk – vaak de overgang naar socialistische systemen of een grote permanente staatsinvloed.

De sociale effecten van het kapitalisme kunnen aanzienlijk verder worden verbeterd, hoe meer mensen zich laten leiden door christelijk-joodse ethische principes en hoe minder overheidsingrijpen nodig is om noodsituaties op te lossen.

Sociale context

Een goed functionerende economie is een basisvereiste voor een stabiele samenleving en voor het behoud van het milieu. ‘Maatschappij’ is een systeem van belangenafstemming.

Hoe groter het aantal mensen in een ‘eenheid’, hoe groter de uitdagingen voor het reguleren van vreedzaam samenleven. Als een groep een bepaald aantal leden overschrijdt (sommige religieuze gemeenschappen gaan bijvoorbeeld uit van 250), verandert het gedrag permanent – voor het negatieve.

Sociale organisatievormen zijn democratie of aristocratie / feodalisme, ook wel oligarchie of monarchisme genoemd, absolutisme van ‘goedaardige dictatuur’ tot tirannie of anarchie.

Sommige aspecten kwamen naar voren als een ‘natuurlijke orde’, andere zijn geplande structuren.

De belangrijkste maatschappelijke vragen zijn wie de beslissingen neemt en hoe inkomen en vermogen worden verdeeld (kwestie van ‘rechtvaardigheid’).

Vrijheid en gelijkheid zijn tegenstrijdige polen: libertarisme versus egalitarisme; Individualisme – versus collectivisme; Persoonlijke verantwoordelijkheid versus verantwoordelijkheid van de staat, vrijwillige liefdadigheidsdiensten versus verplicht altruïsme, ethiek van verantwoordelijkheid versus ethiek van overtuiging.

Alleen een efficiënt economisch systeem biedt een solide basis voor milieu- en dierenbescherming – die historisch gezien ‘luxegoederen’ waren (fase 1 en 2).

Vandaag de dag staan ​​’kapitalisme’ en ‘socialisme’ vooral tegenover elkaar.

Uiteindelijk is het kiezen van het ‘juiste’ systeem de noodlottige kwestie van de mensheid – zowel in termen van vrijheid en kwaliteit van leven als in termen van de levensstandaard en het behoud van het milieu!

De kwestie van de ‘eerlijke’ verdeling van inkomen en winst uit arbeid is belangrijk, maar moet los van de vraag naar de efficiëntie van het economisch systeem worden opgelost. Hier spelen ethiek / religie en ideologie de doorslaggevende rol.

De rijkdom van de een is niet de oorzaak van de relatieve armoede van anderen. Integendeel: mensen worden rijk als ze met succes aan de behoeften van anderen voldoen en zo ook hun situatie verbeteren.

Andere belangrijke aspecten van een samenleving die het waard is om in te leven:

Rechtsstaat, permeabiliteit, de best mogelijke bevordering van zowel alle willen als de intellectuele elite, bevordering van motivatie door prestaties te belonen en kansen te bieden voor zelfrealisatie, bestraffing van wangedrag, bescherming en bevordering van gezinnen, het handhaven van waarheid en kennis , een staat die zo mager mogelijk is, met behoud van bewezen tradities en over het algemeen een gezonde onderliggende ethiek.

Politieke context

Het doel is om een ​​’meritocratie’ te bereiken waarin de staat het beste leidt – en zo mogelijk zonder eigenbelang.

De staat en zijn bureaucratie neigen naar centralisme. Om dit tegen te gaan, moet het subsidiariteitsbeginsel stevig worden verankerd en is de mogelijkheid van vreedzame afscheiding ook belangrijk als discipline-instrument in het geval het centralisme toeneemt en de rechten van minderheden worden veronachtzaamd.

Verzorgingsstaten hebben een inherente neiging om steeds verder uit te breiden (bewuste afhankelijkheden, stemmen kopen, klantenpolitiek).

Uitkeringen van de staat leiden mensen tot afhankelijkheid en onvolwassenheid, evenals betalingen voor ontwikkelingshulp op internationaal niveau.

In het geval van politici moet een manier worden gevonden om hun kwaliteit te verbeteren (minimumvereisten voor kwalificaties en professionele carrière), moeten financiële prikkels voor een carrière in de politiek worden weggenomen, evenals de negatieve selectie door ons partijsysteem.

De concurrentie in goederen leidt tot goede resultaten, tot de ‘selectie van de beste’

Aan de andere kant leidt concurrentie in ‘slechte goederen’ tot slechte resultaten. In de politiek is het resultaat de selectie van het ergste, een negatieve selectie. Negatieve selectie wordt nog steeds aangemoedigd door de partijsystemen die momenteel in gebruik zijn.

Lobbyen in verband met de vatbaarheid van sommige politici voor corruptie versterkt de negatieve tendensen.

Milieu-aspecten

Het behoud van een gezonde omgeving (behoud van de schepping in de zin van het christendom) is een morele verplichting jegens kinderen en kleinkinderen en alle andere levende wezens, aangezien een gebroken omgeving het nut van bezittingen en goederen devalueert.

De belangrijkste oorzaak van de huidige milieuproblemen is overbevolking. Meer mensen hebben meer voedsel, grondstoffen, energie nodig en produceren meer afval en meer uitstoot. Opvallend is dat socialistische landen als China en India momenteel het grootste deel van de milieuvervuiling veroorzaken.

Om mensen te stimuleren duurzamer te produceren en te consumeren, is het allerbelangrijkste om externalisering van kosten te voorkomen: mensen en bedrijven moeten de milieuschade die ze veroorzaken op een gepaste manier betalen.

In de energiesector zou een toenemend gebruik van kernenergie de CO 2 -uitstoot aanzienlijk kunnen verminderen en de energievoorziening op lange termijn kunnen stabiliseren.

Ethiek, deugden, tradities, religie

Een samenleving kan alleen bestaan ​​als de overgrote meerderheid dezelfde ideeën (ideologie, verhaal, morele concepten, tradities) deelt en daarin gelooft – en zonder een op waarheid gebaseerde, duurzame en ‘redelijke’ ethiek kan er geen sociaal systeem bestaan ​​in de langetermijn.

Christelijk-joodse ethiek en burgerdeugden en waarden kunnen het beste worden verzoend met een vrij systeem – zowel sociaal als economisch.

Belangrijk in dit verband zijn onder meer de bescherming van het gezin, eigendommen, de persoon en de waardigheid en het bevorderen van persoonlijke verantwoordelijkheid, gezond verstand en de ethiek van verantwoordelijkheid.

Een verzorgingsstaat leidt zijn burgers op om afhankelijk te worden – en zonder het gevoel en de plicht van persoonlijke verantwoordelijkheid verslechtert de moraal en ontwikkelt zich een sociale neerwaartse spiraal.

media

De functie van de media als ‘vierde macht’ van een democratisch systeem zou de waarheidsgetrouwe informatie van de burgers, de verspreiding van informatie en kennis moeten zijn. Het moet duidelijk zijn wat feiten en meningen zijn. Dit geldt ook voor politieke productplaatsing in films.

Praktijken zoals propaganda, framing, cultuur annuleren en andere methoden van onderdrukking en intimidatie zijn kenmerken van totalitaire of fascistische systemen en horen niet thuis in vrije samenlevingen. In dit opzicht dient de staat zich zoveel mogelijk in te houden als het om de media gaat.

Samenvattend kan het volgende worden gesteld:

Puur economisch gezien lijdt het geen twijfel dat de vrijemarkteconomie, met het kleinst mogelijke staatsaandeel, verreweg de beste resultaten oplevert – in de kern voor alle mensen zonder uitzondering, zelfs als die er zijn – zij het niet verwerpelijk – grote verschillen in inkomen en vermogen.

Voor mensen die onafhankelijk en onafhankelijk in vrijheid willen leven en die, in de christelijke traditie, vrij zijn van gevoelens van jaloezie, verschillen in inkomen en vermogen in een doorlatende samenleving die iedereen de best mogelijke onderwijs- en doorgroeimogelijkheden biedt, zijn prikkels en motivaties – en niets aanstootgevend.

Vooral wanneer de sociale ethiek voorschrijft dat de rijken vrijwillig voor de sociaal kansarmen moeten zorgen.

Ethiek van verantwoordelijkheid is ook het sleutelwoord als het gaat om het beschermen van het milieu. Alleen op die plaatsen waar mensen onverantwoord handelen, moet de staat ervoor zorgen dat de vervuilers de kosten dragen en dat deze niet gesocialiseerd worden.

Politici zijn verantwoordelijk voor het opzetten van een passend regelgevend kader.

De staat moet altijd worden geregeerd door ‘de beste’. Om dit te bereiken moet een passend selectiesysteem voor Kamerleden en politici worden gevonden en moeten valse prikkels worden vermeden. Hoe slanker de staat, hoe minder schade het kan veroorzaken.

Vrijheid omvat ook vrijheid van meningsuiting en vrije media, die toegewijd zijn aan de waarheid en niet aan de staat.

De ethische waarden van de mensen spelen een doorslaggevende rol in alle bovengenoemde gebieden om doelen te bereiken. De christelijk-joodse ethiek en bewezen burgerlijke tradities en deugden vormen een zeer goede basis voor een vrije samenleving. Zodat deze waarden ook kunnen worden doorgegeven aan de volgende generaties, intacte familiestructuren en een efficiënt onderwijs- en opvoedingssysteem zijn van elementair belang.



Lees ook:  Democraten plannen bliksemafzetting van Trump en eisen onmiddellijke actie

Comments

comments