Mar-a-Lago en het Beleg van Minnesota

Oorlogvoering tegen één van de staten Minnesota moet worden beschouwd als een aanval op alle staten.

Laten we er geen doekjes omheen winden: de president heeft vorige week de oorlog verklaard aan Minnesota. 

Om precies te zijn, hij heeft het gebied belegerd. Er zijn nu meer federale knokploegen dan lokale politieagenten in de regio Groot-Twin Cities, en er komen er nog meer aan. Deze knokploeg heeft het economische leven ontwricht, de wegen geblokkeerd, scholen gesloten en mensen gedwongen hun leven in allerijl aan te passen, ofwel om een ​​potentieel dodelijke confrontatie en meedogenloze vernieling van eigendommen te vermijden, ofwel om de confrontatie aan te gaan, ofwel om steun te bieden aan degenen die zich ervoor moeten verbergen. Daar dient een belegering voor.

Inmiddels weten we dat de mensen die verantwoordelijk zijn voor de etnische zuivering van de Twin Cities — van Trump tot Stephen Miller, van Kristi Noem tot Greg Bovino tot de meest verachtelijke, zachtaardige, roze wannabe-huurling ICE-agent — liegen over het feit dat ze in gevaar zijn en liegen over hun slachtoffers. De schurken op straat raken geïrriteerd, krijgen driftbuien, slaan telefoons uit handen, gooien mensen tegen de grond en gebruiken pepperspray en traangas op hen, omstanders en zichzelf.

Ze rammen auto’s zonder enige reden, gooien flitsgranaten “zo heet als lava” en chemische wapens in auto’s vol kinderen, razen onveilig door smalle straten en laten beschadigde voertuigen achter. Ze vernielen voordeuren alsof ze denken dat ze er zeldzame zwaarden en vuurwapens achter zullen vinden terwijl ze hun ervaringspunten verhogen. Ze ontvoeren ouders en voogden en laten daarbij minderjarige kinderen en baby’s achter, waardoor ze worden blootgesteld aan de elementen en omstanders. Ze slaan mensen die hen irriteren, schieten mensen die hen irriteren en vermoorden mensen die hen irriteren.

Dat ze hen irriteren is op zich al een voldoende argument, maar voor de zekerheid heeft de president op televisie verklaard dat minachting voor de wetshandhaving een doodstrafwaardig misdrijf en een onmiddellijke bedreiging is voor de Republikeinse Partij . Dank u voor uw aandacht voor deze zaak.

Net als bij een middeleeuws beleg zijn er maar een beperkt aantal mogelijke uitkomsten. Maar waar een belegerende middeleeuwse koning te maken krijgt met een opstand van de adel of een aanval van buitenaf, heeft Trump het geluk dat hij aan de ene kant een groep gewetenloze medeplichtigen heeft en aan de andere kant een groep gewetenloze lafaards.

Dit maakt hem vooral kwetsbaar voor het probleem van de financiering: hoe lang kan de rest van Amerika het volhouden om een ​​stel gewelddadige idioten te betalen voor de opvang van hun honden, de huur bij de Hertz, het handhaven van een militaire blokkade van Prairie Home Companion en het slapen in het La Quinta hotel? Voor Trump is het prima om een ​​beleg vol te houden totdat iedereen op de rand van een faillissement staat, ook al is dat niet zo optimaal als de situatie waarin de gevangen bevolking alle lokale Latino’s, Arabieren en Somaliërs overdraagt ​​aan de immigratiedienst met net genoeg boeien om ze tijdens een ontsnappingspoging te kunnen doden. 

We weten dat het hier nooit om geweldsdelicten ging, want we hoorden hoe Republikeinen erover praatten en floten – terwijl we tegelijkertijd zagen hoe het percentage gedetineerde immigranten dat gewelddadige delicten pleegde,  daalde tot een cijfer onder de tien – maar het is heel nuttig om live op tv te zien dat het daar eigenlijk nooit om ging. Het is nuttig voor elke Amerikaan uit de groep ‘Anderen’ die er al zo lang om vragen dat deze oorlog al lang gaande is – en wacht tot je opduikt.

Er was een plotselinge, willekeurige geografische uitbreiding voor nodig om je aandacht te trekken, maar hier is het dan, in haarscherpe resolutie: niet-blanke legale Amerikaanse ingezetenen die verdwijnen in een slangenkuil vol getatoeëerde blanken of in een busje, of in het systeem om er later, zonder arrestatiebevel, weer uitgespuugd te worden. 

Aangezien we een unie vormen, de Verenigde Staten, zou je verwachten dat deze overduidelijke economische, sociale, raciale en gewelddadige oorlogsvoering tegen één van de staten zou worden beschouwd als een aanval op alle staten. Net als alle andere gemeenschappen die het doelwit zijn van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid, begrijpen de inwoners van Minnesota dit maar al te goed. Ze hebben zich al georganiseerd in noodgroepen om hun buren en kinderen te beschermen en hen verbonden te houden met de gemeenschap, ook al zijn ze niet verbonden met de buitenwereld. Ze kunnen er weinig aan doen dat iemand de staat afsluit, behalve bezettingstroepen.

Trump heeft al een halfslachtige oorlog in Venezuela ontketend en lijkt vastbesloten om er tussendoor ook nog een halfslachtige oorlog met Iran en de NAVO te beginnen, dus misschien brengt hij deze specifieke oorlog nooit naar jouw stad. Een gouverneur van een conservatieve staat of een belangrijke lokale industrie zou je bovendien kunnen sparen. Maar het is de moeite waard om je af te vragen waarom hij zou stoppen bij een oorlog tegen Minnesota als niemand hem probeert tegen te houden. Een man die een embargo oplegt en één staat afperst, leert alleen maar dat hij ze allemaal kan embargo’s opleggen en afpersen.

In dat licht, en in deze tijd van terugblik op degenen die werden afgedaan als de Cassandra’s van het Trump-tijdperk, is het misschien goed om terug te kijken naar de meest sombere vrees voor wat Donald Trumps tariefbeleid en het presidentschap voor Donald Trump betekenen. Het presidentschap, zo heeft het Hooggerechtshof hem met alle middelen verzekerd, is een soort supranationale macht die alle bevoegdheden van de Verenigde Staten benut, maar aan geen enkele wet gebonden is. Tarieven daarentegen toveren gratis geld tevoorschijn, zonder kosten voor hem of u, en dwingen gratis geld af als een soort beloning, waarmee hij naar believen kan doen wat hij wil. Wie tegenspreekt, wordt eruit gegooid, en wie het verbod niet respecteert, wordt neergeschoten. 

Minnesota wordt belaagd vanwege de gebruikelijke verzameling psychologische problemen die kenmerkend zijn voor Donald Trump. Hij heeft zich niet kandidaat gesteld om ooit nog ‘nee’ te hoeven horen, om te beginnen, en een heel politiek apparaat, van het Hooggerechtshof tot steeds grotere delen van de televisie en media, versterkt zijn overtuiging dat dingen veranderen wanneer hij dat zegt. De staat wordt aangevallen omdat Tim Walz er erg goed in is om hem belachelijk te maken, en mensen vinden dat leuk, ook al is hij niet rijk of slanker dan Trump. Ilhan Omar is er nóg beter in om hem te bespotten; zij is veel slanker, zwart en geboren in Somalië.

Voeg daar nog aan toe dat ze een vrouw is en slimmer dan hij, en je hebt zes minpunten. Minnesota heeft nog nooit op hem gestemd. Ze sturen hem slechts vier Republikeinse afgevaardigden naar het Huis van Afgevaardigden. Het komt er vooral op neer dat weer een minderheidsgemeenschap in een zogenaamd ‘Democratisch gebied’ hem een ​​nieuw excuus gaf na Washington D.C., Los Angeles, Chicago en  talloze andere plaatsen . Al het andere, tot in de kern, is gewoon etnische zuivering.

De manier waarop Donald Trump oorlog voert tegen dit land, breidt zich alleen maar uit. Hij viel onze ambtenarij en de regelgevende macht aan om te voorkomen dat we beseffen hoe diep hij ons verwondt. Hij heeft het welzijn en de economische zekerheid van mensen aangevallen. Hij heeft ons karakter aangevallen. Nu heeft hij onze lange, laffe oorlog tegen de onderklasse naar huis gebracht, naar mensen van alle leeftijden en huidskleuren. Of een moderne Cassandra ooit had kunnen voorspellen dat er een “embargo tegen de Verenigde Staten zou komen om een ​​potje te creëren voor de eigen paramilitaire bezetting”, is een vraag voor een andere keer.