Connect with us

Politiek

Oekraïne: een nieuwe strijd in de oude oorlog van het ‘nieuwe normaal’

Published

on

oekraine

In zekere zin heb ik niet veel te zeggen over het nieuwste hoofdstuk in de acht jaar oude Amerikaanse oorlog tegen de bevolking van Oekraïne – niets dat je niet kunt leren van een reeks bronnen die zo politiek divers zijn als  George Galloway  en  Peter Hitchens ,  Tariq Ali  en  John Mearsheimer .

De feiten zijn tenslotte niet ingewikkeld. De recente invasie van Rusland, die verre van “niet uitgelokt” is (zoals schaamteloos beweerd wordt in de reguliere media), volgt op acht jaar van dodelijke beschietingen door het door de VS gesteunde Oekraïense regime op etnische Russen nabij de grens van Rusland zelf, in gevechten waarbij meer dan 13.000 burgers omkwamen op het grondgebied dat de regering van Vladimir Poetin lang geleden beloofde te beschermen.

En dat bloedbad had ook een vrij voor de hand liggende oorzaak: het werd versneld door de door de VS gesteunde  staatsgreep die de gekozen regering van Oekraïne in 2014 omver wierp, ogenschijnlijk vanwege schendingen van de mensenrechten, maar meer fundamenteel omdat die regering had geweigerd de voormalige Sovjetrepubliek om te vormen tot een vazalstaat van de NAVO.

De machinaties die resulteerden in wat nu de “Maidan-coup” wordt genoemd, hebben de neutraliteit van Oekraïne tussen Rusland en het Westen vernietigd en in plaats daarvan een  gewelddadige en onverdraagzame nationalistische beweging ontketend waarvoor de inwoners van het stroomgebied van de Don, voornamelijk etnische Russen, hebben betaald met hun leven sindsdien.

Zoveel zou voor alle onbevooroordeelde lezers duidelijk moeten zijn – zoals het feit dat de meedogenloze mars van de NAVO naar de Russische grens (in directe schending van de belofte van Amerikaanse functionarissen aan het Russische leiderschap in 1990) het  echte  verhaal is van “agressie” achter de gefabriceerde verontwaardiging over de Russische “aanval” op Oekraïne.

Maar ik wil een ander punt benadrukken: dat de oorlogshysterie die in de reguliere pers borrelt, niet alleen gaat over het demoniseren van Vladimir Poetin of over het meeslepen van het Westen in een nieuwe Koude Oorlog.

Ik denk dat we ons moeten concentreren op het minder voor de hand liggende doel.

In zeer reële zin is deze propagandacampagne een verlengstuk van de lockdowns die begin 2020 aan de bevolking van de westerse “democratieën” zijn opgelegd (ik voeg de aanhalingstekens treurig maar weloverwogen toe) – en van de aanvallen op de vrijheden van hun burgers voor waarvoor COVID-19 niet langer zo’n stevig voorwendsel is als het twee jaar geleden leek. Voor de meesten van ons is dat echt de belangrijkste betekenis ervan.

Met andere woorden, de agenda die ten grondslag ligt aan de nieuwe Koude Oorlog – en let wel, het is al een behoorlijk hete “koude oorlog” wanneer  Atlantic Magazine , voorheen een opslagplaats van liberale anti-oorlogsvroomheden,  de VS berispt  omdat ze niet voldoende “bloedig en brutaal” zijn. in Oekraïne – is niet gericht op Rusland (ondanks de door de VS geleide  economische oorlogvoering  die zich voornamelijk richt op onberispelijke Russische burgers). Het is niet eens gericht op Oekraïne (ondanks de duidelijke inspanningen van de VS om het conflict te verergeren door  het land met wapens te overspoelen ).

Het echte doelwit zijn wij. En welk nieuws we ook zien uit Oekraïne in de reguliere pers – nu, morgen, over een maand, wanneer dan ook – dat is een punt dat we niet mogen vergeten.

Herinner je je de snelle erosie van de vrijheid van meningsuiting in het hele Westen toen de COVID-coup zich begon te intensiveren? Welnu, dat was slechts een voorproefje van de censuur die we op sociale media kunnen verwachten als onze opiniemakers verschuiven naar een Koude Oorlog-basis. Herinner je je de marginalisering van nieuwsbronnen waarvan de informatie over SARS-CoV-2 niet in overeenstemming was met het officiële bericht ?

Het zinloze verbod op RT in veel ‘vrije’ landen sinds de Russische invasie suggereert hoe die trend zal verlopen. Weet je nog hoe accurate openbare opmerkingen over Anthony Fauci of Bill Gates vanaf 2020 een daad van opruiing werden?

Tegenwoordig wordt het willekeurige  optreden van de regering  (geen waarschuwing, geen proces, geen bewijs van illegale handelingen)  al erger ; oorlogshysterie zal hen verder verergeren.

Wat de economie  betreft, meldt Reuters  “wilde schommelingen in de prijzen van olie, metalen en andere grondstoffen” – zeker een voorbode van ergere dingen die komen gaan.

Stijgende consumentenprijzen, tekorten, fiscale krimp, toegenomen werkloosheid – allemaal producten van lockdowns – vertonen al tekenen van uit de hand gelopen te zijn als de superrijken de oorlogswinsten afmesten en de rest van ons de les wordt gegeven over de “offers” van ons verwacht in de strijd tegen de Russische Beëlzebub.

Als iemand ontkent dat deze dingen de werkelijke doelen van de oorlogszuchtigheid over Oekraïne vertegenwoordigen, heb ik één vraag voor hem: kunt u alstublieft een meer overtuigende verklaring geven voor wat anders lijkt op een geval van collectieve waanzin onder de oorlogspromotors?

Denk aan (bijvoorbeeld) de mensen van  Forward  – het etnische tijdschrift bij uitstek voor een breed gedefinieerde liberale Joods-Amerikaanse intelligentsia. Laat ik beginnen met een feit dat ik uit persoonlijke ervaring weet: het is een zeldzame Amerikaanse Jood van Oost-Europese afkomst die niet goed op de hoogte is van Oekraïnes geschiedenis van ongewoon gewelddadig antisemitisme. In 2013 publiceerde het US Holocaust Memorial Museum een  ​​historisch essay  waarin de anti-Joodse Oekraïense rellen worden beschreven die uitbraken toen Duitse troepen de Sovjet-Unie binnenvielen in 1941:

De pogroms braken uit met extreem geweld. Daders gebruikten huishoudelijke of landbouwwerktuigen zoals vleermuizen, bijlen, sikkels en stokken met scheermesjes om willekeurig elke Jood die ze tegenkwamen te doden. [Op sommige plaatsen] werden vrouwen, ouderen en zelfs kinderen aangevallen. Het geweld vond plaats… nog voor de komst van de Duitse troepen… De gewelddaden en moorden werden in verband gebracht met het plunderen van eigendommen van de Joden, het in brand steken van synagogen en het wijdverbreide misbruik van Joodse vrouwen.

In feite, “vóór de komst van Hitler”, vervolgt  een ander historisch verslag , “vond de grootste massamoord op Joden plaats in de Oekraïne, in de loop van de burgeroorlog [tussen 1918 en 1920].”

En vrijwel elke Jood die ik ken, herinnert zich dat de nazi-slachting van zo’n 30.000 Joden in Babi Yar (ook wel Babyn Yar genoemd) nauwelijks mogelijk zou zijn geweest zonder de steun van lokale Oekraïners. Zelfs de regering van het pas onafhankelijke Oekraïne  gaf dat  in 1991 toe.

Maar je zou dit nooit weten van  Forward ’s oorlogspropaganda.

Haar hoofdredacteur,  Jodi Rudoren – die, als bureauchef van  Jeruzalem  voor de  New York Times , consequent de misdaden van de Israëlische bezetting van Palestina minimaliseerde – kan nauwelijks woorden vinden die hard genoeg zijn voor het gedrag van Rusland in Oekraïne: na het lanceren van een “niet- uitgelokte invasie”  onlangs woedend , heeft Vladimir Poetin “alle onafhankelijke journalistiek stopgezet” en zelfs “gedreigd het ultieme wapen in te zetten in wat alleen maar zou kunnen leiden tot een apocalyptische Derde Wereldoorlog.”

Aan de andere kant smolt Rudorens hart bij “Oekraïense burgers in joggingbroek en wollen hoeden” die “de wapens opnemen [en] zelfgemaakte bommen maken van oude bierflesjes.”

Als het Palestijnen waren geweest die zich verzetten tegen de zoveelste Israëlische invasie, dan zouden deze militanten “terroristen” zijn geweest die met “molotovcocktails” zwaaiden.

Waarom viert Rudoren de leden van antisemitische milities zoals het Oekraïense neonazi-bataljon Azov omdat ze hetzelfde doen? Is ze gek geworden? Of is er misschien geen andere reden voor de ommekeer?

En het is niet alleen Rudoren: iedereen bij  Forward  is ineens verliefd op Oekraïne.

“Een knappe en uitstekende communicator … die de harten van Amerikaanse joden is binnengedrongen … het joodse familielid dat je nog nooit hebt ontmoet en die zijn armen om je heen slaat op het vliegveld”, schreef Rob Eshman van het tijdschrift   schoolmeisjesachtig over Volodymyr Zelensky, de  autoritaire  acteur-president van Oekraïne, begin maart.

De waarheid (zoals Alexander Rubinstein en Max Blumenthal  meldden  voor GrayZone) is dat Zelensky niet alleen “zijn [joodse] erfgoed in het verleden heeft gebagatelliseerd”, maar een “steeds hechtere relatie” heeft opgebouwd met “de neonazistische troepen die zijn geïnvesteerd met belangrijke militaire en politieke functies van de Oekraïense staat.”

Zouden zulke feiten niet van belang zijn voor Joodse publieke intellectuelen? Of zijn hun lippen verzegeld door de dictaten van de machten die er zijn?

In de wind van oorlogskoorts hebben andere Joodse instellingen net zo behendig gehandeld als  Forward . Normaal gesproken is elke vergelijking tussen een hedendaags kwaad en de misdaden van nazi-Duitsland de beste manier om jezelf aan de kaak te stellen door elke joodse opiniemaker, van de  New York Jewish Week  tot de Anti-Defamation League van B’nai B’rith.

En toch, zodra Russische troepen het vuur op Oekraïense doelen hadden geopend  , stelde Rabbi Yoshi Zweiback  de acties van Poetin publiekelijk gelijk aan de manier waarop “Hitler zijn bezetting van Tsjecho-Slowakije begon” in 1938.

Ontbrak de Anti-Defamation League – die  de voorbijgaande verwijzing van Robert F. Kennedy Jr naar Anne Frank twee maanden geleden  als “zeer aanstootgevend” veroordeelde in een kritiek op vaccinpaspoorten – met verontwaardiging over deze veel sterkere ketterij?

Integendeel: de  laatste fulminaties van de ADL  omvatten een aanval op de “antisemitische” Palestijnse romanschrijver Susan Abulhawa, die – ironisch genoeg – het  Joodse leiderschap lijkt te hebben beledigd  door  bezwaar  te maken tegen vergelijkingen door de massamedia van de Russische invasie met een “nazi -stijl blitzkrieg.”

Zelfs de beruchte Bogdan Chmielnicki, die in 1648 een Oekraïense opstand leidde die resulteerde in de moord op  tienduizenden Joden , wordt plotseling in Joodse kringen ontsmet – vermoedelijk vanwege zijn populariteit onder Oekraïense nationalisten.

De voormalige Israëlische functionaris Natan Sharansky, die opgroeide op de Krim,  werd nostalgisch  in een recent interview over een enorm monument dat zijn geboortestad tijdens zijn jeugd voor Chmielnicki had opgericht.

Zullen wonderen nooit ophouden?

Vier jaar geleden, volgens nieuwsberichten, beschreef de Israëlische  ambassadeur in Oekraïne  publiekelijk “de nationalistische helden van dat land als ‘historisch een gruwel voor de Joden'”. afslachting van joden. Orwell zelf was misschien in de war.

Ik concentreer me hier op Joodse bronnen omdat, gezien Oekraïnes geschiedenis van antisemitisme en de recente verheffing van neonazi’s tot politieke bekendheid, publieke Joodse steun van duidelijk belang is voor westerse oorlogspropaganda gebaseerd op de dyade “Oekraïne goed, Rusland slecht .”

En – laat ik het nogmaals benadrukken – het is gewoon onmogelijk te geloven dat de auteurs van deze eerbetonen aan het goede oude Oekraïne hun eigen argumenten kunnen geloven. Het zijn geen imbecielen; zij weten dezelfde feiten over Oekraïne als ik. Hun plotselinge ommezwaai in alles wat met de geschiedenis van Oekraïne te maken heeft, kan niet worden verklaard door louter politieke sympathie, zelfs als we aannemen dat ze echt zijn gewonnen door de beweringen van oorlogspropaganda, die – om redenen die ik al heb geopperd – hen veel dommer dan ik denk dat ze zijn.

Nee, er moet een andere reden zijn. En voor iedereen die oplet, is de meest voor de hand liggende reden ook de meest plausibele.

Deze experts kennen tenslotte hun werk: het zijn showmannen, goochelkunstenaars wiens goedbetaalde taak het al jaren is om  hoi polloi af te leiden  terwijl hun zakken worden geplukt en hun rechten worden versnipperd. Het is een spel dat de propagandisten tot in de perfectie hebben aangescherpt terwijl ze de ene fictie na de andere prezen over het ‘killer-virus’ terwijl ze de grootste burgerrechtencrisis in de moderne geschiedenis negeerden. Nu begint de glans op het COVID-verhaal te vervagen. Wat is een betere manier om het werk van afleiding voort te zetten dan met oorlogshysterie?

Ik ben zeker niet de eerste die in zulke termen over oorlogspropaganda denkt.

“Oorlog”, waarschuwde James Madison   meer dan twee eeuwen geleden, is “de ware voedster van de verheerlijking van de uitvoerende macht.”

Madison ging zelfs zo ver dat hij  beweerde  dat ” geen enkel land zijn vrijheid kan behouden te midden van voortdurende oorlogvoering”, omdat een regering in oorlog toegang heeft tot bevoegdheden die het publiek haar in vredestijd niet zal afstaan. Twee jaar geleden begon onze heersende klasse onze vrijheden af ​​te zwakken onder het voorwendsel van ‘gezondheidsregulering’. Oorlogspropaganda is het perfecte middel om die campagne om de democratie te vernietigen nieuw leven in te blazen en zelfs te intensiveren.

Als je de feiten goed doorleest, kun je soms zelfs de echte motieven door de naden zien gluren.

Een van CNN’s tamme ‘experts’ bijvoorbeeld,  vertelde het netwerk onlangs  dat ‘endemiciteit [van SARS-CoV-2] het geval zal zijn. Uitroeiing is niet mogelijk.”

Nu, zoals elke wetenschapper die twee jaar geleden durfde te zeggen dat “uitroeiing niet mogelijk is” professionele zelfmoord wilde plegen (denk aan  Mike Yeadon  of  Knut Wittkowski ), was dit inderdaad een opmerkelijke bekentenis.

Maar het kwam samen met wat griezelige cheerleading voor het leuren van nieuwe, schaars geteste “vaccins” aan zeer jonge kinderen – inclusief “kinderen van 4 jaar en jonger” – en een suggestie dat, om het laatste doel af te dwingen, scholen zouden moeten “vereisen dat kinderen gevaccineerd tegen Covid-19 voordat ze in de herfst terugkeren naar de klas”, hoewel CNN wel erkende dat “de politiek ervan lastig kan zijn”.

Met andere woorden: weerstand tegen COVID-dogma begint te stollen; veel mensen zijn niet helemaal bereid om de overheid mysterieuze medicijnen in de aderen van hun baby’s te laten injecteren.

Dat is slecht nieuws voor bootlickers van Big Pharma en antidemocratische media. Wat moet een propagandist doen? Welnu, hoe zit het met het demoniseren van andersdenkenden door ze ‘apologeten’ te noemen voor de nieuwe Russische dreiging?

Er zijn andere onheilspellende tekens.

Terwijl ik dit schrijf, wordt gezichtsherkenningssoftware  getest  in Oekraïne. De rechtvaardiging die in de pers wordt beweerd – dat het identificeren van gezichten met gegevens afkomstig van Russische sociale media bedoeld is om “Russische agenten” uit te schakelen die proberen door Oekraïense “controleposten” te sluipen – is ronduit onwaarschijnlijk.

Maar ik verwed je dollars om donuts dat Clearview AI (de maker van deze spyware) zal beweren dat zijn product “op het slagveld is getest” wanneer het het op de markt brengt met het  echte  doel om dissidenten in de nabije toekomst in de gaten te houden.

(Merk ook op dat de test slechts enkele weken begon nadat functionarissen van de Centers for Disease Control and Prevention toegaven dat ze  gegevens  over de werkzaamheid van COVID-19 “vaccins” hebben onderdrukt – “omdat [de cijfers] verkeerd kunnen worden geïnterpreteerd als de vaccins zijn niet effectief.”

Heb het?

De propagandisten weten dat ze de controle over het COVID-verhaal aan het verliezen zijn; de feiten zijn tegen hen; daarom moeten regeringen zich voorbereiden op harder optreden tegen andersdenkenden, en het is een goed moment om een ​​krachtig nieuw  bewakingsinstrument uit te proberen .)

Maar misschien wel de meest veelzeggende indicatie dat de hysterie over Oekraïne bedoeld is om de COVID-coup te verlengen, is de buitensporige aandrang van de propagandisten dat er geen verband – absoluut, positief,  geen  – tussen de twee is.

Te weten: op 12 maart bereikte Mark Hay van de Daily Beast – een giftige  COVID-apologeet  die   nauwkeurige samenvattingen van vaccingerelateerde “bijwerkingen” als “batshit” heeft afgedaan – een nieuw dieptepunt door  “ COVID-19-samenzweringskringen” te veroordelen  voor “ juichen de naakte agressie van Rusland toe.”

Het was al erg genoeg, schreef Hay, dat deze subversieve types bleven ” rellen tegen maskers en mandaten” ; nu, in hun ijver om “alle conventionele wetenschap” te trotseren, werden ze “anti-westers en pro-autoritair” op het moment dat hun land hen nodig had om tegen de Russen te vechten.

Nu zou je kunnen zeggen dat deze rally-rond-de-vlag-houding alleen maar bewees dat Hay het voor de hand liggende had opgemerkt – dat sommige critici van willekeurige opsluiting en menselijke medische experimenten een verband erkenden tussen oorlogskoorts en aanvallen op persoonlijke vrijheid. (Net als James Madison, de belangrijkste auteur van de Amerikaanse grondwet – voor het geval iemand de score bijhield.)

Maar Hay’s vervloekingen tegen de ‘samenzweringstheoretici’ die het waagden te suggereren dat verschillende voorwendsels (COVID-19-hysterie, oorlogspropaganda) als rationalisaties zouden kunnen dienen voor een voortdurende aanval op de burgerrechten, hadden niets ho-hums.

Iedereen die daar zelfs maar een hint naar verwees, ontkrachtte Hay’s zwartste vloeken: zulke critici  probeerden “hun steeds wilder wordende en alomvattende samenzweringen op elke grote gebeurtenis te enten” – dat wil zeggen het Oekraïne-conflict – “functioneel spugen in de gezichten van de slachtoffers van crises” terwijl ze doorgingen met het voeren van “serieuze intimidatiecampagnes tegen … mensen die echte gezondheidscrises proberen op te lossen.”

Goede hemel – ze hadden zelfs “de hele verdomde stad Ottawa” aangevallen !

En de verraders waren ook narcisten. Dachten ze echt dat hun onthulling van de feiten achter de “dodelijke virus”-onzin van de media enige relevantie zou kunnen hebben voor een nieuwe aanval op de Bill of Rights (in de naam van het bestrijden van de Russische hordes)? Als dat zo is, moeten ze lijden aan waanideeën van grootsheid: Hay citeerde een spottende ‘antivax-bewegingswatcher’ die uitlegde dat de echte motivatie van de critici de overtuiging was dat ‘alles over hen moet gaan’.

Hay vatte zijn walging voor deze egomaniakale klootzakken samen en waarschuwde dat hun “intense egoïsme” op het punt stond “een nieuw soort meedogenloze hel voor de rest van de wereld” te ontketenen .

Er is veel onlogisch te ontwarren in al die scheldwoorden. De onjuistheid erkennen van het relaas van de Amerikaanse regering over de oorlog in Oekraïne is niet hetzelfde als elke actie van Vladimir Poetin goedkeuren. Het is ook niet irrationeel om op te merken dat verschillende coverstory’s kunnen dienen voor hetzelfde soort politieke misstanden.

Maar waarom drong Hay erop aan dat critici van vaccinmandaten ook “egoïstisch” moeten zijn – dat ze (om nog een andere “expert” te citeren) “zo gefixeerd moeten zijn op hun antivaccinatiepolitiek dat ze het lijden van miljoenen mensen niet kunnen erkennen in Oekraïne” ?

Die laster is gewoon dom. Het vervalt in de voor de hand liggende misvatting om het argument samen te voegen met de auteur: de man die zegt dat X gebeurt vanwege Y, beweert niet dat hij zelf de oorzaak van X is omdat hij het argument heeft gemaakt; en hij beweert zeker niet dat X triviaal is, zelfs als hij gelooft dat het verband tussen X en Y van groot belang is.

In duidelijke bewoordingen is de beschuldiging van Hay een laster: het stigmatiseert principiële afwijkende meningen als “intimidatie” (of erger) gemotiveerd door puur ego, het probeert op cynische wijze op feiten gebaseerde argumenten af ​​te wenden met ad hominem-uitstrijkjes, en het lastert de verdedigers van de Code van Neurenberg als harteloze, zelfgeobsedeerde militaristen zonder zelfs maar te proberen hun zorgen weg te nemen. En ik kan niet geloven dat Hay dit zelf niet wist toen hij zijn hit publiceerde.

Waarom bukte hij zich tot zo’n transparante leugenachtigheid?

Omdat hij en zijn meesters doodsbang zijn dat mensen het web van propaganda dat om hen heen wordt gesponnen in twijfel gaan trekken, om verbanden op te merken die de heersende klasse zou willen dat ze over het hoofd zouden zien, om de veronderstellingen in twijfel te trekken die door oplichters zoals Hay zelf naar hen werden gesmeten.

En – op dit punt – ben ik het met hem eens. Geconfronteerd met een pak leugens over Rusland en Oekraïne, terwijl de leugens over COVID-19 nog vers in het geheugen liggen, kunnen veel mensen zich inderdaad gaan afvragen of de venters van al die nepperds echt al die tijd dezelfde doelen voor ogen hadden. Zodra leden van het publiek die connecties beginnen te maken, kunnen ze moeilijk te controleren worden. En daarom zijn propagandisten als Hay zo koortsachtig vastbesloten om ze te stoppen.

Het zinloze geweld dat de VS en hun bondgenoten in Oekraïne hebben uitgelokt, is dus helemaal geen nieuwe oorlog. Vanuit het perspectief van de westerse burgerij – voor de doeleinden van mensen zoals ik en de meeste van mijn waarschijnlijke lezers – is het slechts een ander front in de oorlog voor het nieuwe normaal, een oorlog die al jaren tegen ons wordt gevoerd en die geen teken van stoppen.

Dat erkennen is niet bedoeld om het echte lijden dat door het geweld is veroorzaakt weg te nemen, en het vereist ook niet dat we andere redenen over het hoofd zien om een ​​einde te maken aan het conflict tussen Rusland en Oekraïne.

Maar het waarschuwt ons er wel voor om onze aandacht niet te beperken tot lijden in een verre plaats terwijl onze eigen vrijheden worden aangevallen. Het herinnert ons eraan dat specifieke voorwendsels om de democratische regering te ontmantelen komen en gaan, maar dat de honger van de heersende klasse naar meer macht permanent en onverzadigbaar is.

Het waarschuwt ons voor zelfgenoegzaamheid en herinnert ons eraan dat niemand onze rechten zal beschermen als we dat zelf niet doen – vooral wanneer onze pers vol leugens staat en onze publieke intellectuelen massaal toezicht en oorlogshysterie onderschrijven.

Ja, we zijn in oorlog.

Maar het is een oorlog die op eigen bodem wordt uitgevochten en tegen onderdrukkers veel dichter bij huis dan een Russische president. Onze vijanden zijn menselijke automaten die het leven de vrijheid willen ontnemen zonder welke het leven zinloos is. Onze belangrijkste wapens zijn de enige die tegen zulke vijanden werken: waarheid, mededogen, waardigheid, vastberadenheid en liefde.

De noodzaak om te vechten is dringend.

De tijd om te vechten is nu.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

De NAVO bereidt zich voor op oorlog tegen nucleair bewapende “gelijke concurrenten”.

Published

on

navo

Aan het einde van de NAVO-top in Madrid, Spanje, hebben de lidstaten van de NAVO, waaronder de meeste Europese landen, evenals de VS en Canada, een strategiedocument aangenomen waarin hun plannen worden geschetst om het Europese continent te militariseren, de massale uitbreiding van de oorlog tegen Rusland en om zich voor te bereiden op een oorlog tegen China.

NAVO Het document kondigt aan: “We zullen, zowel individueel als collectief, het volledige spectrum van strijdkrachten leveren… die nodig zijn voor afschrikking en verdediging, inclusief voor intensieve cross-dimensionale oorlogvoering tegen gelijkwaardige concurrenten die kernwapens bezitten.”

NAVO
Een fragment uit het strategiedocument

In tegenstelling tot het laatste strategiedocument uit 2010 zegt het huidige document: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.” Dit verklaart praktisch dat het bondgenootschap in oorlog is – hoewel geen van de lidstaten van de NAVO een oorlog heeft gevoerd in het “euro-Atlantisch gebied”.

NAVO
Het document beweert: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.”

Het strategisch kaderdocument gebruikt openlijk de taal van de machtspolitiek. Het woord ‘belangen’ wordt zeven keer gebruikt en er wordt uitgelegd dat zowel China als Rusland de ‘belangen van het bondgenootschap’ betwisten.

In het laatste strategische kaderdocument van de NAVO uit 2010 werd het woord ‘belangen’ slechts één keer gebruikt. Destijds beloofden ze “het politiek overleg en de praktische samenwerking met Rusland op gebieden van gemeenschappelijk belang te verbeteren”.

Terwijl het document uit 2010 Rusland een ‘partner’ noemde, noemt het huidige Rusland een ‘bedreiging’ en China een ‘uitdaging’. Het nieuwe NAVO-strategiedocument rechtvaardigt deze classificaties expliciet door te stellen dat deze landen “een uitdaging vormen voor onze belangen”.

Het zei verder: “De Volksrepubliek China probeert controle te krijgen over belangrijke gebieden van de technologie- en industriële sectoren, kritieke infrastructuur en strategische materialen en toeleveringsketens. Het gebruikt zijn economische slagkracht om strategische afhankelijkheden te creëren en zijn invloed te vergroten.”

NAVO
Het document beweert dat de economische ontwikkeling van China (aangeduid als “controle”) indruist tegen de belangen van de NAVO-lidstaten.

Om hun “belangen” veilig te stellen, beloven de bondgenoten “de afschrikkings- en verdedigingshouding aanzienlijk te versterken”.

Het document stelt stellig dat de reeks maatregelen die de oorlog in Oekraïne veroorzaakten, succesvol waren: “De uitbreiding van de NAVO is een historisch succes.” Het Kremlin rechtvaardigde zijn invasie van Oekraïne door te beweren dat de inspanningen van Oekraïne om toe te treden tot de NAVO en het stationeren van kernwapens op de Russische grens een bedreiging zou hebben gevormd voor de nationale veiligheid van Rusland.

Het NAVO-document kondigt aan door te gaan met de uitbreiding van het militaire bondgenootschap: “We bevestigen opnieuw ons opendeurbeleid… Onze deur blijft openstaan ​​voor alle Europese democratische staten die de waarden van ons bondgenootschap delen… Lidmaatschapsbesluiten worden genomen door gevangen door de NAVO-bondgenoten en derden hebben geen inspraak in dit proces.”

De oorlog in Oekraïne is nu de grootste Europese oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog en heeft al het leven gekost aan tienduizenden Oekraïners en Russen. Door haar uitbreiding als een succes te omschrijven, verklaart de NAVO dat deze doden en nog veel meer die zullen komen een aanvaardbare prijs zijn om de belangen van haar leden te beschermen.

Als antwoord op uitdagingen voor de ‘belangen’ van het Bondgenootschap, hebben de NAVO-leden zich verplicht tot een militariseringsprogramma dat gevolgen zal hebben voor alle aspecten van de samenleving. Het zegt: “In een omgeving van strategische concurrentie zullen we ons wereldwijde situationele bewustzijn vergroten en ons bereik uitbreiden om gebruik in alle dimensies en richtingen af ​​te schrikken, te verdedigen, te bestrijden en te weigeren in overeenstemming met onze 360-gradenbenadering.”

Het vervolgt: “Zolang er kernwapens bestaan, zal de NAVO een nucleair bondgenootschap blijven… Daartoe zullen we zorgen voor een substantiële en consistente aanwezigheid te land, ter zee en in de lucht, onder meer door verbeterde geïntegreerde vluchten.” – en raketverdediging . .. De houding van de NAVO op het gebied van nucleaire afschrikking is ook gebaseerd op door de Verenigde Staten in Europa naar voren geplaatste kernwapens en op de bijdragen van de relevante bondgenoten.”

De doelen die in het document worden geschetst, kunnen alleen worden bereikt door een enorme toename van de troepen, munitie en voorraden die nodig zijn voor oorlogvoering. “We zullen vooruit schrikken en verdedigen met robuuste, in het theater opgestelde, cross-dimensionale gevechtsklare troepen, geoptimaliseerde commando- en controleregimes, bijna-ingezette munitie en uitrusting, en verbeterde capaciteit en infrastructuur om elke bondgenoot met weinig of geen voorsprong snel te versterken. tijd.”

De NAVO-strategienota erkent geen andere prioriteiten die concurreren met de inzet van militaire middelen. De woorden “honger”, “armoede” en “werkloosheid” zijn even afwezig als de coronapandemie, die wereldwijd tientallen miljoenen mensen het leven heeft gekost, alleen al in de VS een miljoen.

De opmerkingen van de Amerikaanse president Joe Biden kwamen overeen met de toon van dit document.

Op een persconferentie na de top verklaarde Biden trots: “We hebben Oekraïne sinds mijn aantreden bijna $ 7 miljard aan veiligheidshulp verleend. In de komende dagen zijn we van plan meer leveringen aan te kondigen ter waarde van meer dan $ 800 miljoen, waaronder een ultramodern westelijk luchtverdedigingssysteem, extra artillerie en munitie, anti-artillerieradar, extra munitie voor de HIMARS-raketwerpers die we al hebben geleverd, en extra HIMARS uit andere landen.”

Hij voegde eraan toe dat de Amerikaanse bondgenoten in totaal “bijna 140.000 antitanksystemen, meer dan 600 tanks, bijna 500 artilleriesystemen, meer dan 600.000 patronen artilleriemunitie en ultramoderne meervoudige raketwerpers hadden geleverd.” , anti-scheeps- en luchtafweersystemen.”

Toen hem werd gevraagd naar de kosten van de oorlog voor het Amerikaanse volk, zei Biden dat er niet eens over was nagedacht.

Op de persconferentie werd Biden door een verslaggever gevraagd: “De leiders van de G7-landen hebben deze week een belofte gedaan om Oekraïne te steunen, ik citeer ‘zo lang als het duurt’. En ik vraag me af of u kunt uitleggen wat dat betekent – ‘zo lang als het duurt’. Betekent dit onbeperkte Amerikaanse steun aan Oekraïne? Of moet je uiteindelijk president Zelenskyy vertellen dat de VS zijn land niet langer kunnen steunen?”

Biden antwoordde: “We zullen Oekraïne steunen zolang als nodig is.”

Een andere verslaggever vroeg naar “hoge benzineprijzen in de VS en over de hele wereld… Hoe lang is het nog eerlijk voor automobilisten in Amerika en de rest van de wereld om de rekening van deze oorlog te blijven betalen?”

Biden herhaalde: “Zolang het duurt.”

Biden heeft in feite verklaard dat onbeperkte maatschappelijke middelen zullen worden besteed aan de oorlogsinspanning. Nadat de Amerikaanse heersende klasse de financiering voor de strijd tegen de pandemie heeft verlaagd, waardoor onverzekerde werknemers zelf de vaccins en ziekenhuisopnames voor Covid-19 moeten betalen, dringt ze in plaats daarvan aan om enorme maatschappelijke fondsen in de oorlogsinspanning te pompen.

De plannen die in het nieuwe NAVO-strategiedocument zijn uiteengezet, hebben onnoemelijke implicaties voor de oorlog zelf en voor de eindeloze herverdeling van sociale fondsen naar militaire uitgaven. Dit gaat gepaard met bezuinigingen op gezondheidszorg en pensioenen en lagere lonen voor werknemers.

Terwijl arbeiders wereldwijd de strijd aangaan tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, is het van vitaal belang dat ze de strijd tegen oorlog en militarisme tot hun topprioriteit maken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oekraïne is de nieuwste neocon-ramp

Published

on

neocon

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China.

De oorlog in Oekraïne is het hoogtepunt van een 30-jarig project van de Amerikaanse neoconservatieve beweging. De regering-Biden zit vol met dezelfde neocons die de Amerikaanse oorlogen van keuze in Servië (1999), Afghanistan (2001), Irak (2003), Syrië (2011), Libië (2011) verdedigden en die zoveel deden om de Russische regering te provoceren. invasie van Oekraïne. Het trackrecord van neocons is er een van regelrechte rampen, maar toch heeft Biden zijn team bemand met neocons. Als gevolg daarvan stuurt Biden Oekraïne, de VS en de Europese Unie naar weer een geopolitiek debacle. Als Europa enig inzicht heeft, zal het zich afscheiden van deze debacles van het Amerikaanse buitenlands beleid.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld.

De neocon-beweging ontstond in de jaren zeventig rond een groep publieke intellectuelen, van wie er verschillende werden beïnvloed door de politicoloog Leo Strauss van de University of Chicago en de classicus Donald Kagan van de Yale University. Neocon-leiders waren Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (zoon van Donald), Frederick Kagan (zoon van Donald), Victoria Nuland (vrouw van Robert), Elliott Cohen, Elliott Abrams en Kimberley Allen Kagan (vrouw van Frederick ).

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China. Voor dit doel moet de Amerikaanse militaire macht vooraf worden gepositioneerd in honderden militaire bases over de hele wereld en moeten de VS bereid zijn om, indien nodig, oorlogen naar keuze te leiden. De Verenigde Naties mogen alleen door de VS worden gebruikt als ze nuttig zijn voor Amerikaanse doeleinden.

Deze aanpak werd voor het eerst uiteengezet door Paul Wolfowitz in zijn ontwerprichtlijn voor defensiebeleid (DPG), geschreven voor het ministerie van Defensie in 2002. Het ontwerp riep op tot uitbreiding van het door de VS geleide veiligheidsnetwerk naar Midden- en Oost-Europa, ondanks de expliciete belofte van de Duitse Minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher zei in 1990 dat de Duitse eenwording niet zou worden gevolgd door de uitbreiding van de NAVO naar het oosten. Wolfowitz pleitte ook voor Amerikaanse oorlogen naar keuze en verdedigde het recht van Amerika om onafhankelijk, zelfs alleen, op te treden in reactie op crises die de VS zorgen baren. Volgens generaal Wesley Clark maakte Wolfowitz Clark al in mei 1991 duidelijk dat de VS regime-change-operaties zouden leiden in Irak, Syrië en andere voormalige Sovjet-bondgenoten.

De neocons waren al voorstander van de uitbreiding van de NAVO met Oekraïne, zelfs voordat dat in 2008 het officiële Amerikaanse beleid werd onder George W. Bush Jr.. Ze beschouwden het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne als de sleutel tot regionale en mondiale dominantie van de VS. Robert Kagan beschreef de neocon-zaak voor de uitbreiding van de NAVO in april 2006:

[D]e Russen en Chinezen zien niets natuurlijks in [de ‘kleurenrevoluties’ van de voormalige Sovjet-Unie], alleen door het westen gesteunde staatsgrepen die zijn ontworpen om de westerse invloed in strategisch vitale delen van de wereld te bevorderen. Zijn ze zo fout? Zou de succesvolle liberalisering van Oekraïne, aangespoord en ondersteund door de westerse democratieën, niet slechts de opmaat kunnen zijn voor de opname van dat land in de NAVO en de Europese Unie – kortom, de uitbreiding van de westerse liberale hegemonie?

Kagan erkende de ernstige gevolgen van de uitbreiding van de NAVO. Hij citeert een expert die zegt: “Het Kremlin maakt zich in alle ernst klaar voor de ‘strijd om Oekraïne’.” De neocons zochten deze strijd. Na de val van de Sovjet-Unie hadden zowel de VS als Rusland een neutraal Oekraïne moeten zoeken, als een voorzichtige buffer en veiligheidsklep. In plaats daarvan wilden de neocons de Amerikaanse ‘hegemonie’, terwijl de Russen de strijd aangingen, deels ter verdediging en deels ook uit hun eigen imperiale pretenties. Tinten van de Krimoorlog (1853-6), toen Groot-Brittannië en Frankrijk Rusland probeerden te verzwakken in de Zwarte Zee na Russische druk op het Ottomaanse rijk.

Kagan schreef het artikel als particulier, terwijl zijn vrouw Victoria Nuland de Amerikaanse ambassadeur bij de NAVO was onder George W. Bush Jr. Nuland was de neoconservatieve bij uitstek. Nuland was niet alleen de ambassadeur van Bush bij de NAVO, maar was in 2013-17 Barack Obama’s adjunct-staatssecretaris voor Europese en Euraziatische zaken, waar ze deelnam aan de omverwerping van de pro-Russische president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj, en nu dient als Bidens ondersecretaris van Staat die het Amerikaanse beleid leidt ten aanzien van de oorlog in Oekraïne.

In de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld. Het is een standpunt van zowel opmerkelijke overmoed als opmerkelijke minachting voor bewijs. Sinds de jaren vijftig zijn de VS gedwarsboomd of verslagen in bijna elk regionaal conflict waaraan het heeft deelgenomen. Maar in de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

Het Institute for the Study of War (ISW), een neoconservatieve denktank onder leiding van Kimberley Allen Kagan (en gesteund door een who’s who van defensie-aannemers zoals General Dynamics en Raytheon), blijft een Oekraïense overwinning beloven. Met betrekking tot de opmars van Rusland gaf de ISW een typisch commentaar: “Ongeacht aan welke kant de stad [Sievierodonetsk] in handen is, zal het Russische offensief op operationeel en strategisch niveau waarschijnlijk zijn hoogtepunt hebben bereikt, waardoor Oekraïne de kans krijgt om zijn operationele te herstarten. tegenoffensief om de Russische troepen terug te dringen.”

De feiten ter plaatse doen echter anders vermoeden. De economische sancties van het Westen hebben weinig nadelige gevolgen gehad voor Rusland, terwijl hun ‘boemerang’-effect op de rest van de wereld groot was. Bovendien wordt de capaciteit van de VS om Oekraïne te bevoorraden met munitie en wapens ernstig belemmerd door Amerika’s beperkte productiecapaciteit en gebroken toeleveringsketens. De industriële capaciteit van Rusland is natuurlijk kleiner dan die van Oekraïne. Het BBP van Rusland was ongeveer 10x dat van Oekraïne voor de oorlog, en Oekraïne heeft nu veel van zijn industriële capaciteit verloren in de oorlog.

De meest waarschijnlijke uitkomst van de huidige gevechten is dat Rusland een groot deel van Oekraïne zal veroveren, waardoor Oekraïne misschien bijna geheel door land wordt ingesloten. De frustratie in Europa en de VS zal toenemen door de militaire verliezen en de stagflatoire gevolgen van oorlog en sancties. De domino-effecten kunnen verwoestend zijn als een rechtse demagoog in de VS aan de macht komt (of in het geval van Trump, terugkeert naar de macht) en belooft de vergane militaire glorie van Amerika te herstellen door middel van gevaarlijke escalatie.

In plaats van deze ramp te riskeren, is de echte oplossing om een ​​einde te maken aan de neocon-fantasieën van de afgelopen 30 jaar en dat Oekraïne en Rusland terugkeren naar de onderhandelingstafel, waarbij de NAVO zich ertoe verbindt een einde te maken aan haar inzet voor de uitbreiding naar het oosten met Oekraïne en Georgië in ruil voor een levensvatbare vrede die de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne respecteert en beschermt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

NAVO’s nieuwe wereldwijde koude oorlog is nu officieel

Published

on

NAVO

Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as de NAVO in het graf te duwen dat het verdient.

Ten slotte heeft de door de Verenigde Staten geleide militaire alliantie, de NAVO genaamd, haar wereldwijde ambities voor de Koude Oorlog expliciet gemaakt. Eindelijk is de oorlogszuchtige organisatie schoon uit de bedrieglijke kast gekomen waarin ze zich jarenlang heeft verstopt. En daarom, moge het voortaan verdoemd worden door alle goeddenkende mensen van de wereld.

Tijdens een top die deze week in Madrid werd gehouden, heeft de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie een nieuw Strategisch Concept uitgebracht waarin Rusland als een “directe bedreiging” en China als een “uitdaging” voor “onze waarden en belangen” wordt verklaard . Wat zijn die waarden en belangen precies? Oorlogszucht en overheersing!

De laatste keer dat de NAVO een strategisch document publiceerde was in 2010. Destijds werd Rusland beschreven als een “partner” en werd China niet eens genoemd.

In het afgelopen decennium heeft het door de VS gedomineerde militaire blok steeds meer een vijandig beleid aangenomen ten aanzien van zowel Rusland als China. De zoektocht naar een nieuwe koude oorlog was meedogenloos, onverbiddelijk en grotendeels impliciet. Nu echter verklaart de door de VS geleide as openlijk haar vijandigheid.

De 30-koppige NAVO heeft formeel twee nieuwe Europese staten uitgenodigd om zich bij haar gelederen te voegen, Finland en Zweden. De twee Scandinavische landen maken een einde aan decennia van nominale neutraliteit in wat alleen kan worden gezien als een berekende provocerende actie tegen de nationale veiligheid van Rusland. 

De nieuwe leden zullen de NAVO-landgrens met Rusland verdubbelen en de reeds ontluikende aanwezigheid van de nucleair bewapende alliantie in het Noordpoolgebied vergroten. Moskou heeft gewaarschuwd voor een dergelijke uitbreiding van de NAVO als een moedwillige destabilisatie van het strategische evenwicht. Het feit dat het blok doorgaat met de uitbreiding spreekt van de roekeloze minachting voor pogingen om wederzijdse veiligheid te vinden en de internationale vrede te handhaven.

De NAVO-top deze week maakte ook duidelijk dat de door de VS geleide militaire as een oorlogsbasis tegen China aanneemt. Waarom zou een Atlantische organisatie anders voor de eerste keer de aanwezigheid uitnodigen van vier landen in de Stille Oceaan die in toenemende mate de Amerikaanse anti-Chinese retoriek hebben herhaald? Leiders uit Australië, Nieuw-Zeeland, Japan en Zuid-Korea waren in Madrid om de zogenaamde “Asia-Pacific Four” (AP4) te vormen. 

Net als bij de door de VS geleide Quadrilateral Security Dialogue, of Quad, en het AUKUS-pact, wordt de Stille Oceaan veranderd in een NAVO-gevechtsgebied gericht op China, op vrijwel dezelfde manier als de Atlantische Oceaan wordt gedomineerd door NAVO-vijandigheid jegens Rusland. Uiteindelijk zijn het de Verenigde Staten en hun imperiale belangen die worden gediend en richting geven. Dit is wat echt wordt bedoeld met de vage en schijnbaar goedaardige bezwering van “onze waarden en interesses”.

Dit hoogtepunt in 2022 is allemaal in overeenstemming met de historische rol van de NAVO. Het werd in 1949 in Washington opgericht als een offensief instrument voor Amerikaanse agressie tegen de Sovjet-Unie. De nulsomideologie van het Amerikaanse imperialisme is noodzakelijkerwijs gebaseerd op hegemonie en overheersing. Andere naties zijn ofwel vazallen of vijanden. Een multipolaire wereld van wederzijds partnerschap is een gruwel. Het concept van de Verenigde Naties is inderdaad een gruwel. De wereld moet worden afgebakend in ‘bondgenoten en vijanden’ om het door het Amerikaanse militaristisch aangedreven kapitalisme te laten overleven.

Toen de eerdere koude oorlog met de Sovjet-Unie in 1991 eindigde door de politieke en economische ineenstorting van de Sovjet-Unie, verdween de aanvankelijke euforie van de vermeende Amerikaanse overwinning snel. Auteur en commentator John Rachel onderzoekt hoe duizelingwekkend gepraat over een einde aan militarisme en buitensporige militaire uitgaven en de anticipatie op een enorm, transformerend ‘vredesdividend’ maar al te wreed werd genegeerd. 

Waarom? Omdat de Amerikaanse heersers en hun NAVO-vazallen beseften dat zonder militarisme en oorlog het spel klaar was voor hun kapitalistische afpersing van het bedrijfsleven.

Toen ontstond de Wolfowitz-doctrine en “dominantie over het volledige spectrum”, waarbij de Verenigde Staten en hun Europese volgelingen letterlijk de oorlog aan de planeet verklaarden om natuurlijke hulpbronnen in het nauw te drijven en de waargenomen machten van concurrenten onder controle te houden. Een herrijzend Rusland en opkomend China zouden niet worden getolereerd als een belemmering voor de Amerikaanse hegemonische ambities.

In de afgelopen 30 jaar sinds het einde van de eerste koude oorlog is er niets minder dan een orgie van oorlogszuchtige oorlogen van de VS en de NAVO waarin zwakkere naties de een na de ander zijn vernietigd door het door de Amerikanen geleide militarisme. Internationaal recht en mensenrechten zijn gestript en geplunderd door een door Washington geleide blitzkrieg op de planeet.

Principiële mensen zoals Julian Assange die dergelijke criminaliteit aan de kaak stelden, zijn vervolgd en gemarteld. De vrijheid van meningsuiting en oprecht onafhankelijk kritisch denken zijn lastiggevallen en vermoord.

Met ongelooflijke hypocrisie, arrogantie en waanideeën verheerlijken de Amerikaanse president Joe Biden en andere NAVO-handlangers de principes van democratie, op regels gebaseerde orde en internationaal recht. Als de waarheid is, zijn de Verenigde Staten en hun NAVO-lacunes de vijanden van de wereldvrede. Martin Luther King maakte bijna 60 jaar geleden een soortgelijke observatie. Hij werd vervolgens vermoord door de Amerikaanse nationale veiligheidsstaat. Washington en zijn handlangers in het Westen of de Stille Oceaan vormen de grootste bedreiging voor alles wat ze zogenaamd, cynisch, koesteren.

De Verenigde Staten en hun bende imperialistische flunkeys in de NAVO snakken al drie decennia naar een nieuwe koude oorlog. Toen de Russische Federatie onder leiding van president Vladimir Poetin het unilateralisme van de Amerikaanse schurkenstaat en zijn satrapen uitdaagde met zijn historische toespraak in München in 2007, die hem als een vijand bestempelde. 

De militaire interventie van Rusland in 2015 om Syrië te helpen dat wordt aangevallen door de VS en de NAVO in een geheime oorlog voor regimeverandering, werd betaald voor de orgie van het door Amerika geleide imperialistische gangsterisme. Die spoiler markeerde Rusland verder als een vijand die moest worden aangepakt.

De staatsgreep van Washington en de NAVO in Oekraïne in 2014 was opnieuw een keerpunt. Het was een feitelijke uitbreiding van de NAVO tot aan de grenzen van Rusland met een nazi-speerpunt. Kan het nog provocerender? Maar Moskou trok de rode lijn. Ondanks herhaalde oproepen voor diplomatieke resolutie over Oekraïne en de uitbreiding van de NAVO, werd Rusland gedwongen om “technische militaire maatregelen” te nemen door de dreiging van het Kiev-regime te neutraliseren.

Ook China heeft stoutmoedig laten zien dat het zijn onafhankelijkheid niet ondergeschikt wil maken aan het keizerlijke bevel van Washington. Dit is de reden waarom Washington op grillige wijze zijn halve eeuw oude Eén China-beleid verlaat met het bijbedoeling om Peking tegen zich in het harnas te jagen. De provocatie richting Rusland in de vorm van het door de NAVO bewapende Oekraïne is hetzelfde als de provocatie richting China met een door de VS bewapend Taiwan en een toenemende NAVO-gelieerde omsingeling in Azië-Pacific.

Overduidelijk, en zonder toevlucht te nemen tot overdrijving, kan men zeggen dat de NAVO-top deze week neerkwam op een conferentie over oorlogsplanning. De door de VS geleide as heeft een nieuwe wereldwijde koude oorlog veroorzaakt.

Dat is op zich vervloekt. In een wereld die wordt geteisterd door pandemie, ziekte, ecologische achteruitgang, armoede, honger en werkloosheid, sluizen de kapitalistische machten miljarden naar oorlogsmachines en veroorzaken ze koorts voor confrontaties op basis van angstzaaierij, fobieën en demonisering. Hun mentaliteit is demonisch. Het door de VS geleide imperialisme heeft veel van de huidige crises in de wereld veroorzaakt, waaronder een nieuwe koude oorlog.

Desalniettemin is de wereld drastisch veranderd sinds de oprichting van de NAVO 73 jaar geleden of zelfs vanaf het moment dat de laatste koude oorlog zo’n drie decennia geleden eindigde. Er is inderdaad een verschrikkelijk gevaar van een catastrofale hete oorlog. Er is echter ook een welkom gevaar voor de NAVO die haar eigen graf graaft uit haar criminele activiteiten en betreurenswaardige tegenstellingen. Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as in het graf te duwen dat het verdient.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Boris Johnson heeft Brexit niet waargemaakt, dus waarom zouden de Britten hem vertrouwen op Oekraïne?

Boris Johnson zit in de problemen want ‘We kunnen het ons niet veroorloven om onze eigen mensen te eten te geven, maar we kunnen het ons wel veroorloven om een… [...]

Nieuwe NAVO-uitbreiding: carte blanche voor sultan Erdogan

Nu het is opgelost, kunnen Zweden en Finland lid worden van de NAVO. Turkije heeft zijn negatieve houding opgegeven. Maar de goedkeuring van Erdogan had een prijs. De situatie zal waarschijnlijk niet alleen… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN