Connect with us

Politiek

Hoe zit het met degenen die gelijk hadden over Afghanistan?

Published

on

vs

De politieke en mediasystemen in Amerika marginaliseren en negeren routinematig degenen die zich uitspreken tegen het buitenlands beleid van de VS.

De Amerikaanse bedrijfsmedia rinkelen met verwijten over de vernederende Amerikaanse militaire nederlaag in Afghanistan. Maar heel weinig van de kritiek gaat naar de wortel van het probleem, namelijk de oorspronkelijke beslissing om Afghanistan militair binnen te vallen en te bezetten. Die beslissing zette een cyclus van geweld en chaos in gang die geen enkel volgend Amerikaans beleid of militaire strategie zou kunnen oplossen in de komende 20 jaar – in Afghanistan, Irak of een van de andere landen die werden meegesleurd in Amerika’s oorlogen van na 9/11.

Terwijl Amerikanen geschokt waren door de beelden van vliegtuigen die op 11 september 2001 op gebouwen neerstortten, hield minister van Defensie Donald Rumsfeld een bijeenkomst in een intact deel van het Pentagon. De aantekeningen van staatssecretaris Stephen Cambone van die bijeenkomst beschrijven hoe snel en blindelings Amerikaanse functionarissen zich voorbereidden om onze natie te storten op de begraafplaatsen van het rijk in Afghanistan, Irak en daarbuiten. Cambone schreef dat Rumsfeld “snel de beste informatie wilde hebben. Beoordeel of het goed genoeg is om SH [Saddam Hussein] tegelijkertijd te raken. Niet alleen UBL [Osama bin Laden] … Ga massaal. Veeg het allemaal op. Dingen die verband houden en niet.”

Dus, binnen enkele uren na deze gruwelijke misdaden in de Verenigde Staten, was de centrale vraag die hoge Amerikaanse functionarissen stelden niet hoe ze te onderzoeken en de daders verantwoordelijk te houden, maar hoe dit “Pearl Harbor”-moment te gebruiken om oorlogen, regimewisselingen en militarisme op wereldschaal.

Drie dagen later nam het Congres een wetsvoorstel aan dat de Amerikaanse president, George W. Bush, machtigde om militair geweld te gebruiken “tegen die naties, organisaties of personen die volgens hem de terroristische aanslagen van 11 september hebben gepland, geautoriseerd, gepleegd of hebben geholpen, 2001, of herbergde dergelijke organisaties of personen.” 

In 2016 meldde de Congressional Research Service dat deze Authorization for the Use of Military Force (AUMF) was aangehaald om 37 verschillende militaire operaties in 14 verschillende landen en op zee te rechtvaardigen. De overgrote meerderheid van de mensen die bij deze operaties zijn omgekomen, verminkt of verdreven, had niets te maken met de misdaden van 11 september. Opeenvolgende Amerikaanse regeringen hebben herhaaldelijk de eigenlijke bewoording van de machtiging genegeerd, die alleen het gebruik van geweld toestond tegen degenen die betrokken waren bij sommige manier in de aanslagen van 9/11. 

Uitspreken

Het enige congreslid dat de wijsheid en moed had om tegen de AUMF van 2001 te stemmen, was Barbara Lee uit Oakland. Ze vergeleek het met de resolutie van de Golf van Tonkin uit 1964 en waarschuwde haar collega’s dat het onvermijdelijk op dezelfde uitgebreide en onwettige manier zou worden gebruikt. De laatste woorden van haar toespraak echoën vooruitziend door de 20 jaar durende spiraal van geweld, chaos en oorlogsmisdaden die het ontketende: “Als we handelen, laten we niet het kwaad worden dat we betreuren.” 

In een bijeenkomst in Camp David dat weekend pleitte plaatsvervangend secretaris Paul Wolfowitz krachtig voor een aanval op Irak, nog vóór Afghanistan. Bush stond erop dat Afghanistan op de eerste plaats moest komen, maar hij beloofde de voorzitter van de Defense Policy Board, Richard Perle, persoonlijk dat Irak hun volgende doelwit zou zijn.

In de dagen na 11 september volgden de Amerikaanse bedrijfsmedia het voorbeeld van de regering-Bush, en het publiek hoorde alleen zeldzame, geïsoleerde stemmen die zich afvroegen of oorlog de juiste reactie was op de gepleegde misdaden. Maar de voormalige aanklager van Neurenberg, Ben Ferencz, sprak een week na 9/11 met NPR en hij legde uit dat een aanval op Afghanistan niet alleen onverstandig en gevaarlijk was, maar ook geen legitieme reactie op deze misdaden. Katy Clark van NPR had moeite om te begrijpen wat hij zei:

“Clark: … denk je dat het praten over vergelding geen legitieme reactie is op de dood van 5.000 [sic] mensen?

Ferencz: Het is nooit een legitieme reactie om mensen te straffen die niet verantwoordelijk zijn voor het aangerichte onrecht.

Clark: Niemand zegt dat we degenen die niet verantwoordelijk zijn gaan straffen.

Ferencz: We moeten een onderscheid maken tussen het straffen van de schuldigen en het straffen van anderen. Als je gewoon massaal wraak neemt door Afghanistan te bombarderen, laten we zeggen, of de Taliban, zul je veel mensen doden die niet geloven in wat er is gebeurd, die het niet goedkeuren wat er is gebeurd.

Clark: Dus u zegt dat u hierin geen passende rol voor het leger ziet.

Ferencz: Ik zou niet zeggen dat er geen passende rol is, maar de rol moet in overeenstemming zijn met onze idealen. We moeten niet toestaan ​​dat ze onze principes vermoorden terwijl ze onze mensen vermoorden. En onze principes zijn respect voor de rechtsstaat. Niet blindelings aanvallen en mensen doden omdat we verblind zijn door onze tranen en onze woede.”

Het tromgeroffel van de oorlog doordrong de ether en veranderde 9/11 in een krachtig propagandaverhaal om de angst voor terrorisme op te zwepen en de mars naar oorlog te rechtvaardigen. Maar veel Amerikanen deelden de bedenkingen van Lee en Ferencz en begrepen genoeg van de geschiedenis van hun land om te erkennen dat de tragedie van 9/11 werd gekaapt door hetzelfde militair-industriële complex dat het debacle in Vietnam veroorzaakte en zichzelf generatie na generatie opnieuw uitvindt om te ondersteunen. en profiteren van Amerikaanse oorlogen, staatsgrepen en militarisme. 

Een verklaring afleggen

Op 28 september 2001 publiceerde de website van de Socialist Worker verklaringen van 15 schrijvers en activisten onder de kop: “Waarom we nee zeggen tegen oorlog en haat.” Onder hen waren Noam Chomsky, de Revolutionaire Vereniging van de Vrouwen van Afghanistan en een van deze auteurs (Medea Benjamin). De verklaringen waren gericht op de aanvallen van de regering-Bush op de burgerlijke vrijheden in binnen- en buitenland, evenals op haar plannen voor oorlog tegen Afghanistan. 

Wijlen academicus en auteur Chalmers Johnson schreef dat 9/11 geen aanval op de Verenigde Staten was, maar “een aanval op het buitenlands beleid van de VS”. Edward Herman voorspelde “enorme burgerslachtoffers”. Matt Rothschild, de redacteur van het tijdschrift The Progressive, schreef: “Voor elke onschuldige persoon die Bush in deze oorlog doodt, zullen er vijf of tien terroristen opstaan.” Benjamin schreef dat “een militaire reactie alleen maar meer haat tegen de VS zal creëren die dit terrorisme in de eerste plaats heeft veroorzaakt.” De analyse was correct en de voorspellingen waren vooruitziend. De media en Amerikaanse politici zouden moeten gaan luisteren naar de stemmen van vrede en gezond verstand in plaats van leugenachtige, waanvoorstellingen van oorlogsstokers.

Wat tot rampen zoals de Amerikaanse oorlog in Afghanistan leidt, is niet de afwezigheid van overtuigende anti-oorlogsstemmen, maar dat de politieke en mediasystemen routinematig stemmen zoals die van Lee, Ferencz en de 15 schrijvers en activisten marginaliseren en negeren. 

Dat is niet omdat we ongelijk hebben en de strijdlustige stemmen waarnaar ze luisteren gelijk hebben. Ze marginaliseren ons juist omdat we gelijk hebben en zij ongelijk, en omdat serieuze, rationele debatten over oorlog, vrede en militaire uitgaven enkele van de machtigste en corruptste gevestigde belangen in gevaar zouden brengen die de Amerikaanse politiek domineren en controleren op een tweeledige basis.  

In elke crisis in het buitenlands beleid komen het bestaan ​​zelf van het enorme destructieve vermogen van ons leger en de mythen die onze leiders propageren om het te rechtvaardigen samen in een orgie van egoïstische belangen en politieke druk om onze angsten aan te wakkeren en te doen alsof er militaire “oplossingen” zijn voor hen. 

Een andere oorlog

Het verliezen van de oorlog in Vietnam was een serieuze realiteitscheck op de grenzen van de Amerikaanse militaire macht. Terwijl de jonge officieren die in Vietnam vochten door de rangen klommen om de Amerikaanse militaire leiders te worden, handelden ze de volgende 20 jaar voorzichtiger en realistischer. Maar het einde van de Koude Oorlog opende de deur voor een ambitieuze nieuwe generatie oorlogsstokers die vastbesloten waren om te profiteren van het ‘machtsdividend’ van de VS na de Koude Oorlog .

Madeleine Albright sprak voor deze opkomende nieuwe soort oorlogshaviken toen ze generaal Colin Powell in 1992 confronteerde met haar vraag : “Wat heeft het voor zin om dit geweldige leger te hebben waar je het altijd over hebt als we het niet kunnen gebruiken?” Als minister van Buitenlandse Zaken tijdens Bill Clintons tweede ambtstermijn, beraamde Albright de eerste van een reeks illegale Amerikaanse invasies om een ​​onafhankelijk Kosovo uit de versplinterde overblijfselen van Joegoslavië te halen. Toen de Britse minister van Buitenlandse Zaken Robin Cook haar vertelde dat zijn regering “problemen had met onze advocaten” vanwege de onwettigheid van het NAVO-oorlogsplan, zei Albright dat ze gewoon “nieuwe advocaten moesten krijgen”.

In de jaren negentig hebben de neocons en liberale interventionisten het idee verworpen en gemarginaliseerd dat niet-militaire, niet-dwingende benaderingen problemen met het buitenlands beleid effectiever kunnen oplossen zonder de verschrikkingen van oorlog of dodelijke sancties. Deze tweeledige oorlogslobby maakte vervolgens gebruik van de aanslagen van 9/11 om hun controle over het buitenlands beleid van de VS te consolideren en uit te breiden.

Maar na biljoenen dollars te hebben uitgegeven en talloze mensen te hebben gedood, blijft het verschrikkelijke record van Amerikaanse oorlogsvoering sinds de Tweede Wereldoorlog een tragische litanie van mislukking en nederlaag, zelfs op zijn eigen voorwaarden. De enige oorlogen die de Verenigde Staten sinds 1945 hebben gewonnen, waren beperkte conflicten om kleine neokoloniale buitenposten in Grenada, Panama en Koeweit te herstellen. Elke keer dat de Verenigde Staten hun militaire ambities hebben uitgebreid om grotere of meer onafhankelijke landen aan te vallen of binnen te vallen, waren de resultaten universeel catastrofaal.

Dus de absurde investering van ons land van 66% van de discretionaire federale uitgaven in destructieve wapens, en het rekruteren en trainen van jonge Amerikanen om ze te gebruiken, maakt ons niet veiliger, maar moedigt onze leiders alleen maar aan om zinloos geweld en chaos los te laten op onze buren over de hele wereld.

De meeste van onze buren hebben inmiddels begrepen dat deze krachten en het disfunctionele Amerikaanse politieke systeem dat hen tot haar beschikking houdt een ernstige bedreiging vormen voor de vrede en voor hun eigen streven naar democratie . Weinig mensen in andere landen willen ook maar iets van Amerika’s oorlogen , of de nieuw leven ingeblazen Koude Oorlog tegen China en Rusland, en deze trends zijn het meest uitgesproken onder oude bondgenoten van de VS in Europa en zijn traditionele ‘achtertuin’ in Canada en Latijns-Amerika.

Verander de manier waarop we leven

Op 19 oktober 2001 sprak Rumsfeld de bemanningen van B-2 bommenwerpers toe op Whiteman AFB in Missouri, terwijl ze zich voorbereidden om over de hele wereld op te stijgen om op een verkeerde manier wraak te nemen op de lankmoedige bevolking van Afghanistan. Hij zei tegen hen: “We hebben twee keuzes. Of we veranderen de manier waarop we leven, of we moeten de manier waarop zij leven veranderen. Wij kiezen voor het laatste. En jullie zijn degenen die zullen helpen dat doel te bereiken.”

Nu het afwerpen van tienduizenden bommen en raketten op de bevolking van Afghanistan gedurende 20 jaar de manier waarop ze leven niet heeft veranderd, behalve het doden van honderdduizenden van hen en het vernietigen van hun huizen, moeten we in plaats daarvan, zoals Rumsfeld zei, de manier waarop ze leven veranderen. manier waarop we leven. 

We moeten beginnen met eindelijk naar Barbara Lee te luisteren. Ten eerste moeten we haar wetsvoorstel aannemen om de twee AUMF’s van na 9/11 in te trekken die ons 20-jarige fiasco in Afghanistan en andere oorlogen in Irak, Syrië, Libië, Somalië en Jemen hebben veroorzaakt. Dan moeten we haar wetsvoorstel goedkeuren om $ 350 miljard per jaar van het Amerikaanse militaire budget (ongeveer 50% bezuiniging) door te sluizen om “onze diplomatieke capaciteit te vergroten en voor binnenlandse programma’s die onze natie en onze mensen veiliger zullen houden.” 

Ten slotte zou het beteugelen van Amerika’s uit de hand gelopen militarisme een wijs en passend antwoord zijn op zijn epische nederlaag in Afghanistan, voordat dezelfde corrupte belangen ons in nog gevaarlijkere oorlogen slepen tegen formidabelere vijanden dan de Taliban.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN