Indignatie redactie 
Sam Kirchner wil de wereld redden van kunstmatige superintelligentie. Hij is al twee weken vermist.
Voordat Sam Kirchner verdween , voordat de politie van San Francisco waarschuwde dat hij bewapend en gevaarlijk kon zijn, voordat OpenAI zijn kantoren sloot vanwege de potentiële dreiging, zagen degenen die hem tegenkwamen hem als een gewone, zij het vurige, activist.
Phoebe Thomas Sorgen ontmoette Kirchner een paar maanden geleden op Travis Air Force Base, ten noordoosten van San Francisco, tijdens een protest tegen het immigratiebeleid en de Amerikaanse militaire hulp aan Israël. Sorgen, een activiste van het eerste uur die haar eerste protesten tegen de Vietnamoorlog had ingediend, zou samen met zes andere oudere vrouwen de ingang van de basis blokkeren. Kirchner, 27 jaar oud, was daar met een paar andere leden van een nieuwe groep genaamd Stop AI, en ze stemden er allemaal mee in om video’s op te nemen met hun telefoons voor het geval er een confrontatie met de politie zou plaatsvinden.
Op 22 november plaatste StopAI – een in Oakland gevestigde groep voor “geweldloos burgerlijk verzet” die streeft naar een permanent verbod op de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie – op X een bericht dat medeoprichter Sam Kirchner vermist was. Eerder die week, zo meldde de groep, had Kirchner een ander lid aangevallen dat hem weigerde een wapen te kopen met geld van de organisatie.
Hij had ook gewelddadige uitlatingen gedaan die anderen deden vrezen dat hij van plan was het wapen te gebruiken “tegen werknemers van bedrijven die kunstmatige superintelligentie nastreven”. Twee dagen later verdween hij uit zijn appartement. Kort daarna reageerde de politie op een 112-melding over een man die bedreigingen uitte in de buurt van een van de kantoren van OpenAI in San Francisco. Het is nog steeds onduidelijk of dit Kirchner was; op het moment van schrijven is zijn verblijfplaats nog onbekend.
Angst over de “existentiële risico’s” van kunstmatige intelligentie circuleert al jaren in Silicon Valley, en waarnemers zoals Nirit Weiss-Blatt en Dean Ball hebben StopAI aangemerkt als een bijzonder opruiende stem in deze waarschuwingen. Maar hier, in de voortvluchtige Kirchner, hebben we mogelijk iets nieuws: een potentiële huurmoordenaar, mogelijk bewapend, en naar verluidt gemotiveerd om de leiders van Amerikaanse AI-labs aan de grens schade toe te brengen.
Dat laatste punt is belangrijk. Kirchner is niet de eerste AI-geobsedeerde uit de Bay Area die de wapens opneemt en geloofwaardige geweldsdreigementen uit.
Eerder dit jaar begon een sekte van trans-geïdentificeerde individuen, bekend als “de Zizians”, aan een moordpartij die begon bij een 80-jarige landeigenaar in East Bay en eindigde in een vuurgevecht met agenten van de Border Patrol in Vermont. Ziz, de gelijknamige leider van de groep, beschouwde de risico’s van AI naar verluidt als “het belangrijkste probleem ter wereld” en was gefixeerd op Roko’s Basilisk – een gedachte-experiment waarin een alwetende superintelligentie iedereen straft die wist dat het ooit zou kunnen bestaan, maar er niet in slaagde het te bewerkstelligen.
Maar de Zizian-moorden waren geen politieke moorden; het waren, zo lijkt het, uitingen van kleinzielige grieven of algemene psychose, die op geen enkele directe manier verband hielden met AI-gerelateerd activisme.
Kirchner – die publiekelijk heeft verklaard dat de leidinggevenden van OpenAI “aangeklaagd moeten worden voor poging tot moord op acht miljard mensen” en nu naar verluidt zelf probeert te vechten voor de mensheid – markeert een schijnbare escalatie van anti-AI-radicalisme, zij het een proces dat al jaren gaande is. Ondanks de uitgesproken toewijding aan geweldloos verzet, zijn de protesten en retoriek van StopAI doordrenkt van verwijzingen naar dood en moord.
Sinds april 2024 organiseert de organisatie regelmatig “Stop AI of we gaan allemaal dood”-protesten voor de kantoren van OpenAI en Microsoft. Bij een van die protesten deed een persoon, verkleed als een robot met het OpenAI-logo erop, alsof hij een geboeide man in het hoofd schoot. Volgens de website van de groep streeft de groep naar een verbod op de ontwikkeling van AI, specifiek “om het uitsterven van de mensheid binnen 1-3 jaar te voorkomen”. En in een recente podcast zei Kirchner dat hij en andere StopAI-leden zich niets aantrekken van hun strafblad, omdat “we allemaal binnenkort dood zullen zijn”.
In Kirchner en StopAI vinden we de bijna exacte voorwaarden die nodig zijn om een rechtvaardige moordenaar te creëren. Kirchner, een voormalig DoorDash-chauffeur en elektrotechnicus, lijkt een ontevreden jongeman die gefixeerd is op abstracte visioenen van extreem geweld. StopAI, en de bredere marges van de anti-AI-beweging, bieden de ideologische glans die deze fixatie een morele onderbouwing geeft. (Hun specifieke argumenten voor waarom AI ons allemaal op korte termijn zal doden, zijn te ingewikkeld om hier opnieuw te bespreken, maar het basisidee is dat een voldoende “intelligent” systeem zichzelf recursief kan verbeteren totdat het de menselijke capaciteiten overtreft en ons zo kan vernietigen.)
Het enige ontbrekende ingrediënt lijkt een kring van aanhangers te zijn die bereid zijn de andere kant op te kijken wanneer een vriend gewelddadig wordt. Het siert StopAI dat de organisatie Kirchners verdwijning openbaar maakte en de politie waarschuwde voor zijn vermeende intenties.
We kunnen dankbaar zijn dat Kirchners dreigementen onopgemerkt blijven. Maar we moeten alert blijven op de waarschuwingssignalen van radicalisering: een ontevreden jongere, verteerd door abstracte risico’s, overtuigd van zijn eigen gelijk en ingebed in een gemeenschap die de morele inzet steeds verder opschroeft. Geen van deze omstandigheden is uniek voor anti-AI-activisme.
Ze weerspiegelen, om maar een voorbeeld te noemen, de psychologie van extreme klimaatveranderingsgeobsedeerden , van wie sommigen zweren geen kinderen te krijgen en degenen die zichzelf uit protest in brand steken, verafgoden. Kunnen we degenen die flirten met geweld uit de afgrond halen? Dat mogen we hopen. Anders liggen er nog vele donkere dagen in het verschiet.
