Connect with us

Politiek

Ook in Glasgow draait alles om geld

Published

on

COP26

Groene leningen: het nieuwste initiatief van de grootste banken ter wereld op de COP26 is een stap achteruit.

Toen het Akkoord van Parijs werd gesloten in december 2015 was één zin van groot belang voor de mensen die grote banken en investeringsfondsen vertegenwoordigeb. Volgens artikel 2.1 c van de overeenkomst zouden de ondertekenaars nu moeten beginnen met
“financiële stromen, consistent met een pad naar lage uitstoot van broeikasgassen en klimaat-elastische ontwikkeling.”

Deze verbintenis ging niet alleen over publieke financiering voor duurzame projecten. Hoewel onduidelijk ging het mogelijk om een “opknapbeurt” van de financiële markten die het wegstromen van geld van projecten die de doelstelling om de opwarming van de aarde te beperken tot 1,5 graad stijging van de temperatuur, zou moeten voorkómen, weg. Deze doelstelling lijkt elke investering in nieuwe fossiele brandstofprojecten uit te sluiten – de basisprincipes van de financiële sector over hun benadering van het bedrijfsleven stonden theoretisch op het spel.

Nu, bijna zes jaar later, staat deze kwestie voor het eerst bovenaan de agenda van de terugkerende klimaattoppen, met COP26 die deze maand in Glasgow plaatsvindt. De besluiten op de bijeenkomst in Schotland zullen bepalen hoe de Overeenkomst van Parijs wordt uitgevoerd met betrekking tot financiële stromen op de financiële markten, en welke rol de grote financiële ondernemingen die de wereldwijde financiële markten bepalen, in de toekomst zullen gaan spelen. Maar zelfs nog voor de bijeenkomst is begonnen,was het al duidelijk dat
weinig of niets is doorgedrongen tot de COP26-agenda die de financiële sector onwelgevallig zou kunnen zijn.

Sinds het Akkoord van Parijs eind 2015, hebben verschillende constellaties van financiële bedrijven gewerkt om methoden te definiëren voor banken, beleggingsfondsen, verzekeringsmaatschappijen en anderen om de dreiging van een diepere klimaatcrisis “het hoofd te bieden”.  Veel van dit werk maakt nu, omstreden, deel uit van het officiële VN proces. Niet alleen dit, maar de grote concerns zijn niet alleen uitgenodigd om bij te dragen aan het evenement, maar in feite om de uitvoering over te nemen van de VN-agenda over particuliere financiering en klimaatverandering.
Wanneer het licht wordt uitgedaan en de deuren worden gesloten aan het eind van COP26, zullen ondernemingen als BlackRock, Bank of America, Citigroup en Santander het vanaf daar overnemen.

Deze gang van zaken komt voor ons niet als een verrassing. Al decennia lang heeft het VN-systeem een toenemende trend laten zien van allianties met allerlei grote zakelijke groepen, afhankelijk van de agenda.  De campagne “Race to zero” is een poging om bedrijven direct bij de internationale besluitvorming te betrekken, en meer specifiek bij de olie- en gasindustrie is er de Oil and Gas Methane Partnership.

Deze benadering, in goed nederlands multistakeholderism genoemd (of multistakeholderisme van bedrijven), beheerst nu de particuliere financieringsagenda van de wereldwijde klimaatveranderingsbesprekingen, en het wordt tot het uiterste doorgevoerd. In sommige kringen zal er een blijk van waardering te horen zijn wanneer COP26 een parade van financiële bedrijven meldt  van ondernemingen die zich verbinden tot “netto nul in 2050”.

Honderden financiële instellingen hebben zich aangesloten bij coalities van bedrijven die beloven hun steentje bij te dragen om klimaatverandering tegen te gaan. Maar er zijn drie ernstige problemen met deze aanpak: ten eerste zijn de toezeggingen zo vaag dat ze de deur openzetten voor een potentieel massale greenwash (greenwashing is het zich groener of maatschappelijk verantwoordelijker voordoen dan een bedrijf of organisatie daadwerkelijk is. Men doet alsof men weloverwogen met het milieu en/of andere maatschappelijke thema’s omgaat, maar dit blijkt vaak niet meer dan “een likje verf” te zijn).
Banken, vermogensbeheerders en beleggingsfondsen met enorme belangen in fossiele brandstoffen en geen concrete ambities om van koers te veranderen kunnen het programma van de VN gebruiken om hun imago te versterken – en doen dat ook.
Ten tweede bestaat het risico dat de aanwezigheid van particuliere financiering in de algemene architectuur door landen met hoge inkomens zal worden gebruikt om hun eigen financiële toezeggingen af te bouwen. En ten derde: de bedrijven ondertekenen niet alleen verklaringen en doen ze toezeggingen, ze hebben alle touwtjes in handen!

In het centrum van de particuliere financieringsagenda op COP26 vinden we ideeën die speciaal ontwikkeld zijn voor de conferentie door Mark Carney, de speciale gezant van zowel VN-secretaris-generaal Antonio Guterres als de Britse premier Boris Johnson. Het 31 pagina’s tellende document met Carney’s beleidsvoorstellen, genaamd “Bouwen aan een particulier financieringssysteem voor netto nul” zullen we hier niet behandelen – dat hebben we in het vorige Economedian Magazine gedaan. Alarmerend is dat het initiatief over gelaten wordt aan de managers van de  grote banken en vermogensbeheerders wier investeringen eerder al hebben “bijgedragen” aan klimaatverandering. Met andere woorden: financiële bedrijven worden niet verplicht om op een zinvolle manier snel van koers te veranderen.

In feite zijn de toezeggingen die zij hebben gedaan om toegang te krijgen tot de machtscirkel rond klimaatverandering en financiën zó vaag dat zelfs de grootste bank ter wereld voor fossiele brandstoffen, de criminele organisatie JP Morgan Chase, zich aansloot bij de door de VN bijeengeroepen Net Zero coalitie, slechts weken voor COP26. Kijken we goed naar wat er op tafel ligt, en hoe weinig financiële instellingen
toezeggen, dan verdwijnt de opwinding zoals die wordt tentoongesteld door de mainstream media en huichelachtige politici: COP26 lijkt uit te draaien op het grootste financiële greenwash-evenement in de geschiedenis.
De woorden en daden, en de afgelegde verklaringen van de financiële sector bieden een blijvende herinnering aan de fundamentele doelstellingen van de financiële bedrijven, en de reikwijdte van hun visie. Deze bedrijven streven naar een maximaal rendement, en gaan elk obstakel uit de weg in hun jacht naar winst. De door deze bedrijven geleide initiatieven tonen geen enkel teken van het nemen van maatregelen om iets te doen aan de milieugevaarlijke aspecten en de impact van particuliere financiering op het klimaat. Het lijkt overduidelijk dat aan het roer plaatsen van bedrijven als JP Morgan Chase, BlackRock, BNP Paribas en veel meer financiële instellingen die een aanzienlijk belang hebben bij koolstofproducerende activiteiten wereldwijd, overeenkomt met de vos de wacht telaten houden bij het kippenhok. Toch is dat wat er gebeurt.

Meer dan 450 banken in de wereld hebben zich gecommitteerd aan de initiatieven van COP26, dat (althans officieel) is ontworpen om hun investeringen koolstofarm te maken. Onder toezicht van de eerder genoemde voormalig Bank of England-supremo Mark Carney, beloven de banken en andere financiële instellingen die zich bij Gfanz (de Glasgow Financial Alliance for Net Zero) hebben aangesloten, om jaarlijks te rapporteren over de koolstofemissies die verband houden met de projecten waaraan ze lenen.

Ze zeggen ook dat ze er naar streven om voor duizenden miljarden dollars aan groene financiering te verstrekken, terwijl ze zich ertoe verbinden om tegen 2050 over de hele linie netto nuluitstoot hebben. Belangrijke ondertekenaars van het initiatief hebben we al genoemd, maar er zijn er meer, waaronder ook de Amerikanse bankreus Citi. Maar leer ons de banken kennen: het is zeker niet de eerste kans die ze hebben gehad om hun leningboeken koolstofarm te maken, en tot nu toe zijn de resultaten niet indrukwekkend – eerder teleurstellend.
In 2019 lanceerde de Algemene Vergadering van de VN uitbundig haar principes van verantwoord bankieren (principles of responsible banking – PRB’s) met vergelijkbare doelen voor ogen. De banken die zich aanmeldden kwamen onder meer overeen om “met hun cliënten samen te werken om duurzame praktijken aan te moedigen” en om “hun bedrijfsstrategie af te stemmen” op de duurzame ontwikkelingsdoelen van de VN en het klimaatakkoord van Parijs. Tot dusver hebben veel van de grootste banken ter wereld die PRB’s niet ondertekend, hoewel de principes tot nu toe de gouden standaard waren om zich ertoe te verbinden kredietverlening koolstofarm te maken. Toonaangevende ondertekenaars voldoen ook nog lang niet aan hun eisen – om nog maar te zwijgen van die van Gfanz.

Van de top tien banken (volgens marktkapitalisatie) zijn alleen Citi, Commercial Bank of China (ICBC), Bank of China en Agricultural Bank of China ondertekenaars. Nog eens zes – JPMorgan Chase, Bank of America, China Construction Bank, Wells Fargo, Morgan Stanley en China Merchants Bank – staan niet op de lijst. Het ondertekenen van de PRB’s heeft slechts een beperkte verplichting . Ondertekenaars hebben vier jaar de tijd om de principes na te leven. Zelfs dan is alles vrijwillig en niet-bindend, dus ondertekenaars worden niet gestraft of zelfs genoemd en besmet verklaard omdat ze zich niet aan de principes houden.

Banken kunnen vanuit twee invalshoeken bijdragen aan het oplossen van de “klimaatcrisis”: hun kredietverlening en hun investeringen. Aan de beleggingskant zagen we in 2020 een omslagpunt toen BlackRock, de grootste vermogensbeheerder ter wereld, aankondigde zijn beleggingen te concentreren op effecten die gericht zijn op duurzaamheid.

Om een idee van de status-quo te krijgen is het zinvol naar de kredietverleningspraktijken van drie grote ondertekenende banken – Citi, ICBC en de Japanse MUFG – te kijken over de jaren 2016-19. Dit bestrijkt de periode direct na het Akkoord van Parijs tot het jaar waarin de PRB’s werden ondertekend. Je zou verwachten dat banken die hun toezeggingen serieus namen in deze periode zouden bezuinigen op CO2-zware leningen.
Voor dat beeld ligt de focus op de kredietverlening door banken aan bedrijven die zich bezighouden met de winning van fossiele brandstoffen, omdat die gegevens direct beschikbaar zijn en omdat dit de top van de piramide is als het gaat om koolstofemissies. Er zijn ook drie andere grote banken vergeleken die de PRB’s niet hebben ondertekend: Wells Fargo, JPMorgan Chase en HSBC.

Gebleken is dat Wells Fargo en JP Morgan in die periode ’s werelds grootste financiers van dergelijke bedrijven waren (hoewel Wells Fargo in 2020 naar de derde plaats zakte). Geen van beide heeft de PRB’s ondertekend, hoewel beide nu lid zijn van Gfanz. Beiden stellen in hun jaarverslagen zich te committeren aan het klimaatakkoord van Parijs. De verrassing was groot dat beiden hun totale kredietverlening aan fossiele brandstoffen tussen 2018 en 2020 elk jaar met respectievelijk 57% en 23% hebben verminderd.

Citi was ondertussen de op twee na grootste kredietverstrekker van fossiele brandstoffen in 2016-19, ondanks dat het de PRB’s (en Gfanz) ondertekende, en het bereikte de tweede plaats in 2020. En MUFG en ICBC, die ook de PRB’s hebben ondertekend, breidden allebei hun leningen voor fossiele brandstoffen gedurende de periode uit. MUFG is ook lid van Gfanz, hoewel noch ICBC, noch een van de andere Chinese banken deel uitmaakt van het nieuwe initiatief. Opgemerkt moet worden dat HSBC geen grote geldschieter was voor projecten op het gebied van fossiele brandstoffen, ondanks dat het de PRB’s niet heeft ondertekend (hoewel het zich ook bij Gfanz heeft aangesloten).

We kunnen iegenlijk wel stellen dat de PRB’s tot dusver weinig verschil hebben gemaakt voor de kredietverlening op dit gebied. Ondanks het gebrul in de Algemene Vergadering van de VN blijkt deze tijger tandenloos te zijn – en er is reden om te vrezen dat het met Gfanz dezelfde kant op zal gaan.

Wanneer ondertekenaars van de PRB’s geld uitlenen worden ze geacht milieueffectbeoordelingen uit te voeren en de broeikasgasemissies van projecten te meten. Dit is geen onbelangrijke kwestie aangezien dergelijk werk de traditionele bevoegdheden van banken te boven gaat en hun operationele kosten aanzienlijk zal beïnvloeden. Daar zitten ze niet op te wachten.
Ondertekenaars moeten er ook voor zorgen dat leningen naar projecten gaan die klimaatneutraal zijn. Dit betekent dat leners zich moeten committeren aan mitigerende maatregelen die gedurende de hele levenscyclus van het project duren. Het maakt deel uit van de verplichting van elke ondertekenaar om ervoor te zorgen dat dergelijke mitigerende maatregelen worden uitgevoerd door het project gedurende de hele looptijd te monitoren. Ook dat vinden financials niet leuk.

Het vermoeden bestaat dat dit op dit moment nog maar heel weinig gebeurt. Om dit te veranderen, zouden we waarschijnlijk moeten overstappen op een regeling waarbij de PRB’s verplicht en bindend zijn, maar Gfanz voorziet daar niet in. Hoewel de jaarlijkse rapportageverplichtingen over koolstofemissies een stap voorwaarts zijn, is ook hiervan niets in het initiatief verplicht gesteld. Het werd ook bekritiseerd in de weken voorafgaand aan COP26 omdat de leden weigerden in te stemmen met het beëindigen van leningen aan projecten voor fossiele brandstoffen dit jaar. In plaats daarvan streven ze ernaar om hun CO2-uitstoot in tien jaar te halveren.

Het lijkt ondoenlijk om op stel en sprong leningen aan niet-groene projecten te verbieden, omdat voorkómen moet worden dat de banken die traditioneel het meest betrokken zijn bij CO2-zware sectoren het hardst worden getroffen. In plaats zouden leningboeken moeten worden behandeld als een portfolio van projecten in verschillende tinten groen, met een gedefinieerd traject naar groener – en het moet dan een verplichting zijn voor ondertekenaars. Ook zorgwekkend is dat Gfanz het water vertroebelt door investeren en leningen verstrekken combineert in plaats van dat het zich puur op kredietverlening concentreert.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN