Connect with us

Politiek

Britse “butler-industrie” voor oligarchen geld is belangrijk voor London

Published

on

oligarchen

‘Londen rolt de rode loper uit voor iedereen met geld’, niet in het minst voor Russische oligarchen

Waarom is het Verenigd Koninkrijk zo populair bij machtige Russische en andere zakenmagnaten? Omdat Londen een rijke kleptocraat alles kan bieden wat diens hart maar begeert, stelt de Britse journalist en auteur Oliver Bullough in zijn nieuwste boek. ‘Het Britse buitenlandse beleid verdedigt enerzijds de democratie, maar is anderzijds bereid om zonder vragen geld te accepteren. No questions asked.’

Sinds de Russische invasie staat de Britse hoofdstad ook wel meer bekend als Londongrad, een speeltuin voor Poetins oligarchen en hun entourage. Zoals Duitsland het schaamrood op de wangen heeft over zijn verslaving aan Russisch gas, zo moet het Verenigd Koninkrijk zijn eigen ongemakkelijke waarheid onder ogen zien. Jarenlang wasten grootverdieners uit de meest dubieuze regimes hun geld wit op de Britse eilanden.

Het boek van Oliver Bullough, Butler to the World, kan dus niet méér op tijd komen. Bullough beschrijft de rol van zijn Verenigd Koninkrijk voor ’s werelds vuil geld als die van het populaire personage Jeeves, de persoonlijke butler van een decadente aristocraat. Een wat vernederende rol voor het land dat zich graag als ‘Global Britain’ ziet.

Hoe is het Verenigd Koninkrijk uitgegroeid tot een vrijhaven voor kleptocraten, machtige grootverdieners die zich verrijken ten koste van het volk? Waarom zijn Russen zo’n dankbare klanten van de Londense City?

Rode loper

Het verhaal van uw boek begint met de val van het Verenigd Koninkrijk als grootmacht, zo rond de periode van de Suez-crisis (in 1956, red.). De kiemen van de Londense witwasmachine werden gezaaid toen het Britse Rijk op haar dieptepunt zat.

Oliver Bullough: De opkomst van “Londongrad” is inderdaad een post-imperiaal verhaal. Ooit waren de Britten de oligarchen. Het hele handelsbeleid van het Verenigd Koninkrijk vatte zich samen als: oorlogsschepen uitsturen en landen onder druk zetten. Zo zijn we aan het grootste koloniale rijk ter wereld gekomen.

Maar in de jaren ’50 werden we een normale Europees staat, met in Londen nog steeds het grootste financieel centrum ter wereld. Dat was gemaakt om aan de behoeften van een wereldrijk te voldoen, maar viel plots zonder werk.

‘In de jaren ‘50 zocht de Sovjet-Unie een manier om haar dollars te verbergen voor de VS. Londen bood die mogelijkheid.’

Natuurlijk had de financiële industrie gewoon kunnen verdwijnen en wat anders gaan doen, maar in de regel zijn mensen daar niet goed in. Er is een Engels spreekwoord: the devil makes work for idle hands, de duivel creëert werk voor handen die niets te doen hebben. En zo waren er veel.

Al heel vroeg ontdekte men hoe je het netwerk van het Britse Rijk kon inzetten om waarde te creëren voor klanten. Concreet vonden ze de eurodollar uit: ze ontdekten een wettelijk achterpoortje door niet meer in de eigen munt te handelen maar in dollars. Vroeger moesten hun klanten de Amerikaanse wet gehoorzamen als ze dollars wilden, maar dankzij de nieuwe Britse butler-industrie hoefden ze dat niet meer te doen.

Ook in dit vroege stadium was Rusland, toen nog de Sovjet-Unie, niet ver weg.

Oliver Bullough: Al in 1955, op een hoogtepunt van de Koude Oorlog, maakten Russen dat Britse bankiers Amerikaanse valuta in handen kregen. In die periode zocht de Sovjet-Unie een manier om haar dollars te verbergen voor de Amerikaanse overheid. Dan kon die haar tegoeden niet bevriezen, zoals ze dat pas met Joegoslavië had gedaan. Londen bood haar die mogelijkheid.

Voor bankiers in de City was dat een lucratief zaakje. Maar in essentie stond het Verenigd Koninkrijk zo toe dat haar vijand, de Sovjet-Unie, haar rijkdom kon verbergen voor zijn vriend, de Verenigde Staten. Het toonde toen al het ware gelaat van de butler Groot-Brittannië, die de rode loper uitrolt voor iedereen met geld.

De daaropvolgende decennia kalfde de industrie, een van de traditionele pijlers van de Britse welvaart, af. Alleen de City groeide en werd gesofisticeerder…

Oliver Bullough: … en zo is onze echte kernindustrie nog steeds het imperium. Je moet het einde van het Britse Rijk zien als een aristocraat die zijn landgoed, zijn jacht, zijn vakantiehuis in Zuid-Frankrijk verliest. Het enige wat hij overhoudt, is zijn kennis over hoe je aristocraat moet zijn. En die begint hij te verkopen. Aan Russische oligarchen, maar ook aan Nigerianen of Amerikaanse belastingontduikers.

Alles wat rijke mensen willen

U beschrijft een heel universum dat rond de Londense City is gegroeid. Hoe moeten we ons die butler-industrie voorstellen?

Oliver Bullough: Vanzelfsprekend gaat het om een leger advocaten, boekhouders, banken en hefboomfondsen, enzovoort. Dat zijn de mensen die de beruchte shell companies, schermpvennootschappen (postbusbedrijven die vaak gebruikt worden voor het witwassen van geld, red.) creëren.

Maar het gaat dieper. Het gaat om veilinghuizen die beeldende kunst en luxegoederen verkopen. Het gaat om privéscholen en topuniversiteiten, alles wat rijke mensen willen. Het gaat zelfs om de kapiteins van superjachten.

‘Groot-Brittannië biedt financiële diensten én een totaalpakket. Niemand anders kan dat leveren.’

Aleksei Navalny, de Russische anticorruptieactivist, onthulde hoe de bemanning van één jacht, ingeschreven op naam van een liefdadigheidsinstelling, allemaal leden van de Russische veiligheidsdienst FSB of van de Rosgvardiya (Russisch binnenlands leger, red.) waren. Op één Britse kapitein na.

Soms gaat het niet om metaforische butlers, maar ook letterlijk om echte lakeien. Londen transformeert die oligarchen in aristocraten. Ze wanen zich hier in Downton Abbey.

Groot-Brittannië is daarin uniek tegenover andere belastingparadijzen zoals Luxemburg, Zwitserland of Singapore. Ook die bieden financiële diensten aan, maar Groot-Brittannië biedt een totaalpakket. Niemand anders kan dat leveren.

Als de butler-industrie economisch zo belangrijk is, is haar politieke invloed dan navenant?

Oliver Bullough: Dat klopt. In een democratie is niet noodzakelijk de meerderheid de baas, maar de toegewijde minderheid. Onze “butlers” boeren goed met hun industrie. Ze zullen hun branche dus verdedigen. In het boek heb ik het over de Schotse witwasroute voor misdaadgeld dat naar hier kwam via banken in de Baltische Staten. Dat geld kwam van echte kleptocraten, die een bedreiging voor onze veiligheid vormen. Niet alleen die van het Verenigd Koninkrijk, maar van het hele Westen.

Toen dat onthuld werd, was er een gezamenlijke inspanning van politici uit beide partijen. Maar er kwam niets van omdat de City mobiliseerde. Momenteel ligt er een wetsvoorstel op tafel om economische misdaad beter aan te pakken. Tegelijkertijd is er een gecoördineerde lobbymachine aan de gang om dat voorstel af te zwakken.

Britse overheid

Zo sterk als de financiële sector is uitgebouwd, zo zwak is de Britse overheid in een van haar kerntaken: fraudebestrijding.

Oliver Bullough: Dat is het centrale punt van het butlermodel. In wezen verplaatst Groot-Brittannië geld. Dan wil je niet dat die stroom onderbroken of in beslag genomen wordt. Dus krijgen de politiediensten die witwaspraktijken moeten onderzoeken weinig middelen om te doen wat ze moeten doen.

Na een rapport in 2020 van de inlichten- en veiligheidscommissie, over de inmenging van Rusland in het Verenigd Koninkrijk, werd het hoofd van de National Crime Agency gevraagd waarom ze niet méér deed. Haar antwoord: ‘Als we dat doen, moeten we op andere activiteiten besparen.’ In de VS kan je je niet voorstellen dat het FBI nu naar het Congres zou gaan en zeggen: ‘Sorry, we hebben de middelen niet om achter Russische oligarchen aan te gaan.’ Maar hier stelden we ons daar geen vragen bij.

Londen is een gewillige aanbieder, en de oligarchen rond Vladimir Poetin zijn dankbare klanten. Een recente studie van econoom Gabriel Zucman bevatte onlangs een opvallende grafiek: nergens houden de rijksten zoveel geld offshore, in het buitenland dus, als in Rusland.

Oliver Bullough: Die data van Zucman vertellen je twee dingen over Rusland.

Eén is ongelijkheid. Rusland is er op dat vlak erger aan toe dan tijdens de tsaren, wat ongelooflijk is. En twee: het land heeft een groter aandeel vermogen in offshore dan welk land dan ook.

Dus er zijn ook pushfactoren: Rusland is een kleptocratische maffiastaat en de rechtbanken zijn er totaal gepolitiseerd. Als oligarch wil je niet dat je geld in Rusland blijft staan. Heb je dan een aanbieder van financiële diensten als Londen, dan krijg je een cyclus die zichzelf in stand houdt. Het is niet alleen duwen en trekken, de twee opereren samen.

Vrienden van Poetin

Eén oligarch komt prominent aan bod in uw boek: Dmytro Firtash. Hij is de man achter RosUkrEnergo, het staatsbedrijf van de gaspijpleidingen in Oekraïne. Hij is ook een aanhanger van Viktor Janoekovitsj, de pro-Russische, voormalige president van Oekraïne. Firtash wacht al jaren in Oostenrijk op uitlevering aan de VS.

Oliver Bullough: Interessant aan Firtash was dat hij kon komen en alles kon kopen wat hij wou terwijl hij al verdacht werd van banden met de Russische maffia. Hij kocht een huis in Londen. Hij kocht zich een plaats in de Supporters Club van de universiteit van Cambridge. Hij kocht zich een ontmoeting met de Hertog van Edinburgh (wijlen prins Philip, red.), een ontmoeting met de Speaker van het Lagerhuis (die bepaalt wie er in het Britse parlement aan het woord komt, red.). Hij kocht zelfs een oud metrostation in het hart van Londen.

En dat terwijl al geweten was dat hij een vriend was van Vladimir Poetin. Na de annexatie van de Krim mocht hij het ministerie van Buitenlandse Zaken nog komen aanraden niet te streng op te treden tegen Poetin.

‘De vraag is of wat er in Oekraïne gebeurt zo verschrikkelijk is dat er iets fundamenteel zal veranderen.’

Het Verenigd Koninkrijk heeft wel een aantal prominente schandalen meegemaakt die gelinkt waren aan Poetins regime: de vergiftiging van Aleksandr Litvinenko, de aanslag met het zenuwgas novitsjok in Salisbury. Heeft dat de houding van de Britse overheid niet doen keren?

Oliver Bullough: Dit land heeft twee sporen in zijn buitenlands beleid. Het ene spoor is heel assertief in verdedigen van democratie. Het andere is de bereidheid om zonder vragen geld te accepteren, ‘no questions asked’.

Dat tweede spoor ondermijnt het andere: als je het geld van antidemocraten ontvangt, ondermijn je de democratie in hun thuisland. Zo krijg je de bizarre situatie dat we na het vergiftigen van Litvinenko diplomaten uitwezen, maar dat een jaar later de premier naar Moskou gaat om voor Londen deals te sluiten. De vraag is of wat er in Oekraïne gebeurt zo verschrikkelijk is dat er iets fundamenteel zal veranderen.

Verandering door handel?

Het geval van Groot-Brittannië doet me denken aan Duitsland. Dat land wordt nu ook geconfronteerd met de keerzijde van zijn intensieve handel met Rusland, in dit geval in gas. Er zat zelfs een officiële strategie achter: ‘Wandel durch Handel’, verandering door handel.

Oliver Bullough: Ja, je ziet hier het idee aan het werk dat de Russen geleidelijk meer op ons zouden gaan lijken als we gewoon handeldrijven met hen. Niemand lijkt de mogelijkheid te overwegen dat wij wel eens meer zoals hun kunnen worden. Waarom zou invloed in niet twee richtingen stromen?

Toch denk ik dat het Verenigd Koninkrijk er erger aan toe is dan Duitsland. De Duitsers waren gewoon naïef tegen over één land, Rusland, en kunnen de boot nog keren. Wij liggen in bed met iedereen, of het nu Russische oligarchen zijn of drugssmokkelaars of kleptocraten elders. De Russen zijn in Londen zelfs niets vergeleken met die oligarchen van China of het Midden-Oosten.

Nu is Poetin als de slechterik uit een film van James Bond. Maar wat als China morgen Taiwan binnenvalt? Gaan we ons dan ook zo assertief gedragen tegen hun oligarchen?

Eigenlijk schetst u een triest beeld van Boris Johnsons ‘Global Britain’.

Oliver Bullough: Ja, dat is zo. Het Verenigd Koninkrijk heeft best nog wat te bieden: cinema, de farmaceutische industrie, de Premier League. Maar we praten te weinig over het heel donkere kantje van dit land. En de butler-industrie is groter dan alle andere.

Kwam de Russische connectie van de Londense City ter sprake tijdens de Brexit-debatten?

Oliver Bullough: Nee, helemaal niet. Het Brexit-debat was shit. We hoorden alleen maar leugens. Nu, met de oorlog in Oekraïne hebben we eindelijk terug een echt debat.

Elders heen?

Wat zou de Britse regering nu moeten doen?

Oliver Bullough: Mijn eerste reactie is, naar een grap in de serie Blackadder, dat haar ontslag en zelfmoord me de vanzelfsprekende optie lijken. (lacht)

Maar nu serieus: je moet vier dingen doen. Eén: treed op tegen schermvennootschappen. Twee: stop agressieve rechtszaken tegen onderzoeksjournalisten. Drie: geef de politie de middelen die ze nodig heeft om haar werk te kunnen doen. En vier: laat iemand alle relevante ministeries coördineren. Behandel kleptocratie zoals je terrorisme behandelt.

‘Dubai zou graag de rol van Londen overnemen, maar het zal hen tientallen jaren kosten om Londen te evenaren.’

En dan hebben ze geen andere keuze dan terug te keren naar het thuisland. Maar het eeuwige tegenargument is dat er dan wel een ander belastingparadijs opstaat.

Oliver Bullough: Waar anders zouden ze heen kunnen gaan? Dubai zou graag de rol van Londen overnemen, maar het zal hen tientallen jaren kosten om ons te evenaren.

Het zou zijn alsof je de havens van Antwerpen en Rotterdam zou sluiten. Al die goederen kunnen niet opeens zomaar ergens anders langs. De enige mogelijke concurrent is de Verenigde Staten, en die hebben de FBI. Dus dat argument klopt niet.

Je zou een algemene bedenking kunnen maken over macht in deze geglobaliseerde wereld: misschien stellen we ons zwakker voor dan we zijn?

Oliver Bullough: Het Westen is gewoon een fijne plek om te zijn, niet? Alles functioneert er. Daarom komt het geld van de wereld graag naar hier. Maar moeten we criminelen laten freeriden? Nee toch?

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN