De pandemie van herverdeling


De wereldwijde lockdown-maatregelen vergroten de kloof tussen arm en rijk op een historisch ongekende schaal.

Maandenlang geven alle reguliere media permanente informatie over de detectie van viraal RNA of DNA met behulp van de PCR-test, veelal duidelijk geïllustreerd met grafieken. Op deze basis worden winkels gesloten, mensen opgesloten en wordt sociale uitwisseling wettelijk tot een minimum beperkt.

Het leven is teruggebracht tot de appartementen, een groot deel van de werkende bevolking in de westerse wereld moet nu een kantoor aan huis inrichten. Na het werk speelt het leven zich steeds meer af op de schermen – zwembaden, sportfaciliteiten, theaters, bioscopen, musea, bibliotheken, restaurants, bars zijn gesloten.

Universiteiten, scholen en kleuterscholen zijn gesloten en degenen die nu nog werken, moeten naast hun baan, vooral hun opleiding, voor hun kinderen zorgen.

Iedereen die nog kan reizen en basisvoedsel kan kopen, moet een masker dragen. In dit essay wordt onderzocht in hoeverre deze maatregelen gerechtvaardigd zijn en in hoeverre ze de toenemende concentratie van kapitaal in handen niet begunstigen.

Op 30 maart 2020 kondigde de Oostenrijkse bondskanselier aan: “Binnenkort zal ieder van ons iemand kennen die is overleden aan Corona” (1), alvorens met instemming van het Parlement te beslissen over de eerste lockdown in de geschiedenis van Oostenrijk. In hetzelfde jaar liep hij een schuld van 36 miljard euro op. Hiermee verhoogde hij de voorheen dalende staatsschuld van 70 procent naar circa 84 procent van het bruto binnenlands product (bbp).

Het Europese stabiliteits- en groeipact, dat een maximale nieuwe schuld van minder dan 3 procent van het bbp voorschrijft, is daarmee bijna vijf keer gebroken. De werkloosheid werd daarentegen vermomd door het creëren van kortetermijnbanen bij de overheid voor het opsporen van virussen en door particuliere bedrijven die een uitkering voor kortetermijnwerk ontvingen.

Nu Oostenrijk binnen tien maanden in de derde lockdown zit, kan de vraag wat de opsluiting van mensen en de dwangverordening in het economische en openbare leven teweegbrengen, de bewoners misschien brengen.

Het bewijs om de sterfte te verminderen is er niet, het is nu een overheidsschuld. Een blik op de “Europese sterftecontrole-activiteit” laat zien dat de oversterfte in Oostenrijk van november 2019 tot eind februari 2020 vergelijkbaar is met de oversterfte in dezelfde periode 2016/2017. Anders is er in het hele jaar 2020 geen oversterfte te zien.

Volgens de officiële verklaring dient de “Emergency Measures Ordinance” “om de verspreiding van Covid-19 te voorkomen en om een ​​storing in de medische zorg te voorkomen” (2).

Terugkijkend op 2020 is het gebruik van intensive care-afdelingen nog niet eens 60 procent (3). De verwijzing naar de gevreesde “triages” diende daarom eerder om te schrikken, zij het zwakker dan de in maart geprofeteerde woorden dat iedereen spoedig iemand zou kennen die aan SARS-CoV-2 zou zijn overleden.

Dus nu het gezondheidssysteem nog lang niet instort, is het de vraag of en hoe het virus kan worden ingeperkt. Dit kan naar mijn mening nog niet definitief worden beoordeeld. Een vergelijkende blik op het “Zweedse model”, dat de maturiteit van de burger niet beperkte, toont aan dat het sterftecijfer rond de 2 procent ligt.

Waarschijnlijk is het nog lager vanwege het niet-gemelde aantal niet-gemelde besmettingen en het ontbreken van een onderscheid tussen “aan / met corona”. In Oostenrijk bedraagt ​​het sterftecijfer volgens officiële statistieken (4) ongeveer 1,9 procent, d.w.z. ongeveer hetzelfde. Wit-Rusland heeft nooit een lockdown afgekondigd, heeft nooit scholen gesloten en heeft een aan SARS-CoV-2 gerelateerde mortaliteit van minder dan 1 procent (5).

Onherstelbare schade

Men moet zich echter afvragen welk effect niet-farmacologische interventies (NPI’s) van de overheid hebben op de gezondheid van mensen. De Great Barington Declaration heeft nu meer dan 750.000 handtekeningen verzameld van doktoren, medisch personeel en gewone burgers. Ze wil de aandacht vestigen op de noodzaak om risicogroepen te beschermen totdat de kudde-immuniteit is bereikt, en dat de lockdown-beperkingen – waar de meest kwetsbaren in de samenleving het meest onder lijden – onherstelbare schade zullen toebrengen aan de samenleving (6). Deze onherstelbare schade heeft niet alleen gevolgen voor de economische overleving, maar vooral voor de gezondheid.

In 1946 definieerde de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gezondheid als “een dynamische toestand van volledig lichamelijk, geestelijk en sociaal welzijn en niet louter de afwezigheid van ziekte of gebrek” (7). Dit eerde min of meer het biopsychosociale model, dat een holistische verwijzing naar de mens neemt, d.w.z. ze beschouwt als een samenspel van de fysieke, psychologische, sociale en de vierde – de tussenliggende sfeer.

Bij de NPI van de Oostenrijkse regering wordt bewust een aanzienlijk deel van de gezondheid genegeerd. Het openbare leven, levendige sociale uitwisseling, het culturele leven, het politieke leven werden van de mensen afgenomen, en daarmee het sociale deel van de gezondheid.

De levendige uitwisseling met familie, vrienden en kennissen binnen de samenleving wordt gereduceerd tot een kunstmatige, virtuele uitwisseling. Wat zijn de effecten op de psyche?

Zeker, terugtrekking en de tijd die u met uzelf doorbrengt, spelen een essentiële rol bij het welzijn. Maar gezelligheid, gemeenschapszin, samen zingen, echt eerlijk gesprek, samen lachen en huilen zijn diep menselijk, gezond, waarschijnlijk levensverlengend en vooral essentieel voor de ontwikkeling van de vroege kinderjaren! Wat gebeurt er met kinderen die opgroeien met sociale afstandelijkheid, die niet met andere kinderen mogen spelen, die door maskers de gezichtsuitdrukkingen van mensen niet meer kunnen zien?

Wat wordt er van een samenleving die de dialoog verliest? Wat als u alleen mag winkelen en u zich anders beperkt tot het steeds meer gereguleerde privéleven? Als regeringen beweren dat opsluiting effectief is voor het behoud van de gezondheid, is dat een stelling die moet worden bewezen. Zoals hierboven is aangetoond, maakt het niet uit of u mensen opsluit zoals in Oostenrijk of ze vrij laat en vertrouwt op eigen verantwoordelijkheid zoals in Zweden.

De suprematie van bureaucraten

Het is een reductionisme om alleen over cijfers te spreken. Alleen al de reductie van de mens tot het geïnfecteerde, tot het fysieke deel, onthult het heersende denken in systeemtheorie en abstractie. Het overwicht van de bloedeloze bureaucratie-soldaten, de beschavingspoppen en menselijke robots heeft het voor verlichte, rationele mensen mogelijk gemaakt om te buigen voor de dictaten van specialisten en politici.

Men moet ook bedenken dat er geen standaardisatie is voor PCR-tests, er zijn tal van aanbieders (mono-multiplexkits) en verschillende protocollen voor de zuivering van de monsters – ook hier verschillende aanbieders – evenals een verschillend aantal cycli, 20 tot 40 PCR-cycli, bepaalt elk laboratorium naar eigen inzicht. In de nasleep van de pandemie kregen veel laboratoria voorlopige goedkeuringen en slechts weinigen kregen daadwerkelijke accreditatie. Toch dienen de beleidsresultaten om harde maatregelen te rechtvaardigen.

Verre van het gebrek aan standaardisatie van het SARS-CoV-2-bewijs, is er echter een dieper spiritueel-historisch fenomeen: de te grote nadruk op de fysieke kant van gezondheid. Dit komt voort uit het heersende reductionisme van een nog dieper materialisme, dat mensen degradeert tot een beerput van biochemische processen. Hoe zielig als je bedenkt hoe rijk de opvatting van de mens was in de middelbare school en vroege renaissance toen Paracelsus over de mens sprak als de ‘microkosmos’ en de renaissance van het ‘grote wonder van de mens’ (8).

Het laatste raadsel van het immuunsysteem is nog lang niet opgelost, de jonge discipline van psychoneuro-immunologie en andere benaderingen gaat al verder dan de fysiologie. Epigenetica heeft nu de genetica vervangen en houdt steeds meer rekening met het belang van lichaamsbeweging, stress, succes, nabijheid, muziek, boeken enz. Voor de vorming of methylering van de genetische samenstelling.

Het is een nieuwigheid voor staten om op te treden als senior arts en geloven dat ze de verspreiding van micro-organismen kunnen stoppen door middel van NPI’s – bedenk dat het menselijke microbioom ongeveer 3 kilogram lichaamsgewicht uitmaakt. De huidige vzw’s vinden ook plaats met volledige veronachtzaming van de individuele gezondheidsstatus – afgezien van risicogroepen – en verklaren dat een virus de enige hoofdrolspeler is.

In een dergelijk mentaal klimaat is het mogelijk dat virologen, vanwege hun nabijheid tot deze hoofdrolspeler, politieke maatregelen aanbevelen die redelijk zijn voor de interne rationaliteit van virologie, maar verwoestende effecten hebben in de sociale context. Een ander onderdeel van reductionisme is de fetisj in de vorm van de meetbaarheid van RNA met behulp van PCR- of antigeentesten voor oppervlakte-eiwitten.

Of om het als leidraad voor politieke actie te formuleren in de woorden van de directeur-generaal van de WHO: “Nogmaals, onze kernboodschap is: test, test, test” (9).

Abonneer u nu op onze gratis elektronische nieuwsbrief INDIGNATIE-nieuws klik hier om te registreren



Deze tests werden vervolgens gebruikt als temperatuurgrafiek – of een alibi? – gebruikt voor de gezondheid van de bevolking. Alsof wiskundige modellen van de verspreiding van virussen de enige echte voorspellingen zouden opleveren. De onheilspellende combinatie van experts en de bloedeloze hand van de bureaucratie heeft ertoe geleid dat de rechtsstaat en de fundamentele rechten op vrijheid van vergadering en vrij verkeer grotendeels zijn opgeschort. De liberale democratie nam snel de kenmerken van een autocratische staat over om de virussen te bestrijden, geleid door politici die angst zaaien met militair jargon, bijvoorbeeld Macron met “We are at war” (10).

Aangezien de berichtgeving in de media alle aandacht tot cijfers reduceert, moeten op dit punt dezelfde “wapens” worden geopend om het bewustzijn van sterfelijkheid in de wereld te creëren.

In 2020 werden wereldwijd elke dag ongeveer 240.000 nieuwe SARS-CoV-2-records geregistreerd, elke dag stierven ongeveer 4.900 mensen aan / met Sars-CoV-2. Benadrukt moet worden dat elke overleden persoon met een positieve test, ongeacht de werkelijke doodsoorzaak, in deze statistieken wordt opgenomen. Het sterftecijfer door infectie onder jongeren onder de 70 jaar bedraagt ​​wereldwijd gemiddeld 0,05 procent (11) en is daarmee veel lager dan 10 maanden geleden werd aangenomen. Het sterftecijfer voor 70-plussers is dan 5 tot 10 procent, afhankelijk van de risicogroep.

In dezelfde periode stierven dagelijks ongeveer 12.600 mensen als gevolg van fijn stof, bijna twee keer zoveel, 24.000 mensen per dag als gevolg van honger en ondervoeding. Iedereen die cijfers over de doden publiceert, moet ze in context plaatsen, anders kunnen ze, afhankelijk van waarmee ze worden vergeleken, voor manipulatie worden gebruikt.

Het grootste probleem ligt in de reïficatie en reductie van de mens. Wat de mens onderscheidt van alle levende wezens, is zijn waardigheid: als het enige schepsel werd hij ‘geboren op de voorwaarde dat we zouden moeten zijn wat we willen zijn’ (12), vrij van controle van buitenaf. Mensen kunnen en moeten zelfstandig met hun leven omgaan, zonder dat een staat de rol van ouders op zich neemt.

Tot nu toe heeft de mensheid elke ademhalingsziekte overleefd, nooit eerder zijn mensen wereldwijd opgesloten en afgesneden van hun medemensen.

Naar mijn mening sloeg professor John Ioannidis – auteur van de metastudie naar het sterftecijfer door infecties – de spijker op zijn kop met zijn verklaring over het bewijsfiasco (13). De basis voor het beleid waren niet zieke mensen, maar mensen met een virus proof. Angst en mediaspektakel waren een afleiding.

De aandelenmarkten hebben tot dusver geprofiteerd, vooral de grote technologiebedrijven zoals Apple, Amazon, Alphabet en anderen.

Mensen worden teruggeworpen op internet als communicatiemedium. De resulterende hoeveelheid data speelde ook in de kaart van de technologiegroepen, die nu nog meer data konden verzamelen en maatschappelijke trends veel eerder konden herkennen dan mogelijk is voor het individu of een groep. Overweeg de waarde van deze kennis op de aandelenmarkt.

Er moet ook worden vermeld dat tijdens de coronapandemie het fortuin van miljardairs met $ 500 miljard toenam (14), terwijl aan de andere kant 200 miljoen mensen in armoede vielen – met minder dan $ 2 per persoon per dag (15).

Als onderdeel van de coronapandemie ontstonden nieuwe staatsschulden en openden de bankbiljettenpersen van de centrale banken alle geldpoorten om de economische crisis het hoofd te bieden. Alleen al de Europese Centrale Bank drukte in 2020 1,14 biljoen nieuwe euro’s (16), wat overeenkomt met een toename van ongeveer 40 procent van de voorheen bestaande geldhoeveelheid, of met andere woorden, bijna een verdubbeling van de geldhoeveelheid in één jaar! Welke voordelen zouden er voor mensen mogelijk zijn met zo’n bedrag! Het meeste hiervan bleef echter bij de banken en opnieuw ging een deel naar de indirecte overheidsfinanciën. Wat voor individuele Europeanen belangrijk is, valt nog te bezien.

Gelukkig zullen de technocraten van de wereld binnenkort in Davos bijeenkomen om een ​​geweldige nieuwe start in de economie te initiëren. Het lidmaatschap van het World Economic Forum begint bij 60.000 CHF en loopt op tot 600.000 CHF voor de selecte groep, zodat democratische deelname openstaat voor elke burger. Overigens merkte de oprichter van het World Economic Forum in zijn boek “Covid-19 – The Great Reset”, gepubliceerd op 9 juli 2020, op dat Covid-19 de “mildste pandemie van de afgelopen 2000 jaar” is (17).

Tijdens de bijeenkomst van de elites zullen de bestaande trends in de richting van digitalisering, zoals e-vaccinatierecords, digitaal geld van de centrale bank en de centralisatie van geweld en beslissingsbevoegdheid, zeer waarschijnlijk verder worden doorgevoerd. Dit is precies waar de kans zou liggen om de onmetelijke ongelijkheid van de wereld weg te werken, bijvoorbeeld om te beslissen over bovengrenzen voor privévermogen – volgens het motto van Leo Tolstoj ‘hoeveel hebben mensen nodig’ – en om het inkomen van de top 1 te belasten. procent op 99 procent.

Om een ​​einde te maken aan de ongebreidelde verrijking gebaseerd op de armoede van de massa en niet langer toe te staan ​​dat de voordelen van de rijken berusten “op het onvermogen en de zwakte, of de vrijwillige erkenning van het volk” (18), is het noodzakelijk om praten over de verduidelijking van de waarheid van de wereld. Nooit eerder is de rijkdom van de aarde, waarop iedereen evenveel recht heeft, zo ongelijk verdeeld.

Alle strijd tussen mannen en vrouwen, zwarten en blanken, immigranten en staatsburgers, denominaties, politieke partijen zijn slechts spiegelafscheidingen in de strijd die eigenlijk moet worden gestreden: de strijd voor een eerlijke verdeling van rijkdom, de limiet op rijkdom en hebzucht.

Als acht mannen evenveel rijkdom hebben als de helft van de wereld (19), kan worden aangenomen dat de rijkdom in de toekomst in steeds minder handen zal zijn en dat de meerderheid van de mensen zal worden bedrogen waar ze recht op hebben. een natuurlijk recht.

Boven een bepaald niveau is de accumulatie van kapitaal en geld niet langer maatschappelijk aanvaardbaar, aangezien in het kapitalisme een te grote concentratie van kapitaal gelijkgesteld moet worden met macht. Te veel macht in de handen van enkelen betekent een stap achteruit in de sociaal-culturele ontwikkeling, terug naar een soort oligarchie of neofeudalisme. Evenzo ontbreekt het geld elders, maar wordt het niet vrijgegeven voor de behoeftigen, maar blijft het geconcentreerd bij een elite. Daar wordt het weer aan de accumulatie toegevoerd om meer te accumuleren.

Zeventien bedrijven (20), die allemaal onderling verbonden zijn door investeringen, beheren in totaal $ 41,1 biljoen. Omdat geglobaliseerde particuliere bedrijven nu staten uitspelen en meer geld bezitten dan sommige landen in een jaar genereren, is er een nieuwe vorm van politieke macht ontstaan ​​dat geld een bepaald beleid kan kopen. Deze zeventien bedrijven beheren gezamenlijk meer geld dan alle goederen en diensten die in de Verenigde Staten, China en Europa samen in één jaar worden aangeboden en geproduceerd.

Bovendien zijn staten in de context van globalisering onderhevig aan toenemende “concurrentiedruk” om de spelregels van de particuliere industrie over te nemen in plaats van zelf de regelgevende, balancerende en controlerende randvoorwaarden te creëren. Door de rijkdom niet te beperken, heeft het kapitalisme de deur opengelaten om onbeperkte macht te vergaren. De toenemende schuldenlast van de staten, de toenemende armoede in de wereld, met de gelijktijdige verrijking van particuliere bedrijven, roept de vraag op naar de verantwoordelijkheid van de bedrijven.


Bronnen en opmerkingen:

(1) kleinezeitung.at
(2) BGBLA_2020_II_598
(3) statista.com
(4) github.com
(5) ourworldindata.org
(6) gbdeclaration.org
(7) Wereldgezondheidsorganisatie heeft de behoefte aan de 4e dimensie van gezondheid, dwz de geestelijke gezondheid die als een belangrijk element van gezondheid moet worden beschouwd. In de woorden van Derek Yach (14) (World Health Assembly, mei 1998): “Vanaf het begin was men van mening dat de vierde dimensie van gezondheid ontbrak in de definitie ervan. De speciale groep van de raad van bestuur van de WHO (1998) stelde voor de preambule van de grondwet als volgt te wijzigen (…) “
(8) Giovanni Pico della Mirandola, over menselijke waardigheid
(9) who.int
(10) bbc.com
(11) John PA Ioannidis, Bulletin van de Wereldgezondheidsorganisatie; Type: Onderzoek
Artikel-ID: BLT.20.265892
(12) Giovanni Pico della Mirandola, Over menselijke waardigheid
(13) statnews.com
(14) businessinsider.com
(15) news.un.org
(16) diepresse.com
(17) Klaus Schwab & Thierry Malleret (2020): Covid-19: The Great Reset
(18) Adam Weisshaupt, p.39 History of the Perfection of Humanity
(19) oxfam.org
(20) Peter Phillips, Giants the global Power Elite, p. 11, Zeven verhalen pers 2018



COVID-19economiepolitiek
Comments (0)
Add Comment