Indignatie redactie 
Geen bloedvergieten voor olie? ICE afschaffen? Wat vroeger extreemlinkse ideeën waren, zijn nu gewoon verstandige reacties op deze regering.
ICE – Dit is waar we nu zijn beland, met nog drie jaar te gaan in de ambtstermijn van Donald Trump: om openlijk over hem te spreken, zelfs om alleen maar de feiten op te sommen over wat hij en zijn regering hebben gedaan, klinkt als een excentrieke linkse extremist.
Je kent ze wel: de naïeve studenten, de onverbeterlijke hippies uit de jaren ’60, de mensen wier ideeën en overtuigingen slechts kortstondig in het reguliere debat aan bod kwamen, totdat zogenaamd verstandige mensen ze als belachelijk afdeden.
Denk eens aan de volgende dingen die je de afgelopen decennia misschien wel eens hebt gehoord tijdens een protest, geroepen door mensen die algemeen worden beschouwd als een stelletje dwaze radicalen:
“Geen bloed voor olie!”
“Schaf ICE af!”
“Republikeinen zijn fascistische nazi-aanhangers van de blanke suprematie!”
Klinkt nu niet meer zo gek, hè?
Sterker nog, Trump lijkt het grootste deel van Amerika, inclusief bijna alle Democraten, soms te veranderen in iets dat doet denken aan die extreemlinkse groeperingen. Niet omdat hij hen radicaliseerde en hen dingen liet geloven die ze voorheen niet geloofden, maar omdat hij van wat voor sommigen absurd klonk, niets meer dan het nieuws van vandaag heeft gemaakt.
Een rechtvaardiging voor de hippies
Neem bijvoorbeeld “Geen bloed voor olie!” In de aanloop naar de Irak-oorlog scandeerden veel linkse activisten dat tijdens protesten. Voor de verstandige liberalen van die tijd, zelfs voor degenen onder ons die tegen de oorlog waren (in tegenstelling tot de meeste invloedrijke Democraten in het Congres), was een veelgehoorde reactie: “Nou, het is iets ingewikkelder dan dat.”
De werkelijke redenen voor die oorlog waren, om duidelijk te zijn, niet meer te verdedigen dan wanneer het een pure grondstoffenroof was geweest. Maar ze hadden meer te maken met de waanideeën van de neoconservatieve regering-Bush om het Midden-Oosten met geweld te hervormen, haar onwetendheid over de geschiedenis, haar onverschilligheid ten opzichte van de levens van bepaalde buitenlanders, en zelfs met Bush’s verlangen om zijn vader te overtreffen, om er maar een paar te noemen. Het was niet alleen een oorlog om olie.
En als het een oorlog om olie was geweest, zou het veel moeilijker zijn geweest om ze te overtuigen, zelfs Republikeinen. Bush moest een web van leugens spinnen om hen te laten instemmen met de oorlog, waarbij hij nobele ideeën over het redden van het Iraakse volk van Saddam Hoesseins brute regime en het verspreiden van democratie combineerde met een flinke dosis angst en wraakgevoelens voor 11 september. Als hij had gezegd: “We vallen Irak binnen om hun olie te bemachtigen”, had dat nergens toe geleid.
En toch, twintig jaar later, heeft Donald Trump het leger ingezet om de leider van Venezuela te ontvoeren, een land dat hij nu naar eigen zeggen bestuurt en mogelijk verder zal aanvallen. Waarom? “We nemen het land over”, heeft Trump al meerdere keren gezegd, ” omdat we hun olie willen hebben .”
Wat dacht je van “ICE afschaffen”? Een paar jaar geleden was dat een leus van activisten, die slechts door een klein aantal gekozen Democraten serieus genomen wilde worden. Republikeinen voerden campagne door alle Democraten ervan te beschuldigen dat ze ICE wilden afschaffen, en veel van die Democraten, vooral centristen zoals toenmalig Congreslid Abigail Spanberger, weerlegden die bewering fel en zeiden dat alleen gekken ICE wilden afschaffen.
ICE is tegenwoordig een leger van gewelddadige, wetteloze schurken die denken dat ze het recht hebben je te doden als je hun mannelijkheid bedreigt of zelfs maar van ze wegrijdt. En dezelfde “mainstream” Democraten die nog niet zo lang geleden zouden hebben teruggedeinsd voor de suggestie dat ze de afschaffing van het agentschap zouden steunen, overwegen het nu serieus. Hier volgt een fragment uit een interview dat Greg Sargent had met Congreslid Dan Goldman, die een typische mainstream Democraat is:
Sargent : Congreslid Goldman, laat ik het u zo vragen. Als de Democraten het Huis van Afgevaardigden heroveren, wat moet hun standpunt dan zijn ten aanzien van ICE? Ik denk dat het duidelijk is dat ICE niet in zijn huidige vorm kan blijven bestaan. Waar moeten de Democraten voor staan? Moeten ze het afschaffen? Moeten ze het vernietigen? Moeten ze de financiering drastisch stopzetten en er strenge beperkingen aan opleggen, zodat het nauwelijks nog herkenbaar is? Waar moeten de Democraten in het Huis van Afgevaardigden, als ze de meerderheid krijgen, voor staan?
Goldman : ICE zal drastisch en ingrijpend hervormd moeten worden. Of dat nu betekent dat ICE wordt opgeheven en een nieuw agentschap helemaal opnieuw wordt opgericht, of dat de financiering drastisch wordt verminderd en er nieuwe regels, procedures en wetten komen die het agentschap reguleren – ik denk dat dat een discussie is die het waard is om te voeren. Maar de uitkomst is min of meer hetzelfde.
Het gaat er niet om of Goldman het woord ‘afschaffen’ omarmt; hij zegt in ieder geval, zoals ik in oktober schreef , dat ICE tot op de botten moet worden uitgekleed. Steeds meer Democraten zullen deze vraag krijgen, en de meesten zullen waarschijnlijk een variant van dit standpunt innemen (hoewel het natuurlijk een andere kwestie is of ze er ook daadwerkelijk naar handelen).
Tot slot is er nog de kwestie van de fascistische, nazistische en blanke supremacistische ideeën. Ten minste sommige mensen hebben dat soort dingen al over Republikeinen gezegd zolang ik leef, en vaak kun je beargumenteren dat het overdreven was. Natuurlijk waren ze vrijwel allemaal voorstander van het aanwakkeren van racisme , en sommige van hun beleidsmaatregelen waren ongetwijfeld racistisch in feite en misschien ook in de bedoeling, maar waren ze echt regelrechte blanke supremacisten? Of zelfs nazi’s? Mensen kunnen het daar in goed vertrouwen over oneens zijn.
Tegenwoordig zijn sommige dingen niet meer voor discussie vatbaar. Er is een hele generatie Republikeinse medewerkers in het Witte Huis, op Capitol Hill en in belangengroepen die volledig doordrenkt is van de online neonazistische cultuur, en de partij als geheel kan niet goed beslissen of dat een slechte zaak is. De grootste donor van de Republikeinse Partij, Elon Musk, is nu gewoon een blanke supremacist zonder masker . Verschillende federale instanties plaatsen een eindeloze stroom blanke supremacistische memes .
De vicepresident kondigt triomfantelijk aan : “In de Verenigde Staten van Amerika hoef je je niet meer te verontschuldigen voor het feit dat je blank bent.” De president betreurt de aanname van de Civil Rights Act en de Voting Rights Act, omdat “blanken zeer slecht behandeld werden.” Dat is nadat verwijzingen naar slavernij uit nationale parken werden verwijderd , boeken over racisme werden verboden op door de overheid beheerde scholen en militaire bases werden hernoemd en standbeelden werden opgericht ter ere van verraders van de Confederatie.
Trumps scheermes heeft een nieuw vervolg nodig.
Ik zou nog veel meer schokkende dingen kunnen noemen die Trump doet en voorstelt; we hebben het er serieus over of Amerika Groenland zal binnenvallen . Het wordt elke dag moeilijker om eerlijk te praten over wat de president en de regering doen zonder als een radicaal over te komen. Maar wat moeten we met die kennis?
Het antwoord, of je jezelf nu radicaal, progressief of gematigd vindt, is om te blijven werken aan je vermogen om gebeurtenissen zo rationeel mogelijk te bekijken, om bewijsmateriaal te overwegen dat een bepaald beeld complexer maakt, en om alleen tot extreme conclusies te komen wanneer die gerechtvaardigd worden door extreme feiten en omstandigheden. En de feiten zijn buitengewoon extreem.
In 2016 bedacht Josh Marshall de nuttige vuistregel ” Trumps scheermes “, een variant op Ockhams scheermes: als je probeert te begrijpen waarom of hoe Trump iets deed, is de domste verklaring waarschijnlijk de juiste. Aan domheid geen gebrek in zijn tweede termijn, maar misschien vereist Trumps scheermes nu een aanvulling. De meest sinistere en ogenschijnlijk simplistische interpretatie van Trumps motieven en daden, de interpretatie die waarschijnlijk door je meest radicale vriend of familielid wordt aangehangen, is niet altijd de juiste. Maar vaak wel.
