Donald Trumps plan om wereldkoning te worden

Trumps Vredesraad is in feite een wereldwijd potje met ondoorzichtige gelden, dat door hem en hem alleen wordt beheerd.

Met zoveel dingen die er tegenwoordig spelen – ICE-moorden, Venezuela, Epstein-documenten en  Melania – heeft één ontwikkeling onvoldoende aandacht gekregen: Donald Trumps plan om wereldheerser te worden.

Vorige maand kondigde Trump aan dat hij een zogenaamde Vredesraad zou  oprichten  om toezicht te houden op de wederopbouw van Gaza, en de voorzitter van deze eerbiedwaardige groep zou hijzelf zijn. Het uitvoerend bestuur zou onder meer bestaan ​​uit Trumps gezant Steve Witkoff, Trumps schoonzoon Jared Kushner, Trumps minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, Trumps plaatsvervangend nationaal veiligheidsadviseur Robert Gabriel, en Trumps donor en miljardair-investeringsbankier Marc Rowan, evenals voormalig Brits premier Tony Blair en Wereldbankdirecteur Ajay Banga.

Niet bepaald een onafhankelijk bestuur, hè? Overigens blijkt uit de recent vrijgegeven documenten over Jeffrey Epstein dat Rowan, de CEO van Apollo Global Management,  volgens de  Financial Times “uitgebreide gesprekken” met Epstein heeft gevoerd, hoewel Apollo eerder volhield geen zaken te hebben gedaan met de zedendelinquent. (Voormalig Apollo-topman Leon Black nam in 2021 ontslag nadat een onafhankelijk onderzoek had uitgewezen dat  hij 158 miljoen dollar  aan Epstein had betaald voor financiële diensten.)

En een leuk weetje over Gabriel: tijdens de rellen van 6 januari, toen hij speechschrijver was in het Witte Huis,  stuurde hij een sms’je met de tekst  : “De president geniet hier vast van.”

Elk lid van de raad van bestuur zal volgens het Witte Huis toezicht houden op “een afgebakende portefeuille die cruciaal is voor de stabilisatie en het succes op lange termijn van Gaza”. Daarnaast zal er binnen de Raad van Vrede een Gaza-raad van bestuur worden opgericht, met Kushner, Witkoff, Blair en Rowan als leden, samen met diverse anderen, waaronder een Cypriotisch-Israëlische miljardair, een Egyptische inlichtingenofficier en een VN-functionaris. Er zijn geen Palestijnen voor deze raden van bestuur aangesteld.

Het leek er dus op dat deze Vredesraad een door Trump gedomineerde, vriendjespolitieke organisatie zou worden die het lot van 2 miljoen inwoners van Gaza zou bepalen. Niet verwonderlijk. Maar het blijkt veel meer te zijn.

Kort nadat het Witte Huis deze organisatie had onthuld, publiceerde het het  handvest  voor de Vredesraad. Vreemd genoeg stond er in het document niets over Gaza. Er stond in dat de Vredesraad zou streven naar “het bevorderen van stabiliteit, het herstellen van betrouwbaar en rechtmatig bestuur en het verzekeren van duurzame vrede in gebieden die getroffen of bedreigd worden door conflicten.”

Dat wil zeggen, overal ter wereld. Volgens de regels in het handvest zou Trump de voorzitter  en  de Amerikaanse vertegenwoordiger in de Vredesraad zijn… voor altijd. Tenminste, totdat hij aftreedt of wordt ontslagen wegens “onbekwaamheid”—waarvoor een unanieme stemming van het uitvoerend bestuur vereist is. En volgens het handvest bepaalt hij wie er in het uitvoerend bestuur zit. Elk lid dient volledig naar zijn goeddunken (en grillen).

Zelfs nadat hij het Witte Huis heeft verlaten, zal Trump deze concurrent van de Verenigde Naties (die nu dreigt  financieel in te storten ) blijven leiden. En het handvest geeft hem “exclusieve bevoegdheid” om “geld toe te wijzen”, wat lijkt te betekenen dat hij volledige controle over de fondsen heeft. Bovendien bepaalt hij welke landen lid kunnen worden. Landen kunnen slechts een termijn van drie jaar uitzitten, die uiteraard door Trump kan worden verlengd. Maar als een land 1 miljard dollar (in contanten) aan de Vredesraad betaalt, wordt de termijn van drie jaar opgeheven.

Trump is in feite bezig een wereldwijd potje geld op te zetten waarover hij volledige controle zal hebben. Landen die er vroeg bij zijn – terwijl hij president is – zullen zeker in een sterke positie verkeren om voorkeursbehandeling te eisen in staatszaken. De mogelijkheden voor corruptie en bedrog zijn enorm. Hij zal het Congres waarschijnlijk vragen om de $1 miljard aan lidmaatschapskosten te betalen, zodat hij gegarandeerd een pot met geld heeft om naar believen uit te geven (of in zijn zak te steken).

Dat is nog niet alles. Hoe wordt Trumps opvolger als voorzitter gekozen? Een domme vraag, toch? Door Trump zelf, natuurlijk. Volgens het handvest zal hij een opvolger aanwijzen die “onmiddellijk de functie zal overnemen” als Trump vertrekt of – ha ha ha – wordt weggestuurd omdat hij de functie niet aankan. Het handvest, zoals ik het lees, zegt niet hoe lang de opvolger zal regeren – vermoedelijk onder dezelfde voorwaarden als Trump. Wat weerhoudt hem ervan om Ivanka Trump tot zijn opvolger te benoemen? Of Don Jr.? Of Jared? (Dat zou pas een opvolgingsstrijd zijn!) Met dit handvest zou Trump een soort internationale monarchie kunnen vestigen. Leve Koning Barron!

Tijdens het recente World Economic Forum in Davos hield Trump een ceremonie voor de ondertekening van het handvest van de Board of Peace, met vertegenwoordigers uit Argentinië, Turkije, Hongarije, Bulgarije, Bahrein, Kazachstan, Kosovo, Qatar, Armenië, Azerbeidzjan, Marokko, Paraguay en Pakistan. Zonder neerbuigend te willen zijn, dit is niet het A-team, en veel van deze landen kampen met diverse mensenrechtenschendingen – een onderwerp dat niet in het handvest aan bod komt.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu, die dit initiatief van Trump steunt, kon er niet bij zijn omdat er een arrestatiebevel tegen hem is uitgevaardigd door het Internationaal Strafhof wegens vermeende oorlogsmisdaden in Gaza. Hij was er ongetwijfeld in gedachten wel bij. Opvallend afwezig waren de belangrijkste bondgenoten van de Verenigde Staten.

Om de absurditeit compleet te maken, heeft Trump Rusland en China uitgenodigd om mee te doen. Vladimir Poetin een plek in de Vredesraad aanbieden, terwijl zijn invasiemacht burgerslachtoffers maakt in Oekraïne, is een ronduit slechte grap – en een belediging voor de Oekraïners die hun leven en dat van hun dierbaren verliezen in de strijd tegen de Russische agressie.

Eigenlijk is het hele gebeuren een beetje een aanfluiting. Zoals Charbel Antoun, een schrijver die gespecialiseerd is in buitenlands beleid,  opmerkt : “De Raad voor de Vrede mist de basiscomponenten van een functionerende internationale instelling: geen gedefinieerde juridische status binnen het bestaande internationale recht; geen handhavingsinstrumenten of procedures voor geschillenbeslechting; geen verantwoordingsmechanismen; een mandaat dat afdwaalt van de wederopbouw van Gaza naar een vage belofte om ‘wereldwijde crises aan te pakken’.” Het kan in feite niets doen. Behalve een platform zijn voor u-weet-wel-wie.

Ondertussen is het onduidelijk wat de Raad voor de Vrede met Gaza gaat doen. In Davos presenteerde Kushner een  ontwikkelingsplan voor Gaza  dat voorzag in glimmende wolkenkrabbers aan de kust en gigantische datacenters en industrieparken in het binnenland. Hij had een fraaie PowerPoint-presentatie, maar had blijkbaar geen Palestijnen geraadpleegd. Hij gaf arrogant te kennen dat dit plan niet voor discussie vatbaar was, door te zeggen: “Er is geen Plan B.” Kushner zei niet wie deze transformatie zou financieren – of er profijt van zou hebben.  

Trumps Board of Peace is weer een Trump-oplichtingstruc – al is die veel grootser dan Trump Steaks of Trumps meme-munt (die sinds de lancering een jaar geleden zo’n 90 procent in waarde is gedaald). Trump probeert landen die zijn gunst willen winnen – het gaat immers om maar een miljard dollar! – af te persen en een organisatie op te zetten die hij kan uitbuiten zodra hij het Witte Huis volledig heeft uitgeknepen. Het handvest schrijft een officieel zegel voor de organisatie voor – en het  logo  dat Trump goedkeurde toont slechts de helft van de wereld – maar het laat weg wat Trump echt wil: een kroon.