ICE – Wie komt er níét in actie — en wie wel — om Amerika te redden?

Een vrouw gedood door ICE in Minneapolis; een lokale man in zijn been geschoten; een gezin dat met een baby in de auto naar huis reed, werd met traangas bestookt . Twee demonstranten raakten blind nadat ze in Californië in hun gezicht werden geschoten met een ‘minder dodelijk’ projectiel. Mensen werden mishandeld en gearresteerd voor vreedzaam protest en voor het documenteren van acties van ICE.

ICE  Een burgemeester en gouverneur worden door de federale overheid ‘onderzocht’ omdat ze de tactieken van ICE in hun staat in twijfel trekken. Hoge federale functionarissen worden lastiggevallen en onderzocht omdat ze niet toegeven. 

Een paar dagen geleden sprak ik hierover met mijn buurman. Ik vertelde hem dat ik voor het eerst echt het gevoel heb dat we misschien wel op een burgeroorlog afstevenen. Hij was het daar meteen mee eens en zei dat hij niet zag dat we er iets aan konden doen.

Wie mag wat doen?

Velen voelen zich machteloos. Ze schrijven brieven naar het Congres, schreeuwen tijdens bijeenkomsten in gemeentehuizen, demonstreren, delen berichten, boycotten, plaatsen berichten online. Sommigen zijn er helemaal door uitgeput en weten niet eens zeker of ze wel iets uitmaken.

Degenen die hun baan hard nodig hebben, moeten goed nadenken over wat ze zeggen over Charlie Kirk, over ICE, zelfs over de kleinste, meest onschuldige opmerking. Dus elke vorm van protest – op straat of online – kan beangstigend zijn. Verlies van werk, verlies van gezichtsvermogen… 

De walgelijke adem van Big Brother is overal voelbaar.

Wij gewone mensen zijn met velen. Maar als verkiezingen worden gesaboteerd, als onze stemmen er niet meer toe doen, dan doen misschien zelfs onze aantallen er niet meer toe. De meesten van ons kunnen op talloze manieren worden uitgeschakeld.  

De meeste wel, maar niet allemaal.

***

Er zijn mensen – ik noem ze de ‘tien procent’ – die vrijwel immuun zijn voor deze economische, psychologische en fysieke wapens. Zij kunnen zich dingen veroorloven die de rest van ons niet kan. Ze zijn machtiger. (Ik bedoel niet dat deze amorfe groep letterlijk tien procent van de bevolking uitmaakt – alleen dat ze verre van een meerderheid zijn, maar wel veel meer dan de superrijke één procent.)

En ze zijn geen MAGA-aanhangers.

Het zijn de mensen die gezegend zijn met een goede opleiding, financiële voorspoed, een comfortabel leven en invloedrijke posities. Je vindt ze in banken, grote bedrijven, kleine ondernemingen, advocatenkantoren en elders. Zij zijn het meest in staat om te begrijpen wat er gaande is. 

Maar uit mijn eigen waarnemingen blijkt dat deze groep, afgezien van een kleine minderheid die al gemobiliseerd is, grotendeels stil en passief blijft. Misschien lijken de gevaren en misstanden, met de bloeiende markten en pensioenregelingen, nog ver weg en abstract. 

Wanneer voldoende leden van deze “stille vijfde macht” beseffen hoe machtig ze samen zijn en elkaar het signaal geven dat het tijd is om op te staan ​​ter verdediging van de vrijheid, dan zal dat een boodschap afgeven aan de zelfbenoemde handhavers van de autarkie . En dat zal de aandacht trekken van degenen in de rechterlijke macht, de politie en het leger die nog niet hebben ingezien wat hun plicht op dit moment is: nu, voordat het te laat is, moeten ze hun ultieme verantwoordelijkheid onder ogen zien en stoppen met het gehoorzamen van onwettige, gevaarlijke en immorele bevelen van hogerhand. 

Zal de elite – de welgestelden – zich moedig uitspreken en eisen dat onze regering de democratie en de fundamentele rechten en veiligheid van het Amerikaanse volk respecteert? Je zou denken dat ze allemaal Republikeinen zijn. Maar volgens gegevens van Pew Research uit 2024 neigt meer dan de helft van de welgestelde burgers naar de Democratische partij of staat geregistreerd als Democraat. 

Laten we niet vergeten dat onze toonaangevende media overduidelijk tekortschieten om volledig op de situatie in te spelen. Wat als tenminste een paar verlichte mensen uit de welgestelde klasse zich zouden aansluiten bij degenen met technologische kennis en een compleet nieuwe mediaorganisatie zouden oprichten om deze ongekende noodsituatie het hoofd te bieden?

In de laatste jaren van het Sovjetrijk – in een tijd waarin de machthebbers in Moskou alle kranten, radio- en televisiestations en uitgeverijen controleerden – werd het nieuws van een hardnekkig verzet verspreid via getypte manuscripten, in het geheim geschreven en van hand tot hand (en soms vanuit het buitenland) doorgegeven door onvermoeibare tegenstanders van de tirannie. Dit ondergrondse netwerk – in Rusland bekend onder de naam “samizdat” voor deze kostbare manuscripten – hield een geest van onafhankelijkheid levend in een werkelijk totalitaire staat. Kunnen wij minder doen in een (voorlopig) veel minder gevaarlijke situatie? 

Als genoeg mensen een principieel standpunt innemen, zelfs met risico voor hun eigen welzijn, zullen steeds meer mensen zich bij hen aansluiten. Dan zullen de dictators en aspirant-dictators wakker worden en ontdekken dat ze hun publiek verliezen. Ik heb dit elders in de wereld zien gebeuren gedurende mijn journalistieke carrière, en het is een verbazingwekkend en hartverwarmend fenomeen. Er is geen reden waarom het hier niet zou kunnen gebeuren. 

En als we het nu doen, hoeft het niet zo gewelddadig te worden als in Iran. 

Om redenen die waarschijnlijk uiteenlopen, maar die waarschijnlijk veel te maken hebben met het feit dat ze niet direct in het vizier van Donald Trump zijn beland, is deze groep, de Tien Procent, tot nu toe passief gebleven. Maar er zijn slechts een paar vastberaden (en goed georganiseerde) mensen nodig om de rest in beweging te krijgen.

***

Wat MAGA-aanhangers niet weten, schaadt iedereen.

De meeste klachten die de aanhangers van Trump zo bezighouden, zijn in wezen gebaseerd op fictie.

Zelfs in de meest extreme gevallen richten de problemen waar MAGA-aanhangers zich zo druk over maken, nauwelijks schade aan. Hoeveel mensen kunnen immers ernstige verwondingen aanwijzen die ze hebben opgelopen door toedoen van het kleine aantal transpersonen in Amerika? 

En hoe zit het met de zogenaamde antifa-activisten? Het is makkelijk om te geloven dat het land wemelt van de onruststokers, subversieven en ‘binnenlandse terroristen’ wanneer de autoriteiten iedereen die het niet eens is met de agenda van het Trump-regime en het aandurft zich daarover uit te spreken, zo bestempelen. Maar de mensen die massaal de straat op gaan, lijken mij gewoon gewone Amerikanen die begrijpelijkerwijs gealarmeerd en verontrust zijn door de Gestapo-achtige tactieken van de federale overheid. 

Als “antifa” een macht van betekenis was, zou je de MAGA-aanhangers kunnen vragen, zou een machtige president als Trump – met ICE, de FBI, de CIA en het ministerie van Justitie volledig onder zijn controle – er dan niet al een paar hebben opgespoord? Zouden er geen rechtszaken en veroordelingen zijn geweest? Zou er niet een spoor te bekennen zijn, al was het maar een klein spoor? 

Wat betreft ongedocumenteerde immigranten, tonen studies aan dat de vele banen die zij vervullen weinig tot geen aantrekkingskracht hebben op autochtone Amerikanen . Integendeel, het hele land lijdt schade door de deportatie van honderdduizenden van deze hardwerkende immigranten (met name laagbetaalde landarbeiders en verzorgers van kinderen, ouderen en zieken).

De MAGA-aanhangers zijn in de greep van een sekte en worden gemanipuleerd door een kleine groep mensen. We weten wie ze zijn: mediamagnaat Rupert Murdoch (weet je hem nog? Hij zaait nog steeds chaos op 94-jarige leeftijd!), de rijkste man ter wereld Elon Musk, en een groep voorheen onbekende en onopvallende mensen die nu ineens beroemde influencers zijn. Met de hulp van diverse buitenlandse actoren, waaronder bot-bureaus die georganiseerd en aangestuurd worden door Vladimir Poetins Rusland en Xi Jinpings China. 

Deze verzinsels van kunstmatige vijanden en niet-bestaande bedreigingen, de voortdurende waarschuwingen over duistere krachten die zich tegen typisch Amerikaanse waarden en instellingen keren, zouden echter niet mogelijk zijn zonder de passiviteit van wat ik hierboven beschreef als de machtige maar tot nu toe niet-betrokken tien procent. 

Zij die er heilig van overtuigd zijn dat ze belegerd worden door denkbeeldige vijanden, zijn immers zelf slachtoffers – slachtoffers van hen die hun onredelijke angsten manipuleren om meer macht en rijkdom te vergaren. 

En we betalen er allemaal de prijs voor: de vrijheid van meningsuiting, de gezondheidszorg en de overheidsdiensten worden uitgehold; er vallen doden door vermijdbare ziekten; en de gevolgen van vermijdbare klimaatverandering zijn rampzalig. 

Hoe je de bal aan het rollen krijgt

Iedereen die het bewind van een ware despoot heeft meegemaakt, weet dat als je het nieuws negeert, het nieuws jou niet zal negeren: het zal je deur intrappen. 

Het is nooit gemakkelijk geweest om volledig en diepgaand op de hoogte te blijven van belangrijke nieuwsontwikkelingen.

Maar nu, dankzij Donald Trumps chaotische aanpak, is dat vrijwel onmogelijk geworden. Hij is volledig in staat om een ​​koerswijziging door te voeren bij iets groots, zoals een potentieel nucleair conflict, en dat drie keer binnen een week. 

Op de hoogte blijven zou voor iedereen een voltijdbaan zijn, en daarom wenden velen van ons zich steeds vaker tot krantenkoppen en korte samenvattingen van mediabazen of influencers om het gevoel te hebben dat we weten wat er speelt. 

En sommigen van ons, die liever niet het ergste willen meemaken, kiezen ervoor om zich helemaal af te sluiten of zichzelf te verdoven totdat de nachtmerrie voorbij is. 

Maar Trump heeft de gave om olie op het vuur te gooien bij sluimerende problemen in internationale betrekkingen, binnenlands bestuur, juridische en wetshandhavingsmethoden, economische regelgeving – zo ongeveer alles wat ons dagelijks leven raakt.

Als we ons willen verdedigen tegen de snel opkomende totalitaire staat, moeten we prioriteiten stellen en onze energie bundelen. Bedenk hoeveel tijd we besteden aan het volgen van het ‘belangrijkste nieuws’ van het moment. Als je bijvoorbeeld uren per dag televisie kijkt, krijg je veel speculatie en herhalingen te zien, vaak over één enkel opruiend incident – ​​terwijl echte antwoorden en nieuwe analyses schaars zijn. 

Je socialemediaplatform is door algoritmes zo ingesteld dat je niet het nieuws te zien krijgt dat je nodig hebt om als burger in een democratie te functioneren, maar ‘nieuws’ dat is afgestemd op jouw woede en ervoor zorgt dat je steeds hetzelfde blijft lezen op dezelfde site.

Als u een deel van die tijd zou besteden aan het zoeken naar nieuwsberichten die normaal gesproken naar de achterpagina’s van de weinige media die nog proberen u echt nieuws te brengen, zouden worden verbannen – “saaie” maar belangrijke berichten over acties van bedrijven en overheden die direct van invloed zijn op uw portemonnee, uw gezondheidszorg en het onderwijs van uw kinderen – dan zou u wellicht dingen vinden die u tot actie aanzetten en die het waard zijn om te delen en te verspreiden. 

Iedere politicus zal het je vertellen: let op en laat je stem horen. Wanneer mensen in “machtsposities” weten hoe hun kiezers zich voelen, reageren ze daarop. Het klinkt misschien cliché, maar het is waar. Jij – en met name die tien procent – ​​hebt de macht.

*** 

Laatst hadden we een enorme storing bij Verizon. Mijn telefoon en internetverbinding via Verizon lagen ongeveer 24 uur plat. 

Voor sommigen zou dit catastrofaal zijn. Gelukkig heb ik back-upsystemen voorbereid, zoals een tweede provider, internet hotspots, enzovoort. Maar voor veel mensen betekent zo’n storing dat ze volledig afgesneden zijn van de buitenwereld. 

Dat doet me eraan denken dat het blokkeren van onze communicatiemogelijkheden een wapen is dat een autoritair leider altijd bij zich draagt. 

Het is nooit te vroeg om na te denken over hoe te functioneren in een ‘informatienoodsituatie’ – of die nu wordt veroorzaakt door een technisch probleem, een natuurramp of de kwaadwillige acties van een autocraat. En aangezien we er niet op kunnen rekenen dat onze meer redelijke leiders dit ter sprake brengen, moeten we het allemaal zelf doen en tips met elkaar delen. 

Het mysterie van Groenland

Had je het gevoel dat je iets gemist had toen Groenland ineens op de eerste plaats kwam te staan ​​als het belangrijkste ter wereld, als de meest urgente kwestie op de nationale agenda? Ik in ieder geval wel. We snappen het wel: geografisch belang, toegang tot mineralen, bla bla bla. Maar dat is niets nieuws: in 1946 bood president Harry Truman Denemarken 100 miljoen dollar in goud ervoor.

Het is zo belangrijk om altijd de vragen te stellen die je doen denken: “Hè?” — vragen die onze leiders en de grote media maar al te vaak over het hoofd zien. 

Ik waardeer het dan ook dat een correspondent van The Guardian het antwoord heeft gevonden . En u zult geschokt zijn – echt geschokt – als u ontdekt dat het een miljardair was , cosmetica-erfgenaam Ronald Lauder, die Trump op het idee bracht om Groenland te gebruiken. 

Als die verdomde idioot niet had aangetoond hoe belangrijk Groenland zogenaamd is, zou Trump er nooit op gekomen zijn, aldus voormalig nationaal veiligheidsadviseur van Trump, John Bolton. 

Dat was in 2018, maar het idee bleef sindsdien door Trumps (niet al te volle) hoofd spoken, zegt Bolton: “Stukjes informatie die hij van vrienden hoort, neemt hij voor waar aan en je kunt hem niet van zijn mening afbrengen.” 

Lauder deed uiteraard zijn patriottische plicht, terwijl hij zich tegelijkertijd tegoed deed aan de winst. Trumps steeds verder oplopende dreigementen vielen samen met Lauders verwerving van commerciële belangen in Groenland. En zijn rol in een consortium dat Oekraïense mineralen wilde bemachtigen, “lijkt Trump ertoe te hebben aangezet een deel van de grondstoffen van het door oorlog verscheurde land op te eisen.”

Hoe wilt u uw corruptie geserveerd krijgen? En zou dit alles mogelijk een probleem kunnen vormen voor MAGA-aanhangers die boos zijn op mensen die “woke” zijn? Ik bedoel, hoeveel munitie hebben onze “oppositieleiders” en marketingexperts nog nodig voordat we mensen eindelijk wakker schudden en de gigantische oplichterij zien die gepaard gaat met de Trumpiaanse afpersing van de democratie? 

Houd je tong in bedwang

Terwijl Trump en zijn entourage zich achter de schermen verrijken, gaat de aanval op ware patriottische waarden – zoals de rechten die in de Amerikaanse grondwet zijn vastgelegd voor “wij het volk” – onverminderd door. 

Om maar één voorbeeld te noemen: Bedankt voor uw dienst – tenzij u een militaire correspondent bent . Trump en zijn handlangers zetten niet alleen journalisten in overheidsdienst onder druk om als propaganda-agenten op te treden, maar ze worden nu ook nog eens aan een kruisverhoor onderworpen voordat ze überhaupt binnenkomen. Sollicitanten voor een functie bij Stars and Stripes, de al lang onafhankelijke Amerikaanse militaire krant, moeten nu een ideologische lakmoesproef doorstaan . Ze moeten uitleggen hoe ze Trumps beleidsprioriteiten zullen steunen. 

En denk eens aan de ongekende inval in het huis van een verslaggeefster van de Washington Post – die om 6 uur ’s ochtends begon – waarbij haar dossiers, laptop, telefoon en zelfs haar smartwatch in beslag werden genomen. Ze werd beschuldigd van “het verkrijgen en rapporteren van geheime en illegaal gelekte informatie van een aannemer van het Pentagon.” 

Ik neem aan dat veel van mijn lezers al op de hoogte zijn van deze schandalige situatie, maar om een ​​punt te benadrukken dat ik hierboven al maakte: er ontvouwt zich zoveel Gestapo-achtig gedrag dat we het simpelweg niet allemaal kunnen noteren. Nog erger is het gevaar dat wat ooit verontwaardiging, reactie en tegenactie zou hebben opgeroepen, nu zo snel genormaliseerd raakt. 

Een paar bemoedigende dingen

Het is echter net zo belangrijk om te onthouden dat niet al het nieuws tegenwoordig slecht nieuws is. Jeanine Pirro, de door Trump benoemde openbaar aanklager voor het District of Columbia, verloor opnieuw een zaak. Ze wilde een man vijf jaar gevangenisstraf opleggen, beschuldigd van het richten van een rode laserstraal op een helikopter met Donald Trump aan boord – een dakloze man die gewoon met een kattenspeeltje aan een sleutelhanger aan het spelen was . De jury had slechts 37 minuten nodig om hem vrij te spreken. Dit doet denken aan een andere uiterst belangrijke zaak, die tegen een man die een federale agent in een kogelwerend vest aanviel door “met kracht” een Subway-sandwich naar hem te gooien. 

Nog meer goed nieuws, maar van een andere aard: elke week zien we meer en meer tegenstand vanuit alle hoeken van Amerika. Het verzet groeit, en daarvoor moeten we moed putten en energie opdoen voor de rol die wij te spelen hebben.

Uit alle lagen van de bevolking, uit alle beroepen en uit alle plaatsen zien we mensen die moedig opstaan ​​om hun stem te laten horen. Een aspect hiervan is hoe activisten de rollen omdraaien en repressieve krachten bestrijden. 

Terwijl ICE en andere instanties hun eigen identiteit verborgen houden en proberen die van de demonstranten te achterhalen, keren sommige demonstranten de rollen om en onthullen ze de gezichten en namen van de pestkoppen die zich achter maskers verschuilen terwijl ze hun duistere daden begaan. Met behulp van wegwerptelefoons en gedoneerde dashcams leggen deze vrijwillige waarheidsvertellers de gemaskerde agenten vast tijdens hun acties en stellen ze lijsten samen met namen en badgenummers.

Bravo voor jou, en jou — en jou. Jullie belichamen de grootsheid van Amerika in actie. 

En tot slot – een parabel uit de natuur.

Als dit alles je neerslachtig maakt, kun je altijd je toevlucht zoeken tot iets opbeurends. Soms onthult een kortstondige ontsnapping nuttige parabels. Kijk daarom eens naar een aflevering uit 2023 van Sir David Attenboroughs natuurdocumentaireserie Planet Earth III . 

Voor de zuidpunt van Afrika neemt een groep Kaapse pelsrobbenpups hun eerste duik in de oceaan. Plotseling verschijnt er een toproofdier: een grote witte haai.

De pups lijken ten dode opgeschreven. Natuurlijk is geen enkele zeehond, zelfs geen grote mannetjeszeehond, opgewassen tegen een grote witte haai. 

Maar dan gebeurt er iets wat de 99-jarige Attenborough nog nooit eerder had gezien: 

De volwassen zeehonden vormen een grote, kolkende massa en storten zich op het iconische, angstaanjagende beest. 

De vastberaden menigte valt de aanvaller lastig totdat de haai, verbijsterd, verward en perplex, zich letterlijk omdraait en vlucht.

Cijfers zijn belangrijk.