Shakespeare zei ooit: “Wraak is een gerecht dat het best koud geserveerd wordt.” Welnu, slecht nieuws voor de Republikeinse Partij: voormalig president Barack Obama heeft dit gerecht uit de diepvries gehaald. En de Republikeinen zijn hem blindelings gevolgd, als een roedel ratten achter de rattenvanger van Hamelen.
De Affordable Care Act was natuurlijk Obama’s belangrijkste wetgeving, en hij investeerde een bijna krankzinnige hoeveelheid politiek kapitaal om die erdoor te krijgen. Zoveel zelfs dat het hem de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden kostte bij de tussentijdse verkiezingen van 2010, en ons opzadelde met de verachtelijke, door de overheid gecreëerde Tea Party-beweging, die in de loop der tijd is uitgegroeid tot de gevreesde Freedom Caucus.
Maar het was allemaal voor een nobel doel, met een nobele afloop. Want aangezien het enige doel van de Republikeinse Partij was om een zwarte president elke noemenswaardige wetgevende prestatie te ontzeggen, laat staan een prestatie van de omvang van de Social Security Act, werd het terugdraaien van die wetgeving het enige wetgevende initiatief van de Republikeinse Partij in het volgende decennium.
Dat was wetgevend gezien net zo moeilijk als het zoeken naar de schat van koning Salomo. Dat wil niet zeggen dat wetten nooit worden teruggedraaid. Dat gebeurt wel. De twee die me meteen te binnen schieten zijn de Smoot-Hawley-tarieven en de Folstad Act, die ons de drooglegging bracht. Maar die wetten waren, zoals de meeste ingetrokken wetten, vanaf het begin anders. Omdat de wetten op zichzelf stonden, hoefde alleen het federale papierwerk te worden aangepast.
De ACA was duidelijk anders. Er is een goede reden waarom de ACA meer pagina’s telt dan het telefoonboek van Manhattan. De wet creëerde niet alleen nieuwe federale wetten en regelgeving, maar was van meet af aan bedoeld om aan te sluiten op het interne beleid en de infrastructuur van een van de grootste bedrijfsconglomeraten van het land: de zorgverzekeraars.
Denk hier even over na. De Affordable Care Act (ACA) was niet zomaar een federale wet; het veranderde fundamenteel de manier waarop zorgverzekeraars in dit land zaken doen. Kijk bijvoorbeeld eens naar een paar van de meest opvallende manieren waarop deze wetgeving de werkwijze van zorgverzekeraars heeft veranderd:
- Geen levenslange maximumbedragen meer voor ziektekostenverzekeringen voor een individu.
- Het is niet langer toegestaan patiënten te weren of hen extra kosten in rekening te brengen vanwege reeds bestaande aandoeningen.
- Zorgverzekeraars moeten betaalbare polissen aanbieden via de federale zorgverzekeringsbeurzen.
- Zorgverzekeraars op de zorgbeurzen hebben ermee ingestemd om een deel van hun premies te laten subsidiëren door de federale overheid.
Ik zou nog veel meer voorbeelden kunnen noemen, maar dit zijn er al genoeg. Zoals u ziet, hebben deze veranderingen niet alleen de federale regelgeving gewijzigd, maar ook de manier waarop zorgverzekeraars werken, aangepast. U wilt niet eens nadenken over de honderden miljoenen die het de zorgverzekeraars heeft gekost om de nieuwe software te ontwikkelen, te installeren en te upgraden die nodig was om hun verwerkings- en facturatiesystemen in overeenstemming te brengen met de nieuwe wet. Al hun softwaresystemen waren gebouwd met de ACA als uitgangspunt.
Stel je voor dat er een bord spaghetti op tafel staat. Je zit aan tafel met een vork. Met een beetje tijd kun je met die vork de spaghettislierten ontwarren en netjes naast elkaar leggen. Neem nu dat bord spaghetti en gooi het uit een raam op de vijfde verdieping. Denk je dat je die warboel dan nog kunt ontwarren?
Precies daarom kan de zorgverzekeringssector het zich niet veroorloven dat Verrader Tot en zijn verstandelijk gehandicapte dwergen de Affordable Care Act (ACA) om zeep helpen. Ze moesten hun hele bedrijfsmodel herzien voor de ACA. Geen woekerprijzen meer, maar dat compenseren ze met miljoenen nieuwe klanten die lagere premies betalen voor meer betaalbare diensten.
Verrader Tot staat op het punt om daar flink de mist mee in te gaan. De grote, prachtige wet die de federale subsidies voor particuliere ziektekostenverzekeringen laat aflopen, zal in feite de gemiddelde maandelijkse premie voor mensen die via de zorgverzekeringsmarkt verzekerd zijn, verdubbelen . Naar schatting zullen zo’n 15 miljoen mensen hun verzekering verliezen wanneer de subsidies abrupt stoppen.
Vraag. Waar moeten de verzekeringsmaatschappijen in vredesnaam die verliezen compenseren? Het is immers niet zo dat keizer Numbus Nuttus de ACA heeft ingetrokken ; alle beperkingen en voorwaarden met betrekking tot reeds bestaande aandoeningen zijn nog steeds van kracht. Ze kunnen de maximale uitkeringen gedurende de levensduur niet zomaar terugdraaien, of mensen met reeds bestaande aandoeningen weigeren. Sterker nog, met zo’n 16 miljoen verloren klanten zullen ze mensen met reeds bestaande aandoeningen smeken om zich aan te melden!
En op dit moment zou het enige nog ergere scenario voor de verzekeringsmaatschappijen de daadwerkelijke intrekking van Obamacare zijn, wat hun softwaresystemen volledig zou lamleggen. Als ik CEO ben van een grote Amerikaanse zorgverzekeraar, zal mijn portemonnee stevig gesloten blijven wanneer zittende Republikeinse politici en presidentskandidaten om een donatie komen vragen.
En nu over mensen . Het is een feit dat de tien armste staten die meer federale subsidies ontvangen dan ze aan belastingen bijdragen, allemaal Republikeinse staten zijn, de meeste in het zuiden. Het is dan ook niet vergezocht om te denken dat een aanzienlijk deel van die 15 miljoen mensen die gebruikmaken van de ACA-subsidie in die Republikeinse staten woont.
En wie hebben zij de schuld te geven voor het verlies van hun ziektekostenverzekering en die van hun familie? De Republikeinse Partij. En wanneer ziekenhuizen op het platteland beginnen te sluiten door een gebrek aan financiering, wie is er dan verantwoordelijk? De Republikeinse Partij.
Op dit moment staat Verrader Tot op een historisch dieptepunt in de peilingen over zijn economische beleid, zijn belangrijkste speerpunt. Voor zover ik weet, zijn gezondheidszorg en verzekeringen een belangrijke motor van de economie voor de meeste Amerikanen uit de lagere en middenklasse. Hoe denk je dat die cijfers er in februari of maart volgend jaar uit zullen zien, wanneer die voorzieningen wegvallen?
En ik sluit af met dit. Bij de tussentijdse verkiezingen van 2025 hebben de Democraten gemiddeld 27 punten beter gepresteerd dan de Republikeinse kandidaten. Bijna al die districten waren zogenaamd veilige Republikeinse districten. De Democraten veroverden Virginia en vergrootten hun meerderheid in New Jersey.
De Democraten hebben hun draai gevonden en spelen in op de Epstein-economie die rijke smeerlappen in staat stelt onze kleine problemen te ontlopen. Mensen haten de economie, en ze zullen er nog meer een hekel aan krijgen als ze hun zorgverzekering kwijtraken. Die verrader verloor 40 zetels in het Huis van Afgevaardigden in 2018. 2026 zou dat er wel eens als de goede oude tijd uit kunnen laten zien. Blijf daar vooral bij.