![DE OPKOMST EN ONDERGANG VAN YEVGENY PRIGOZHIN VAN DE WAGNER GROUP 5 Prigozhin](https://indignatie.nl/wp-content/uploads/2023/06/2Ukraine-blog-prigozhin-tvwh-videoSixteenByNine3000-scaled.jpg)
Wagner-Chef Yevgeny Prigozhin’s Steeds Opstandigere Houding In Het Openbaar Begon Een Serieuze Afleiding Te Worden Voor Het Kremlin.
Een mogelijkheid is dat de Russische inlichtingendienst hem een lang touw gaf om zichzelf op te hangen.
Op zaterdag 24 juni kwam er een einde aan de kortstondige opstand van de PMC Wagner-militiegroep in Rusland na onderhandelingen tussen haar leider Yevgeny Prigozhin en de Wit-Russische president Alexander Loekasjenko. Prigozhin kondigde aan dat zijn troepen zouden terugkeren naar hun veldkampen “om het vergieten van Russisch bloed te voorkomen. De voormalige Indiase diplomaat en analist MK Bhadrakumar analyseert de mogelijke redenen en implicaties van deze gebeurtenissen.
De leiding van het Kremlin heeft resoluut gehandeld om de dreiging van een gewapende opstand door de Russische oligarch en zelfbenoemde ‘oprichter’ van de Wagner-groep van militaire aannemers, Yevgeny Prigozhin, het hoofd te bieden.
In een reeks video’s die vrijdag werd vrijgegeven , beweerde Prigozhin dat de rechtvaardigingen van de Russische regering voor militaire interventie in Oekraïne gebaseerd waren op leugens. Hij beschuldigde het Russische ministerie van Defensie onder leiding van minister Sergei Shoigu van “proberen de samenleving en de president te misleiden en ons te vertellen hoe waanzinnig agressief de Oekraïne was en dat ze van plan waren ons met de hele NAVO aan te vallen”. Hij beweerde dat reguliere Russische strijdkrachten raketaanvallen hadden gelanceerd op Wagner-troepen, waarbij een “enorm” aantal om het leven was gekomen.
Prigozhin verklaarde: “De raad van commandanten van PMC Wagner heeft een beslissing genomen – het kwaad dat de militaire leiding van het land met zich meebrengt, moet worden gestopt.” Hij zwoer naar Moskou te marcheren en de verantwoordelijken ter verantwoording te roepen.
De Federale Veiligheidsdienst of FSB (voorheen de KGB) noemde het “een gewapende opstand” ; Het hoofdkwartier van Wagner in St. Petersburg is verzegeld; Het parket van de procureur-generaal zei: “Deze misdaad wordt bestraft met een gevangenisstraf van 12 tot 20 jaar.”
In een toespraak tot de natie op zaterdag om 10.00 uur in Moskou-tijd, veroordeelde president Vladimir Poetin de ontwikkelingen krachtig en beschreef hij het als “een gewapende muiterij” en riep hij op tot “consolidatie van alle strijdkrachten”. Poetin trok een parallel met de opstand in Petrograd (Sint-Petersburg) in februari 1917 die leidde tot de bolsjewistische revolutie en een langdurige burgeroorlog met grootschalige westerse militaire interventie, waaronder de Verenigde Staten, “terwijl allerlei politieke avonturiers en buitenlandse krachten profiteerden van de situatie door het land uit elkaar te scheuren om het te verdelen.”
Hij beloofde: “Er zullen ook beslissende maatregelen worden genomen om de situatie in Rostov aan de Don te stabiliseren (700 km ten zuiden van Moskou waar Prigozhin ligt met Wagner-strijders.) Het blijft moeilijk, het werk van civiele en militaire autoriteiten wordt feitelijk geblokkeerd. ”
Poetin zwoer dat degenen “die een militaire muiterij organiseerden en voorbereidden, die de wapens opnamen tegen zijn kameraden – Rusland verraden”, gestraft zullen worden. Het is veelbetekenend dat Poetin nooit de naam van Prigozhin noemde.
Deze confrontatie is al enkele maanden in de maak en is terug te voeren op spanningen in de werkrelaties tussen de Wagner-troepen en het Russische ministerie van verzet, Prigozhins persoonlijke antipathie jegens minister van Defensie Shoigu en de Russische topman, zijn opgeblazen ego en overweldigende politieke ambitie en, zeer zeker, zijn zakelijke belangen.
Prigozhin heeft de rode lijn overschreden die Poetin aan het begin van zijn heerschappij in het Kremlin in de zomer van 2000 beroemd trok tijdens een historische ontmoeting in het Kremlin met 21 van de rijkste mannen in Rusland – de roofzuchtige ‘oligarchen’, zoals de Russen hadden gedaan. kom ze spottend noemen – die schijnbaar uit het niets waren opgestaan, spectaculaire fortuinen hadden vergaard terwijl het land om hen heen in chaos verviel door duistere deals, regelrechte corruptie en zelfs moord, en de controle over een groot deel van de Russische economie en, in toenemende mate, haar prille democratie. Tijdens de vergadering achter gesloten deuren vertelde Poetin hen persoonlijk wie de baas was in Rusland.
Poetin bood de oligarchen een deal aan: ‘Buig u voor het gezag van de Russische staat, blijf uit de buurt van het Russische bestuur of de binnenlandse politiek, en u kunt uw herenhuizen, superjachten, privéjets en miljardenbedrijven behouden.’ In de komende jaren betaalden de oligarchen die deze deal verzaakten een hoge prijs. Mikhail Chodorkovski, ter waarde van $ 15 miljard, en ooit 16e gerangschikt op de Forbes-lijst van miljardairs, is de meest gevierde zaak, die politieke ambitie koesterde en nu in ballingschap in de VS leeft, rijkelijk Amerikaanse denktanks financiert en Russofobe activisten die gif spuwen tegen Poetin.
Maar aan de andere kant werden de ‘loyalisten’ die achterbleven stinkend rijk en leefden van het vet van het land als niemands zaak. Prigozhin, een man van nederige afkomst, bleef achter om grote rijkdom te vergaren. In zekere zin symboliseert hij alles wat vreselijk mis is gegaan met Ruslands post-Sovjet-reïncarnatie.
De scheidslijn is echter vaak vaag, aangezien zelfs degenen die achterbleven ervoor zorgden een aanzienlijk deel van hun buit in westerse landen te bewaren, in bankkluizen of als roerende en onroerende activa buiten het bereik van de Russische wet. Wat betekent dat de oligarchen ook zeer kwetsbaar zijn voor westerse chantage. Het is niet verwonderlijk dat de westerse hoofdsteden denken dat de oligarchen een handje kunnen helpen om het Kremlin-regime van binnenuit te ondermijnen of een sociale implosie te creëren om Rusland te destabiliseren en zijn oorlogsinspanningen in Oekraïne in de war te sturen.
Prigozhin’s antecedenten zijn een raadsel voor iedereen. Maar het is heel goed denkbaar dat deze man, aan wie wordt toegeschreven dat hij een extra grote invloed heeft in de machtsgangen van het Kremlin, in het vizier is geweest van de westerse inlichtingendienst. Prigozhin is ten minste $ 1,2 miljard aan persoonlijk vermogen waard.
Prigozhin was ook een soort pionier, nadat hij in het enorm lucratieve beroep was terechtgekomen van het managen van een quasi-staatsbedrijf van huurlingen die zijn opgeleid en uitgerust om op te treden als militaire aannemers in hotspots in het buitenland in landen waar Rusland commerciële, politieke of militair vitale belangen heeft.
Moskou houdt zich niet langer bezig met het bevorderen van nationale bevrijdingsbewegingen uit het Sovjettijdperk. Maar het kan ook niet ongevoelig zijn voor de regimeveranderingen die de belangrijkste westerse tegenstanders van Rusland routinematig promoten om hun geopolitieke belangen in het zogenaamde Globale Zuiden (of in de ex-Sovjetrepublieken) te dienen. Rusland heeft dus een ingenieuze derde weg gevonden door een militaire vleugel die enigszins is gevormd naar de beruchte Franse Buitenlandse Liga . De Wagner Group is in de Sahelregio en elders in Afrika buitengewoon effectief gebleken als veiligheidsvoorziening voor de gevestigde regeringen. De voormalige koloniale machten hebben geen vrije dag meer om voorwaarden te dicteren aan de Afrikaanse regeringen.
Het volstaat te zeggen dat het temmen van Prigozhin moeilijk is gebleken, hoewel de Russische inlichtingendienst zou hebben geweten dat de westerse inlichtingendienst contact met hem had. Zijn steeds uitdagender optreden in het openbaar werd inderdaad een serieuze afleiding voor het Kremlin. Een mogelijkheid is dat de Russische inlichtingendienst hem een lang touw gaf om zichzelf op te hangen. Evenzo zou de voorkeur van het Kremlin zijn geweest om hem tot bedaren te brengen en hem te coöpteren in de oorlogsinspanning. Poetin heeft hem zelfs ontmoet.
In zijn toespraak tot de natie stopte Poetin met het beweren van enige “buitenlandse hand” in de huidige ontwikkelingen, en legde hij de vinger op “Buitensporige ambities en persoonlijke belangen [hebben] geleid tot verraad.” Maar nogal expliciet – meer dan eens – benadrukte Poetin ook dat het de buitenlandse mogendheden zullen zijn die vijandig staan tegenover Rusland, die uiteindelijk zullen profiteren van de activiteiten van Prigozhin.
Het is veelbetekenend dat de FSB Prigozhin rechtstreeks heeft beschuldigd van verraad, wat alleen mogelijk was op basis van inlichtingen en met de goedkeuring van Poetin. Het feit dat de muiterij van Prigozhin knalt midden in het Oekraïense offensief wanneer de oorlog een omslagpunt in het voordeel van Rusland nadert, moet ook zorgvuldig worden afgewogen.
Uiteindelijk zal deze macabere poging tot muiterij geen vlucht nemen. Oligarchen zijn een verafschuwd stel in de Russische opinie. Elke westerse hoop op een opstand in Rusland en een verandering van regime onder de vlag van een oligarch zal op zijn zachtst gezegd een absurd idee zijn.
De onmiddellijke uitdaging zal zijn om Prigozhin en zijn hardcore medewerkers te isoleren van het grootste deel van de Wagner-strijders. Poetin prees de bijdrage van de Wagner-strijders aan de oorlog in Oekraïne. De charismatische commandant in Oekraïne, generaal Sergey Surovikin, heeft een openbare oproep gedaan aan de Wagner-troepen om zich te onderwerpen aan de autoriteiten “voordat het te laat is”, terug te keren naar hun kazernes en hun grieven vreedzaam te bespreken. Maar op korte termijn is een systemische aanpak nodig om de Wagner Group te integreren, die tenslotte zijn waarde in de uitputtingsslag in Bakhmut ruimschoots heeft bewezen.