Indignatie redactie 
De waanzin van koning Donald Trump. Tja, ik heb het hart van een achtjarige jongen. En ik bewaar het in een glas water naast mijn tekstverwerker. Stephen King legt uit hoe hij zijn horrorromans schrijft.
Ik ben absoluut geen gecertificeerd klinisch psycholoog zoals Dr. Mary Trump, hoewel ik na meer dan tien jaar rondgedwaald te hebben in zijn persoonlijke moeras van psychoses, wel een aardig idee heb van wat die kleine klootzak drijft.
En uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat de beroemde auteur Stephen King gelijk heeft. Net als King heeft Traitor Tot het hart en de psyche van een achtjarige jongen, en hij gebruikt die om een ​​droomwereld naar eigen inzicht en smaak te creëren. In tegenstelling tot King lopen zijn heldhaftige verhalen echter op de een of andere manier steeds weer in de soep.
Laten we beginnen met een simpel feit. Voor de zogenaamd machtigste man in de vrije wereld is Trump een politieke imbeciel. Dit komt voort uit een volkomen logische oorzaak. Als het op politiek aankomt, net als op  alles  wat El Pendejo Presidente niet persoonlijk raakt of hem geen voordeel oplevert, kan het hem geen bal schelen. Vóór 2016 was Trumps  enige  interesse in de politiek het uitzoeken aan wie hij campagnegeld kon geven om te krijgen wat hij wilde, en om hem publiekelijk te overladen met lof.
Dit werd al duidelijk vanaf zijn eerste uitspraken en mentale projecties vanaf het moment dat hij meedeed aan de voorverkiezingen van 2016. Doe zelf onderzoek, ik heb tien jaar aan materiaal. Uit elke uitspraak en elk antwoord in interviews bleek dat deze verrader, net als een achtjarige puber, een achterlijk beeld had van het presidentschap.
Dat kwam doordat zijn interesse in het presidentschap werd gevormd door zijn zelfingenomen en zelfgenoegzame kijk op zichzelf en de wereld die hij in zijn ogen bewoont. Voor Trump is de president iemand die in het openbaar verschijnt terwijl menigten hem uitbundig toejuichen, lange, breedsprakige, zelfzuchtige toespraken houdt en vervolgens in het Oval Office zit en autocratische decreten uitbrult die op magische wijze uitkomen.
Trump, als een verwende achtjarige die op kerstochtend zijn cadeautjes openmaakt, schrok zich rot toen hij ontdekte dat zijn oma hem nog steeds een trui stuurde en zijn tantes hem stomme sokken! Het Congres, vooral een door de Republikeinen gecontroleerd Congres, zou niets meer of minder moeten zijn dan een tamme schoothond die klaarstaat om zijn bevelen op te volgen in ruil voor een aai achter de oren. En het Hooggerechtshof, met name de drie rechters die hij had benoemd, zou een stempelmachine moeten zijn voor alles wat  hij  wettelijk en grondwettelijk verklaarde.
Teef, maak kennis met de realiteit. De realiteit, maak kennis met teef. Wat een schokkende klap in het gezicht moet het zijn geweest om te ontdekken dat zelfs een minderheid  in de Senaat zijn imperialistische decreten kon blokkeren met een filibuster. En dat, met een flinterdunne meerderheid in het Huis van Afgevaardigden, zelfs een klein groepje verraders zijn plannen kon dwarsbomen. En begin hem al helemaal niet over die negen nationale zeugen in zwarte muumuu’s!
Het is een bekend politiek verhaal dat Arnold Schwarzenegger, toen hij tot gouverneur van Californië werd gekozen, verwachtte te kunnen regeren door middel van decreet. Na een paar maanden namen enkele topadviseurs hem mee naar een donkere kamer, legden een koele, vochtige doek op zijn voorhoofd en legden geduldig uit dat hij  compromissen  moest sluiten met het Democratische parlement om iets voor elkaar te krijgen. Met die levensles in zijn achterhoofd werd ‘The Governator’ een zeer effectieve gouverneur.
Keizer Numbus Nuttus heeft geen assistenten die dapper genoeg zijn om het risico te lopen geëxecuteerd te worden en hem de fijne kneepjes van de politiek bij te brengen, en ook geen behoefte om levenslessen te leren die zijn comfortabele droomwereldje aan het wankelen brengen. En dat is duidelijk te zien.
Een van de weinige dingen waar ik nog plezier aan beleef als ik zelfs maar vijf minuten naar die verrader Trump kijk, is het observeren van de onvermijdelijke woedeaanval die hij krijgt als iets niet naar zijn zin gaat. De verstandige Republikeinen die hem tegenspreken, zijn  verraders van de zaak  en zullen hun verdiende loon krijgen bij de voorverkiezingen. Het Hooggerechtshof dat hem trotseert, is een  nationale schande. Â
En de Democraten die zich tegen hem verzetten, zijn  vijanden van het volk,  en het ministerie van Justitie van die Palm Beach Barbie zal met hen afrekenen. Begrijp me goed: die verrader Trump  heeft  geen innerlijk kind van acht. Trump zelf is mentaal, emotioneel en intellectueel een kind van acht. En hij gedraagt ​​zich daar ook naar, elke keer weer.
Dat maakt hem de gevaarlijkste man ter wereld. Nu dreigt die verrader Tot met raketaanvallen op Iran om hen te dwingen een nucleair akkoord te tekenen. Pardon, maar het lijkt me toch wel duidelijk dat zelfs een krat perziken in blik weet dat het bombarderen van een land waarmee we niet in oorlog zijn en dat geen dreigende militaire acties heeft ondernomen, de allerbeste reden  op aarde is voor hen om kernwapens te ontwikkelen !
Het Congres zal Trump nooit een AUMF (Authorization for Use of Military Force) geven om Iran aan te vallen. Sterker nog, op dit moment is de enige verstandige aanpak om ze met rust te laten en hun interne ruzie te laten uitvechten. De enige vraag die overblijft, is of er iemand binnen de Joint Chiefs of Staff is die de moed heeft om te  weigeren  een overduidelijk illegale, immorele en ongrondwettelijke opdracht uit te voeren om een ​​land aan te vallen waarmee we niet in oorlog zijn en dat geen militaire provocatie heeft uitgelokt. Mijn mening? Reken er maar niet op.
Ik dank u voor het voorrecht van uw tijd.
