Hoe Trump de grootste boef in de geschiedenis van de democratie werd

De kleine steekpenningen uit Trumps eerste ambtstermijn hebben plaatsgemaakt voor miljarden aan corruptie.

Donald Trump heeft niet snel spijt, maar hij wordt wel een beetje berouwvol als hij terugdenkt aan hoe bescheiden zijn corruptie was tijdens zijn eerste ambtstermijn. Toen hij in 2016 voor het eerst tot president werd gekozen, was Trump voornamelijk een vastgoedmagnaat en televisiepersoonlijkheid die zijn merk tegen betaling in licentie gaf.

Hij behield zowel zijn vastgoed als zijn merkrechten tijdens zijn eerste termijn, wat betekende dat zakenmensen en buitenlandse regeringen indirect zijn schatkist konden spekken door in hotels met het Trump-merk te verblijven. Buitenlandse regeringen betaalden de president ook steekpenningen door handelsmerken toe te kennen aan de Trump Organization. Hoewel beide praktijken duidelijk in strijd waren met de Emolumentenclausule van de Grondwet, ging de omkoping ongestraft door tijdens Trumps eerste termijn; het was dan ook niet verwonderlijk dat het Hooggerechtshof de zaak niet in behandeling nam .

Het is nu duidelijk dat Trumps corruptie tijdens zijn eerste ambtstermijn, in het grote geheel der dingen, klein bier was, met bedragen van tientallen miljoenen dollars in plaats van miljarden. Het is niet dat Trump minder hebzuchtig was; hij miste simpelweg de verbeeldingskracht en de connecties om te beseffen hoe het presidentschap op grote schaal kon worden uitgemolken.

Maar zijn vier jaar buiten het ambt stelden hem in staat zijn zakelijke imperium opnieuw op te bouwen en zich te richten op gebieden als sociale media (met Truth Social) en cryptovaluta (met World Liberty Financial, opgericht in september 2024 met 75 procent van de aandelen in handen van de familie Trump). Gedurende deze jaren versterkte de familie Trump ook haar banden met de rijke elites van oliestaaten in het Midden-Oosten, zoals Saoedi-Arabië, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Deze verschuivingen stelden Trump in staat om van een relatief kleinschalige oplichter uit te groeien tot zijn huidige positie als misschien wel de meest corrupte gekozen functionaris in de menselijke geschiedenis.

In een interview met The New York Times vorige maand klaagde Trump erover dat hij tijdens zijn eerste ambtstermijn als president geen zakelijke deals had gesloten. Hij veranderde van mening hierover, zei hij, omdat “ik erachter kwam dat niemand erom gaf. Ik mag het wel. Weet je, George Washington had, toen hij president was, twee bureaus. Hij had een bureau voor zaken en een presidentieel bureau, en hij deed beide. Dat is prima.” (Trump gebruikt deze uitspraak over Washington al jaren; het zal niemand verbazen dat het onzin is .)

The New Yorker heeft berekend dat Trumps zakelijke deals, waarbij hij zijn presidentschap misbruikte, hem meer dan 4 miljard dollar hebben opgeleverd. Zaterdag berichtte The Wall Street Journal over een specifieke reeks deals, waarbij World Liberty Financial betrokken was, die alle kenmerken vertoont van een overduidelijke omkopingszaak. Volgens de krant,

Vier dagen voor de inauguratie van Donald Trump vorig jaar tekenden medewerkers van een lid van de koninklijke familie van Abu Dhabi in het geheim een ​​overeenkomst met de familie Trump om een ​​belang van 49% te kopen in hun prille cryptovaluta-onderneming voor een half miljard dollar, zo blijkt uit bedrijfsdocumenten en bronnen die bekend zijn met de zaak. De kopers zouden de helft vooraf betalen, waardoor 187 miljoen dollar naar entiteiten van de familie Trump zou vloeien.

De overeenkomst met World Liberty Financial, waarover nog niet eerder bericht was, werd ondertekend door Eric Trump, de zoon van de president. Volgens de documenten zou er ook minstens 31 miljoen dollar worden overgemaakt naar entiteiten die gelieerd zijn aan de familie van Steve Witkoff, een medeoprichter van World Liberty die enkele weken eerder was benoemd tot Amerikaans gezant voor het Midden-Oosten.

De drijvende kracht achter deze financiële deal was Sheikh Tahnoon bin Zayed Al Nahyan, die toezicht houdt op een fonds van 1,3 biljoen dollar, een combinatie van privé- en overheidsgelden. Tahnoon is de broer van de president van de VAE en tevens diens nationaal veiligheidsadviseur.

De deal met World Liberty Financial had een extra dimensie doordat MGX, een hedgefonds onder leiding van Tahnoon, voor 2 miljard dollar aan stablecoins (een cryptovaluta gekoppeld aan fiatgeld, in dit geval de Amerikaanse dollar) kocht van het bedrijf van de familie Trump. Deze stablecoins werden gebruikt om te investeren in Binance, een cryptobeurs. World Liberty Financial investeerde deze 2 miljard dollar vervolgens in Amerikaanse staatsobligaties, die jaarlijks ongeveer 80 miljoen dollar opleveren. De aankoop levert World Liberty Financial in feite een aanzienlijk en veilig vermogen op.

Binance werd opgericht door Changpeng Zhao, die in 2023 werd veroordeeld voor witwassen en nu in de Verenigde Arabische Emiraten woont.

Na deze zakelijke deals behaalden zowel Tahnoon als Zhao de gewenste beleidsoverwinningen van de Amerikaanse overheid. Onder Joe Biden waren de VS terughoudend om de VAE toegang te geven tot Amerikaanse AI-chips, uit angst dat de oliestaat te nauwe banden met China had. Toen Trump terugkeerde naar het Witte Huis, lobbyde Tahnoon voor toegang tot Amerikaanse chips én een versneld programma waarmee de VAE gemakkelijker in de VS kon investeren.

Hij wist zijn standpunt te verdedigen tijdens ontmoetingen met Trump en een half dozijn kabinetsleden. (Voormalige functionarissen van de nationale veiligheid vertelden de krant dat ze versteld stonden van de mate van toegang die Tahnoon had gekregen. Onder de regering-Biden ontmoetten bezoekende buitenlandse functionarissen doorgaans hun Amerikaanse tegenhangers.) In mei werden beide beleidsmaatregelen aangenomen. In oktober verleende Trump gratie aan Zhao.

Het is natuurlijk onmogelijk om te bewijzen dat er sprake was van een wederdienst. Het Witte Huis beweert dat Trump niet betrokken was bij de deals van World Liberty Financial, die onder toezicht stonden van zijn zonen. Witkoff, wiens eigen zoon ook actief is bij World Liberty Financial, ontkent eveneens elke betrokkenheid. Met andere woorden, zowel Trump als Witkoff willen ons doen geloven dat de enorm lucratieve deals die hun zonen sluiten, en die hen persoonlijk verrijken, niets te maken hebben met hun handelen als publieke functionarissen.

Het zou ongelooflijk dom zijn om deze ontkenningen zomaar voor waar aan te nemen. Zoals ethisch jurist Kathleen Clark tegen de krant zei : “Dit lijkt verdacht veel op een schending van de clausule inzake buitenlandse emolumenten, en sterker nog, het lijkt op omkoping.”

rumps bewering dat “niemand zich iets aantrok” van wat hij in zijn eerste termijn deed, is niet alleen een aanklacht tegen zijn eigen minachting voor anticorruptienormen. Het is ook een somber oordeel over het hele politieke systeem. Het Hooggerechtshof heeft de Emolumentenclausule van de Grondwet feitelijk irrelevant gemaakt.

Republikeinen zijn volledig in de ban van Trump en niet bereid het soort patriottisme te tonen dat hun partij toonde toen de leiders van de Republikeinse Partij zich van Richard Nixon afkeerden vanwege zijn misdaden. Democraten, met enkele nobele uitzonderingen zoals senator Elizabeth Warren, zijn opvallend terughoudend geweest om corruptie tot een thema te maken, omdat het weinig politieke invloed lijkt te hebben.

De trieste waarheid is dat Trump corrupt is op een schaal die alles overtreft wat ooit in een ontwikkelde democratie is voorgekomen. Hij misbruikt het presidentschap om miljarden te verdienen. “Niemand gaf erom” zou het grafschrift kunnen zijn voor het Trump-tijdperk en zou, als Trump ongestraft blijft, ook het grafschrift van de Amerikaanse democratie kunnen betekenen.