Connect with us

coronavirus

Lockdowns zijn een aanval op het menselijk leven

Published

on

lockdown

Lockdowns zijn sterke beperkingen op het verkeer van mensen. De meest extreme lockdown die mogelijk is, is waar iedereen wordt verteld dat ze letterlijk helemaal niet kunnen bewegen, een situatie die slechts een paar uur kan duren totdat mensen beginnen te sterven van de dorst en naar het toilet moeten. Bij een milde lockdown wordt verhinderd dat mensen van het ene continent naar het andere verhuizen. De lockdowns van 2020-2021 zaten steevast tussen deze twee uitersten in en verschilden per land. 

In dit boek gebruiken we het woord lockdown in het algemeen om sterke beperkingen op de bewegingen van mensen aan te duiden, en in het bijzonder op hun vermogen om deel te nemen aan normale activiteiten (zoals het betreden van winkels of restaurants of naar school gaan) en om familie en vrienden die in leven zijn fysiek aan te raken. in verschillende huishoudens.

Als we kijken naar gegevens over afsluitingen in verschillende landen en in de loop van de tijd, gebruiken we een bepaalde maatstaf voor bewegingsbeperkingen, de Oxford Blavatnik Stringency Index , die een dagelijks strengheidsniveau van beperkingen voor elk land ter wereld sinds 1 januari 2020 geeft. stringentie-index combineert informatie over negen overheidsbeleid: schoolsluitingen, sluitingen van werkplekken, annulering van openbare evenementen, beperkingen op bijeenkomsten, sluiting van openbaar vervoer, beperkingen op intern reizen, beperkingen op reizen naar het buitenland en de aanwezigheid van een Covid-waarschuwingscampagne voor het publiek . 

De laagste waarde is 0 en de hoogste 100. We definiëren een lockdown als wat wordt aangegeven door een score boven de 70, wat overeenkomt met vrij sterke overheidsbeperkingen op het verkeer en het sociale leven van individuen. Volgens deze definitie heeft de gemiddelde wereldburger van 1 januari 2020 tot 1 augustus 2021 ongeveer acht maanden in lockdown doorgebracht.

Om lockdowns te evalueren vanuit een sociologisch en medisch perspectief, is het handig om te beginnen met een korte geschiedenis van de fundamentele co-evolutie van het sociale leven en virussen. Hieruit zullen de redenen naar voren komen waarom het sociale systeem was zoals het was in het begin van 2020, en de daaruit voortvloeiende harde grenzen aan het beperken van normale menselijke activiteiten.

Gedurende een groot deel van de geschiedenis leefden mensen in vrij kleine groepen van 20-100 mensen die slechts zelden contact hadden met andere groepen, iets wat we tegenwoordig ‘extreme sociale afstand’ zouden noemen. Het was een omgeving waarin virussen die op mensen waren gericht voortdurend het risico liepen uit te sterven. Als een virus opduikt in een kleine jager-verzamelaarspopulatie van 50 mensen en slechts om de paar jaar de kans krijgt om naar andere groepen te springen, dan zou het heel lang in een gastlichaam moeten kunnen overleven in afwachting van zijn kans . 

Normaal gesproken doodt het virus ofwel de hele oorspronkelijke groep, of sterft het uit als de mensen binnen de groep terugvechten, herstellen en het intern neutraliseren.

Het is ook mogelijk dat een virus onvolledig wordt geneutraliseerd door zijn gastheren. Het virus kan in een kleine groep blijven circuleren, zelfs als degenen die oorspronkelijk zijn geïnfecteerd de eerste infectie genezen. Het virus zou kunnen terugkeren, misschien vanwege de afnemende werkzaamheid van de antilichamen. Herpes, verantwoordelijk voor koortsblaasjes, is zo. Toch kunnen maar weinig virussen sluimerend in het menselijk lichaam overleven. In plaats daarvan moeten ze circuleren door van persoon tot persoon te springen in een nooit eindigende cyclus.

De enige interactie tussen verschillende menselijke groepen die in de prehistorie echt onvermijdelijk was, was de uitwisseling van echtgenotes en echtgenoten om de paar jaar om de genenpools op te frissen. Dat geeft een virus niet veel om mee te werken.

De onvermijdelijkheid van zeldzame vermenging tussen groepen in de menselijke geschiedenis heeft geleid tot twee soorten parasieten die veel lijken op virussen in hoe ze zich verspreiden en hoe ze overleven: hoofdluis en schaamhaarluis. Deze wezens, waarvan er waarschijnlijk meer dan slechts een enkele variëteit van elk bestaat, evolueerden met ons mee, hoewel het niet duidelijk is dat ze ooit veel meer dan een ergernis waren. 

Omdat ze weinig kansen kregen om zich buiten een kleine groep gastheren te verspreiden, evolueerden luizen om te profiteren van een overdrachtsroute die beschikbaar was in de enige dimensie van het leven waar extra-familiale sociale nabijheid onmogelijk te vermijden was: niet-incestueuze seks.

De virussen die we regelmatig tegenkwamen in de jager-verzamelaarperiode waren die in de bodem, in planten en bij dieren waarmee we in wisselwerking stonden. De extreme sociale afstand van de jager-verzamelaarperiode verhinderde niet dat mensen af ​​en toe besmet raakten met schadelijke virussen die in vogels en andere dieren circuleren. Maar elk virus dat ‘gelukkig genoeg’ was om er een mens van te maken en zichzelf in die persoon te repliceren, had heel weinig kans om naar andere groepen te springen. Ze zouden zijn uitgestorven in afwachting van nieuwe gastheren. Er zijn waarschijnlijk miljoenen niet nader genoemde virussen die mensen hebben opgelopen in de duizenden jaren van de geschiedenis die zich eenvoudigweg nooit hebben verspreid voorbij een kleine groep van zichzelf isolerende mensen. 

Deze situatie veranderde drastisch toen mensen in grotere groepen gingen leven, toen ze dicht bij andere dieren gingen leven, en vooral nadat steden zo’n 10.000 jaar geleden ontstonden. De handel tussen de dorpen zorgde voor meer contact tussen groepen. De domesticatie van dieren bracht een grotere kans dat mensen hun ziekten zouden krijgen, een proces dat bekend staat als ‘zoönotische’ overdracht. 

Steden brachten niet alleen veel meer handel, maar ook de dichte opeenhoping van veel mensen bij elkaar, waardoor het voor een virus gemakkelijker werd om van gastheer naar gastheer te springen. Handel, verovering en kolonisatie vermengden de mensheid nog meer en maakten de circulatie van virussen en bacteriën nog gemakkelijker. In de afgelopen tienduizend jaar was het onvermijdelijk dat mensen veel virussen hebben gekregen die gewoon nooit zijn weggevlucht.

Lockdowns – soms aangeduid als ‘stay-at-home’ of ‘shelter-in-place’ (‘SIP’) bestellingen – zijn er in verschillende smaken. Het hoofdidee van een lockdown is simpel: als je mensen ver genoeg uit elkaar kunt halen en ze dwingt om uit elkaar te blijven, kunnen ze elkaar niet besmetten. Wie al besmet is op het moment dat alle beweging stopt, wordt beter of sterft zonder anderen te besmetten.

Hier zit een intuïtieve logica in, en het afsluiten van hele steden leek soms te werken bij eerdere uitbraken van nieuwe ziekten om verspreiding naar andere steden te voorkomen. Een beroemd voorbeeld is de afsluiting van hele buurten in Hong Kong tijdens de SARS-epidemie van 2003, toen niemand uit zijn eigen kleine gemeenschap mocht reizen. 

De lockdown-reactie op Covid was in wezen hetzelfde idee.

Vanuit een sociaal perspectief zijn lockdowns als proberen mensen een herhaling van de jager-verzamelaarperiode te laten spelen, geïsoleerd in kleine groepen en zelden interactief. De mislukkingen van lockdowns hebben allemaal te maken met de onmogelijkheid om echt weer op die manier te leven.

Er waren drie fundamentele problemen met de Covid-lockdowns begin 2020, waarvan er twee op grote schaal werden gerealiseerd voordat ze plaatsvonden, en de derde kwam als een verrassing.

Het eerste fundamentele probleem is dat als een nieuw virus extreem wijdverbreid is onder de menselijke bevolking, er geen realistische kans is om te voorkomen dat het in de toekomst terugkeert naar een regio, tenzij die regio zich voor altijd afschermt van de rest van de mensheid of een 100 % effectief vaccin. 

Begin 2020 was de ervaring met vaccins dat ze minstens vijf jaar nodig hadden om zich te ontwikkelen en toch vrij ineffectief waren in het geval van coronavirussen, dus het leek een lange kans. Daarom betekenden lockdowns op zijn best dat er in de loop van de tijd steeds meer golven van infecties werden verspreid, en dat is precies wat gezondheidsautoriteiten over de hele wereld zeiden dat ze probeerden te bereiken in de eerste paar maanden van de Grote Angst. 

Dit maakte de lockdowns om te beginnen wat onlogisch: waarom een ​​evenement tegen hoge kosten in de tijd spreiden? 

Het argument destijds was dat het afvlakken van een golf van infecties betekende dat de intensive care-faciliteiten van ziekenhuizen op geen enkel moment ‘overweldigd’ zouden worden door de vraag, en dat ziekenhuizen dan in totaal een grotere caseload zouden kunnen verwerken. Het was echter niet duidelijk dat ziekenhuizen een superieure behandeling boden dan thuis of door wijkverpleegkundigen zou kunnen worden aangeboden, dus de rechtvaardiging voor een lockdown werd hachelijk bepaald door de onuitgesproken blinde overtuiging dat ziekenhuisbehandeling nuttig was. 

Eigenlijk werd in de loop van de tijd duidelijk dat sommige behandelingen die op intensive care (IC)-afdelingen werden toegepast, zoals ventilatoren die kunstmatig lucht in de longen duwen, mogelijk schadelijk waren . Onderzoekers in Wuhan meldden bijvoorbeeld dat 30 van de 37 ernstig zieke Covid-patiënten die aan mechanische ventilatoren werden geplaatst binnen een maand omkwamen. In een Amerikaans onderzoek onder patiënten in Seattle overleefde slechts één van de zeven patiënten ouder dan 70 die waren aangesloten op een beademingsapparaat. Slechts 36% van de jongeren onder de 70 kwam er levend uit. De vermeende voordelen van ziekenhuis- of IC-behandelingen waren simpelweg oververkocht.

Het tweede fundamentele probleem is de schade aan het sociale leven, de economische activiteit en de volksgezondheid die het gevolg is van het opsluiten van mensen. Het verminderen van lichaamsbeweging en sociale interactie druiste in tegen de algemene gezondheidsadviezen van decennia. In overheids- en volksgezondheidskringen was algemeen bekend dat lockdowns in veel opzichten extreem duur zouden zijn. Dat is de belangrijkste reden waarom de richtlijnen voor interventie tegen pandemieën die westerse regeringen begin 2020 beschikbaar hadden, geen algemene lockdowns bevatten, hoewel ze pleitten voor een aantal zeer gerichte maatregelen voor sociale afstand in extreme omstandigheden.

Het derde probleem was dat de beoogde beperkingen op de interactie niet mogelijk of relevant waren voor de verspreiding en dodelijkheid van de ziekte. Om dit te zien, moet u eens kijken wat regeringen niet konden doen.

Denk eerst aan de grenzen aan het beperken van de bewegingen van gezonde mensen. Overheden zeiden graag dat ze mensen verhinderden om zich te mengen, maar door hen in hun huizen te dwingen, dwongen ze hen in feite om meer thuis te mengen. Mensen wonen immers samen met anderen en vaak in grote gebouwen met vele anderen die dezelfde lucht delen.

Ook moesten mensen eten. Essentiële diensten zoals water en elektriciteit die nodig zijn om te kunnen blijven functioneren. Mensen moesten ook naar winkels, wat net als voor de uitbraak een constante levering en bevoorrading vereiste. Veel ‘essentiële werkers’, waaronder de politie, gezondheidswerkers en energiecentrale-ingenieurs zoemden nog steeds rond als voorheen.

Terwijl veel gezonde mensen niet meer veel uit huis verhuisden, gingen anderen veel meer reizen omdat ze pakjes bezorgden of moesten werken in de plaatselijke winkels. Grote winkels zoals supermarkten waren precies het soort overdekte plekken waar kwetsbare mensen zich mengen met anderen. 

Denk aan al die winkelmedewerkers die de hele dag in de slechtst mogelijke omgeving doorbrengen – binnenshuis met veel kwetsbare mensen – en dan naar huis terugkeren om anderen te besmetten. Denk ook aan schoonmakers en reparateurs die hun klanten bezoeken en zo potentiële superverspreiders worden. Je zou schoonmakers kunnen verbieden om naar huizen te gaan, maar je kunt mensen zoals loodgieters en elektriciens niet verbieden om hun ronde te doen om ervoor te zorgen dat water en elektriciteit nog steeds werken in huizen. De sterk geïntegreerde aard van moderne economieën maakte het voor mensen onmogelijk om als jager-verzamelaars te leven.

Denk dan aan de ongezonde mensen. Lockdowns waren in wezen gericht op de verkeerde mensen; namelijk de gezonde beroepsbevolking die nauwelijks ziek werd van Covid en dus ook een klein onderdeel was van het verhaal van besmettingen. Degenen die de meeste kans hadden om zowel ziek te worden als anderen te verspreiden, waren oude mensen. 

Ze hadden dringende redenen om op de verkeerde plaatsen te zijn. Andere ziekten dwongen hen om hulp te zoeken in ziekenhuizen of op dokterspraktijken, of in hun verpleeghuizen. Alle drie deze plaatsen in de meeste westerse landen zijn bijna ontworpen als Covid-distributiecentra. Ze zijn groot, binnenshuis en vermengen de gemakkelijk geïnfecteerde met de reeds geïnfecteerde die massa’s van het virus afstoten. Bovendien werden ouderen, omdat ze thuis waren opgesloten met weinig lichaamsbeweging en sociale interactie om hun immuunsysteem te verbeteren, in de loop van de tijd veel kwetsbaarder omdat hun gezondheid verslechterde.

Het verminderen van de bewegingen van gezonde mensen zou de naald niet verplaatsen in termen van het verstikken van de virusoverdracht onder de echt kwetsbare delen van de bevolking. Erger nog, de logica om beweging beperkt te houden betekende dat er bijna geen ontkomen meer aan was voor regeringen om het verkeerde te doen: zodra zij en hun gezondheidsadviseurs de bevolking ervan hadden overtuigd dat normale interacties een serieus risico vormden, werd elke stap om zich open te stellen gezien als een potentieel gevaar dat door politieke tegenstanders kan worden uitgebuit. 

Er was ook geen ontkomen aan de noodzaak om veel beweging te hebben rond de meest kwetsbare mensen omdat ze andere gezondheidsproblemen hadden die hen zouden doden als ze niet behandeld zouden worden, en er waren geen realistische alternatieve plaatsen om hen te huisvesten en te helpen, behalve grote overdekte plaatsen met veel anderen.

Autoriteiten werden zich geleidelijk bewust van dit probleem, maar hun reacties maakten het vaak erger. Het klinkt bijvoorbeeld logisch om patiënten met Covid in het ziekenhuis te houden totdat ze volledig zijn genezen, om ze niet terug te sturen naar verpleeghuizen waar ze honderden anderen zouden besmetten. Deze fout is in veel landen direct aan het begin gemaakt. Hierdoor bleven ze in feite langer in een ziekenhuis met veel andere patiënten en was er geen realistische manier om te voorkomen dat ze dezelfde lucht delen. 

Het betekende ook dat ziekenhuisbedden bezet waren die hadden kunnen worden toegewezen aan patiënten met niet-Covid-gerelateerde ziekten, waardoor meer mensen kwetsbaarder werden en tot vermijdbare sterfgevallen als gevolg van andere gezondheidsproblemen. Soortgelijke onbedoelde gevolgen van acties die vaak om begrijpelijke redenen werden ondernomen, waren er in overvloed .

Men moet benadrukken dat er geen ‘gemakkelijke optimale oplossing’ is voor dit soort problemen. Voor de individuele ziekenhuismanager is er vaak geen andere realistische plaats om patiënten heen te sturen dan terug vanwaar ze kwamen, in dit geval het verpleeghuis. Alleen door meer radicale keuzes, zoals het plaatsen van Covid-patiënten in lege hotels met beperkt verplegend personeel om hen heen, zou men de twee bovenstaande problemen kunnen vermijden, maar dat zou de autoriteiten dan blootstellen aan beschuldigingen van nalatigheid. Alleen wanneer er veel meer tolerantie is voor redelijke oordelen zonder angst voor schuld, kan men de valkuil vermijden dat ‘zien dat het juiste doet’ ertoe leidt dat het verkeerde wordt gedaan.

Het probleem van besmette dieren is een ander leerzaam verhaal over mislukking. In de loop van 2020 werd duidelijk dat ook vleermuizen, nertsen, honden, tijgers, fretten, ratten en vele andere dieren waarmee mensen regelmatig in contact komen, het virus kunnen dragen. Het feit dat nertsen mensen konden infecteren was al gedocumenteerd, maar het is waarschijnlijk dat veel andere fretachtige dieren ook mensen kunnen infecteren. Alle besmette dieren uitroeien of ze vaccineren is onmogelijk: de geschiedenis van het uitroeien van kleine, snelgroeiende dieren zoals nertsen en vleermuizen is een litanie van mislukkingen.

Dit weerhield regeringen er niet van om het te proberen. In juli 2020 gaf de regering van Spanje opdracht tot het ruimen van meer dan 90.000 nertsen op een boerderij in de noordoostelijke provincie Aragόn nadat werd ontdekt dat 87% van hen het virus bij zich had. Drie maanden later dook vervolgens een gemuteerde vorm van het virus op in de Deense nerts, waardoor de regering daar opdracht gaf om de hele nertspopulatie van het land te doden. Ongeveer 17 miljoen van deze dieren werden standrechtelijk in de dodencel voor nertsen geplaatst, wachtend om te worden vergast met koolmonoxide. Een golf van verzet tegen de morele en juridische status van het uitroeiingsbevel van de regering gaf de nertsen een tijdelijk verblijf, maar helaas vanuit het oogpunt van de nertsen niet lang, en ze werden terecht geëxecuteerd.

Nertsen worden gekweekt in Zweden, Finland, Nederland, Polen en de Verenigde Staten, en ze worden ook in het wild gevonden — nachtdieren, schuw en levend in kleine gaten en spleten in de buurt van water. Wezens zoals deze in hun miljoenen, ingegraven in holen en verstopt in grotten over de hele wereld, kunnen eenvoudigweg niet worden geëlimineerd. We kunnen ze ook niet vaccineren. We kunnen Covid dus ook niet uitbannen, ook niet als ieder mens op de planeet een perfect vaccin krijgt.

Afgezien van dieren konden overheden niet alles op slot doen zoals ze hadden gehoopt, omdat de eerste levensbehoeften ervoor zorgden dat er veel vermengd werd, vooral door de verkeerde groepen. Zelfs goedbedoelende regeringen hadden vrijwel geen kans om de verspreiding of de dodelijkheid van Covid te ‘controleren’ toen het in maart 2020 endemisch werd, maar ze zouden de zaken nog erger kunnen maken met lockdowns die hun bevolking dwong armer, ongezonder en meer te worden kwetsbaar voor Covid zelf. Lockdowns waren een gigantische mislukking, zelfs op hun eigen voorwaarden, zoals we later zullen bespreken. 

Het was slim geweest om experimenten met verschillende strategieën over de hele wereld en zelfs binnen regio’s van afzonderlijke landen aan te moedigen. Meer experimenten zou betekenen dat er meer geleerd kan worden van zowel de successen als de mislukkingen. Het is ongelooflijk dat regeringen en gezondheidswetenschappers vaak het tegenovergestelde deden, namelijk het beleid van anderen in diskrediet brengen in plaats van hen aan te moedigen en aandacht te schenken aan de resultaten.

Denk aan enkele van de experimenten die in een meer coöperatieve omgeving hadden kunnen worden uitgeprobeerd. Stel bijvoorbeeld dat een regionale overheid de onvermijdelijkheid van een grote besmettingsgolf accepteert. Het bemant het deel van zijn gezondheidssysteem dat in contact staat met de meest kwetsbare ouderen met werknemers uit andere landen die al hersteld waren van het virus en daarom waarschijnlijk immuun waren. 

Zo’n regio zou ook kunnen proberen immuniteit te bereiken in zijn eigen gezonde populatie door gezonde vrijwilligers onder de 60 jaar openlijk aan te moedigen een normaal leven te leiden, in de volle wetenschap dat dit een hoger risico op infectie met zich meebracht. Eenmaal hersteld, konden de nu immuun-gezonde mensen de zorg voor ouderen overnemen en een grotere pool van immuunwerkers bieden om te delen met andere regio’s. Je zou zo’n tweeledig experiment ‘gerichte bescherming en blootstelling’ kunnen noemen. Het speelt in op het algemene idee van kudde-immuniteit, namelijk dat als een fractie (zoals 80%) van een populatie immuniteit krijgt tegen een ziekte, kleine golven van infecties uitsterven omdat het virus niet breed genoeg wordt overgedragen om te overleven, waardoor de 20 % die niet immuun zijn.

Veel andere experimenten hadden in verschillende regio’s kunnen worden uitgeprobeerd en hun resultaten konden worden gedeeld. In plaats van dergelijke coöperatieve experimenten was er vijandige concurrentie, waarbij landen verschillende dingen probeerden terwijl ze voortdurend kritiek uitten op alle anderen die alternatieve keuzes maakten. 

Zelfs toen het duidelijk was dat er enig succes was geboekt met verschillende benaderingen in andere landen, was de typische reactie van gezondheidsexperts in het Westen in feite te zeggen: “Ze hebben verschillende omstandigheden en wat ze doen zal hier niet werken.” Dit maakte het alleen maar moeilijker om op een rustige, objectieve manier van elkaar te leren.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

coronavirus

Chats van Von der Leyen over vaccindeal blijven geheim

Published

on

Von der Leyen

Heeft Pfizer de EU bedrogen met de miljardendeal voor Covid-vaccins? Chats van Commissievoorzitter Von der Leyen zouden het antwoord kunnen bieden. Maar de EU wil ze niet vrijlaten. Critici zien het recht op toegang tot informatie in gevaar.

De EU-commissie wil de gesprekken van Ursula von der Leyen met Pfizer-topman Albert Bourla geheim houden. Von der Leyen sloot in het voorjaar van 2021 een Covid-vaccindeal van een miljard euro in berichten en telefoontjes met Bourla – maar de berichten vielen niet onder de EU-wet op de vrijheid van informatie, stelt de commissie.

Er is veel kritiek op de deal van de EU met Pfizer. Tot op heden heeft de Commissie alleen bewerkte versies van de koopovereenkomsten ingediend. De prijs van de vaccins en belangrijke contractvoorwaarden blijven geheim. Een rapport van de Financial Times roept echter twijfels op of de EU bij de aankoop is opgelicht. Volgens de krant, die delen van de deal kon zien, betaalde de EU aanvankelijk € 15,50 per dosis, maar na de deal stegen de kosten tot € 19,50 per dosis.

Gemaakt voor 3 euro, verkocht voor 19,50 euro

De People’s Vaccine Alliance , een alliantie van humanitaire organisaties, berekent op basis van een onderzoek van Imperial College London dat een enkele dosis van het vaccin voor minder dan drie euro kan worden geproduceerd. Volgens deze berekening had de deal van Von der Leyen het farmaceutisch bedrijf Pfizer een overschot van zo’n 31 miljard euro kunnen opleveren. De NGO Public Citizen, die in verschillende landen niet-geredigeerde Pfizer-vaccincontracten heeft kunnen bekijken, vertelde de Washington Postdat het bedrijf zijn onderhandelingsmacht als een van de weinige makers van een effectief Covid-vaccin gebruikt om “risico’s te verschuiven en de winst te maximaliseren”. In de geïnspecteerde contracten “worden de belangen van Pfizer consequent boven de eisen van de volksgezondheid gesteld.”

Nadat de New York Times bericht had over de directe lijn tussen Von der Leyen en Bourla , diende netzpolitik.org een aanvraag in om de chats vrij te geven . Maar de commissie weigerde de aanvraag helemaal te onderzoeken. Omdat berichten via sms, WhatsApp en andere messengers “van korte duur” zijn en dus geen documenten in de zin van de EU-verordening over documenttoegang.

Europarlementariër ruikt “vingerhoed rechtvaardigingen”

De algemene weigering van ons verzoek om het nieuws tussen Von der Leyen en Bourla is duidelijk wangedrag van de kant van de EU-commissie, oordeelde de EU-ombudsvrouw Emily O’Reilly in antwoord op onze klacht. Parlementsleden en ngo’s spraken ook hun verontwaardiging uit over het gebrek aan transparantie van de Commissie. “Wat er op de telefoon van Frau von der Leyen gebeurt, is politiek”, zei de groene EU-politicus Daniel Freund . “Het kan niet zo zijn dat journalisten flauwe rechtvaardigingen krijgen en worden afgewezen. […] En het kan niet zo zijn dat de toegang tot centrale documenten weer wordt verhinderd doordat Ursula von der Leyen sms-berichten verwijdert .”

Maar ondanks de kritiek wil de commissie het nieuws geheim houden. In een vandaag, woensdag gepubliceerd antwoord aan ombudsvrouw O’Reilly , schrijft de EU-autoriteit dat ze niet eens “kortstondige” documenten zoals sms- en messenger-berichten bewaart en daarom geen toegang tot ze kan verlenen. Ze reageert niet op het verzoek van de ombudsvrouw om de applicatie van netzpolitik.org opnieuw te onderzoeken  en daadwerkelijk te beoordelen of ze de chats mag publiceren of niet.

Recht op toegang tot informatie ‘ernstig ondermijnd’

Aan de andere kant heeft de EU-commissie aangekondigd dat ze met andere EU-instellingen zal samenwerken om nieuwe richtlijnen te ontwikkelen voor de interne afhandeling van sms- en messenger-berichten. De Commissie verwijst naar een aanbeveling van de EU-Raad aan haar werknemers om dergelijke berichten alleen te gebruiken voor “kortstondige chats over openbare of niet-gevoelige inhoud”. Dit zou het uitgangspunt kunnen zijn voor een gemeenschappelijke richtlijn voor alle EU-instellingen. Daarmee wil de Commissie waarschijnlijk een argumentatiebasis creëren, zodat zij ook in de toekomst chats niet hoeft te archiveren.

Experts van het maatschappelijk middenveld vrezen dat het standpunt van de Commissie een enorme juridische maas in de toegang tot documenten creëert. “Als we niet eens om sms-berichten kunnen vragen, hoe moeten we dan weten of het echt vluchtige zaken of belangrijke beslissingen zijn?”, vraagt ​​Helen Darbishire, directeur van de organisatie voor vrijheid van informatie Access Info, zich af.

De realiteit is dat een groot deel van de overheidsactiviteiten in Europa en wereldwijd via verschillende communicatiemiddelen verlopen, waaronder sms, WhatsApp en andere berichtenplatforms. “Het recht op toegang tot informatie zal ernstig worden ondermijnd als we er geen toegang toe hebben”.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

coronavirus

Biontech : De farmaceutische industrie maakt geen geheim van haar intentie om mensen te chippen

Published

on

Biontech

De farmaceutische Biontech industrie maakt geen geheim van haar intentie om mensen te chippen – toch wordt dit in de reguliere media fel afgedaan als onzin.

Dit is al verleden tijd:

“Een korte prik. Een beetje pijn. Afgerond. Het duurt minder dan tien minuten voordat een datachip ter grootte van een rijstkorrel onder de huid wordt geïmplanteerd – en het leven verandert ingrijpend. Vervelende alledaagse situaties zoals vergeten sleutels, achtergelaten portemonnees of verlopen paspoorten behoren dan tot het verleden. De chip, meestal geïmplanteerd in de vingertop, verzendt alle benodigde gegevens en ontlast u van de last van het onthouden” (1).

Nou, het zal waarschijnlijk geen chip ter grootte van een rijstkorrel zijn die in een spuit past waarmee men zogenaamd, maar nooit bewezen heeft, “immunisatie tegen corona”. Maar de digitale wereld gedijt op miniaturisering en de verbinding tussen technologie en het menselijk organisme is een van de natte dromen van transhumanistische ‘wereldleiders’ . Het draait allemaal om chips in het nanobereik en er wordt al lang geëxperimenteerd met dergelijke chips voor het monitoren en controleren van biologische organismen (2).

Los van het feit dat het er niet om gaat hoe nanochips in het menselijk organisme komen, maar dat het überhaupt zou moeten gebeuren. Of misschien al gebeurt? De “feitencheckers” in de “waarheidsmedia” zijn geobsedeerd met het wegwuiven van elke verdenking die in deze richting gaat:

“Avontuurlijke complottheorieën doen niet alleen de ronde op sociale netwerken. Staat Bill Gates uiteindelijk achter Corona omdat hij ons zijn vaccin wil opdringen en een chip wil implanteren?” (3).

Ja, ja, steeds weer Bill Gates. Personalisatie is een zeer krachtig hulpmiddel om elke ongewenste context te vervagen. Door vaardige woordkeuze komt de “samenzweringstheorie” – wij noemen de hele zaak beter, want waarheidsgetrouwer, een gegronde verdenking – eindelijk belachelijk. Zo wordt pseudo-journalistiek beleefd, in bovenstaand voorbeeld dat van ZDF.

‘S Werelds best verkochte “vaccin tegen corona” is dat van de Pfizer-groep, bijna uit de hoed getoverd door het Duitse bedrijf Biontech, dat al jaren afhankelijk is van de geldinfuus van verschillende geïnteresseerden. In november 2020 schonk de Bill & Melinda Gates Foundation (BMG) 4,9 miljoen dollar aan dit bedrijf, dat in het verleden altijd financieel vast zat, ruim op tijd voor de start van de wereldwijde “coronavaccinatiecampagne” (4).

“Grappig genoeg” is BMG ook een investeerder in Biontech – en daarmee de primeur voor de verkoop van het genetisch gemanipuleerde serum. Overigens vond de intrede als belegger plaats in september 2019, net op tijd voor het “uitbreken van de pandemie” (5). Nu weet de lezer hoe een stichting die zich altijd presenteert als een vereniging van filantropen rijker en rijker kan worden.

Kan Oliver Klein van ZDF (zie citaat hierboven) zulke complexe verbanden herkennen, zelfs begrijpen? Omdat het op de een of andere manier zijn vaccin is, dat van Bill Gates, dat hier wordt gespoten. En dat het opgelegd zal worden, het “vaccin”, zou nu langzaam bij iedereen door moeten dringen.

We beleven een gigantische, wereldwijde verkoopcampagne, geflankeerd door willekeurige, niet-democratische staatsmaatregelen. Dus wat ZDF ons als verlichting wil verkopen, wordt uiteindelijk een teken van incompetentie, desinformatie en propaganda.

Pfizer is niet Bill Gates, toch. Maar het is misschien niet helemaal irrelevant om te weten dat in februari 2020, net op tijd voor de ‘pandemie-uitbraak’, Susan Desmond-Hellmann werd gekozen in de raad van bestuur van Pfizer. Nu kan iedereen raden waar Desmond-Hellmann de afgelopen zes jaar aan het ravotten was. Een schot in de roos: ze was eigenlijk de CEO van de Gates Foundation. Het is natuurlijk volkomen duidelijk dat BMG geen financiële belangen heeft in Pfizer – of wel (6)?

Daarnaast schonk de Bill Gates Foundation in september 2016 ook de Pfizer Group het vrij aanzienlijke bedrag van 17,252 miljoen US dollar (7). Iedereen die nu concludeert dat de stichting winstgevende investeringen heeft gedaan, zoals bij Biontech (zie hierboven) en niet alleen vandaag, ook bij Pfizer, is spot on (8).

Dat brengt ons terug bij Albert Bourla. Zoals ik al zei, is hij een van de directeuren van Pfizer. In een paneldiscussie op het World Economic Forum in Davos (WEF) reageerde hij als volgt op een relevante vraag:

“Stel je een biologische chip voor in een pil die bij inslikken in de maag gaat en een signaal afgeeft. (…) Stel je de toepassingen voor, de mogelijkheid om mensen aan te sturen. (…) Wat er op dit gebied gebeurt, is fascinerend” (9).

Om eerlijk te zijn, ik was achterdochtig toen ik het citaat zag, dus ik heb de bron onderzocht. Hier eerst als audio stuk:

Albert Bourla, CEO van Pfizer, over elektronische trackingchips in pillen, goedgekeurd door de FDA

Ik kon het nog steeds niet echt geloven, maar uiteindelijk vond ik de originele bron (v2). Als kroon op het werk wil ik u vertellen dat deze uitspraak van Albert Bourla dateert van januari 2018. Zoals je kunt zien, was de Pfizer-baas enthousiast over zijn visioenen en wees alsjeblieft niet zo naïef om te geloven dat hij dit destijds, meer dan vier jaar geleden en voor het elite WEF-forum, uit pure grappen en gek doen.

En nu, als klap op de vuurpijl, is Albert Bourla ook deelnemer aan de Bilderbergconferentie, die een paar dagen geleden heel rustig en heimelijk werd gehouden in de hoofdstad van het afbrokkelende rijk (10).

Vraag in de Matrix: Wordt er aan nanochips gewerkt om mensen te controleren en te sturen? Neeeeee, nooit!!!

Mogen de blinden en doven hun ogen en oren blijven bedekken. De hele zaak stinkt naar de hemel.

Blijf a.u.b. alert, beste lezers.

Bronnen en opmerkingen:

(Algemeen) Dit artikel uit  Ped’s Views  is gelicentieerd onder een  Creative Commons -licentie  ( Naamsvermelding – NietCommercieel – GeenAfgeleideWerken 4.0 Internationaal ). Het kan worden gedistribueerd en gereproduceerd zolang de licentievoorwaarden worden nageleefd. Als je linkt naar andere artikelen uit de visie van Ped, vind je daar ook de externe bronnen die de stellingen in de huidige tekst ondersteunen. Laatst bewerkt: 7 juni 2022.

(1) 23-05-2022; dagelijkse spiegel; Datachips in het lichaam – horror of hoop?; https://www.tagesspiegel.de/politik/der-digitale-mensch-datenchips-im-koerper-horror-oder-hoffnung/19840472.html
(2) 07.10.2010; scinexx, Universiteit van Buffalo (VS); dieren op afstand bestuurd door nanodeeltjes; Onderzoekers gebruiken magnetische deeltjes om celfuncties specifiek te verstoren of te stimuleren; https://www.scinexx.de/news/technik/tiere-durch-nanoparticle-fernsteuerung/
(3) 30 december 2020; ZDF; Oliver Klein; De gekste complotmythes van 2020; https://www.zdf.de/nachrichten/panorama/corona-verschwoerungstheorien-2020-100.html
(4) BMG; Database met toegezegde subsidies; Toegezegde subsidies Biontech;https://www.gatesfoundation.org/about/committed-grants?q=Biontech#committed_grants ; opgehaald: 2022-06-01
(5) september 2019; BMG; Strategisch Investeringsfonds; Biontech; https://sif.gatesfoundation.org/investments/biontech/ ; opgehaald: 2022-06-01
(6) 2020-02-04; Pfizer; Susan Desmond-Hellman gekozen in de raad van bestuur van Pfizer; https://investors.pfizer.com/Investors/News/news-details/2020/Susan-Desmond-Hellmann-Elected-to-Pfizers-Board-of-Directors-04-02-2020/default.aspx
(7) 29-12-2012; Pfizer; Private en publieke partners verenigen zich om tegen 2020 10 verwaarloosde tropische ziekten te bestrijden;https://investors.pfizer.com/Investors/News/news-details/2012/Private-and-Public-Partners-Unite-to-Combat-10-Neglected-Tropical-Diseases-by-2020-01-29- 2012/default.aspx
(8) BMG; Database met toegezegde subsidies; Toegezegde subsidies Pfizer; https://www.gatesfoundation.org/about/committed-grants?q=pfizer ; Opgehaald: 2022-06-01
(9) 2022-01-18; WEF-bijeenkomst; Albert Bourla op het World Economic Forum 2018 is enthousiast over elektronische nalevingspillen; https://www.youtube.com/watch?v=1NR1b2NmD4A
(10) Deelnemerslijst van de Bilderberg Conferentie 2022; https://bilderbergmeetings-org.translate.goog/press/press-release/participants?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=de&_x_tr_hl=de&_x_tr_pto=wapp ; opgehaald: 07.06.0222
(v1) WEF, Martin Schwab, Albert Bourla, CEO van Pfizer, biologische chips; Bron: WEF; https://www.youtube.com/watch?v=1NR1b2NmD4A ; of hier:
(v2) 25/01/2018; WEF; Gezondheid transformeren in de vierde industriële revolutie; https://www.youtube.com/watch?v=Uio8X1h0H-E

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

coronavirus

Biden betaalt veel geld voor de nieuwste flop van Pfizer

Published

on

pfizer

De regering-Biden betaalt 10,6 miljard dollar aan belastinggeld voor Paxlovid van Pfizer, het niet-originele en ineffectieve Covid-19-medicijn van Pfizer.

In november 2021 betaalde het Witte Huis medicijnmaker Pfizer bijna $ 5,3 miljard voor 10 miljoen behandelingskuren van zijn experimentele  Covid-19-behandeling,  Paxlovid, een antivirale combinatie van nirmatrelvir en ritonavir.

Ritonavir werd ontwikkeld in 1989 en nirmatrelvir werd ontwikkeld in 2020. Met andere woorden, Paxlovid is niet helemaal opnieuw ontwikkeld om Covid-19 te behandelen; de verbindingen bestonden al.

In december 2021 beweerde Pfizer dat de eerste onderzoeksresultaten aantoonden dat Paxlovid het risico op  ziekenhuisopname en overlijden met bijna 90 procent verminderde bij mensen met milde tot matige coronavirusinfecties. Zonder context is deze verklaring schromelijk misleidend. Vrijwel iedereen die de bestaande Covid-19-mutatie krijgt, zal een milde of matige ziekte hebben, maar de medicijnmaker beperkte zijn onderzoek tot mensen die niet waren gevaccineerd en het grootste risico liepen op het virus vanwege leeftijd of gezondheidsproblemen, zoals obesitas.

Een bijgewerkte, recentere analyse van 1.153 patiënten (van de mogelijke 2.246 patiënten) toonde een flauwe, niet-significante relatieve risicoreductie van 51 procent. Een subgroepanalyse van 721 gevaccineerde volwassenen met ten minste één risicofactor voor progressie naar ernstige Covid-19 toonde een niet-significante relatieve risicovermindering bij ziekenhuisopname of overlijden (behandelingsarm: 3/361; placebo: 7/360).

Volgens het officiële  persbericht van 14 juni van Pfizer toonden de resultaten van de fase 2/3 van de  gewijzigde  Paxlovid EPIC-SR-studie (Evaluatie van proteaseremming voor COVID-19 bij patiënten met een standaardrisico), met mijn nadruk:

  • Het nieuwe primaire eindpunt van zelfgerapporteerde, aanhoudende verlichting van alle symptomen gedurende vier opeenvolgende dagen  werd niet gehaald .
  • Pfizer zal  de deelname aan de EPIC-SR-studie stopzetten  vanwege het lage aantal ziekenhuisopnames of overlijden in de populatie met standaardrisico.

Verscholen in het persbericht van Pfizer was het volgende financiële goudklompje voor investeerders: “De resultaten van deze aanvullende analyses zullen naar verwachting geen invloed hebben op de omzetverwachtingen van Pfizer voor het volledige jaar 2022.” De reden daarvoor is: Pfizer  heeft al $ 5,3 miljard in handen van belastingbetalers en heeft de “blockbuster-status” vastgehouden (gedefinieerd als een miljard dollar aan verkoop van een enkel medicijn).

Naast de reeds toegezegde $ 5,3 miljard, kondigden de VS in januari een vertrouwelijke aanvullende “verbintenis” aan om  nog eens 10 miljoen doses te bestellen  (tegen de prijs van 5,3 miljard dollar meer, voor een totaal van 10,6 miljard dollar), wat Pfizer een zeer gewilde na ” super  blockbuster-status” (gedefinieerd als 10 miljard dollar aan verkoop van een enkel medicijn). De administratie bleef “vastbesloten om door te gaan met de [extra] aankoop”, aldus een Bloomberg-rapport van april 2022.

Volgens Bloomberg zocht het Witte Huis aanvankelijk $ 22,5 miljard aan nieuwe pandemiefinanciering. Democraten waren eerder dit jaar bereid iets meer dan $ 15 miljard op te nemen in een brede rekening voor overheidsuitgaven, maar deze werd verwijderd na onenigheid met de Republikeinen over de vraag of deze moest worden gecompenseerd door bezuinigingen elders in de regering.

De senaatswet van $ 10 miljard bevatte een vereiste dat ten minste de helft van het geld aan therapieën moet worden besteed, maar waarom gokte Biden  elke dollar  op één enkel medicijn van één enkele medicijnfabrikant? Waarom werd Pfizer gekozen om alleen aan de therapeutische clausule te voldoen?

Zoals we hebben gezien, werken FDA Emergency Use Authorizations (EUA’s) niet altijd zoals ze zouden moeten, maar in dit geval was het vanwege een manipulatieve actie van Pfizer en een riskante weddenschap van het Witte Huis van Biden.

Dat komt omdat Pfizer zonder publieke vermelding in het geheim zijn eigen lat had verlaagd na zijn EUA  nadat  het Witte Huis had toegezegd $ 5,3 miljard dollar aan product te kopen. Pfizer verklaarde:

Na de autorisatie voor gebruik in noodgevallen van Paxlovid voor personen met een hoog risico op progressie naar ernstige COVID-19, werd  het protocol gewijzigd om personen met een hoog risico uit te sluiten en de inschrijving van patiënten zonder risicofactoren voor progressie naar ernstige COVID-19  die niet waren gevaccineerd, of wiens laatste COVID-19-vaccinatie meer dan 12 maanden na inschrijving plaatsvond. (nadruk toegevoegd)

Op deze manier was Pfizer in staat zijn medicijn toe te dienen aan een minder ernstig zieke en gezondere populatie in de hoop een superieur werkzaamheidssignaal en een verminderd veiligheidssignaal te hebben, maar het kon  nog steeds  geen adequaat klinisch effect laten zien op een van zijn prospectief opgestelde protocollen. eindpunten.

Om het protocol na indiening door de FDA te wijzigen, had Pfizer formeel en schriftelijk met de FDA moeten communiceren. Een  voormalig niet-wetenschappelijk  directeur van Pfizer,  Patrizia Cavazzoni , nu het hoofd van het Center for Drug Evaluation and Research van de FDA, zou de verandering moeten goedkeuren. Interessant is dat de wijziging van het protocol van Pfizer zo strak werd gehouden dat het niet publiekelijk bekend was tot het Pfizer-persbericht van juni 2022.

Ongeveer een week eerder  had YaleMedicine van de Yale University  zelfs een lang artikel gepubliceerd over de voordelen van Paxlovid, waarin de verouderde oorspronkelijke protocoleindpunten werden geciteerd. Op 7 juni had de CEO van Pfizer, Albert Bourla, plannen aangekondigd om meer dan $ 100 miljoen uit te  geven om de productie van Paxlovid te verhogen en toegewijd aan het aannemen van honderden nieuwe werknemers om de schijn op te houden met het Witte Huis en Pfizer-investeerders.

Paxlovid is niet het eerste voorbeeld van “geheime” en wetenschappelijk twijfelachtige beslissingen die buiten de standaardkanalen van de FDA worden genomen onder toezicht van Patrizia Cavazzoni. Ongeveer een jaar geleden waren er geheime bijeenkomsten rondom Biogen’s monoklonale antilichaamgeneesmiddel aducanumab (Aduhelm) voor de ziekte van Alzheimer, dat miljarden dollars waard was, en dat in elk onderzoek niet voldeed aan de veiligheids- en werkzaamheidsnormen.

Na  een controversiële  en mogelijk illegale en onethische  back-channel ontmoeting met de leidinggevenden van Biogen , werd het medicijn van Biogen echter goedgekeurd door Cavazzoni tegen advies van leden van de FDA-adviescommissie en FDA-medewerkers.

Cavazzoni bevestigde haar beslissing door een komisch  ontoereikende rechtvaardiging van 1,5 pagina’s te schrijven, die meestal de mening van anderen citeerde en niets deed om hun discutabele hypothesen aan te pakken. Bijna elke medische commentator schold Cavazzoni’s goedkeuring van aducanumab uit en noemde het dingen als ” valse hoop “, ” slecht medicijn “, ” schandelijk “, ” gevaarlijk “, ” een ramp ” of ” een nieuw dieptepunt “. De omstandigheden rond de klinische resultaten van Paxlovid van Pfizer zijn eveneens verschrikkelijk.

Maar in tegenstelling tot Biogen kon ik zelfs  geen  online verslag vinden van een vergadering van Cavazzoni die de protocolwijziging voor Paxlovid rechtvaardigde, laat staan ​​een adequate. Pfizer zou een gedetailleerde motivering hebben moeten geven in zijn protocolwijziging en de FDA hield die verzoeken en wijzigingen geheim. Het is gewoon weer een voorbeeld van het totale  gebrek aan transparantie van de FDA .

Een jaar geleden meende ik in een opiniestuk dat  Cavazzoni twijfelachtige beslissingen zou blijven nemen  vanwege haar nauwe banden en lange geschiedenis van dienstverband bij Big Pharma. Het grootste deel van Cavazzoni’s carrière laat zien dat ze werkt als een niet-wetenschappelijke Big Pharma-manager.

Ze heeft ook een opvallend gebrek aan fundamentele wetenschappelijke of onderzoekservaring voor het bekleden van zo’n kritieke positie op het gebied van de volksgezondheid. Helaas had ik gelijk, maar het zijn de belastingbetalers die de kosten van de mislukte Paxlovid-gok zullen dragen.

Waarom heeft het Witte Huis een blanco cheque van belastinggeld afgeschreven voordat het definitieve bevindingen kreeg?

Het is niet zo dat Pfizer om geld kwetst of dat Amerikanen niet al meerdere goedkope,  generieke alternatieven hebben  met omvangrijke peer-reviewed bewijzen achter zich, die tientallen en honderdduizenden patiënten bestrijken. Toch negeerde het Biden Witte Huis de historische wijsheid van de  Spreuken van Ahiqar en koos ervoor om “twee in de hand weg te gooien (dwz hydroxychloroquine en ivermectine) voor één in de bush (Paxlovid).”

We weten al een tijdje dat de dominante gemuteerde varianten van Delta en Omicron (die  volgens de CDC >99 procent  van de huidige gevallen uitmaken) meestal milde infecties hebben veroorzaakt. Het aantal sterfgevallen en ziekenhuisopnames door Covid is gedaald, omdat de meeste mensen tegenwoordig slechts minimale tot matige  verkoudheidssymptomen krijgen  . Zelfs Johns Hopkins laat  recorddieptes  zien in Covid-19-gerelateerde ziekenhuisopnames op de IC.

Pfizer heeft zijn experimentele product misschien overdreven en bedrieglijk geweest door zijn protocol te wijzigen zonder het publiek te informeren. Door Pfizer te vertrouwen en een aanzienlijke gok te wagen met belastinggeld, spoelde het Witte Huis $ 5,3 miljard belastingbetalerdollars grotendeels door de afvoer. Het Witte Huis zit nu aan de haak voor nog eens $ 5,3 miljard – voor een totaal van $ 10,6 miljard – voor een ineffectieve Covid-19-behandeling die Pfizer al  had  ontwikkeld, terwijl ze bijna niets hadden kunnen uitgeven en de gevestigde veiligheid en werkzaamheid van hydroxychloroquine hadden bevorderd en ivermectine met een superieur resultaat.

Meer praktisch, aangezien Delta en Omicron mild zijn, hadden we Covid-19-mutaties gewoon hun gang kunnen laten gaan en infecties symptomatisch kunnen behandelen met beschikbare generieke farmacologie, zodat individuen kunnen verkrijgen natuurlijke immuniteit .

De regering-Biden koos in plaats daarvan voor deze belachelijke en buitensporige verspilling van belastinggeld. Zal de president, of iemand anders, verantwoordelijk worden gehouden?

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Welkom in Circus Rutte!

Je wordt gekwalificeerd als een tassendraagster van de Minister-president Rutte, laat een paar traantjes en het linkse deel van de Tweede Kamer staat op zijn achterste benen. Een linkse politieke… [...]

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN