Indignatie redactie 
Trump Help je bondgenoten een plek te vernietigen en ga dan meteen weer opbouwen. Maar eerst moeten ze alle lokale bewoners eruit gooien en het land annexeren. Dat lijkt de bedoeling.
Wat zouden Donald Trump en Bianca Censori met elkaar gemeen kunnen hebben?
Trump is de Amerikaanse president en de beste vriend van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, een man die door het Internationaal Gerechtshof (ICC) wordt gezocht “wegens de oorlogsmisdaden van uithongering […] en het opzettelijk uitvoeren van een aanval op de burgerbevolking; en de misdaden tegen de menselijkheid van moord, vervolging en andere onmenselijke handelingen.” Censori is een – zeer – beeldend kunstenaar en de vrouw van de publiekelijk mentaal labiele rapper Kanye West.
En toch hebben zowel Trump als Censori er zo lang een gewoonte van gemaakt om aandacht te trekken en provocaties in scène te zetten, dat ze nu geen extremen meer lijken te hebben om zichzelf te overtreffen.
Voor Censori is er na de volledige, frontale, feitelijke naaktheid bij de Grammy’s eigenlijk alleen nog maar live seks over (ze weet misschien niet dat ze daarin al lang is verslagen door de vergane westerse favoriet van “vrijheid/burgermaatschappij” Nadya Tolokonnikova uit de oude geschiedenis van “Pussy Riot” ). Je moet je nu echt afvragen: hij heeft zojuist zo’n dubbele klap van pure schokwaarde uitgedeeld dat het moeilijk is voor te stellen dat hij het nog eens overtreft (en toch zal hij dat natuurlijk doen).
Terwijl hij Netanyahu ontving in Washington – als eerste buitenlandse leider die officieel op bezoek was, nog wel – verklaarde Trump dat de VS de Gazastrook wil annexeren, de gehele Palestijnse bevolking etnisch wil zuiveren (hij gebruikte uiteraard andere termen, maar dat deden de nazi’s ook, en wij papegaaien hun eufemismen niet na ) en het gebied vervolgens wil ontwikkelen tot een “rivièra” van luxueus onroerend goed en bedrijven.
Ondertussen zouden de Palestijnse slachtoffers van dit plan de facto verdreven moeten worden naar buurlanden – behalve Israël natuurlijk, dat eigenlijk Palestina is (lagen…) – zoals Jordanië en Egypte, beide Amerikaanse “bondgenoten”, oftewel vazallen, ondanks hun expliciete bezwaren. Laten we terloops opmerken dat Trumps “ontwikkelingsplannen” bewijzen dat Gaza herbouwd kan worden. Het probleem is niet “technisch”, maar politiek: Trump suggereert herbouw, maar pas na een zeer gewelddadige massale ontruiming. Noem het het vastgoed-met-genocide-achtige-kracht-bedrijfsmodel.
Maar hoewel Trumps krankzinnige en kwaadaardige – ja, dat is het woord – ideeën over de toekomst van Gaza de meeste aandacht hebben getrokken, zijn er hier twee schandalen: zelfs het ontvangen van Netanyahu is schandalig. En dat blijft zo, zelfs als de hele Amerikaanse ‘elite’ – op een waarlijk tweepartijen-manier – doet alsof het normaal is, of zelfs iets om te vieren.
De Israëlische leider ontmoeten – voor wie dan ook, waar dan ook – is een schande, omdat Netanyahu niet “alleen” het doelwit is van een arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof (ICC) voor oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid.
Hij is ook een van de belangrijkste daders van Israëls geocide op de Palestijnen ( een misdaad die door Amnesty International is erkend, maar die het ICC, duidelijk om politieke redenen, niet heeft erkend), de leider van Israëls wrede apartheidsregime (zoals een VN-rapport al lang erkent ) en een oorlogszuchtige man die verslaafd is aan aanvallen op buurlanden door middel van bombardementen, moordpartijen en directe invasies.
Israël is verreweg de grootste bron van geweld en onrecht (en dus meer geweld) in het Midden-Oosten. Buiten die regio verstoren de meedogenloze kolonialistische drang om Palestijnen te onteigenen, etnisch te zuiveren en te doden, en de onophoudelijke agressie jegens de buurlanden, voortdurend de wereldwijde stabiliteit.
De tweede reden waarom Amerikaanse presidenten, idealiter, Netanyahu niet met een paal zouden moeten aanraken, is natuurlijk precies waarom ze hem in de smerige realiteit niet zullen laten liggen: geld. Israël heeft de veruit succesvolste buitenlandse invloedsoperatie in de moderne geschiedenis geleid, en zelfs die van de VS zelf overtroffen. Hoewel het hele Westen het doelwit was, was het Amerikaanse establishment duidelijk het doelwit.
In een ideale wereld, waar we ver vandaan staan, zouden Amerikanen de Israëlische leiders dus niet vereren, maar ertegen in opstand komen – de AIPAC Tea Party, iemand? – aangezien geen enkel ander land ooit zo succesvol is geweest in het ondermijnen van de Amerikaanse soevereiniteit en het ontmantelen van dat kleine beetje democratie dat wegkwijnt in de roestige kooi van de oligarchie die Amerika werkelijk is.
Niets hiervan is een geheim, een “antisemitische” lastercampagne of een “complottheorie”. De Jerusalem Post heeft bijvoorbeeld nog opgeschept over het succes van zionisten bij het massaal beïnvloeden van de Amerikaanse verkiezingen, zelfs nog in november vorig jaar.
Het is ook bekend dat Trump zelf een perfect voorbeeld is van dit schaamteloze kopen – en gekocht worden – onder de Amerikaanse “elite” : zionistische megadonor Miriam Adelson bijvoorbeeld financierde deze campagne alleen al met 137 miljoen dollar, waardoor haar familie opnieuw een van zijn grootste supporters werd. Haar steun voor de Israëlische expansie en annexaties is een feit. Sinds hij aan de macht is gekomen, en niet voor het eerst, heeft Trump laten zien dat hij zijn schulden zal afbetalen.
Bijvoorbeeld door meer bunkerbommen van 2.000 pond naar Israël te sturen en zelfs de zwakke en symbolische sancties van de vorige regering-Biden tegen de ultragewelddadige kolonisten op de Westelijke Jordaanoever op te heffen , die bezig zijn hun eigen pogrom tegen de lokale Palestijnen te produceren.
De adembenemende, openlijke en verraderlijke bereidheid van de Amerikaanse ‘elite’ om zich te laten corrumperen door buitenlandse belangen, zolang deze maar Israëlisch zijn, is een voor de hand liggende reden waarom, in een gezonde wereld, Israëlische leiders op zijn minst alle andere Amerikanen zeer afkerig zouden vinden.
Het andere, tweede schandaal over het grijnzen van Netanyahu’s bezoek aan Washington is natuurlijk Trumps voorstel om de Israëlische campagne van genocidale etnische zuivering te voltooien. Het maakt geen verschil dat Trump doet alsof hij de duidelijke implicaties van zijn plan niet begrijpt. Trumps hypocriete beroep op “humanitaire” intenties om de Palestijnen in Gaza te “redden” uit de woestenij die zijn voorganger Joe Biden, de genocide, de Israëliërs enorm heeft helpen creëren, is – om het in gewoon Nederlands te zeggen – voor sukkels.
Feit is dat de Amerikaanse president publiekelijk een plan heeft aangekondigd om samen met Israël een enorme misdaad te plegen onder internationaal recht. Dat is op zich niet nieuw. Maar Trumps huidige zet is op twee punten bijzonder.
Ten eerste is er de achtergrond van massamoord en verwoesting die Israël al sinds oktober 2023 heeft aangericht. Trump zelf blijft onthullend verwijzen naar “1,7 of 1,8” miljoen Palestijnen die nu in Gaza leven. Toch bestaat er algemene overeenstemming over het feit dat de bevolking van Gaza vóór de Israëlische genocidecampagne minstens 2,1 tot 2,3 miljoen bedroeg.
Het is duidelijk dat de Amerikaanse president cijfers heeft gezien of erover is ingelicht die impliceren dat niet tienduizenden, maar honderdduizenden Palestijnen zijn gedood door bombardementen, sluipschutters, massale executies, blokkades en hongersnood, en ziekten, opzettelijk bevorderd door de algehele vernietiging van infrastructuur. Een dergelijke uitkomst werd al in juli 2024 voorspeld in het toonaangevende medische tijdschrift The Lancet .
Dit alles – plus de lange geschiedenis van Israëlisch geweld en met name de systematische verwoesting van Gaza sinds 2005 – wil Trumps VS nu met succes belonen. Al die strenge westerse retoriek over het nooit “belonen van de agressor” ? Het lijkt er eigenlijk op te wijzen: behalve wanneer de agressor ook een erkende Israëlische genocider is. In de meest directe context kan dat Amerikaanse signaal Netanyahu en zijn vrienden alleen maar aanmoedigen om het huidige, fragiele staakt-het-vuren te verbreken, dat ze zelfs nu nog steeds met voortdurende moordpartijen onderbreken.
Dat is al erg genoeg. Maar er is hier ook een breder precedent: Israël is afhankelijk van Amerikaanse steun voor zijn extreme genocide- en oorlogsbeleid. Wat we dus zien, is een pervers tagteamspel: eerst voorziet de VS Israël van alles wat het nodig heeft om Gaza te verwoesten, vervolgens creëert Israël een woestenij, en uiteindelijk neemt Washington – “royaal” – een kijkje en ontdekt dat de enige manier om die woestenij weer op te bouwen is door eerst de volledige onteigening van de Palestijnse inwoners te voltooien.
Denk eens na over wat een uitstekend recept dat is voor de rest van de wereld: eerst verwoesting aanrichten, en dan binnenvallen om de ruïnes te “redden” door ze te annexeren. Als we de VS er deze keer mee weg laten komen, zal dit niet de laatste keer zijn.
Dat brengt ons bij het enige voordeel van Trumps wreedheid: in tegenstelling tot zijn voorganger Biden probeert Trump zijn imperialisme of zijn volledige medeplichtigheid met Israël niet eens te verdoezelen. Waar de regering-Biden hun gezamenlijke genocide vergezelde met walgelijke hypocrisie, geven de Trumpisten ons de waarheid.
MUST SEE: Journalist @MaxBlumenthal confronts Antony Blinken about Israel's genocide
“300 reporters in Gaza were on the receiving end of your bombs…”
“Why did you keep the bombs flowing when we had a deal in May?…”
“Why did you allow the holocaust of our time to happen??…” pic.twitter.com/wqpRDGEWCd
— Decensored News (@decensorednews) January 16, 2025
Begrijp me niet verkeerd: dat maakt Trumps aanpak moreel gezien niet “beter”. Als u nog steeds op zoek bent naar subtiele verschillen tussen Trumpistische en Democratische wreedheid, verspil dan geen tijd meer. Het is allemaal dezelfde oude, zij het steeds meer gestoorde, Amerikaanse gevestigde orde. Toch heeft Trumps openhartigheid één groot voordeel: de wereld moet eindelijk leren wat voor de hand ligt, namelijk – zoals ze in de International Relations Theory zeggen – “het evenwicht” te bewaren tegen Washington, de gevaarlijkste schurkenstaat ter wereld.
Trumps gebrek aan filters zou het zelfs voor de traagste mensen makkelijker moeten maken om dat feit eindelijk te erkennen: multipolariteit is goed, maar niet genoeg. De mensheid moet leren samen te staan om de VS in te dammen en af te schrikken. Proactief.
Vrienden, ik weet dat iedereen jullie om geld smeekt. Ik beloof je, van al diegenen die om kleingeld vragen, zijn wij de kleinste en de hardst werkende. We zijn een groep oude, gehandicapte mensen, op één schrijver van midden vijftig na. De rest van ons is in de zestig en zeventig, en dit is een werk van liefde. Het enige waar we om vragen is de kans om de waarheid over Trump te blijven vertellen en te helpen ervoor te zorgen dat de democratie blijft bestaan. Als je kunt helpen, doe dat dan alsjeblieft. Dank je wel.
