Connect with us

EU

Beschamende struisvogelpolitiek

Published

on

afganistan

Zelfs een week nadat de Taliban in Afghanistan aan de macht kwamen, heeft de NAVO geen plan voor een oplossing voor de militaire en humanitaire crisis. NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg sprak vrijdag over een “onvoorspelbare tragedie” en probeerde de verantwoordelijkheid – en vooral zijn verantwoordelijkheid – alleen maar af ​​te schuiven op de Taliban. En onze regering? Die blinken ook in dit dossier uit qua incompetentie. Wat je niet ziet…. wat je niet wilt zien…. bestaat niet.

“We verwachten dat de Taliban alle vreemdelingen en Afghanen die het land willen verlaten in staat zullen stellen het land veilig te verlaten”, zei Stoltenberg na een twee uur durende crisisvergadering van de NAVO-ministers van Buitenlandse Zaken. “De grootste uitdaging is om mensen in het vliegtuig te krijgen”, zei Stoltenberg. Er staan​​momenteel meer vliegtuigen klaar om op te stijgen op de luchthaven van Kabul dan er nodig zijn.
Over Biden geen kwaad woord van Stoltenberg. Hij gaf dinsdag een sneer naar de voormalige V.S. President Donald Trump die eerder een bestaande “op voorwaarden gebaseerde” benadering van de militaire aanwezigheid had opgegeven en in plaats daarvan een deal had getekend waarin werd ingestemd met een deadline van mei 2021 voor een volledige terugtrekking. Dat The Donald van plan was een 2.500 Amerikanen in het land te stationeren, vertelde Stoltenberg er niet bij.

Nu wordt er door politici in de EU het beeld geschetst dat de geallieerden, en dan vooral Duitsland, ervan overtuigd waren dat het in Afghanistan ging om

“Nation Building”,

natievorming – het bouwen van bruggen, scholen en democratische instellingen, bijna zoals in Duitsland na de val van het naziregime. Klinkklare onzin, natuurlijk, want zelfs wij hebben jaren geleden al artikelen geschreven over de werkelijke motieven van de westerse aanwezigheid in het land. Sleepy Joe benadrukte dat het nooit de missie was om er een democratie te creëren. Het oorspronkelijke doel van de Amerikaanse operatie, de uitroeiing van Al-Qaeda, was bereikt, zei Biden.
Bidens recente verklaring dat het belang van de VS in Afghanistan vooral was om voor “altijd een terroristische aanslag op het Amerikaanse thuisland te voorkómen” en was “nooit bedoeld om een ​​verenigde, gecentraliseerde democratie te creëren”. Los hiervan: Bin Laden – de Amerikaanse “Public Enemy” – werd ook gedood. De Amerikaanse bondgenoten die anders geloofden, hebben zichzelf en hun burgers voor de gek gehouden. Oeps!

Duitsland mag dan tot op het laatst in het sprookje van “Nation Building” hebben geloofd, andere EU-landen, zoals Frankrijk en ook ons land, stonden nuchterder tegenover de situatie en trokken zich al een poos geleden militair gezien terug uit Afghanistan. Maar nu zitten ook zij in de val. Omdat diplomaten, burgerpersoneel en lokaal personeel zijn gebleven – en nu dringend moeten worden opgehaald. Zoals gezegd: zonder Amerikaanse hulp kunnen de Europeanen dat niet eens. Meer dan 18.000 mensen zijn sinds zondag geëvacueerd vanaf de luchthaven van Kabul, vertelde een NAVO-functionaris aan Reuters. Maar er is de angst dat niet iedereen het zal redden……

De website GeenStijl meldt vandaag dat “de ambassade in Kabul werd in angst en paniek verlaten door de Nederlandse diplomatenkliek. Dagenlang stond het gebouw leeg, paspoorten en persoonsbewijzen van het Afghaanse personeel open en bloot vindbaar voor de Taliban. Handig voor hun wraaktochten. Kaag moest een nieuw team sturen, met grote achterstand voor evacuatie tot gevolg. Om niet te zeggen dat de kansen verkeken zijn in de chaos en radeloosheid van Kabul.”

Turkije, de VS en Groot-Brittannië hebben uitstekend werk geleverd om de luchthaven te beveiligen. De NAVO is ter plaatse met 800 contractarbeiders. De Nederlandse regering is nog druk bezig met het bekijken van hun vakantiekiekjes. Misschien dat dat onderdeel uitmaakt van het ons beloofde “nieuwe leiderschap“.
Blijkbaar is er nog steeds geen plan voor de verdere evacuatie. In een gezamenlijke verklaring beloofden de ministers van Buitenlandse Zaken van de alliantie om “onze burgers, onderdanen van partnerlanden en kwetsbare Afghanen” te helpen. Daaronder schijnen ook Afghaanse vluchtelingen te vallen die in het Westen een verblijfsvergunning hebben gekregen, maar nu “op vakantie” zijn in het door hen zo gevreesde land.

Er is nog steeds geen sprake van een gezamenlijke NAVO-operatie. In de zogenaamd machtigste militaire alliantie ter wereld blijft het motto “Redden wie zich redden kan” van toepassing. Waarschijnlijk werden waarschuwingen genegeerd en informatie onderdrukt. In de hoofdkwartieren van de NAVO en de EU werd tot het einde toe gedaan alsof de terugtrekking van westerse troepen volgens plan verliep. Toen het serieus werd, zwegen de verantwoordelijken in Brussel, en in de regeringscentra van EU-lidstaten.

In juni waren ze in Brussel nog erg gesteld op de Amerikaanse president Biden. Maar na het debacle in Afghanistan trekt de EU haar handen af van de VS. Het begint met de externe vertegenwoordiger Borrell – zijn bazin Ursula von der Leyen doet er zoals altijd het zwijgen toe. Ze wilde het hoofd worden van een “geopolitieke commissie” – en we weten ook nog dat zij de “transatlantische vriendschap” wilde koesteren. Maar nu de VS een onuitsprekelijke chaos hebben veroorzaakt onder de Afghanen is commissievoorzitter Von der Leyen voorlopig van het toneel verdwenen. Geen woord over de Amerikaanse terugtocht, geen tweet over het Europese debacle. En natuurlijk geen excuus voor de fouten die ze tot 2019 maakte als federale minister van Defensie over de zaak Afghanistan – wat trouwens over meer (vrouwelijke) ministers van Defensie kan worden gezegd.

Het vervelende werk laat zij over aan haar hoofddiplomaat Borrell die in het openbaar wèl zijn mening geeft. De Spanjaard heeft de overname van de islamitische Taliban in Afghanistan omschreven als een “catastrofe voor de waarden en geloofwaardigheid van het Westen”. Voor de Commissie buitenlandse zaken van het Europees nepparlement sprak de hoofddiplomaat van de Europese Unie van een “nachtmerrie”. Ze slaagden er niet in het land te begeleiden op weg naar een moderne staat. Dat is overigens ook nooit het uitgangspunt geweest, maar dit terzijde.
Tegelijkertijd nam Borrell voor het eerst afstand van Joe Biden. Zijn pogingen tot rechtvaardiging waren “controversieel”, zei hij. Het is niet juist dat het alleen ging om het uitschakelen van Al Qaida, zoals Biden beweerde. Bovendien heeft de Amerikaanse inzet in Afghanistan slechts zeer bescheiden resultaten opgeleverd, vervolgde Borrell. De VS investeren al 20 jaar $ 300 miljoen per dag in het land en het resultaat is beschamend.

Maar waar hij over zwijgt is dat hetzelfde kan worden gezegd van EU-hulp. De EU heeft sinds 2002 meer dan vier miljard euro aan ontwikkelingshulp aan Afghanistan betaald. Het geld is nu weg – dankzij het eenzijdige besluit van de VS om zich terug te trekken. Maar Borrell kon niet de moed opbrengen om de terugtrekking van Biden te bekritiseren. De EU is voor evacuatie immers afhankelijk van de VS. Het kan zijn burgers niet eens uit Afghanistan vliegen zonder Amerikaanse militaire hulp…..

Het is nog maar anderhalve week geleden dat EU-buitenlandchef Borrell de Taliban dreigde met isolement als ze zich niet aan de westerse spelregels hielden. Nu wil hij ineens met ze praten – uit angst voor vluchtelingen. “De Taliban hebben de oorlog gewonnen, dus we zullen met ze moeten praten”, zei Borrell na een videoconferentie van de 27 ministers van Buitenlandse Zaken. De EU is ook bereid humanitaire hulp te blijven verlenen om de Afghanen te beschermen en een nieuwe golf migranten af ​​te wenden.
Ineens is het niet meer zo dat men niet met islamisten en terroristen aan dezelfde tafel wil gaan zitten. Plotseling wil de EU nog steeds betalen voor Afghanistan, zelfs nadat de VS zich eindelijk hebben teruggetrokken en de Taliban de sharia-wetgeving weer hebben ingevoerd.

Hier zit geen rationeel handelen achter, en zéker geen langetermijnstrategie – de EU heeft er nooit een gehad in Afghanistan, ze was slechts een ondergeschikte partner van de VS en de NAVO. Borrells woorden onthullen iets anders: hulpeloosheid en angst. Hulpeloosheid bij het omgaan met een situatie die men niet had voorzien en die men niet onder controle heeft – niets werkt zonder de Taliban. En angst voor een vluchtelingenstroom die binnenkort de EU en dan met name voorkeurlanden als Duitsland en ons land zou kunnen bereiken.
Dus moeten de buurlanden van Afghanistan worden ondersteund, zodat daar opvangkampen en werkmogelijkheden ontstaan. “Pakistan, Iran en Turkije zullen cruciaal voor ons zijn”, zei Borrell na de crisisvergadering. De EU wil zelfs nauwer samenwerken met haar “vijandstaten” Rusland en China om een ​​“exodus” richting Europa te voorkómen.

Dat gaat geld kosten, véél geld. Het is de prijs die betaald moet worden voor een naïef en mislukt beleid. Maar waarom zouden alleen de Europeanen deze prijs betalen – en niet ook de VS, die verantwoordelijk zijn voor het debacle?
Samen met de voorzitter van de Europese Raad Charles Michel en de Spaanse premier Pedro Sánchez zei Von der Leyen nog wel dat de Europese Commissie middelen zal verstrekken aan EU-landen die Afghaanse vluchtelingen hervestigen. Maar van de andere kant krijgen de Taliban óók geld uit Brussel: voor de komende zeven jaar een slordige 1 miljard euro “hulp”.
Von der Leyen was in Spanje om een ​​faciliteit te bezoeken waar geëvacueerde Afghanen woonden die voor de EU hadden gewerkt. Dat zijn de plekken waar je als politicus je gezicht nog wel kunt laten zien. Maar ondertussen hebben – zes jaar na de migratiecrisis van 2015 – de EU-landen nog steeds geen overeenkomst over migratie gesloten – en nu zou de crisis in Afghanistan Brussel in de schijnwerpers kunnen zetten op wat mogelijk de grootste mislukking van de Europese Unie is. Afghanen waren de nr. 1 nationaliteit van irreguliere migranten die de EU binnenkwamen in 2019 (toen kwamen er meer dan 34.000) en in 2020.

Komen we op een ander gevoelig punt: nadat de EU en de NAVO jarenlang haar burgers verkeerd berichtten over Afghanistan (zie ons artikel van gisteren), klagen de EU-experts van “EUvsDisinfo” nu over vermeend nepnieuws uit Rusland over de zaak Kabul. Hebben de verantwoordelijke politici zich vergist? Waren de succesverslagen uit Afghanistan slechts illusies? Of werden we jarenlang voorgelogen door de VS, de NAVO en de EU over de situatie in het land? Dit is een vraag die experts op het gebied van desinformatie dringend moeten aanpakken.

Er zijn immers steeds meer aanwijzingen dat de VS uiterlijk in 2019 wisten hoe het er echt aan toe ging in Afghanistan. Destijds publiceerde de Washington Post de zogenaamde “Afghanistan Papers” waarin 400 hooggeplaatste Amerikaanse functionarissen de mislukking toegaven. En nu moeten wij geloven dat wat het grote publiek toen te lezen kreeg, niet bekend was bij politici?
Tegen deze achtergrond lijkt het absurd dat de EU-buitenlanddienst Rusland nu beschuldigt van “desinformatie” over Afghanistan. Zoals gebruikelijk presenteert de nieuwe Newsletter van “EUvsDesinfo” enkele voorbeelden van Russisch “nepnieuws”. Dit EU-propagandacentrum draait overuren.
Maar in feite is dit totaal irrelevant in vergelijking met het massale propaganda- en desinformatieprogramma dat westerse diensten (en veel mainstream media) al 20 jaar volgen op het gebied van Afghanistan. Iedereen die kritiek had op de westerse politiek werd genegeerd of gedenigreerd. De EU moet daarom haar eigen fouten erkennen voordat ze met de vinger naar anderen wijst. Het slechtste “nepnieuws” over Afghanistan kwam niet uit Rusland, maar uit Washington.

En dan hebben we tenslotte ook nog het onderwerp van het wapentuig dat de Taliban schijnen te hebben. Door de afgelopen week te bemiddelen bij de overgave van hele Afghaanse legerdivisies, namen de Taliban de controle over miljarden aan in Amerika gemaakte wapens en uitrusting, waaronder handvuurwapens, Humvees, pick-up trucks, vliegtuigen en drones, buit. Voor de VS is het onduidelijk hoeveel uitrusting de Taliban in beslag hebben genomen en hoeveel onbeheerd op bases en kleine gevechtsposten in het hele land staat. Die onzekerheid over de status van een enorm arsenaal wekt de angst voor een regionale wapenbazaar die een zegen zou kunnen zijn voor terroristische groeperingen en opstandelingen.

Om een idee te krijgen: sinds 2003 hebben de Verenigde Staten de Afghaanse strijdkrachten voorzien van ten minste 600.000 lichte wapens zoals M-16 en M-4 geweren, 76.000 voertuigen, 16.000 nachtkijkers, 162.000 radio’s en andere communicatieapparatuur, blijkt uit een rapport van het Government Accountability Office uit 2017, de meest recente boekhouding van in de VS gemaakte apparatuur. Meer recentelijk: in een periode van drie jaar tussen 2017 en 2019 hebben de V.S. nog eens 4.700 Humvees, 20.000 handgranaten en duizenden kleine munitie en granaatwerpers verscheept, valt te lezen in een rapport van de speciale inspecteur-generaal voor de wederopbouw van Afghanistan uit 2020.

Het volume van de Amerikaanse militaire hulp in de afgelopen twee decennia is enorm, met $ 83 miljard die is uitgegeven om een ​​leger te trainen en uit te rusten dat *proest* “na jaren van zware verliezen op het slagveld” eindelijk is weggesmolten. Dankzij de beelden die zich de afgelopen week over de hele wereld hebben verspreid van Taliban-strijders die poseerden voor buitgemaakte helikopters en lichte aanvalsvliegtuigen, konden de Taliban de voormalige Afghaanse en Amerikaanse regeringen verder vernederen.

Het “Westen met haar normen en waarden” begrijpt gewoon niet dat het heeft verloren. 20 jaar lang een verkeerd beleid voeren en dan niet eens de bescherming van de burgers en werknemers (plaatselijk personeel, medewerkers of wat dan ook) garanderen.

Wat betreft onze eigen regering: zij heeft haar ware aard getoond ten aanzien van Afghanistan. Waar onze premier verantwoordelijk voor is laat het maximum aan verdorvenheid zien waartoe een persoon in staat is: anderen uit persoonlijke belangen aan een zekere dood overlaten. Afghanen, die door de jaren heen hun leven riskeerden voor onze soldaten als zogenaamde “lokale arbeiders”, werden verraden door Rutte en zijn handlangers om niets anders dan electorale overwegingen. De verantwoordelijken aan de kabinetstafel wisten al lang wat hun plicht zou zijn geweest jegens deze mensen die eerder mogelijk het leven van onze soldaten hadden gered. Onze besluitvormers hebben bewust hun plicht om mensenlevens te beschermen niet vervuld. Naar alle waarschijnlijkheid, om hun kansen bij de formatie-onderhandelingen niet te belasten met de waarschijnlijk impopulaire toelating van “Afghaanse vluchtelingen”.
Deze misdaad moet gevolgen hebben. Direct.

Hoe men denkt over de westerse interventie in Afghanistan is niet relevant. Hetzelfde geldt voor de terugtrekking van de geallieerden. Beide blijven politieke vragen die niet zonder consequenties horen te blijven. De situatie is anders met het nederlandse verraad aan de ‘lokale troepen’ van ons leger. Het is altijd zeker geweest dat als deze mensen in de handen van de Taliban vallen, ze zullen worden vermoord. Dit toestaan, bovendien zonder enige noodzaak, is een daad van zo’n diepgaande droevenis dat zelfs de bitterste tegenstander van Mark Rutte hem dit tot nu toe niet zou hebben toegerekend. En mensen als defensieminister Bijleveld, de in de regio zo bekende Sigrid Kaag of Ankie Broekers-Knol kunnen we alleen maar incompetentie of invaliderende ijdelheid verwijten, en als zij straks geconfronteerd worden dat door hun handelswijze zij bloed aan hun handen hebben (want we moeten eerst maar eens zien of dit goed afloopt) dan zal er ongetwijfeld weer een politiek correct excuus worden gevonden. En wat onze premier betreft: iedereen weet dat bij hem interesse in andere mensen gewoon gespeeld is, het een “hoger” doel dient (zijn hogere doel). De acties van Mark Rutte worden geleid door niets anders dan een persoonlijk streven naar macht. Het is dan onvoorstelbaar dat zijn partij nog zoveel kiezers trekt – zeker na alle schandalen waarvan we inmiddels de tel kwijt zijn.

Een samenleving die zo’n regeringsleider niet alleen ongemoeid laat, maar hem ook in een regeringsfunctie laat, een demissionaire regeringsfunctie nog wel, is medeplichtig. Als we in Nederland nog politici hebben met een minimum aan integriteit en geloofwaardigheid in onze rechtsstaat dan moeten zij hem per direct op een zijspoor zetten. Nu. En laat vervolgens de kiezer zijn mening geven.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Het Melilla-hek: zuidelijke flank en dood zonder rechten

Published

on

Melilla

Nog steeds geschokt door het bloedbad van Nador, naast de grens tussen Spanje en de Europese Unie in Melilla, is het complex om een ​​analyse te maken waarbij de pijn die door deze sterfgevallen wordt veroorzaakt, wordt genegeerd. Terwijl ik deze regels schrijf, is er nog steeds geen officieel dodental, maar ze liggen dichter bij de 50 die zijn aangekondigd door organisaties ter verdediging van de mensenrechten dan bij de 23 die door de Marokkaanse regering zijn erkend.

Wat de Spaanse regering nu het meest zorgen zou moeten baren, zou zijn te eisen dat Marokko de slachtoffers niet begraaft zonder een proces van identificatie en opheldering van de oorzaken van deze sterfgevallen. Lijken mogen niet ondergronds worden verborgen zonder te voldoen aan de minimumnormen voor legaliteit met respect voor de rechten die elk slachtoffer zou moeten hebben. In dit verband moeten we de verdragen aanhalen die zijn ondertekend ter bescherming van slachtoffers van schendingen van het internationaal strafrecht .

Het is duidelijk dat we deze strafrechtelijke kwalificatie nog steeds niet procedureel kunnen bepalen, maar de beschikbare gegevens wijzen in deze richting. En natuurlijk, als de begrafenis van de slachtoffers wordt uitgevoerd zonder de minste forensische procedure, dan moeten we concluderen dat het in strijd is met deze internationale normen.

Dit zou kunnen leiden tot de activering van de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof om een ​​mogelijke verantwoordelijkheid voor het nalaten van Spanje dat het Verdrag van Rome heeft ondertekend, op te helderen. Marokko heeft echter alleen de status van waarnemer in genoemd verdrag , hoewel artikel 23 van de Marokkaanse grondwet van 2011 bepaalt dat genocide en andere misdaden tegen de menselijkheid en mensenrechtenschendingen strafbaar zijn.

In ieder geval moet de Spaanse regering een evenwicht vinden, en dat is de grote paradox, tussen een naadloze verdediging van de mensenrechten en de echte politiek van een zeer complexe diplomatieke relatie met het Koninkrijk Marokko, dat het met bloedige en betreurenswaardig deze nieuwe aanval op onze grenzen.

Wat er is gebeurd?

Er zijn veel onbeantwoorde vragen. De eerste vraag is om te bevestigen dat Marokko zich niet echt bewust was van deze benadering van de grens van talloze mensen die oprukten met het duidelijke doel om het hek aan te vallen. Had Marokko niet de capaciteit om ze te onderscheppen voordat het het kritieke punt van de grens bereikte? Het lijkt moeilijk te geloven.

Het is duidelijk dat als Marokko had ingegrepen voordat ze het grensgebied hadden bereikt, waarschijnlijk niemand van die interventie had gehoord en dat de gevolgen niet zo dramatisch zouden zijn geweest. Wilde Marokko dan weer meer publieke repercussies – die inmiddels uit de hand lopen – door zo’n grote groep migranten de grens te laten naderen? Wilde hij onze grenzen weer onder druk zetten met hybride destabilisatiesystemen? En de grote vraag, als het vorige antwoord bevestigend is, wat zou Marokko nu kunnen nastreven met deze nieuwe migratiedruk?

Je zou kunnen zeggen dat hun politiediensten hebben opgetreden om de aanval op het hek te voorkomen, maar ik sta erop: waarom lieten ze hen toe het kritieke punt te naderen en hen vervolgens af te slachten?

Deze bewegingen worden in de meeste gevallen georganiseerd door maffia’s die handel drijven in de wanhopige wensen van mensen in rampzalige economische, politieke en sociale omstandigheden. Deze zijn het resultaat van een kolonialisme dat in de 20e eeuw zijn hulpbronnen heeft uitgebuit en een hele reeks mislukte politieke regimes heeft opgebouwd.

Het is echter, en juist om deze reden, moeilijk te geloven dat, aangezien deze groepen zijn grondgebied binnenkwamen, Marokko zich niet bewust was van hun bewegingen in zijn eigen land totdat ze Nador bereikten, waar ze zelfs in menigten door de straten liepen. Natuurlijk was wachten tot ze het hek bereikten een riskante beslissing die leidde tot de opsluiting van deze mensen en een repressie ontketende die even gewelddadig was als de onbegrijpelijke dood van deze weerloze mensen gewelddadig was.

Gelijktijdig met de NAVO-top

Toevalligheden gebeuren, maar het is te toevallig dat dit slechts vier dagen voor de start van de NAVO-top in Madrid gebeurde. Om deze reden is het ook noodzakelijk om deze afgeleide in overweging te nemen vanwege het tijdelijke samenvallen van de feiten.

De bijeenkomst in Madrid wordt deze week gehouden met als meest urgente uitdaging de oorlog van Poetin in Oekraïne. Zonder natuurlijk de uitdaging te vergeten die de Indo-Pacific-regio en de rol van China de komende jaren zullen vormen. Het belangrijkste is bovendien dat de NAVO haar rol als organisatie voor de collectieve verdediging van haar leden in de Euro-Atlantische ruimte gaat opgeven om een ​​mondiale veiligheidsorganisatie te worden .

Hier blijkt de interesse van Spanje en andere mediterrane landen om ook een Bondgenootschappelijk veiligheidsbeleid te voeren op de zogenaamde “zuidelijke flank”, gezien het gevaar dat ontstaat door de hybride dynamiek van destabilisatie die uit de Maghreb en de Sahel komt. Het is op dit punt dat het tijdelijke samenvallen van deze buitensporige actie van de Marokkaanse veiligheidstroepen verrassend is. Vermoedelijk zijn de verklaringen van de Spaanse president, Pedro Sánchez , die de actie als effectief beschreef, gedaan zonder de omvang van de catastrofe in detail te kennen.

In ieder geval staat de agenda van de bijeenkomst in Madrid nu heel dicht bij enkele gebeurtenissen die de discussie verdienen over een veiligheidsbeleid dat de maffia demobiliseert die met mensenlevens spelen en die landen die door actie of nalatigheid gebruik hebben gemaakt van de wanhoop van migranten als instrument van zijn beleid ter verdediging van zijn eigen geostrategische belangen.

Als de actie van Marokko een andere bedoeling had, zal het in plaats daarvan een nieuw argument vormen voor het zogenaamde Strategische Concept van Madrid , dat de verdediging van “de soevereiniteit en territoriale integriteit” van alle leden van het Bondgenootschap omvat. Dit zal uiteindelijk eindigen met de uitsluiting van Melilla en Ceuta van het actieterrein van de NAVO, wat nu zal blijven binnen wat Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van het Bondgenootschap, de verbintenis noemt om “elke centimeter” van het grondgebied van de lidstaten te verdedigen. Dit versterkt exponentieel de zuidelijke flank, waarin Spanje de eerste belanghebbende partij is, aangezien historisch gezien de grootste externe bedreigingen voor zijn veiligheid uit de Noord-Afrikaanse regio komen.

Maar we kunnen niet zomaar vergeten wat er is gebeurd. Het is onmiddellijk noodzakelijk om een ​​internationaal onderzoek te eisen naar deze aanvallen op de mensenrechten waarin, als Spanje geen directe verantwoordelijkheid heeft, het op zijn minst een verantwoordelijkheid heeft als burgerwacht door een gemeenschappelijke controle van de grens met Marokko in te stellen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN