De lakeien van Trump, Hegseth hebben zojuist onuitsprekelijke daden voor hem gepleegd – en ze hebben geen immuniteit

De nieuwste aflevering van South Park was een schot in de roos: wanneer “minister van Oorlog” Pete Hegseth lucht krijgt van de jaarlijkse race in een klein stadje in Colorado, roept hij het uit tot een “Antifa-opstand” en roept hij de troepen op om de opstand neer te slaan. Terwijl de strijdkrachten hun AK-47’s in elkaar zetten, paradeert Hegseth rond terwijl hij zichzelf filmt voor goed gekapte social media-content, zich er niet van bewust dat zijn obsessie met “dodelijkheid” er losgeslagen uitziet.

Het punt van South Park , dat al naar voren kwam tijdens Hegseths schandelijke toespraak in Quantico en zijn kinderachtige boek waarin hij pleit voor een oorlog zonder regels , is dat Donald Trump het Amerikaanse leger heeft gereduceerd tot een absurdistisch rekwisiet dat zo grotesk is dat het vragen oproept over waanzin.

Na een reeks Amerikaanse aanvallen op de oceaan waarbij 87 mensen omkwamen die verdacht werden van drugshandel, werden deze aanvallen terecht als moord beschouwd, ongeacht of er bij de eerste, tweede of welke aanval dan ook mensen omkwamen. Het Congres is eindelijk gealarmeerd nu de roep om Hegseths afzetting toeneemt .

Aanvallen kunnen niet gerechtvaardigd worden

Twee dagen nadat de Washington Post voor het eerst meldde dat Hegseth het bevel had gegeven om “ze allemaal te doden” tijdens een aanval op volle zee in september, wat leidde tot een tweede aanval waarbij overlevenden omkwamen, plaatste Hegseth een cartoon waarin hij zijn eigen misdaad belachelijk maakte. Hegseths bericht toonde een mollige schildpad die op helikopterplatforms staat en lacht terwijl hij van dichtbij een bazooka afvuurt op boten beneden.

Naast het afschilderen van de slachting van mensen als een kinderoorlogsspel, houdt Hegseths bericht ook een leugen in stand: noch drugs, noch geweren, noch wapens van welke aard dan ook zijn te zien in de snuffvideo ’s die Hegseth en Trump blijven plaatsen om op te scheppen over de moordpartijen . Tot op heden heeft de regering geen enkele informatie of bewijs geleverd, afgezien van Trumps persoonlijke mening , ter ondersteuning van de bewering dat de vernietigde boten drugs, wapens of illegale lading vervoerden. Zelfs als dat zo was, vereist het militaire recht een onderdrukking, inbeslagname en proces, geen eenzijdige executies ter plaatse.

Hegseth beweert ook dat de aanvallen in overeenstemming zijn met de wetten van gewapende conflicten en “goedgekeurd door de beste militaire en civiele advocaten, van begin tot eind in de hiërarchie.” Alleen waren er geen topadvocaten meer “van begin tot eind in de hiërarchie” over nadat Hegseth in februari de hoogste rechters-advocaten-generaal (JAG’s) van het leger, de marine en de luchtmacht ontsloeg .

JAG’s komen terug om te spoken

De JAGS slopen niet stilletjes weg. Nadat Hegseth hen had ontslagen, richtten ze een waakhond op. De voormalige JAG-werkgroep waarschuwt nu dat Hegseths bevelen op volle zee “oorlogsmisdaden, moord of beide vormen”. Ze sloten zich ook aan bij zes Democratische wetgevers die militairen eraan herinnerden dat ze de plicht hadden om duidelijk illegale bevelen te negeren , en voegden eraan toe: “iedereen die dergelijke bevelen uitvaardigt of opvolgt, kan en moet worden vervolgd voor oorlogsmisdaden, moord of beide.”

Nadat Hegseth en Trump commandant Adm. Frank Bradley onder de bus leken te gooien en Bradley, en niet Hegseth, de schuld gaven van de tweede aanval waarbij de overlevenden omkwamen, las Karoline Leavitt, woordvoerder van het Witte Huis, een verklaring voor waarin stond dat Bradley’s gedrag “volledig binnen zijn bevoegdheid en de wet viel die de confrontatie voorschreef”. Maar dat was natuurlijk niet het geval.

De regering lijkt te beweren dat de aanvallen rechtmatig zijn, ondanks het feit dat ze de identiteit van de aan boord aanwezige personen niet kennen , omdat Trump heeft ” vastgesteld ” dat de VS zich in een formeel gewapend conflict met drugskartels bevinden. Maar het Congres heeft geen dergelijke oorlog verklaard, en eenzijdige bevelen om verdachten te executeren vormen geen ‘gewapend conflict’ volgens welke militaire code dan ook.

De kwalificatie van drugskartels als “buitenlandse terroristische organisaties” door het ministerie van Buitenlandse Zaken geeft geen wettelijke bevoegdheid om ze te executeren, omdat de “imminent threat”-regel dodelijk geweld beperkt tot onmiddellijke levensbedreiging. De aanname van Trump/Hegseth dat deze kleine bootjes: 1. drugs vervoeren; 2. bestemd zijn voor de VS; 3. zo ver zullen komen; 4. zonder voldoende brandstof ; 5. uiteindelijk dodelijk zullen zijn; 6. van sommige Amerikanen ; 7. die ervoor kiezen de drugs te gebruiken , ondersteunt geen analyse van “imminent threat” onder welke wet dan ook, om redenen die duidelijk zouden moeten zijn uit de genoemde aannames.

Schuld (en executie) door associatie

Na de eerste botenaanval op 2 september 2025 zei minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio dat het leger het schip had kunnen onderscheppen, wat de normale manier is waarop de kustwacht reageert op drugsschepen, maar in plaats daarvan koos om iedereen aan boord te doden omdat Trump “een boodschap wilde afgeven “.

Hegseth blijft Trumps ‘boodschap’ papegaaien en plaatste onlangs berichten als: ‘Elke handelaar die we doden is gelieerd aan een aangewezen terroristische organisatie’ en ‘We zijn nog maar net begonnen met het doden van narcoterroristen’.

Het maakt niet uit welke aanval de levens heeft beëindigd. Trumps juridisch verdachte campagne om mensen te executeren op basis van het vermoeden dat ze drugs smokkelen, begon niet met Hegseths bevel om “ze allemaal te doden”, maar met Trumps veronderstelling dat het presidentschap hem tot rechter, jury en beul maakt.

Juridische instanties die Trumps aanname verwerpen, zijn onder meer het handboek Oorlogsrecht van het Ministerie van Defensie ; de ​​Haagse Verordening ; de Maritime Drug Law Enforcement Act ; de Uniform Code of Military Justice die buitengerechtelijke executies verbiedt; de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens uit 1948 ; en staats- en federale wetten die moord verbieden .

Mensen die niet graag de wet lezen, maar wel denken dat de overheid mensen kan executeren die ervan worden verdacht een misdrijf te hebben gepleegd, moeten het volgende overwegen: als een politieagent denkt dat ik mijn vrouw ga slaan als ik thuiskom, mag hij mij dan in mijn gezicht schieten voordat ik er ben?