Connect with us

Politiek

Geen oorlog tegen Rusland!

Published

on

navo

Stop het Amerikaans-NAVO-oorlogsoffensief in Oekraïne

1. Het International Committee of the Fourth International (ICFI), World Socialist Web Site, Indignatie en SDB veroordelen ondubbelzinnig pogingen van Washington en zijn NAVO-bondgenoten om een ​​oorlog tegen Rusland te beginnen onder het gefabriceerde voorwendsel van een dreigende invasie van Oekraïne. Onder het motto “De Russen komen eraan!” heeft de regering-Biden een duidelijk absurd verhaal in elkaar geflanst dat geen enkel geloofwaardig feit bevat en alle politieke logica tart.

2. De bewering dat oorlog op handen is, wordt uitsluitend gedaan door de Verenigde Staten en de NAVO. De Russische president Vladimir Poetin heeft zelfs nooit laten doorschemeren dat hij dergelijke bedoelingen heeft. De Oekraïense president Volodymyr Zelenskyy ontkent dat een Russische invasie “aanstaande” is en heeft er herhaaldelijk bij de VS en de NAVO op aangedrongen om te stoppen met het zaaien van paniek.

3. Onophoudelijk bombarderen media zonder ruggengraat het publiek met de afgezaagde propaganda van de Amerikaanse regering. Hersenloze presentatoren nemen gewillig de kant-en-klare scripts die het Amerikaanse leger en de inlichtingendiensten hen dagelijks voeren en presenteren ze als absolute waarheid. Vergeten is de “massavernietigingswapens”-leugen die werd gebruikt om de rampzalige invasie van Irak in 2003 te rechtvaardigen. Geen enkele kritische vraag, geen enkele stem van oorlogstegenstanders wordt gehoord in de massamedia. Verdere onbewezen beschuldigingen worden aangehaald om onbewezen beschuldigingen te staven. Een woordvoerder van de regering-Biden verklaarde onlangs op een persconferentie botweg dat een verklaring van de regering niet onderbouwd hoeft te worden. Zo’n verklaring is op zich al voldoende bewijs,

4. Volgens het mediasprookje van de CIA, reageren Amerika en de NAVO uit pure liefde voor de vrede op de plotselinge dreiging van een Russische invasie van Oekraïne. In werkelijkheid is de escalerende confrontatie het resultaat van maandenlange intensieve voorbereidingen door de Verenigde Staten en de NAVO. In de afgelopen acht maanden heeft Washington 10.000 Amerikaanse troepen ingezet op zijn basis in Alexandropoulis, Griekenland, heeft het gevechtsoperaties uitgevoerd in de Balkan en de Zwarte Zee-regio’s als onderdeel van Defender-Europe 21, en gastheer van de grootste “Sea Breeze” marine-oefening ooit in de tijd van de Zwarte Zee.

5. Zoals alle oorlogen in de VS en de NAVO wordt het conflict in Oekraïne met hypocriete houding voorbereid. De annexatie van de Krim en steun voor separatistische troepen in Oost-Oekraïne – beide Russische reacties op de coup van 2014 waarbij de VS en Duitsland een regeringswisseling in Oekraïne dwongen – worden afgeschilderd als grove schendingen van de Oekraïense soevereiniteit.

6. De VS en de NAVO verklaren de onschendbaarheid van de staatsgrenzen. Maar ondanks hun toewijding aan dit principe hebben ze zelf de afgelopen 30 jaar herhaaldelijk de staatsgrenzen geschonden en opnieuw getekend. De Verenigde Staten en de NAVO hadden geen respect voor de zelfbeschikking van Joegoslavië, die werd vernietigd nadat de Sovjet-Unie in 1991 was ontbonden. Met de erkenning van Kroatië als onafhankelijke staat, hebben de VS en Duitsland de weg geëffend voor een tienjarige etnische oorlog die tienduizenden levens heeft geëist. In 1999 bombardeerde de door de VS geleide NAVO-coalitie Servië gedurende 78 dagen ter ondersteuning van de afscheiding van Kosovo. Uiteindelijk werd de provincie onafhankelijk onder een regering van drugsbaronnen.

7. In oktober 2001 vielen de Verenigde Staten Afghanistan binnen en wierpen de regering omver. In maart 2003 volgde een nog flagrantere schending van het internationaal recht: de invasie van Irak en de omverwerping van de regering aldaar. Tijdens de brute bezetting van Irak stelde Antony Blinken, nu de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, een tripartiete verdeling van het land voor. Soortgelijke plannen bestonden in verband met de aanval van de VS en de NAVO op Libië in 2011, die leidde tot de omverwerping van de regering en de moord op de president – een bloedige daad die werd begroet met grappen en gelach door de toenmalige staatssecretaris Hillary Clinton. Deze interventie werd gevolgd door het Amerikaanse bombardement op Syrië, dat tot op de dag van vandaag voortduurt.

8. Washingtons vermeende zorg voor de democratie in Oekraïne is niet minder leugenachtig en hypocriet dan zijn steun voor de zelfbeschikking van het land. De regering in Kiev, die haar bestaan ​​dankt aan de door de VS geleide omverwerping van een gekozen regering, regeert namens een oligarchische kleptocratie die de Oekraïense arbeidersklasse onderdrukt. De sociale krachten waarop Zelenskyy vertrouwt, waaronder paramilitaire organisaties en extreemrechtse groepen, ademen de bekende muffe geur van fascisme.

9. Washingtons oorlogsvoorbereidingen worden gekenmerkt door hectische haast. De planning lijkt het niet mogelijk te maken de gevolgen af ​​te wegen of openlijk in te gaan op worstcasescenario’s. Op 10 februari vertelde Biden de pers dat als Amerikanen en Russen op elkaar beginnen te schieten, dit “een wereldoorlog” zal betekenen. Maar in plaats van actie te ondernemen om een ​​dergelijke catastrofe te de-escaleren en te voorkomen, blijven de Verenigde Staten provoceren en beschuldigen. Ze beweren zelfs de exacte datum te kennen waarop Rusland van plan is binnen te vallen: 16 februari 2022.

10. De Verenigde Staten behartigen hun belangen zonder rekening te houden met verlies. De oorlogsgekte van Washington en zijn NAVO-bondgenoten volgt een objectieve logica die wordt bepaald door twee fundamentele factoren.

11. Ten eerste zijn de Verenigde Staten sinds 1991 geobsedeerd door het benutten van de mogelijkheden voor plundering en imperialistische expansie die het gevolg zijn van de ontbinding van de Sovjet-Unie. Volgens het strategisch plan van het Pentagon uit 1992 zouden de Verenigde Staten niet toestaan ​​dat er een nieuwe macht zou ontstaan ​​die hun wereldwijde suprematie zou bedreigen. Washington voert al dertig jaar oorlog na oorlog. Hele landen en beschavingen werden in puin gelegd in de Balkan, het Midden-Oosten, Noord-Afrika en Centraal-Azië. Hoe meer Amerika zijn economische hegemonie verloor, des te meer breidde het zijn oorlogsdoelen uit naar de hele wereld. Nu heeft het Rusland en China in het vizier.

12. In zijn uitgebreide verklaring van 18 februari 2016, Socialism and the Fight Against War , analyseerde het Internationale Comité van de Vierde Internationale de mondiale strategie van het VS-imperialisme en zijn NAVO-bondgenoten. De essentiële oorzaak van oorlog, zegt het, “ligt in de volgende fundamentele tegenstellingen van het kapitalistische wereldsysteem: 1) de tegenstelling tussen de wereldwijde integratie en onderlinge afhankelijkheid van de economie en haar fragmentatie in natiestaten met tegenstrijdige belangen; en 2) in de tegenstelling tussen het sociale karakter van de mondiale productie en haar ondergeschiktheid aan particulier eigendom van de productiemiddelen en de accumulatie van particuliere winsten door de kapitalistische heersende klasse.”

13. Met betrekking tot deze fundamentele tegenstrijdigheden verklaarde de ICFI:

De kern van de oorlogszucht zijn de inspanningen van de VS om haar positie als wereldwijde hegemonische macht te behouden. De VS zagen de ontbinding van de Sovjet-Unie in 1991 als een kans om de onbetwiste suprematie over de hele wereld te claimen. De imperialistische propaganda noemde dit het ‘einde van de geschiedenis’, een ‘unipolair moment’ waarop de VS, gebruikmakend van hun onaantastbare macht, een nieuwe wereldorde zouden vestigen in het belang van Wall Street. De Sovjet-Unie strekte zich uit over grote delen van de wereld, van de oostelijke grenzen van Europa tot de Stille Oceaan. En nu waren de uitgestrekte delen van Eurazië, met een verzwakt Rusland en de onafhankelijke Centraal-Aziatische staten, weer beschikbaar voor kapitalistische plundering. In China hebben de stalinisten, door het herstel van het kapitalisme,

14. De bewering dat een Russische invasie op handen is en de inzet van Amerikaanse troepen in de regio tonen aan dat invloedrijke delen van de zakelijke en financiële elite en de inlichtingengemeenschap tot de conclusie zijn gekomen dat de lang geplande confrontatie met Rusland niet langer kan worden uitgesteld. De belangrijkste beschuldiging die de Democratische Partij in 2017-2020 tegen Trump had geuit, had niets te maken met zijn aanvallen op de grondwet en zijn voorbereidingen voor een dictatuur, maar met zijn onvermogen om Rusland krachtig genoeg te confronteren. Het eerste afzettingsproces van Trump, dat liep van december 2019 tot februari 2020, werd gedomineerd door beschuldigingen dat hij Oekraïne militaire hulp zou hebben onthouden.

15. Nu de regering-Biden aan de macht is, probeert ze de verloren tijd in te halen. De berekeningen van de VS en de NAVO zijn even onhandig als transparant. Oekraïne wordt gebruikt als lokaas om Rusland tot oorlog te lokken. Bidens herhaalde verwijzingen naar een Russische “valse vlag”-operatie doen denken aan de bekende tactiek van “stop de dief!” Als een land een “valse vlag”-operatie plant, zijn het de Verenigde Staten.

16. Elk incident in Oekraïne, hoe dubieus ook, zal worden gebruikt om de NAVO-troepen te activeren en formeel of effectief een staat van oorlog teweeg te brengen. Het Nord Stream 2-pijpleidingproject, waarmee Rusland aardgas aan Duitsland moest leveren, wordt stopgezet. Omringd door de NAVO, zal Rusland worden geconfronteerd met een eindeloze, steeds groeiende lijst van eisen, te beginnen met de onvoorwaardelijke terugkeer van de Krim naar Oekraïne. De Russische invloed in Wit-Rusland zal eindigen. Secessionistische bewegingen in Rusland, van Tsjetsjenië tot Siberië, zullen openlijke imperialistische steun krijgen. Het uiteindelijke doel is regimewisseling in Moskou en de opdeling van Rusland.

17. Het aandringen van de regering-Biden op het “recht” van Oekraïne om lid te worden van de NAVO is een sleutelelement van de strategie om Rusland tot een staat van totale onmacht te brengen. De overleden imperialistische strateeg en oorlogsstoker Zbigniew Brzezinski schreef in zijn boek The Grand Chessboard(1997) dat Oekraïne geopolitiek cruciaal is voor Rusland, aangezien het beslist over de veiligheid van zijn zuidelijke grenzen en zijn toegang tot warme zeeën. De regio, die Oekraïne, de Zwarte Zee en de Kaspische Zee omvat, is van immens geostrategisch belang en vormt de centrale as voor de plannen van Washington voor wereldheerschappij. De toegang van Rusland tot de Middellandse Zee loopt door deze regio, evenals de landroute naar Europa die China uitbreidt met de nieuwe Zijderoute. Het oorlogsdoel van Washington is om Rusland te vernietigen als een obstakel voor de Amerikaanse hegemonie over de Zwarte Zee en de Kaspische regio’s en uiteindelijk heel Eurazië, waardoor het land dat rijk is aan hulpbronnen terugbrengt tot een semi-koloniale status. Dit wordt gezien als een noodzakelijke voorbereidende stap voor een oorlog tegen China.

18. Ten tweede, wat de drang tot oorlog tot het uiterste heeft gedreven, is een onoplosbare binnenlandse politieke crisis. De escalatie van oorlogszucht onmiddellijk na het debacle in Afghanistan is geworteld in een sociale, financiële en politieke crisis van ongekende proporties.

19. Zoals het Internationale Comité sinds de uitbraak in januari 2020 heeft benadrukt, zal de Covid-19-pandemie de loop van de 21e eeuw net zo bepalen als de Eerste en Tweede Wereldoorlog de loop van de 20e eeuw. De pandemie is een triggerende gebeurtenis die de reeds vergevorderde tegenstellingen van het kapitalistische wereldsysteem zal doen ontploffen.

20. De prijs die de wereld al heeft betaald voor de pandemie is onthutsend. De meest conservatieve schattingen plaatsen het dodental wereldwijd op bijna zes miljoen. Schattingen op basis van oversterfte schatten het verlies van maximaal 20 miljoen levens. In de Verenigde Staten, het rijkste en machtigste kapitalistische land, nadert het dodental een miljoen.

21. Dit verwoestende eerbetoon is het resultaat van een beleid dat het redden van mensenlevens ondergeschikt maakt aan de bescherming en vergroting van de rijkdom van de oligarchische kapitalistische klasse. Hoewel de pandemie elke week tienduizenden levens eist, worden pogingen om Covid-19 in te dammen uitdrukkelijk opgegeven. Over de hele wereld, met name in Washington, behandelen regeringen nu duizenden sterfgevallen per dag als normaal en stappen over om te stoppen met het melden van het aantal infecties en sterfgevallen.

22. In alle kapitalistische landen heeft de pandemie de interne financiële, politieke en sociale crises verergerd. In de meest geavanceerde kapitalistische landen, met name in de Verenigde Staten, neemt de crisis bijzonder nare vormen aan.

23. De Verenigde Staten zijn snel op weg naar een volledige economische, sociale en politieke disfunctie. De inflatie schiet omhoog en de staatsschuld, grotendeels als gevolg van de constante geldtoevoer naar de banken en Wall Street, heeft een onthutsende $30 biljoen bereikt. De arbeidersklasse gaat een open en potentieel explosieve strijd aan. Nog maar een jaar geleden waren de VS slechts enkele minuten verwijderd van het omverwerpen van de constitutionele regering in de poging tot staatsgreep van 6 januari 2021.

24. Op een persconferentie vorige maand noemde Biden het twijfelachtig of de Amerikaanse democratie dit decennium zou overleven. In geen enkel ander land is er zo’n mate van sociale ongelijkheid of een heersende klasse die zo weinig geeft om de basisbehoeften van de bevolking. De Verenigde Staten is een sociaal kruitvat. Oorlog is een middel om kunstmatige eenheid te creëren en crises naar buiten te keren.

25. Bij het bestuderen van de oorzaken van oorlogen hebben veel serieuze historici het belangrijkste belang van interne tegenstellingen benadrukt. De bekende Amerikaanse historicus Arno Mayer merkte vijftig jaar geleden in een onderzoek naar de dynamiek van de contrarevolutie op dat

gespannen en onstabiele interne omstandigheden leiden ertoe dat de elites extreem onverzettelijk worden en geneigd zijn tot buitengewoon drastische, om niet te zeggen extravagante en gevaarlijke, preventieve oplossingen. Verontruste en kwetsbare regeringen en politieke klassen zijn meer voor het verergeren van externe conflicten of oorlogen dan tegen. Door reflex en berekening gaan ze ervan uit dat de leden van een diep verscheurde gemeenschap en samenleving zullen samenwerken wanneer ze worden geconfronteerd met een gemeenschappelijke en dreigende externe dreiging en vijand. Dergelijke regeringen hebben de neiging acute externe conflicten of oorlogen te gebruiken als instrument van interne sociale cohesie, als tegengif tegen opstanden, revoluties, burgeroorlogen of afscheidingen, waarvan wordt gezegd dat ze op handen zijn. Uiteindelijk gaat het om het kapitaliseren van een indrukwekkende diplomatieke of militaire overwinning om de tanende macht en het prestige van intern verzwakte regimes, regeringen en elites te herstellen, bij voorkeur te vergroten.

26. De Europese bourgeoisie, die de catastrofe van de twee wereldoorlogen ternauwernood overleefde, is geneigd voorzichtiger te zijn. Toch sluit ze zich aan bij de oorlogszucht van Washington, ook al kan een oorlog om Oekraïne haar eigen belangen desastreus schaden, gezien haar afhankelijkheid van Rusland voor aardgas en andere hulpbronnen. De regeringen van Europa worden geconfronteerd met enorme interne crises die hen op hetzelfde noodlottige pad drijven. Ze weten ook dat een directe uitdaging van de Amerikaanse agenda tot verwoestende vergeldingsmaatregelen zou leiden. In 2003 kondigden Duitsland en Frankrijk officieel hun onwil aan om de Amerikaanse invasie van Irak te steunen. Washington viel toen openlijk zijn oude bondgenoten aan en dreigde ermee… in de toekomst niet zozeer met de centrale landen van het “oude Europa” samen te werken, maar veeleer met de Oost-Europese staten die recentelijk tot de NAVO waren toegelaten. Bovendien vreest de Europese bourgeoisie dat als ze zich verzet tegen de Verenigde Staten, ze zou kunnen worden uitgesloten van het delen van de buit die een mogelijke Russische reorganisatie met zich mee zou kunnen brengen. En dus doet ze volgzaam mee met de voorbereidingen voor de oorlog. wat te verwachten is in het geval van een mogelijke reorganisatie van Rusland. En dus doet ze volgzaam mee met de voorbereidingen voor de oorlog. wat te verwachten is in het geval van een mogelijke reorganisatie van Rusland. En dus doet ze volgzaam mee met de voorbereidingen voor de oorlog.

27. Maar wat de strategen in Washington en de Europese hoofdsteden ook in gedachten hebben, oorlog zal geen van hun problemen oplossen. De criminelen die aanzetten tot dergelijke rampen zullen tot hun grote ergernis ontdekken dat degenen die wind zaaien inderdaad de storm oogsten.

28. Een oorlog met Rusland in Oekraïne, hoe deze ook begint of in een vroeg stadium verloopt, zal niet worden beperkt. Het zal zich uitbreiden volgens een oncontroleerbare logica. Elke staat in de regio zal bij het conflict betrokken worden. De Zwarte Zee met zijn zeven oeverstaten zal veranderen in een ketel van escalerende conflicten die zich zullen verspreiden over Transkaukasië, de Kaspische Zee, Centraal-Azië en daarbuiten.

29. China zou zijn belangen direct bedreigd zien en bij de oorlog betrokken worden. Er zou een conflict ontstaan ​​over Taiwan. Iran en Israël zouden bij de oorlog betrokken worden. Japan en Australië zouden snel volgen. Op een gegeven moment zou het gebruik van kernwapens worden gezien als een uitweg. En in elk oorlogsgebied zouden de Verenigde Staten er het middelpunt van zijn, met verwoestend verlies aan mensenlevens en massale sociale ontreddering.

30. Iets meer dan 30 jaar zijn verstreken sinds de ontbinding van de USSR. In 1992 verkondigden de stalinistische bureaucraten in Moskou en Kiev dat het herstel van het kapitalisme een nieuw tijdperk van ongekende welvaart zou inluiden. Zowel Rusland als Oekraïne, die de waanideeën van het marxisme hadden afgezworen, zouden ongekende welvaart genieten en verwelkomd worden in de gelukkige familie van vredelievende kapitalistische naties.

31. Deze ahistorische en utopische waanvoorstelling – geboren uit de stalinistische voorschriften van vóór 1991 van “socialisme in één land” en “vreedzaam samenleven” met het imperialisme – is volledig verdwenen. De Russische regering, een bittere vijand van het marxisme en alles wat met de Oktoberrevolutie van 1917 te maken heeft, wordt nu geconfronteerd met de realiteit van de onderdrukking door het imperialisme.

32. Het regime van Poetin, dat regeert namens een corrupte kapitalistische oligarchie, heeft geen levensvatbaar, laat staan ​​progressief antwoord op deze dreiging. Het idee dat Rusland vreedzaam kan worden geïntegreerd in de structuren van het wereldkapitalisme dat wordt gedomineerd door de VS en de grote imperialistische machten, is een illusie gebleken. De Russische economie speelt een verwaarloosbare rol in het internationale financiële systeem en staat onder constante druk van sancties van de Verenigde Staten.

33. Het aanroepen van reactionair nationalisme resoneert niet met de bevolking van de buurlanden en vergroot het isolement van Rusland. Het enige vooruitzicht dat Poetin biedt met zijn nucleaire sabelgerammel is het wereldwijde Armageddon. Hij worstelt om aan de macht te blijven terwijl zijn land wordt geteisterd door een pandemie die alle tegenstellingen van de gehavende post-Sovjet-samenleving heeft verergerd. Poetin wordt gedwongen te balanceren tussen conflicterende facties van de kapitalistische elite: degenen die bereid zijn de status van compradorkapitalisten te verzoenen onder de dominantie van het Amerikaanse en Europese imperialisme, en anderen die hun belangen in gevaar zien in geval van overgave. Tot deze laatste behoren ultranationalistische en extreemrechtse krachten,

34. De oppositie van het Internationale Comité tegen oorlog is niet gebaseerd op steun voor enig nationalisme, maar op de strijd om de arbeidersklasse van alle landen te verenigen om het kapitalisme omver te werpen en een wereldsocialisme op te bouwen. Dit essentiële principe geldt in de huidige situatie meer dan ooit.

35. De Oekraïense en Russische arbeidersklasse hebben een gemeenschappelijke geschiedenis. Ze willen geen burgeroorlog. De revolutionaire beweging in Oekraïne bracht veel van de grootste leiders van de strijd voor socialisme voort, waaronder Leon Trotski. De arbeiders van Oekraïne en Rusland vochten als kameraden voor de omverwerping van het tsarisme en de overwinning van de Oktoberrevolutie. Ze vochten samen tegen het Duitse imperialisme. De arbeiders van Rusland en Oekraïne zijn beide het slachtoffer geworden van de misdaden van het stalinistische regime en lijden beiden onder de gevolgen van het kapitalistische herstel. De fascistische nationalisten die in beide landen bestaan, vertegenwoordigen en spreken niet voor de belangen van de arbeidersklasse.

36. Om de arbeidersklasse van Rusland en Oekraïne een uitweg te laten vinden, heeft ze een mondiaal perspectief nodig. Bovenal betekent oppositie tegen Poetin niet een bondgenootschap met het imperialisme. Wanneer pseudo-linksen het Russische en Chinese “imperialisme” aan de kaak stellen, heeft dat niets te maken met de historische ontwikkeling van de 20e en 21e eeuw. Het is simpelweg omdat deze kleinburgerlijke krachten de kant van Washington kiezen. Het is noodzakelijk om zich te verzetten tegen het imperialisme zonder zich aan te passen aan het Russische nationalisme en om het Russische nationalisme aan te gaan zonder zich aan te passen aan het imperialisme.

37. Ongeacht de onmiddellijke uitkomst van de huidige spanningen, is er geen vreedzame oplossing voor deze crisis. Voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 en de Tweede Wereldoorlog in 1939 waren er tal van crises die in oorlog dreigden te veranderen. Zodra de ene crisis was opgelost, volgde de volgende al snel en uiteindelijk brak de oorlog uit.

38. De huidige crisis is een ernstige waarschuwing. Het imperialisme glijdt af naar een catastrofe. De sociale kracht die moet worden gemobiliseerd om te voorkomen dat de ramp in Oekraïne wordt voorbereid, is de internationale arbeidersklasse. De strijd tegen oorlog is direct verbonden met de strijd tegen uitbuiting en het moorddadige beleid van de kapitalistische regeringen. Het imperialisme en het financiële kapitaal zullen zoveel doden accepteren als nodig is om hun plundering en hun winst te verzekeren. Miljoenen oorlogsdoden mogen niet worden toegevoegd aan de doden door de pandemie. Er is een dringende behoefte aan arbeiders om een ​​onafhankelijke anti-oorlogsbeweging op te bouwen, gebaseerd op een socialistisch en internationalistisch perspectief.

39. In een verklaring van 2016 heeft het Internationaal Comité de principes uiteengezet waarop de strijd tegen het imperialisme en zijn streven naar een wereldoorlog moet beginnen . Ze krijgen de grootste urgentie in de huidige crisis:

  • De strijd tegen oorlog moet komen van de arbeidersklasse, die als revolutionaire sociale kracht alle progressieve delen van de bevolking achter zich verenigt.
  • De nieuwe beweging tegen oorlog moet antikapitalistisch en socialistisch zijn, want men kan oorlog niet serieus voeren zonder te streven naar een einde aan de dictatuur van het financierskapitaal en het economische systeem dat de oorzaak is van militarisme en oorlog.
  • Om deze reden is het absoluut noodzakelijk dat de nieuwe anti-oorlogsbeweging volledig onafhankelijk is van en gekant is tegen alle politieke partijen en organisaties van de kapitalistische klasse.
  • Bovenal moet de nieuwe anti-oorlogsbeweging internationaal zijn en het imperialisme confronteren met de enorme macht van de arbeidersklasse in een verenigde wereldwijde strijd.

40. We doen een beroep op alle lagen van de arbeidersklasse en de jeugd, en ook op de meest oprechte en moedige delen van de middenklasse, om op basis van deze principes te strijden tegen de oorlogsdreiging.

41. Gebaseerd op de principes die in deze Verklaring zijn uiteengezet, verwelkomen het Internationale Comité van de Vierde Internationale en zijn secties discussies met politieke stromingen en individuen over de hele wereld die de dringende noodzaak erkennen om een ​​massale internationale beweging tegen oorlog op te bouwen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Het Melilla-hek: zuidelijke flank en dood zonder rechten

Published

on

Melilla

Nog steeds geschokt door het bloedbad van Nador, naast de grens tussen Spanje en de Europese Unie in Melilla, is het complex om een ​​analyse te maken waarbij de pijn die door deze sterfgevallen wordt veroorzaakt, wordt genegeerd. Terwijl ik deze regels schrijf, is er nog steeds geen officieel dodental, maar ze liggen dichter bij de 50 die zijn aangekondigd door organisaties ter verdediging van de mensenrechten dan bij de 23 die door de Marokkaanse regering zijn erkend.

Wat de Spaanse regering nu het meest zorgen zou moeten baren, zou zijn te eisen dat Marokko de slachtoffers niet begraaft zonder een proces van identificatie en opheldering van de oorzaken van deze sterfgevallen. Lijken mogen niet ondergronds worden verborgen zonder te voldoen aan de minimumnormen voor legaliteit met respect voor de rechten die elk slachtoffer zou moeten hebben. In dit verband moeten we de verdragen aanhalen die zijn ondertekend ter bescherming van slachtoffers van schendingen van het internationaal strafrecht .

Het is duidelijk dat we deze strafrechtelijke kwalificatie nog steeds niet procedureel kunnen bepalen, maar de beschikbare gegevens wijzen in deze richting. En natuurlijk, als de begrafenis van de slachtoffers wordt uitgevoerd zonder de minste forensische procedure, dan moeten we concluderen dat het in strijd is met deze internationale normen.

Dit zou kunnen leiden tot de activering van de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof om een ​​mogelijke verantwoordelijkheid voor het nalaten van Spanje dat het Verdrag van Rome heeft ondertekend, op te helderen. Marokko heeft echter alleen de status van waarnemer in genoemd verdrag , hoewel artikel 23 van de Marokkaanse grondwet van 2011 bepaalt dat genocide en andere misdaden tegen de menselijkheid en mensenrechtenschendingen strafbaar zijn.

In ieder geval moet de Spaanse regering een evenwicht vinden, en dat is de grote paradox, tussen een naadloze verdediging van de mensenrechten en de echte politiek van een zeer complexe diplomatieke relatie met het Koninkrijk Marokko, dat het met bloedige en betreurenswaardig deze nieuwe aanval op onze grenzen.

Wat er is gebeurd?

Er zijn veel onbeantwoorde vragen. De eerste vraag is om te bevestigen dat Marokko zich niet echt bewust was van deze benadering van de grens van talloze mensen die oprukten met het duidelijke doel om het hek aan te vallen. Had Marokko niet de capaciteit om ze te onderscheppen voordat het het kritieke punt van de grens bereikte? Het lijkt moeilijk te geloven.

Het is duidelijk dat als Marokko had ingegrepen voordat ze het grensgebied hadden bereikt, waarschijnlijk niemand van die interventie had gehoord en dat de gevolgen niet zo dramatisch zouden zijn geweest. Wilde Marokko dan weer meer publieke repercussies – die inmiddels uit de hand lopen – door zo’n grote groep migranten de grens te laten naderen? Wilde hij onze grenzen weer onder druk zetten met hybride destabilisatiesystemen? En de grote vraag, als het vorige antwoord bevestigend is, wat zou Marokko nu kunnen nastreven met deze nieuwe migratiedruk?

Je zou kunnen zeggen dat hun politiediensten hebben opgetreden om de aanval op het hek te voorkomen, maar ik sta erop: waarom lieten ze hen toe het kritieke punt te naderen en hen vervolgens af te slachten?

Deze bewegingen worden in de meeste gevallen georganiseerd door maffia’s die handel drijven in de wanhopige wensen van mensen in rampzalige economische, politieke en sociale omstandigheden. Deze zijn het resultaat van een kolonialisme dat in de 20e eeuw zijn hulpbronnen heeft uitgebuit en een hele reeks mislukte politieke regimes heeft opgebouwd.

Het is echter, en juist om deze reden, moeilijk te geloven dat, aangezien deze groepen zijn grondgebied binnenkwamen, Marokko zich niet bewust was van hun bewegingen in zijn eigen land totdat ze Nador bereikten, waar ze zelfs in menigten door de straten liepen. Natuurlijk was wachten tot ze het hek bereikten een riskante beslissing die leidde tot de opsluiting van deze mensen en een repressie ontketende die even gewelddadig was als de onbegrijpelijke dood van deze weerloze mensen gewelddadig was.

Gelijktijdig met de NAVO-top

Toevalligheden gebeuren, maar het is te toevallig dat dit slechts vier dagen voor de start van de NAVO-top in Madrid gebeurde. Om deze reden is het ook noodzakelijk om deze afgeleide in overweging te nemen vanwege het tijdelijke samenvallen van de feiten.

De bijeenkomst in Madrid wordt deze week gehouden met als meest urgente uitdaging de oorlog van Poetin in Oekraïne. Zonder natuurlijk de uitdaging te vergeten die de Indo-Pacific-regio en de rol van China de komende jaren zullen vormen. Het belangrijkste is bovendien dat de NAVO haar rol als organisatie voor de collectieve verdediging van haar leden in de Euro-Atlantische ruimte gaat opgeven om een ​​mondiale veiligheidsorganisatie te worden .

Hier blijkt de interesse van Spanje en andere mediterrane landen om ook een Bondgenootschappelijk veiligheidsbeleid te voeren op de zogenaamde “zuidelijke flank”, gezien het gevaar dat ontstaat door de hybride dynamiek van destabilisatie die uit de Maghreb en de Sahel komt. Het is op dit punt dat het tijdelijke samenvallen van deze buitensporige actie van de Marokkaanse veiligheidstroepen verrassend is. Vermoedelijk zijn de verklaringen van de Spaanse president, Pedro Sánchez , die de actie als effectief beschreef, gedaan zonder de omvang van de catastrofe in detail te kennen.

In ieder geval staat de agenda van de bijeenkomst in Madrid nu heel dicht bij enkele gebeurtenissen die de discussie verdienen over een veiligheidsbeleid dat de maffia demobiliseert die met mensenlevens spelen en die landen die door actie of nalatigheid gebruik hebben gemaakt van de wanhoop van migranten als instrument van zijn beleid ter verdediging van zijn eigen geostrategische belangen.

Als de actie van Marokko een andere bedoeling had, zal het in plaats daarvan een nieuw argument vormen voor het zogenaamde Strategische Concept van Madrid , dat de verdediging van “de soevereiniteit en territoriale integriteit” van alle leden van het Bondgenootschap omvat. Dit zal uiteindelijk eindigen met de uitsluiting van Melilla en Ceuta van het actieterrein van de NAVO, wat nu zal blijven binnen wat Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van het Bondgenootschap, de verbintenis noemt om “elke centimeter” van het grondgebied van de lidstaten te verdedigen. Dit versterkt exponentieel de zuidelijke flank, waarin Spanje de eerste belanghebbende partij is, aangezien historisch gezien de grootste externe bedreigingen voor zijn veiligheid uit de Noord-Afrikaanse regio komen.

Maar we kunnen niet zomaar vergeten wat er is gebeurd. Het is onmiddellijk noodzakelijk om een ​​internationaal onderzoek te eisen naar deze aanvallen op de mensenrechten waarin, als Spanje geen directe verantwoordelijkheid heeft, het op zijn minst een verantwoordelijkheid heeft als burgerwacht door een gemeenschappelijke controle van de grens met Marokko in te stellen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN