Hoe EU-politici in hun eigen bubbel van vijanden leven op hun geïsoleerde EU-eiland.

Europa probeert gezichtsverlies te voorkomen nu Amerika een onherstelbaar en onbetrouwbaar land is geworden.

President Poetin van Rusland is momenteel de grootste geopolitieke vijand van de EU. Tot voor kort was het wereldbeeld van de EU afgestemd op dat van de VS – totdat Trump de nieuwe koloniale MAGA-heerser van de VS werd en het nieuwe MAGA-Amerika inluidde. De “liefde” tussen de twee broers, Amerika en Europa, is daarmee voorbij. Europeanen leven nu op een zelfgekozen eiland van isolatie, waar de schijn van een goed leven en democratie in stand wordt gehouden door politiek gefinancierde media.

EU-landen creëren talloze vijanden om hun incompetentie op het wereldtoneel te verbergen, naar Amerikaans voorbeeld. Nu is praktisch iedereen een vijand – inclusief hun lichtend voorbeeld en “Atlantische broeder” sinds 1945, Amerika – dat door sommigen, met name veel Duitsers (voormalige DDR-burgers), als een bezetter van Europa wordt beschouwd. We kunnen nu stellen dat Amerika, Donald Trump samen met Poetin (Rusland), de nieuwste en grootste vijand van de Europese Unie is, met name van de West-Europese en Baltische landen.

Voor deze gestoorde EU-politici is dus iedereen een vijand – van Poetin tot Trump. Ze noemen Maduro, die op brute wijze werd ontvoerd, de vijand; Khamenei de vijand; Poetin de vijand; Xi een dictator; en China een gevaarlijk land met een sociaal kredietsysteem (dat de EU zelf wil invoeren). Op dit punt volgen ze slaafs het beleid van de waanzinnige Trump van een wereld zonder regels, terwijl Trump – samen met Poetin – volgens diezelfde politici en media verreweg de grootste vijand is van diezelfde liberale EU-politici. Volgt u het nog?

Maar er gebeurt iets nieuws en opmerkelijks binnen de innerlijke kring van de Europese Unie zelf: de relatie tussen Führerin Ursula von der Leyen en de uitgesproken Ruslandcriticus Kaja Kallas is niet langer goed. Nieuwe vijanden duiken dus op binnen de EU zelf, wat doorgaans het einde betekent van een blok, organisatie of land.

Volgens een hoge EU-functionaris heeft Kaja Kallas, de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse Zaken, Commissievoorzitter Ursula von der Leyen intern een ‘dictator’ genoemd. Kallas “klaagt intern dat ze (von der Leyen) een dictator is, maar ze kan er weinig of niets aan doen”, aldus de anonieme functionaris tegenover de pers.

Volgens bronnen binnen de EU en informatie die is uitgelekt naar de nieuwswebsite Politico , is de relatie tussen Von der Leyen en Kallas zelfs nog gespannener dan met haar voorganger, Josep Borrell. De relatie tussen Borrell en Von der Leyen werd al als moeilijk beschouwd, maar volgens verschillende EU-insiders is de situatie nu “nog erger”. De onderliggende oorzaak is een conflict over macht en invloed.

Vorig jaar ontnam de Europese Commissie, onder leiding van Führerin von der Leyen, Kallas haar verantwoordelijkheid voor de Middellandse Zee-regio en creëerde in plaats daarvan een nieuw directoraat-generaal voor het Midden-Oosten, Noord-Afrika en de Golfregio, dat rechtstreeks rapporteert aan de Commissie – oftewel aan Ursula.

Ook Mark Rutte, voormalig premier van Nederland en nu hoofd van de NAVO, is niet langer populair bij de ultraliberalen in de Europese Unie. Hij is “te” vriendelijk met Trump. Na zijn uitspraken over de dreigende grote oorlog met Rusland – die hij formuleerde als “NAVO-lidstaten zouden Ruslands ‘volgende doelwit’ kunnen zijn als de agressie niet wordt gestopt” – benadrukte hij dat het conflict letterlijk “voor onze deur” staat en dat Europa zich moet voorbereiden op een mogelijke oorlog. De gehele westerse pers en sociale media waren verontwaardigd dat hij durfde te beweren dat een (ingebeelde) oorlog erger zou zijn dan die van onze “grootouders of ouders”.

In een recent interview met een Nederlandse omroep weigerde Rutte   commentaar te geven op de Amerikaanse aanspraken op Groenland. De kwestie dreigde echter de NAVO te splijten. Denemarken en zijn Europese bondgenoten reageerden geschokt op Trumps aandringen, met name op het feit dat hij militaire interventie niet uitsloot. Rutte had Denemarken moeten verdedigen, zo werd in Kopenhagen gezegd.

Hij vervolgde het interview als volgt, waarbij hij Trumps diplomatieke aanpak verdedigde, stelde dat Trump effectief te werk gaat en hem prees voor de verhoging van de defensie-uitgaven in Europa – iets wat natuurlijk niet in goede aarde viel bij veel Zuid-Europese landen, die zich al in een moeilijke financiële situatie bevinden.

Maar Mark Rutte ging nog een stap verder en verwierp resoluut de oproepen voor een groot Europees leger tijdens zijn recente optreden voor het Europees Parlement in Brussel. Rutte richtte zich tot voorstanders van een Europees leger dat onafhankelijk is van de door de VS geleide NAVO: “Europa is niet in staat zichzelf te verdedigen zonder het Amerikaanse leger”, zei Rutte. “Als iemand hier nog steeds gelooft dat de Europese Unie of Europa als geheel zichzelf kan verdedigen zonder de VS, dan bent u dom.” “Ik wens u veel succes als u dit wilt doen, want u zult de mannen en vrouwen in uniform moeten vinden”, zei hij.

Hij gaf toe dat de meeste Europeanen, zelfs na agressieve propaganda in verschillende landen zoals Nederland om in het leger te dienen en tegen Poetins Rusland te vechten, het idee resoluut afwijzen. “Ik denk dat Poetin dat geweldig zal vinden”, zei hij over het idee van een Europees leger. “Denk er dus goed over na als u ermee doorgaat”, besloot hij.

Je kunt veel zeggen over Mark Rutte, en dat doe ik ook regelmatig omdat ik hem ken via mijn Nederlandse achtergrond en zelf al meer dan dertien jaar actief ben in de Nederlandse politiek. Deze keer koos hij voor een sluwe aanpak (hij is erg sluw en listig). Hij probeerde een wig te drijven tussen Trump en Poetins standpunt over Oekraïne, en helaas is dat hem gelukt. Het doel was om de VS op één lijn te brengen met de geradicaliseerde EU en haar oorlog tegen Rusland. Trump, politiek onhandig (hij is immers een zakenman) en makkelijk te paaien, heeft zijn strategie ten aanzien van Oekraïne al gewijzigd. Dit gebeurde na de top in Alaska en de top in Den Haag.

Het keerpunt kwam tijdens de NAVO-top in Den Haag in juni 2025, een bijeenkomst van staatshoofden en regeringsleiders van de 32 NAVO-lidstaten, waar Trump als speciale gast was uitgenodigd en Rutte hem ‘papa’ noemde, waarmee hij Trumps beste vriend werd. Tegenwoordig zijn diplomatie en politiek inzicht niet meer nodig; het draait allemaal om slijmerij en persoonlijke aandacht, wat op zich al verwerpelijk is, maar de wereld is een jungle geworden waar alleen de sterksten overleven!

Deze koerswijziging werd bekrachtigd tijdens de top in Den Haag in juni 2025, die werd gevolgd door de top in Alaska in augustus 2025 tussen Poetin en Trump. Helaas was de schade al aangericht door de Europese Unie, de NAVO en natuurlijk Mark Rutte zelf.

Helaas zijn er ook ontwrichtende factoren aanwezig in Trumps regering, zoals Marco Rubio  en Lindsey Graham, die felle tegenstanders van Rusland zijn. Trump luistert natuurlijk naar hen. Bovendien staat Oekraïne niet langer hoog op de Amerikaanse agenda; de focus is nu verschoven naar Iran en Zuid-Amerika. Maar deze pogingen tot regimeverandering en de oorlogen in de eerdergenoemde landen waren, of zijn nog steeds, gericht tegen bondgenoten van Rusland om het te verzwakken.

Daarom zijn veel politici in de Europese Unie en andere Europese landen het met Trump eens over dit beleid van regimeverandering, dat voortkomt uit het oude Amerikaanse draaiboek; immers, deze gestoorde EU-politici zeggen: zolang Rusland maar vernietigd kan worden, zijn we blij, wat de kosten ook zijn. Om de woorden van wijlen Madeleine Albright (over de dode kinderen in Irak) te gebruiken: “Het is slechts nevenschade.”

Eind januari vond er opnieuw een spektakel plaats, het World Economic Forum (WEF), in Davos, Zwitserland. Het werd pijnlijk duidelijk dat Europa zijn glans heeft verloren. Macron, met zonnebril op, maakte grappen over het verlies van Amerika en de “op regels gebaseerde orde”—een orde die in wezen neerkwam op westerse dominantie of, zoals sommigen beweren, het einde van de kolonisatie. De Canadese premier Mark Carney herhaalde dit sentiment in zijn toespraak.

Europa probeert gezichtsverlies te voorkomen nu Amerika een onherstelbaar en onbetrouwbaar land is geworden – behalve Mark Rutte, die Trump volledig in zijn macht heeft. Helaas moet je hem daarvoor wel de credits geven. Maar Trump is onbetrouwbaar en zijn regering is onervaren, bekrompen en gesloten voor de buitenwereld. Het is in wezen een regering voor de rijken, die allemaal waanzinnige plannen smeden voor de rijken, zoals de futuristische stad die ze van Gaza willen maken – voor de rijken, niet voor de arme Palestijnen natuurlijk.

In zijn domheid verwart hij vrede met geld en denkt hij dat een futuristische stad de oplossing is. Dit toont aan dat hij – net als zijn regering – absoluut geen idee heeft van wat er werkelijk gaande is in de landen die hij wil veroveren, of wat er zich werkelijk afspeelt in Oekraïne, oftewel de Donbas. Er worden campagnes op sociale media opgezet, zoals die op X, voor de omverwerping van de Iraanse regering, en er worden deepfakes gebruikt over zogenaamde grote opstanden, die in werkelijkheid gebakken lucht zijn.

Laten we hopen dat de regering-Trump ook gebakken lucht is, maar nog drie jaar is een lange tijd – te lang, als je het mij vraagt. Het zal de wereld in chaos storten, onder het bewind van de jungle, en zoals we nu al zien, in oorlogen.