Connect with us

Politiek

Macron promoot broederschap in het Midden-Oosten

Published

on

macron

Heeft Emmanuel Macron een manier gevonden om wapens te verkopen om vrede aan te moedigen?

Vorige week kwam de Franse president Emmanuel Macron, ondanks het feit dat hij druk was met de presidentsverkiezingen van volgend voorjaar, langs bij de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman om de afsluiting te vieren van een massale verkoop van Frans militair materieel aan de buurman en medesponsor van de oorlog in Saoedi-Arabië. Jemen, de VAE. Het was een recordverkoop, “het grootste militaire contract van Frans materiaal in onze geschiedenis”, pochte Macron, in het belang van zijn kiezers.

Het prijskaartje van € 17 miljard ($ 19,1 miljard) betekent dat Dassault Aviation, dat bestaat om Frankrijk zelf te bevoorraden, voor het eerst meer apparatuur heeft verkocht aan zes andere landen dan aan de Franse strijdkrachten. Macron kan het beschouwen als een daad die is ontworpen om de dodelijke rijkdom te verspreiden, waardoor de wereld een meer rechtvaardige plek wordt – althans wat dodelijkheid betreft.

Sommige mensenrechtenorganisaties in Frankrijk die de afgelopen zes jaar de tijd hebben genomen om te zien wat Mohammed bin Salman van plan was in zijn gekozen benadering van het gebruik van dodelijke wapens (waaronder beenzagen voor gebruik in Saoedische consulaten), durfden kritiek te uiten op de ontmoeting. Onaangedaan door het verwijt, had Macron het perfecte antwoord , geciteerd door Le Monde: “Wat goed is voor Franse vrouwen en mannen, zal ik vurig verdedigen.”

De definitie van de Daily Devil’s Dictionary van vandaag:

Wat is goed (voor):

Alles wat geld oplevert, of het nu moreel gezien de zaak van goed of kwaad dient, of alleen maar de vermenigvuldiging van consumptiegoederen.

Contextuele opmerking

Alles wat Macron vurig verdedigt, maakt per definitie deel uit van het Franse defensiebeleid. In het land van “ liberté, égalité, fraternité ” is de “vrijheid” van Franse vrouwen en mannen om hun salaris te verdienen door het produceren van dodelijke wapens van fundamenteel belang. Het ondersteunt de vrijheid van hun bazen en politici – bekwaam in wat diplomatieke marketing zou kunnen worden genoemd – om die wapens te verkopen aan despotische regimes over de hele wereld. Dit bevordert op zijn beurt de “gelijkheid” (van klasse) en de “broederschap” (van cultuur) die worden gedeeld door rijke bedrijfsleiders, succesvolle Franse politici, bankiers en buitenlandse despoten. Zoals Voltaire’s Pangloss zou zeggen: “alles is het beste in de beste van alle mogelijke werelden.”

In tegenstelling tot de Amerikaanse president Joe Biden, die, thuis gepest door moralisten, weigert met de Saoedische kroonprins te praten en hem als een internationale paria behandelt, heeft Macron het eeuwige respect van Mohammed bin Salman verdiend. En hij heeft dat gedaan in naam van wat goed is voor het Franse volk. Hij zingt natuurlijk over de oude kastanje : ‘wat goed is voor General Motors is goed voor de Verenigde Staten’, maar hij is zo verstandig om het te associëren met democratie in plaats van met de bedrijfsoligarchie die Amerikanen hebben aangenomen als hun vorm van democratie. De VS is tenslotte het land waarin ‘ bedrijven mensen zijn’ .

Le Monde lijkt de logica van Macron die zich richt op “banen die in Frankrijk zijn gecreëerd door deze ongekende inkooporder”, als een fataliteit te accepteren. Op dezelfde manier, toen Adolf Hitler het ongekende initiatief nam om Auschwitz of George W. Bush te lanceren bij de bouw van de Guantanamo-gevangenis, creëerden ze banen.

Evenmin bekritiseert het Franse tijdschrift Macron’s bewering dat het allemaal gaat om hun gemeenschappelijke inzet voor de bestrijding van terrorisme, een voorwendsel dat de afgelopen twee decennia heeft gediend om het altijd brutaal autoritaire beleid van zowel liberale democratieën als ’s werelds ergste tirannen te legitimeren. Het feit dat Saoedi-Arabië terrorisme consequent heeft aangemoedigd en op een bepaald niveau de aanslagen van 9/11 lijkt te hebben gefaciliteerd, lijkt Macron niet te deren. Tirannen met stabiele regeringen hebben immers dezelfde behoefte als liberale democratieën om hun veiligheid te verzekeren tegen ontevredenen die verleid worden door terrorisme.

Macron heeft nog een ander argument om zijn intentie uit te leggen om goede betrekkingen met Mohammed bin Salman te ontwikkelen, wanneer hij beweert dat “men zou kunnen besluiten, na de Khashoggi-affaire, geen beleid te voeren in de regio … maar ik geloof dat Frankrijk een rol te spelen heeft . Het betekent niet dat we zelfgenoegzaam zijn of dat we bereid zijn te vergeten. Het betekent dat we een veeleisende partner moeten zijn, maar we moeten de dialoog open houden en betrokken blijven.” Wat Frankrijk “eist” kan worden gemeten in miljarden euro’s.

Om duidelijk te maken dat cynisme morele scrupules overtreft, benadrukt Macron dat de huidige impasse tussen Mohammed bin Salman en Joe Biden “goed voor” Frankrijk zou kunnen zijn (waardoor “gunstige kansen” worden gecreëerd). Als de regering-Biden zich genoodzaakt ziet om na vier jaar van Donald Trumps schaamteloos naakte cynisme een hernieuwd gevoel van morele gevoeligheid te tonen, biedt dat een pragmatisch cynisch Europees land een belangrijke gelegenheid om te exploiteren.

In het artikel staat Philippe Ricard, correspondent van Le Monde in Dubai, een vleugje ironie toe om Macrons pretenties te ontkrachten. Hij citeert Macron’s eigen flauwe poging tot ironie uit eigenbelang, zoals hij beweert: “Saoedi-Arabië organiseerde de G20 meer dan een jaar geleden en ik heb niet gemerkt dat veel machten de G20 hebben geboycot.” Ricard grijpt de kans aan en zegt: “Mr. Macron heeft nagelaten te specificeren dat de bijeenkomst, in november 2020, per videoconferentie werd gehouden vanwege de COVID-19-pandemie.”

Om eerlijk te zijn tegenover Le Monde, weet Ricard dat de meeste van de relatief geavanceerde Franse lezers van de krant de hypocrisie zullen begrijpen door Macrons slordige rechtvaardigingen voor zijn goede relaties met totalitaire regimes te citeren zonder ze opnieuw te formuleren. De typische Le Monde-lezer snapt de boodschap. In tegenstelling tot de meeste Amerikanen zijn de Fransen getraind om de meeste politieke discussies niet zomaar te accepteren. Politiek gaat nooit over oprechte expressie. Dit vermogen om het politieke discours te deconstrueren is misschien wel het laatste overblijfsel van de oude Europese onderwijstraditie, waar de studie van retorica een belangrijk onderdeel was van het curriculum voor vrije kunsten.

Historische opmerking

Emmanuel Macron gebruikte typisch een ander, iets substantiëler retorisch instrument om zijn toenadering tot Saoedi-Arabië te rechtvaardigen. Hij stond erop te pleiten namens Libanon, een land dat lijdt onder een steeds dieper wordende crisis, letterlijk een mislukte staat, mede dankzij de weigering van Mohammed bin Salman om een ​​mede-Arabische natie bij te staan ​​die bij meerdere gelegenheden brutaal heeft gefaald om zijn bevelen op te volgen en , heeft recentelijk openlijk kritiek geuit op de door Saudi-Arabië geleide oorlog in Jemen. Macron maakt slim gebruik van de historische relatie tussen Frankrijk en Libanon, ondanks de toegegeven dubbelzinnigheid, om een ​​moreel standpunt te bevestigen dat gericht is op humanitaire hulp.

Na de ontbinding van het Ottomaanse rijk aan het einde van de Eerste Wereldoorlog, toen het Westen de buit begon te verdelen, werd Libanon in feite een Frans protectoraat. Nu, na Joe Biden’s terugtrekking uit Afghanistan en zijn bewuste afstand nemen van Mohammed bin Salman, ziet Macron een kans voor Frankrijk en misschien Europa om een ​​meer proactieve rol op zich te nemen in een Midden-Oosten dat niet langer zo duidelijk verbonden is met het Amerikaanse rijk.

In opdracht van de Volkenbond na de Eerste Wereldoorlog, volgens de voorwaarden van de geheime Sykes-Picot-overeenkomst, nam Frankrijk de controle over wat toen de regio van Syrië was. Frankrijk probeerde onmiddellijk Libanon van Syrië te scheiden om het bestaan ​​van een staat met een christelijke (Maronitische) meerderheid te verzekeren. Dit leidde in de volgende decennia tot wrijving, maar veranderde de nieuw opgerichte staat Libanon in een zone die bekend staat om zijn diversiteit en tolerantie en zijn sterke banden met Frankrijk. Dat veranderde natuurlijk allemaal na de oprichting van de staat Israël in Palestina (voorheen gecontroleerd door de Britten), vooral na het fiasco van de Suez-crisis in 1956 die resulteerde in een grote vernedering voor Frankrijk en het VK, terwijl de opening van de deur naar toenemende Amerikaanse invloed in de regio.

Al Jazeera citeert Macron die beweert dat Frankrijk en Saoedi-Arabië samen “zich willen inzetten om het Libanese volk te steunen en daarom al het mogelijke doen om ervoor te zorgen dat handel en economische heropening kan plaatsvinden.” Het artikel concludeert dat “er geen twijfel over bestaat dat er een nieuwe pagina is geopend in de relatie tussen Libanon en Saoedi-Arabië.”

Zeina Khodr van Al Jazeera merkt op dat het initiatief van Macron “zal helpen om broederlijke relaties te doen herleven”. Er is misschien geen vrijheid of gelijkheid in Saoedi-Arabië, maar Macron heeft blijkbaar iets gedaan om broederschap te bevorderen in Libanon, een land dat ooit bekend stond om die deugd. Dit zou een klein moment kunnen blijken te zijn in wat een reeks handelingen blijkt te zijn die een belangrijke historische verschuiving in de regio aangeven. Bij afwezigheid van de VS als de onfeilbare bondgenoot van Saoedi-Arabië, kunnen soennieten en sjiieten beginnen hun eigen gevoel van broederschap te herontdekken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Nu ook drugslaboratoria: wordt Oekraïne binnenkort Europa’s drugshub?

Published

on

drugslaboratoria

Alsof de beslissing om Oekraïne toe te laten tot de EU niet inherent twijfelachtig genoeg was, waarschuwen de Verenigde Naties nu dat het land een drugsproducerend centrum zou kunnen worden . Het VN-Bureau voor Drugs en Criminaliteit (UNODC) in Wenen wijst er in zijn jaarverslag op dat dergelijke conflictgebieden als een “magneet” fungeren voor de productie van synthetische drugs.

 Hoe langer de oorlog duurt, hoe groter het aantal drugslaboratoria in Oekraïne zou kunnen worden.

Recordaantallen bij drugslaboratoria in Oekraïne

Dit effect zou nog ernstiger kunnen zijn ‘als het conflictgebied dicht bij grote consumentenmarkten ligt’. UNODC-expert Angela Me zei: “Er is geen politie om te patrouilleren en drugslaboratoria tegen te houden.” Het aantal drugslaboratoria dat (meth)amfetaminen produceert dat door de autoriteiten in Oekraïne is gesloten, was het hoogste ter wereld van 17 in 2019

Beleid hard- en softdrugs afgewisseld

Het drugsprobleem plaagt Oekraïne al tientallen jaren. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de nationale onafhankelijkheid in de jaren negentig, de strengste wetten tegen het bezit van zelfs de kleinste hoeveelheden, waarvoor je in de gevangenis belandde. Als gevolg hiervan steeg het aantal hiv-infecties enorm omdat de getroffenen werden afgesneden van medische en sociale steun.

Na een paar jaar werd een veel liberalere koers gevolgd . Het richtte zich op veiliger gebruik (een eufemisme voor drugsgebruik gecontroleerd door maatschappelijk werkers) en betere gezondheidszorg. Dit verbeterde de algemene gezondheidssituatie van de consumenten. Het heeft echter niet het algemene drugsprobleem in het land bestreden. In 2014 begon het harde optreden tegen dealers en drugsverslaafden in de oblasten Loehansk en Donetsk, die worden gecontroleerd door de Russische Volksrepubliek .

Westerse media beschuldigden de nieuwe heersers er vervolgens van hen fysiek te misbruiken en te gebruiken voor “dwangarbeid”. De vernieuwde aanpak met ijzeren hand leidde er aanvankelijk toe dat de zichtbare drugshandel uit veel stadsgezichten verdween. Ondertussen zouden zich daar echter nieuwe, uiterst machtige dealers hebben gevestigd, ondanks de strenge maatregelen.

Oekraïne kan een wereldwijde drugshotspot worden

In de rest van Oekraïne bleef het probleem de hele tijd hevig. Aan het begin van de Corona-crisis nam het aantal gewelddaden tegen vrouwen in het drugsmilieu toe met zo’n 30 procent. Een waarnemer beschreef de situatie destijds als volgt: “Vaak sturen de mannen hun vrouwen de straat op om geld te halen voor drugs. Sekswerk werd opgeschort tijdens de lockdown. Er was dus geen geld.”

Tegen de achtergrond van de omwentelingen van de oorlog is nu te vrezen dat het land zich opnieuw zal ontwikkelen tot een Europese of zelfs mondiale hotspot voor drugsproductie en -consumptie. Naast de alomtegenwoordige corruptie in het land, zou de EU met een ander enorm probleem worden geconfronteerd als Oekraïne daadwerkelijk zou toetreden.

Zelfs de Oekraïense president zou regelmatig met drugs te maken hebben

Smokkel hangt ook af van Afghanistan

Oekraïne is niet de enige onduidelijke factor. Omdat het mogelijk is, zo gaat het bericht verder , dat de oorlog ertoe zou kunnen leiden dat drugssmokkelroutes worden verstoord of verschoven. De UNODC schat dat de ontwikkeling van de markt voor opiumgebaseerde drugs zoals heroïne afhankelijk is van de situatie in Afghanistan. Vorig jaar werd daar 86 procent van de opium in de wereld geproduceerd.

Een humanitaire crisis in Afghanistan zou kunnen leiden tot een toename van de papaverteelt, zelfs als de heersende Taliban de teelt in april verbood. “Veranderingen in de opiumproductie in Afghanistan zullen gevolgen hebben voor de opiaatmarkten in alle regio’s van de wereld” , vervolgt het rapport.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oorlogsgeil en stoned? Vortex over “de sneeuw waarop zelensky door de vallei rijdt…”

Published

on

zelensky

Zelensky In het samenspel van oorlogspropaganda heb je een scherpe neus nodig – en aan beide kanten worden uitspraken gedaan waardoor je je soms afvraagt ​​welk kruid de acteurs nu eigenlijk eten. 

De Oekraïense heerser Volodymyr Zelensky voedde deze speculaties zelf met een video die de indruk wekte dat hij onder invloed was van bedwelmende middelen. Is het gewoon de Orwelliaanse overwinningsgin die hij ter harte neemt, gelovend in de overwinning van zijn land om te ontsnappen aan de harde realiteit? Of spreekt zijn neus liever voor het witte goud? Het is het vermoeden van onschuld…

Tafeldecoratie van de Kiev-cocaboom?

Volgens de systeemmedia is het witte detail op zijn tafel slechts een tafeldecoratie en al het andere is “desinformatie”, zelfs Russische propaganda. Want, zoals een bleekroze “kwaliteitsmedium” weet: in het land van de kwaadaardige tsaar Poetin worden “drugs gezien als een bedreiging voor de eigen bevolking”. En hoe dan ook, drie jaar geleden had Selenski een vrijwillige drugstest ondergaan met een vriend van hem die een expert was, en het resultaat was negatief. Nadat werd ontdekt dat hij vals speelde, eiste zijn tegenstander Poroshenko een tweede test, die Zelensky boycotte.

Voor de mainstream is het meteen duidelijk: de ‘held van het westen’ kan niet liegen. De beeldkwaliteit is te slecht om er cocaïne in te zien. Als het echter om de “slechteriken” gaat, is het krantenbos niet preuts: als geruchten over Zelensky slechte propaganda tegen Rusland zijn, kan men vrijelijk over Poetin speculeren. 

Hij was “helemaal opgeblazen “, de speculaties lopen uiteen van ziekten als kanker of Parkinson tot overdosering met steroïden . Een video waarin Poetin met zijn voet tikt en een tafelblad vasthoudt , moet als bewijs dienen . Maar zolang het past bij het beeld van de gekke despoot in het Kremlin, is elke beschuldiging, hoe schandalig ook, maatschappelijk aanvaardbaar.

Cocaïne & Co.: Geen macht over drugs

Of zelensky nu zijn neus heeft gebleekt of niet, feit is dat drugsbeschuldigingen herhaaldelijk voor opschudding hebben gezorgd onder politici. In Duitsland struikelden de toppolitici Volker Beck (Groenen) en Michael Hartmann (SPD) ooit over hun voorliefde voor de harddrug crystal meth , maar al te vaak is het juist de stimulerende cocaïne waarmee politici zich omringen. Het is een publiek geheim in het Britse Lagerhuis dat mandaathouders coke gebruiken. 

In 11 van de 12 parlementaire toiletten werden sporen van de drug gevonden. Volgens verslavingsdeskundige dr. Bernd Sprenger ziet cocaïne als een ‘narcistische drug’ die je gevoelens van almacht kan geven, maar ook welsprekend en (ook seksueel) ongeremd maakt .Vermoeidheid en honger worden ook verdreven. Dit maakt ze vooral aantrekkelijk voor politici die veel reizen, retoriek moeten gebruiken om te overtuigen en wiens vergaderingen vaak tot in de nacht duren.

Ook over ex-kanselier Sebastian Kurz gaan al jaren dit soort geruchten – het vermoeden van onschuld is van toepassing. Het Ibiza-meesterbrein Julian H., onlangs veroordeeld voor een vermeende cocaïnedeal en dus vermeende “expert”, bevestigde dit zelfs onder de verplichting om de waarheid te vertellen . Dit zou hebben plaatsgevonden in het pand van een bevriende restauranthouder, in wiens vestiging ook andere media de drugshandel hebben kunnen bewijzen. 

Ons Aufdecker-artikel was op de dag van publicatie het meest gelezen rapport van het land. De eenheidspers daarentegen hield de bal platen daarmee tot op zekere hoogte ook de turkooizen ex-messias in de doofpot gestopt die later over een media-aankoopaffaire viel. Of zie je het gewoon niet als een schandaal, want sinds Falco kent elk kind de “sneeuw waarop we vandaag door het dal rijden” en “heel Wenen” trakteert zichzelf op een neus?

Tussen volkskunst en gepantserde chocolade

Goede drugsbeschuldigingen, slechte drugsbeschuldigingen: het politieke-mediacomplex klaagt alleen als het hun lievelingen raakt. De onthulling van de gestolen laptop van de zoon van Biden, die onderhandelde over de onheilspellende gasdeal in Oekraïne, en zijn drugsescapades rond vrouwen in de horizontale handel werd soms zelfs gecensureerd op sociale media. Aan de andere kant is er een bericht van een krant Advertisement Kaiser, dat nu uit is voor zelensky, met de titel: “Alle foto’s van de wilde besneeuwde nacht door Gudenus” . De beeldkwaliteit was in ieder geval slechter dan die van de Selenski-video.

Vooral de voorstelling met de “tafeldecoratie” is absurd: omdat deze “decoratie” alleen op deze plek op tafel te vinden is. God weet dat ik geen expert ben in Oekraïense volkskunst. En misschien snijden Oost-Europese timmerlieden ornamenten alleen diagonaal in de rechterbovenhoek van een tafelblad. 

Ik leer graag over de tradities van vreemde culturen. Maar de verklaring die avontuurlijker blijft dan dat, is dat zelensky een poeder ontdekte met hetzelfde effect als “goede oude tankchocolade” tussen zijn constante oproepen om bewapening in de oorlog. Want één ding is ook duidelijk: het kan ook met diepgaand online onderzoek kan op deze plek op tafel geen foto vinden waarop men een ornament herkent.

Netz gelooft niet in “schone” Zelensky

Dit is ook de mening van veel burgers op internet die niet gebonden willen zijn aan een Oekraïense beer . Memes die verwijzen naar deze geruchten gaan al dagen viraal. En het bewijs is eigenlijk talrijk genoeg om tot deze interpretatie te komen. Daar moet je natuurlijk niet mee klooien. Laten we dus maar aannemen dat hij in de volgende video gewoon een onzichtbare NATO-neusspray gebruikt tegen een flinke verkoudheid (niet Corona natuurlijk, echte helden snappen dat niet). In geval van twijfel voor de verdachte, eh weet.

Er gaan nu ook kwaadaardige roddels rond dat Annalena’s “Ostkokaine” verspreking “Fressefreiheit” Baerbock duidelijk van Freudiaanse aard zou kunnen zijn.

Zijn deze elites nog steeds gezond?

De getrainde burger voelt zich herinnerd aan de jaren 90 wanneer de beschuldigingen van tevoren worden gedeconstrueerd: toen een lokaal sportidool werd betrapt met een poederneus, was de verdedigingsstrategie “een keer is nooit” snel overeengekomen. Nu is iedereen die zijn neus optrekt voor de mogelijkheid dat de Oekraïense president zijn neus poedert, een kwaadaardige Poetin-trol. Dat zelensky nu allesbehalve “fit as a fiddle” is, wordt verklaard door de oorlogsstress .

De vraag is of de president van een land dat binnenkort, althans met een heldere geest, tot de EU wil toetreden, zijn volk naar het front stuurt en een modern wapenarsenaal uit het Westen bestelt zonder in de war te raken ,Redelijk dringend.

Maar wat niet mag, kan gewoon niet zijn. Voormalige voorzitters van de Europese Commissie hadden ook de neiging om de mensen om hen heen te omhelzen in het geval van spontane ischias-aanvallen . En als de president van de NAVO-kernmacht USA doelloos ronddwaalt, is dat ook geen teken van seniliteit. Of om Biden te parafraseren: “Amerika is een natie die in één woord kan worden beschreven: Ahwazinnafoothiminnawhu – voet – sorry, in de uitlopers van de Himalaya. Xi Jinping reisde met hem 17.000 mijl toen ik vice-president was. Ik weet het eigenlijk niet.”

Met zulke bondgenoten maakt het niet uit of zelensky toch de voorkeur geeft aan wit poeder of zwart poeder. Met zulke karakters aan de macht in deze wereld, kan het huidige verkeerde pad ons rechtstreeks naar de Derde Wereldoorlog leiden. Rechttoe rechtaan – of anders gezegd: volg altijd je neus. Desnoods tot ruïneren.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

NAVO en de zwarte zee

Published

on

navo

Terwijl de troepen van de DPR en LPR, gesteund door de Russen, gestaag doorgaan met het ‘opruimen’ van weerstand in de Donbas, lijkt de NAVO haar aandacht te verleggen naar de Zwarte Zee.

Bemande en onbemande verkenningsvliegtuigen, en vliegende commandoposten van de NAVO die geen enkele hinder ondervinden van klimaatactivisten, patrouilleren steeds actiever, en coördineren de aanvallen op het strategisch gelegen ‘Slangeneiland’, die tot nu toe keer op keer worden afgeslagen door de Russen, die het eiland helemaal in het begin van de ‘Speciale Militaire Operatie’ bezetten. De vliegtuigen van de NAVO zijn zelf, tot nog toe, geen doelwit, ofschoon ze overduidelijk een actieve rol spelen in de oorlog.

Dan verschijnt ook de gepensioneerde ‘Schrijftafelgeneraal’ Mart de Kruif in beeld bij de Dames van ‘GoedeMorgenNederland’ om ons ervan te verzekeren dat het recent door de DPR, LPR en de Russen veroverende gebied rond Severodonetsk geen strategische waarde heeft. Hoe je dat moet duiden, als het vele duizenden militairen van Oekraïne het leven kostte om die regio te vuur en te zwaard te verdedigen, is mij niet helemaal duidelijk. En hoe rijm je dat met een artikel van ‘experts’ in NRC die het tegenovergestelde beweren?

Uit alle hoeken en gaten klinkt het nu dat Oekraïne geen getrainde militairen meer over heeft. Een lezing van de Russen over hoe een flatgebouw in Kiev getroffen werd klinkt allerminst ongeloofwaardig in dit verband. Volgens die lezing troffen de door Rusland afgevuurde kruisraketten allen doel.

Een militair doelwit, de ‘Artyom Rocket Construction Corporation’, midden in een woonwijk van het Shevchenko district. De luchtafweer van Oekraïne probeerde de raketten te onderscheppen, waarbij een S-300 werd neergehaald door een Buk-M1, van het type waarmee vlucht MH-17 ook uit de lucht werd geschoten, beide systemen van de Oekraïense luchtverdediging. En de brokstukken van die ‘Jansen en Janssen’-operatie kwamen op die flat terecht.

Ook een aanval op een winkelcentrum in Kremenchug was niet gericht tegen dat winkelcentrum, maar tegen de ernaast gelegen ‘Kredmash Road Machinery Plant’ waar militair materiaal wordt gerepareerd en geprepareerd. Dat er niet meer dan twee doden te betreuren waren in dat drukbezochte winkelcentrum maakt wel duidelijk dat het winkelcentrum niet het doelwit was. Een dag later werd dat dodental weliswaar nog opgehoogd, maar wellicht waren dat dan werknemers in dat bedrijf dat oorlogstuig onderhoudt.

Oorlogsverslaggever Hans Jaap Melissen, te gast bij de Dames van ‘GoedeMorgenNederland’, verhaalde over zijn tijd in Kiev. Bij aankomst in Kiev werd hij in een ander hotel geplaatst dan het hotel waar hij had gereserveerd. Voordat hij daar zijn intrek nam, controleerde hij eerst of er geen militaire doelwitten pal naast het hotel waren. Sinds de ‘vuurwerkramp’ te Enschede zal je in Nederland niet zo snel meer een bouwvergunning krijgen voor een munitiefabriek of reparatiewerkplaats voor militaire voertuigen midden in een woonwijk, denk ik. Maar in Oekraïne worden scholen, particuliere huizen en kraamafdelingen van ziekenhuizen zonder schroom gebruikt voor militaire doelen.

De nabijheid van civiele objecten zou de vijand moeten afschrikken om die doelen uit te schakelen, omdat het ‘slechte pers’ oplevert. Zeker in het begin van de oorlog wemelde het van de filmpjes, gemaakt door Oekraïense militairen, waarop te zien was hoe ze vanaf daken van hoge gebouwen, kantoren en woontorens, mortieren afschoten. En de beelden uit Marieopol spreken boekdelen over wat er dan gebeurt. Maar soortgelijke beelden uit Fallujah, en steden in Syrië kunt u zich vast ook nog wel voor de geest halen.

Dus als Mart de Kruif gelijk heeft, en het verlies van Severodonetsk, en de dood van duizenden getrainde militairen die omkwamen bij pogingen die stad te behouden voor de NAVO, is strategisch van geen enkele waarde, wat is dan de strategie van de NAVO?

Officieel is de strategie van de NAVO er op gericht ‘Regime Change’ in Moskou te bewerkstelligen. Dan kun je volhouden dat het verlies van grondgebied, en de levens van militairen die de opdracht hadden dat gebied te vuur en te zwaard te verdedigen betekenisloos is. Dat het doel is zoveel mogelijk Russen te doden, en ervoor te zorgen dat ze zoveel materieel verliezen dat de Russische economie eronder gebukt gaat, en Rusland een ’Sitting Duck’ wordt voor offensieve NAVO-operaties als vervolg op deze slachtpartij.

Er sterven Russische militairen, zoveel is zeker. Maar gelet op de Russische strategie, die zwaar leunt op artilleriebeschietingen, om zo de defensieve posities te slopen, en zoveel mogelijk militairen aan de kant van Oekraïne te doden zonder de noodzaak eigen militairen een stelling te laten bestormen, is het hoogst aannemelijk dat het aantal gedode Oekraïense militairen een veelvoud is van wat de Russen aan manschappen verliezen. Daarnaast bloeden de schaarse tegenaanvallen tot nu toe snel dood, en zijn ze alleen bruikbaar voor juichberichten in de westerse pers, die vervolgens verzuimen te vermelden dat het is uitgelopen op een nieuwe nederlaag, waardoor u en ik met het idee achterblijven dat er beweging zit in het front.

Die beweging is er, maar wat ik zie, is dat de Russen zich bij zo’n tegenaanval strategisch terugtrekken, de opgewonden standjes van Oekraïne laten komen, om vervolgens die doodlopende steeg hermetisch af te sluiten, en iedereen in die ‘pocket’ naar de andere wereld te helpen. Netto schuift het front op in de richting van een Russische overwinning, voor wie begrijpt dat dat niet de verovering van heel Oekraïne is, maar de bevrijding van de Donbas, en het reduceren van de gevechtscapaciteit van Oekraïne. Naast het controleren van de toevoer van vers water naar de Krim, en de elektriciteitsvoorziening voor dat schiereiland.

Regime Change’ in Rusland lijkt met elke nieuwe dag onwaarschijnlijker. Zelfs de kritiek van ongeduldige ‘Putin fans’ die, net als de NAVO, meenden dat Rusland heel Oekraïne zou willen veroveren om een vazal in Kiev aan te stellen als alternatief voor de NAVO-vazal, hoor je niet meer. Waarmee niet gezegd is dat deze oorlog waanzinnig populair is in Rusland. Maar de Russen begrijpen steeds beter dat de NAVO-landen in elk opzicht onbetrouwbaar zijn, en dat ze evident uit waren op oorlog.

De indrukwekkende hoeveelheden munitie die maar blijven komen, en de precisieraketten die onverminderd ‘High Value Targets’ uitschakelen, wijzen erop dat Rusland een productiecapaciteit heeft die dat van enig NAVO-land ver te boven gaat. Wat onze ‘leiders’ ook maar niet willen begrijpen, is dat Rusland geen achterlijk land is dat niet bij machte is de hoogwaardige technologie die nodig is voor dat geavanceerde wapentuig zelf te ontwerpen en te produceren. Echte experts weten dat allang. Het is zeer de vraag of de noodzaak om over te schakelen op een ‘oorlogseconomie’ Rusland economisch schade zal berokkenen, als ze de sabotage/terreur binnen de perken weten te houden.

De NAVO-landen hebben wel decennialang ontstellend veel meer uitgegeven aan ‘defensie’, deels gemaskeerd als ‘Ontwikkelingshulp’, of weggeschreven op de budgetten van ‘Buitenlandse Zaken’, maar dat ging op aan oorlogen in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië, naast bizarre prijzen voor alledaagse goederen die vele malen over de kop gingen als de militairen ze bestelden. Subsidie voor vrienden, familie en relaties in een tot op het bot verrot ‘Financieel Kapitalistisch’ systeem. Maar daarnaast ging ook ontstellend veel geld zitten in ‘research’ naar wapens die in een oorlog zoals deze geen waarde hebben. Daaronder, zoals ten tijde van de ‘Covid’-pandemie al toegelicht, omvangrijk onderzoek naar biologische wapens.

Het gevolg is dat de NAVO-landen nu reeds door hun materiaal heen zijn, terwijl productielijnen niet zomaar weer opgestart kunnen worden. Aanvankelijk ging het nog vooral om ergens opgeslagen materiaal uit de tijd van het Warschau Pact, maar inmiddels gaat het ook over materiaal dat in gebruik was bij de legers van die NAVO-landen.

Niet alleen heeft de NAVO allang niet meer zoveel zware artillerie, laat staan grote hoeveelheden munitie, maar eigenlijk ontbreekt het aan alles, behalve lesmateriaal voor de correcte omgang met ‘Transpersonen’ binnen de krijgsmacht. Daarmee ‘Regime Change’ bewerkstelligen in Rusland is al geprobeerd, maar dat gaat ‘m niet worden. Of de ‘F-35’ JSF is opgewassen tegen Russische S-400 en S-500 luchtafweer, en ‘Fifth Generation Fighters’ in de Russische luchtmacht kan ik u niet met zekerheid zeggen.

De kritieken over dat toestel, dat geplaagd werd door tal van gebreken, en dat peperduur is, liegen er echter niet om, en ik ben geneigd om te zeggen dat het de duurste ‘Kat in de Zak’ is die ooit is ontwikkeld, waar alleen ‘Financieel Kapitalisten’ beter van zijn geworden. Enige strategie die kan uitmonden in een openlijke oorlog tussen de NAVO-landen en Rusland vraagt om een heroverweging. En snel een beetje!

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Duits ” gas noodplan”: nu wordt zelfs Brussel nerveus

Het Duitse energiebeleid zorgt er nu zelfs voor dat de EU-autoriteiten (ernstige) twijfels hebben over het verloop van de grootste Europese economie: uiterlijk nadat minister van Economische Zaken Robert Habeck… [...]

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN