Overlevenden van Epstein spreken zich uit, maar Trump, de olifant, staat op de trappen van het Capitool

Ik hoop dat u de kans hebt gehad om de buitengewone persconferentie op Capitol Steps afgelopen week te bekijken, met de slachtoffers van Jeffrey Epstein en hun belangenbehartigers. Ik was onder de indruk van alle vrouwen, van wie het publiek de meesten nog nooit eerder heeft gehoord. Ze waren buitengewoon welbespraakt, moedig en, misschien wel het belangrijkste, geloofwaardig. Hun korte toespraken waren waardig en, gezien de ernst van het onderwerp, ingetogen. 

Epstein Ze beschreven hoe ze werden gerekruteerd, misleid en vervolgens, al op 14-jarige leeftijd, gedwongen tot vernederende handelingen, gedwongen om door te gaan en onder druk gezet om anderen te rekruteren. Het was een enorme fabriek die de rijken bediende.

Ze vertelden, met tranen in hun ogen, over de levenslange schade die deze ervaring hun geestelijke gezondheid en zelfbeeld had toegebracht. Het was onmogelijk om hen niet te geloven en te willen dat er recht werd gedaan.  

Hier is een typisch fragment uit het verhaal van Marina Lacerda:

Ik was pas 14 toen ik Jeffrey ontmoette. Het was de zomer van de middelbare school. Ik had drie baantjes om mijn moeder en zus te onderhouden, toen een vriendin uit de buurt me vertelde dat ik $300 kon verdienen om een ​​oudere man een massage te geven. Het veranderde van een droombaan in een nachtmerrie. Jeffreys assistente, Lesley Groff, belde me en vertelde me dat ik zo vaak thuis moest zijn dat ik uiteindelijk voor de negende klas van de middelbare school stopte, en ik ben nooit meer teruggegaan. Van mijn 14e tot mijn 17e ging ik voor Jeffrey werken.

In plaats van een opleiding te volgen, hoopte ik elke dag dat hij me een echte baan zou aanbieden als een van zijn assistentes of zoiets, iets belangrijks. Dan zou ik eindelijk groot zijn geworden, zoals we zeggen, de Amerikaanse droom. Die dag kwam nooit. Ik had geen uitweg totdat hij me eindelijk vertelde dat ik te oud was…

Ik zal nooit vergeten toen de FBI-agent in 2008 voor mijn deur stond. Jeffrey Epstein huurde een advocaat in om mij te vertegenwoordigen, of beter gezegd, om hem te vertegenwoordigen. Ik zeg graag dat ik geen vragen kon stellen en geen idee had wat er aan de hand was. Ik was doodsbang, tot op de dag van vandaag. Ik denk dat de meesten van ons nog steeds doodsbang zijn. Ik dacht dat iemand me zou vermoorden. Ik dacht dat er iets met mijn zus of mijn moeder zou gebeuren. Het ging zelfs nog verder: misschien dacht ik wel dat er iets met mijn familie in Brazilië zou gebeuren.

Toen zei de advocaat op een dag dat alles gewoon zou verdwijnen, alsof er niets gebeurd was. Ik hoefde niet te getuigen. Toen ik hem vroeg waarom, gaf hij geen uitleg. Dat was het. Dus waarom? Waarom ben ik toen nooit opgeroepen om te getuigen? We hadden zoveel vrouwen kunnen redden. … Maar Jeffrey Epstein was te belangrijk en die vrouwen deden er niet toe. 

***

Ik was ook onder de indruk van de passie en vastberadenheid van hun advocaten, Bradley Edwards en Brittany Henderson. En van afgevaardigde Ro Khanna (Democraat-Californië) en afgevaardigde Thomas Massie (Republikein-KY), die de andere kant van het gangpad opgingen om samen het ontslagverzoek te steunen en zo de vrijgave van de Epstein-dossiers af te dwingen. Ze stonden in de vuurlinie van zowel het Witte Huis als de leiding van het Huis van Afgevaardigden om de leiding van de operatie te nemen. 

En ik was zelfs even ontroerd dat afgevaardigde Marjorie Taylor Greene (R-GA), ondanks haar veelvuldige verfoeilijke kwaliteiten – en mogelijk ook haar motieven – toch kwam opdagen en haar steun uitsprak voor de actie. 

Het kan een belangrijk keerpunt zijn als zoveel getuigen zich melden om geteld te worden, als veel blauw en een beetje rood samenkomen om te zeggen: “Genoeg!” Terwijl zoveel dingen om onze aandacht strijden, had dit onderwerp meer aandacht van de gevestigde media verdiend. 

Hoewel de persconferentie veel publiciteit kreeg, ben ik boos dat de New York Times , Washington Post en andere gevestigde media er geen hoofdnieuws van hebben gemaakt. Het was een zeer belangrijke ontwikkeling en had als zodanig behandeld moeten worden.

De deelnemers betoogden overtuigend dat er sprake is van diepgewortelde corruptie in het hart van het Amerikaanse systeem en benoemden dit expliciet. Zoals de ene na de andere keer duidelijk werd, was er simpelweg geen manier om de Epstein-affaire op deze manier aan te pakken, zonder de nodige druk van degenen met een eigen agenda. 

En de overlevenden onderstreepten de basisprincipes die verloren gaan in al de cynische mist die door de Trump-regering en zijn handlangers wordt gecreëerd: 

Dit is geen politiek probleem. Dit is een misdaad. En die misdaad is sekshandel. — Liz Stein

We vragen niet om medelijden, we eisen verantwoording. Het Congres moet kiezen: blijven jullie roofdieren beschermen, of beschermen jullie eindelijk overlevenden? Transparantie is rechtvaardigheid. — Lisa Phillips

Overleven is geen krantenkop. Het is ons leven. En stilte beschermt alleen roofdieren, niet kinderen. — Wendy Pisante

En toch blijft de mist maar aanhouden, worden deze kreten gedempt en blijven ze voor veel te veel Amerikanen onopgemerkt.

Trumps controversiële minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken, Robert F. Kennedy Jr. – die zelf een nauwe band met Epstein zou hebben gehad (hij gaf toe dat hij in Epsteins vliegtuig had gereisd, wat volgens hem om onschuldige redenen was; zijn overleden vrouw had banden met Ghislaine Maxwell) – werd gevraagd of hij dacht dat de vrouwen op de trappen van het Capitool een hoax in stand hielden. Bekijk hier (0:50 in de video) de uitdrukking op zijn gezicht terwijl hij de vragen van een senator beantwoordt: 

Ik ken geen vrouwen op de trappen van het Capitool… die een hoax verspreiden? Ik heb geen idee wat ze zeiden. Dit is de eerste keer dat ik erover hoor.

Dat is heel aannemelijk als je dag en nacht in een laboratorium opgesloten zit om wetenschappelijk onderzoek te doen.

Ondanks dat ze de conferentie bijwoonde en de verhalen van deze vrouwen hoorde, kan afgevaardigde Victoria Spartz (R-IN) – de extreemrechtse opstandige, met een sterk Oekraïens accent dat ons eraan herinnert dat ze een enorme Trump-fan is ondanks dat hij haar land in de steek heeft gelaten voor de Russische aanval, net zo luid en onlogisch is als Marjorie Taylor Greene gewoonlijk is. Ze verdedigde de relschoppers van 6 januari en is door haar staf beschuldigd van misbruik en giftig gedrag – niet beslissen of ze de petitie voor ontslag moet ondertekenen die het ministerie van Justitie moet dwingen meer dossiers vrij te geven.

We zullen zien. Ik bedoel, we hebben nog meer zaken, dus ik ga me niet specifiek vastleggen. Maar ik zal de tijd nemen om alle kanten te begrijpen.

Trumps reactie op de conferentie was voorspelbaar:

Het is eigenlijk een hoax van de Democraten , want ze proberen mensen te laten praten over iets dat totaal niet relevant is voor het succes dat we als land hebben behaald sinds ik president ben.

Het is alsof je zegt: ‘Nou, deze persoon heeft misschien een vreselijke misdaad begaan, maar kijk eens hoe succesvol zijn bedrijf is!’ 

Een dag na de conferentie probeerde de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, Mike Johnson, Trumps grove gebruik van het woord ‘hoax’ te verklaren:  

Waar Trump op doelt, is de hoax die de Democraten gebruiken om hem aan te vallen. … Ik heb hier al vaak met hem over gesproken. Hij is geschokt. Het is verkeerd voorgesteld. Hij zegt niet dat wat Epstein deed een hoax is. Het is een vreselijk, onuitsprekelijk kwaad. Hij gelooft dat zelf ook. Toen hij het gerucht voor het eerst hoorde, heeft hij hem Mar-a-Lago uitgezet. Hij was een FBI-informant die probeerde dit spul te verwijderen.

Toen hem werd gevraagd te bevestigen dat Trump een ‘FBI-informant’ was, stuurde de woordvoerder van Johnson de volgende verklaring  naar The Daily Beast :

De voorzitter herhaalt wat de advocaat van de slachtoffers heeft gezegd, namelijk dat Donald Trump – die Epstein uit Mar-a-Lago heeft gezet – de enige was die meer dan tien jaar geleden bereid was om aanklagers te helpen Epstein te ontmaskeren als een walgelijke kindermisbruiker.

Dat klopt. Zoals hoofdadvocaat Bradley Edwards opmerkte, deed Trump er alles aan om zich te profileren als oprecht verontwaardigd over Epsteins daden. De vraag naar het motief blijft open: oprechte morele verontwaardiging of zelfbehoud? Trump, zo herinneren we ons, staat niet bekend om zijn loyaliteit jegens vrienden en collega’s die hun doel hebben gediend en nu een gevaar voor hem vormen. Ik ben de tel kwijtgeraakt van hoeveel naaste collega’s, van beide geslachten, hij beweert nooit gekend te hebben of er iets mee te maken te hebben gehad – zelfs niet nadat er veelzeggende foto’s en/of correspondentie zijn getoond.

***

De advocaten deden een bewuste poging om Trump aan te spreken en hem niet tegen zich in het harnas te jagen. Dit betekende dat ze zich strikt onthielden van beschuldigingen tegen de president. Bijvoorbeeld, toen iemand die alleen geïdentificeerd werd als voorzitter 32 vroeg : 

Kunnen de overlevenden iets zeggen over de zaak van Katie Johnson, die beweerde dat Donald Trump en Jeffrey Epstein…

Spreker 21 zei: “Nee.” 

Edwards zei toen: “Ik denk niet dat we het over… ik denk niet dat we het over die zaak kunnen hebben,” en hij veranderde snel van onderwerp naar de heldhaftigheid van Virginia Giuffre. Zij was de eerste die met haar eigen beschuldigingen naar voren kwam (bijvoorbeeld dat ze naar Prins Andrew en Alan Dershowitz zou zijn gesmokkeld) en spande een rechtszaak aan tegen Epstein en Ghislaine Maxwell. Ze pleegde in april zelfmoord. 

Wat Katie Johnson betreft en de vermeende noodzaak om Trumps kant te blijven volgen, beweerde ze dat zowel Trump als Epstein haar hadden verkracht . In 2016 wilde ze alle details aan de pers onthullen, maar op het laatste moment gaf ze toe. Ze zei dat haar leven in gevaar was. 

De belangrijkste “Trump-insteek” van de persconferentie kwam voort uit de reactie op vragen van de media. Gevraagd naar de gezamenlijke inspanning van Trump en zijn bondgenoten om verder onderzoek als “politiek” te ontmoedigen, merkte Haley Robson op dat ze een geregistreerde Republikein is – en bood aan om Trump te ontmoeten en haar kennis te delen. 

Dus alles wordt gepresenteerd alsof er met Trump wordt overlegd en zijn hulp wordt gezocht om volledige openheid te verkrijgen. (Er is veel te doen geweest over de duizenden bestanden die onlangs zijn vrijgegeven, maar ze zijn zwaar geredigeerd (sommige pagina’s zijn volledig geredigeerd) en 97 procent van de informatie erin is al enige tijd publiekelijk beschikbaar .)

***

Een van de beste manieren om te bepalen in hoeverre dit een ‘hoax’ is, is door de beelden van al die verborgen camera’s in Epsteins verschillende huizen te bekijken. 

Behalve dat de regering door een interessante vermenging die uiterst belangrijke kwestie onderbelicht. Let op deze verwarrende opmerking in The New York Times :  

In een recent , ongetekend memo stelden het ministerie van Justitie en de FBI dat de Epstein-dossiers geen bewijs bevatten dat een onderzoek naar andere personen rechtvaardigt. Mevrouw Bondi heeft verklaard dat de video’s van seksueel misbruik van kinderen die door onderzoekers zijn gevonden, materiaal waren dat hij zelf had gedownload, en niet, zoals sommigen beweren, video’s die Epstein zelf of met zijn vrienden had gemaakt van misdaden. 

Denk eens aan deze twee punten in omgekeerde volgorde: (1) Epstein downloadde video’s van seksueel misbruik van kinderen (dit wordt terloops vermeld!) — maar geen van zijn eigen camera’s toonde ook maar iets interessants; (2) Er staat niets in dit alles dat enig inzicht zou kunnen bieden in de onweerstaanbare meneer Epstein en waarom al deze gewilde gasten van wereldklasse massaal naar hem toe kwamen. 

Inmiddels weten zelfs de minst geïnformeerde Amerikanen dat het misbruik ernstig, wijdverbreid en aanhoudend was. We weten dat Epstein en Maxwell diep in de problemen zaten, kwaadaardig waren en zich meedogenloos misdroegen tegenover kwetsbare individuen. 

We weten dat veel beroemdheden die met hem omgingen voordat hij berucht werd, daar blijkbaar geen flauw benul van hadden. Dat is mogelijk. Toch vraagt ​​men zich af: wat was er zo verschrikkelijk onweerstaanbaar aan Epstein? Veel mensen hebben privévliegtuigen, fantastische huizen, kunnen een goed diner organiseren, kunnen charmant of geestig zijn. De meesten van hen zouden door voormalige presidenten, prinsen en vooraanstaande intellectuelen worden afgewezen als ze uitgenodigd zouden worden. Waarom omarmden zovelen deze publiekelijk onbekende man? 

Waarom deed Trump dat precies? 

Een van de overlevenden in het Capitool zei dat Epsteins grootste opschepperij zijn connectie met Trump was. Hij vond dat belangrijker dan omgaan met presidenten en leden van het koningshuis.

Maar waarom voelde Epstein zich zo, en waarom bracht Trump zoveel tijd met hem door? Waarom was deze realityster en serie-overdrijver zo belangrijk voor Jeffrey Epstein in die tijd? Het is dezelfde vraag die we ons blijven stellen over Trumps relatie met Vladimir Poetin en anderen in de Russische elite, al sinds mensenheugenis. Waarom Trump? 

Dit begrijpen – ons hierop concentreren – is waarschijnlijk de belangrijkste kwestie die voor ons ligt. Het is geen ‘hoax’ die afleidt van Amerika’s nieuwe grootsheid. Het zal ons misschien helpen begrijpen hoe dit zieke individu aan de macht kwam over een van ’s werelds grootste democratieën en snel een campagne begon om die te vernietigen. 

**** 

Het bewijs van hoe erg Trump van streek is, kwam door een reeks schijnbaar ongebruikelijke, en misschien wel opzettelijke, luide afleidingen tijdens de presentaties van de slachtoffers. Eerst hoorden we voortdurend politieaankondigingen met teksten als “blijf van het gras af”. De deelnemers aan de persconferentie probeerden de kakofonie te negeren, maar uiteindelijk keken zelfs zij om. 

De andere betrof ongewoon luide vliegtuigovervluchten – vlak bij het Capitool, door normaal gesproken beschermd en beperkt luchtruim. Het Witte Huis zei dat de overvlucht bedoeld was ter ere van een onlangs omgekomen Poolse legerpiloot en om “de bijzondere relatie tussen onze twee landen te vieren”.

Daarover hoeven we geen uitspraken te doen.  

Deze onderbrekingen leidden de deelnemers en het publiek af en zorgden ervoor dat bepaalde delen van de voorstelling niet zo goed te verstaan ​​waren. Ze leken ook een boodschap te sturen: er bestaan ​​inderdaad machtige krachten, vergeet dat niet.

Wat de slachtoffers betreft, herhaalden ze dat ze inderdaad bang zijn. Bang, en toch moedig. Ze zeggen dat ze weten welke machtige mensen er bij Epstein waren, dat ze een lijst met misbruikers aan het samenstellen zijn en dat die lijst openbaar zal worden gemaakt.

De Kamerleden zeiden dat ze hen zouden steunen. 

Massie zei dat overlevenden “zouden worden aangeklaagd wegens dakloosheid als ze namen noemen, maar @RepMTG en ik zijn bereid om namen te noemen in het Huis van Afgevaardigden onder de grondwettelijke immuniteit van ‘spraak of debat’.”  

Dat zal wat zijn. Laten we ervoor zorgen dat ze dat doen.