Trump – Voorlopig een prins. Hoe lang duurt het nog voordat hij een (nep)koning wordt?

Trump – De arrestatie van de Britse verkrachter die voorheen bekend stond als Prince, en het weergalmende, trans-Atlantische decreet dat niemand boven de wet staat, leggen Amerika’s “ware exceptionalisme” steeds meer bloot: een cultuur van immuniteit die zo ondermijnend is dat onze eigen afschuwelijke, in zijn koortsachtige dromen “vrijgesproken” opperroofdier tot onze grote woede nog steeds geen consequenties heeft ondervonden voor zijn talloze zonden, misdaden, wreedheden en verdorvenheden, zowel klein als groot. Tot slot, zegt Epstein-overlevende Maria Farmer: “(Laat) alle dominostenen van macht en corruptie beginnen te vallen.”

Trump De opzienbarende arrestatie door de politie van Thames Valley van “Andrew Mountbatten-Windsor” – opvallend genoeg niet “Zijne Koninklijke Hoogheid”, “de Hertog van York” of andere eufemismen – op zijn 66e verjaardag werd algemeen beschouwd als niet zomaar een arrestatie, maar als “een machtsoverdracht”, een mogelijke, langverwachte omslag voor de eens onaantastbare elite van de Epstein-klasse, die aankondigt dat macht en status hen mogelijk niet langer veilig zullen stellen, althans buiten de VS.

Kort na 8 uur ’s ochtends arriveerde de politie in zes onopvallende voertuigen bij Wood Farm op het Sandringham-landgoed van koning Charles om Andrew mee te nemen; ze zouden ook zijn voormalige woning in de buurt van Windsor Castle hebben doorzocht. De aanklacht, “verdenking van wangedrag in een openbaar ambt” – eufemismen zijn hier wel op zijn plaats – vloeit voort uit Andrews periode als Brits handelsgezant van 2001 tot 2011, toen hij naar verluidt vertrouwelijke overheidsrapporten over potentiële investeringsmogelijkheden in Vietnam , Singapore, China en Afghanistan met Jeffrey Epstein zou hebben gedeeld.

De functie van gezant brengt een “geheimhoudingsplicht” met zich mee; elk “misbruik van publiek vertrouwen” waarbij publieke macht wordt gebruikt als “privé-middel voor zelfzuchtige of snode doeleinden” kan leiden tot een levenslange gevangenisstraf. (Stel je eens voor wat ze zouden vinden van de schaamteloze, aanhoudende oplichtingspraktijken van het Trump-kartel.) Andrew is natuurlijk ook beschuldigd van de verkrachting van Virginia Giuffre, een uitgesproken slachtoffer van Epstein, die vorig jaar op 41-jarige leeftijd zelfmoord pleegde.

Dit leidde ertoe dat hij zijn koninklijke titels verloor voordat hij uit de openbaarheid verdween. Helaas is hij nooit voor de rechter verschenen voor verkrachting, vanwege verschillende factoren: een schikking met Giuffre, een hoge drempel voor een veroordeling zonder redelijke twijfel, en andere juridische mazen. Vermoedelijk zal het voor sommige Epstein-slachtoffers ontmoedigend aanvoelen om Andrew zelfs maar een beetje voor de rechter te brengen voor de makkelijker te bewijzen aanklacht van ambtsmisbruik, net zoals het oppakken van de moordenaar Al Capone voor belastingontduiking: beter dan niets, maar niet goed genoeg.

De arrestatie van Andrew was de eerste van een hooggeplaatst lid van de Britse koninklijke familie in de moderne geschiedenis. De laatste die werd gearresteerd was koning Karel I in 1647, na zijn nederlaag in de Engelse Burgeroorlog tegen de parlementaire troepen. Als aanhanger van het goddelijk recht van koningen leidde zijn tirannieke bewind tot zijn gevangenschap, proces wegens hoogverraad en onthoofding in 1649 – de morele boog van het universum bewoog zich toen sneller. Na Andrews arrestatie gaf zijn broer, koning Charles , die vooraf geen waarschuwing had ontvangen, een verklaring af over niet zijn broer, maar over “Andrew Mountbatten-Windsor”.

Hij uitte zijn “diepste bezorgdheid” maar ook zijn “volledige steun” voor het onderzoek: “Laat ik het duidelijk stellen: de wet moet zijn loop hebben.” Anderen beriepen zich op dezelfde rechtschapenheid. Premier Keir Starmer: “Niemand staat boven de wet.” De familie van Virginia Giuffre: “Niemand staat boven de wet, zelfs de koninklijke familie niet.” Hartverscheurend voegden ze eraan toe: “Voor alle overlevenden: Virginia heeft dit voor jullie gedaan.”

Christopher Bucktin van The Mirror uit zijn bezorgdheid over mogelijke machtsverschuivingen en merkt op: “Een arrestatie op iemands verjaardag mag niet op zichzelf staan ​​als een zeldzaam spektakel. Het moet een groter signaal zijn: dat geen enkele titel, geen enkel fortuin, geen enkele politieke functie voldoende bescherming biedt tegen de wet… Rechtvaardigheid mag niet stoppen bij één gevangen medeplichtige, terwijl anderen zich verschuilen achter juridische teams en invloed.”

Een nieuw rapport van de VN- Mensenrechtenraad , waarin wordt geconcludeerd dat Epsteins misdaden “redelijkerwijs de wettelijke drempel van misdaden tegen de menselijkheid kunnen bereiken”, sluit zich hierbij aan.

Het rapport stelt dat de dossiers “geloofwaardig bewijs leveren van systematisch en grootschalig seksueel misbruik, mensenhandel en uitbuiting” – waarmee het de onzin van “weinig bewijs” van het Amerikaanse ministerie van Justitie en de FBI tegenspreekt – en wijst de nietszeggende oproepen om “verder te gaan” af als “een gebrek aan verantwoordelijkheid jegens de slachtoffers”. Ontslagen alleen zijn niet genoeg, voegt het rapport eraan toe: “Het is van essentieel belang dat regeringen daadkrachtig optreden om daders (strafrechtelijk) ter verantwoording te roepen.”

Als verder bewijs dat “Epstein-elites zich niet langer kunnen verbergen” – behalve, tot grote ergernis, hier – worden in zestien landen actieve onderzoeken naar Epstein-gerelateerde misdaden uitgevoerd, waarbij functionarissen worden vervolgd voor zowel mensenhandel als corruptie; Canada zal naar verluidt het volgende onderzoek starten. In het Verenigd Koninkrijk werd voormalig ambassadeur in de VS, Peter Mandelson, ontslagen en wordt hij onderzocht voor het doorspelen van financiële informatie aan Epstein; de stafchef van Starmer, die Mandelson had aangesteld, nam ook ontslag.

In Noorwegen werd een voormalig premier aangeklaagd voor “grove corruptie” vanwege zijn banden met Epstein, en twee diplomaten worden onderzocht. In Frankrijk geldt hetzelfde voor een voormalig minister van Cultuur, zijn dochter en een hoge diplomaat. Ook de voormalige president van Zuid-Korea, Yoon Suk Yeol, is veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf met dwangarbeid voor een opstand, en de Braziliaanse president Bolsonaro, wiens couppoging in 2023 hem 27 jaar gevangenisstraf opleverde, zonder mogelijkheid tot gratie.

“Dit is hoe verantwoording afleggen eruitziet,” betoogt David Kurtz over de arrestatie van Andrew en al het andere, wat “een signaal afgeeft dat veel verder reikt dan Londen – rechtstreeks naar Washington .” Wat het uitdraagt : “Als de eigen broer van de koning niet boven de wet staat, dan geldt dat ook voor de gast aan het diner van de koning, noch voor zijn minister van Handel.”

Op een afschuwelijke manier is deze les nog steeds niet ter harte genomen in een Amerika dat geregeerd wordt door een tweederangs crimineel met 34 aanklachten voor misdrijf en verkrachting, bijgestaan ​​door een kliek van meelopers die een maffia-achtig crimineel regime zonder grenzen leiden , en een corrupt Hooggerechtshof waarvan de “uit het niets gecreëerde immuniteitsdoctrine” hem minder verantwoordingsplichtig maakt dan de echte royalty – wat heeft geleid tot een natie die “uitzonderlijk is onder de ontwikkelde landen, uitsluitend vanwege haar onwil om de machthebbers ter verantwoording te roepen, zelfs in de meest flagrante gevallen.”

Die harde realiteit werd vorige week bevestigd door het ontvouwen van een enorm spandoek buiten het ministerie van Justitie met de tekst “Geliefde Leider, ‘een gruwel en een schande'”, waarop ons zogenaamde rechtssysteem ronduit werd bestempeld als “een puur product van presidentiële grillen, wraak en doofpotoperaties”.

Ondertussen, ondanks Epstein-dossiers die “schreeuwen om schuld” – met zijn afschuwelijke naam die meer dan 38.000 keer voorkomt in 5.300 vrijgegeven dossiers, die slechts 2-4% van het gruwelijke geheel vertegenwoordigen – had Trump de brutaliteit om op een vraag over de mogelijke gevolgen van Andrews arrestatie in eigen land te reageren door vier keer in 30 seconden te verkondigen dat hij ” volledig was vrijgesproken”. “Nou, weet je, ik ben in zekere zin de expert, want ik ben volledig vrijgesproken,” bulderde hij, terwijl hij in kindertaal doorpraatte. “Ik heb niets gedaan.

Het is heel fijn. Ik kan er heel netjes over praten. Ik vind het jammer. Ik vind het heel triest. Het is heel, heel triest voor me. Het is een heel trieste zaak. Om het te zien, en om te zien wat er met zijn broer, King, gebeurt. Dus ik vind het een heel trieste zaak.” Jezus Christus. Nee, ik was het niet, niets aan de hand, alles goed, jammer. En geen woord over de overlevenden. Geschokte toeschouwers: “Schuldig als de pest”, “Die man op mijn tv-scherm is compleet gestoord”, en “Ik hoop lang genoeg te leven om deze klootzak in een cel met een open toilet te zien.” Of misschien toch niet?

Epsteins zorgvuldig opgebouwde, nu langzaam uiteenvallende netwerk van elites omvatte miljardairs, academici, politici en smerige MAGA -aanhangers zoals Steve Bannon – “Dude. You up?? ” – waarbij de schuld steeds dichter bij Trump kwam te liggen .

Onderzoeksjournalist Roger Sollenberger heeft een schat aan belastend bewijsmateriaal aan het licht gebracht. In een van zijn verslagen noemt hij het verdwijnen van beschuldigingen in zowel een civiele aanklacht als een presentatie van de FBI waaruit blijkt dat het ministerie van Justitie vier keer met een onbekende vrouw heeft gesproken die op geloofwaardige wijze verklaarde dat ze ongeveer 14 jaar oud was toen ze gedwongen werd orale seks te hebben met Trump; toen ze in zijn penis beet, zei ze dat hij haar in haar hoofd sloeg, haar eruit schopte en haar later vaginaal en anaal verkrachtte.

Experts zeggen dat dergelijke langzaam opduikende verhalen over misbruik een afschuwelijk, bekend patroon onthullen ; het meest recente geval, in Alaska, is “ronduit afschuwelijk”. Masha Gessen betoogt dan ook dat het tijd is om te stoppen met het Epstein-verhaal te beschrijven “als een verhaal over buitengewone wetteloosheid. Het is een verhaal over gewone wetteloosheid.”

In Trumps geval gaat het om een ​​meedogenloos leven. Inmiddels heeft hij de meeste misdaden begaan waarvan Thomas Jefferson koning George beschuldigde in de Onafhankelijkheidsverklaring: hij negeerde wetten die “noodzakelijk waren voor het algemeen belang”, stuurde “zwermen agenten om ons volk te terroriseren”, onderhield “staande legers zonder toestemming”, veranderde “fundamenteel de vormen van onze regering”, en verwoestte de rechtsstaat, de vrijheid van meningsuiting , de gezondheidszorg, de burgerrechten en de geschiedenis zelf.

De leugens, de doden, de corruptie, de wreedheid, de onophoudelijke aanvallen op fatsoen. De ” monsterlijke machine” om duizenden onschuldigen te grijpen en uit te spugen – ” ¡ Libertad ! ” – in gruwelijke concentratiekampen . De kinderen die vastzitten met kanker, mazelen, trauma’s: “Haal me hier alsjeblieft weg.” De twee maanden oude Juan Nicolás, die bewusteloos in Dilley lag en stikte in zijn eigen braaksel, werd abrupt met zijn gezin naar Mexico gedeporteerd . Hij werd opgespoord en verzorgd dankzij “Amerika’s meest vasthoudende immigratieverslaggever “, want “Het verhaal gaat zelden over het beleid, maar over de persoon die in het puin van dat beleid staat.”

Vandaag de dag zijn de twee essentiële pijlers van Trumps “fantasieversie van nationalistische vernieuwing” – etnische zuivering en importheffingen – beide in puin gelegd, verworpen door het publiek, de rechtbanken en zelfs een corrupte Hoge Raad. Dit maakte hem zo woedend dat hij de kruiperige John Barron weer tot leven wekte om tekeer te gaan tegen de “dwazen en schoothondjes” die zijn geliefde importheffingen en de imaginaire honderden miljarden die ze zouden hebben opgebracht om van ons “het heetste land ter wereld” te maken, hadden verworpen.

De onzin bleef maar komen. Hij prees de slijmballen Thomas, Alito en Beer Keg Brett voor “hun kracht, wijsheid en liefde voor ons land”, vooral Beer Keg, “voor zijn, eerlijk gezegd, genialiteit, zijn grote talent.” Hij heeft zoveel respect voor hen “omdat ze niet alleen hun afwijkende mening hadden, maar hun mening ook zo sterk was. Ik ben erg goed in het lezen van taal en het kwam 100% overeen met onze woorden…

Al deze dingen ken ik zo goed… Mijn duizenden overwinningen… Zoals de oorlogen die ik heb gestopt. De premier van Pakistan zei dat ik 35 miljoen levens heb gered door ze te laten stoppen. Dat is – en dat heb ik grotendeels gedaan met behulp van importheffingen.”

Ergens vroeg hij ook aan de eigenaar van “ze maakten staalproducten” hoe het met hem ging, en de man zei: “Ik zou je graag een kus geven,” want “we werkten nog maar een uur per week en toen kwam jij met de importheffingen (en) nu gaan we dubbele diensten draaien, zeven dagen per week, en misschien wel bijna 24 uur per week. We nemen mensen aan zoals we nog nooit eerder hebben gedaan…” Trump: “Niemand die in mijn positie als president staat, had het inzicht, de moed, ik weet niet wat het is.

Ze stromen allemaal naar de Verenigde Staten . Maar zoals die grote patriot al zei, meneer, wat u hebt gedaan, dacht niemand dat mogelijk was.” Wat betreft de “smerige” Gorsuch en Coney Barrett, zij zijn “een schande voor hun families” en werden “beïnvloed door buitenlandse belangen.” Democraten waren geïntrigeerd: Jared Moskowitz van de Justitiecommissie vond dat hij er meer over te weten moest komen , en een andere Democraat was van mening dat de volgende president “geen andere keuze zal hebben dan alle 9 leden te vervangen door nieuwe rechters zonder buitenlandse banden.”

Op zaterdag hield het Witte Huis het jaarlijkse Governors’ Dinner, bedoeld om “relaties op te bouwen en zaken op een partijoverstijgende manier te bespreken”. Historisch gezien kan deze deftige, met kaarsen verlichte gala-avond – Melania droeg een zilverkleurige broek van 2400 dollar – dienen als een aangename afleiding van de politieke strijd in het Congres. In deze verbitterde tijd was het echter een complete chaos – acteurs aan beide kanten noemden het afwisselend “een farce” en “een schitterende avond” – omdat, nadat de maffiabaas twee Democraten, de enige zwarte en de enige openlijk homoseksuele gouverneur, had afgebeld, alle Democraten het evenement boycotten en het tot een MAGA-kontlikfeestje reduceerden.

Trump greep de gelegenheid aan om twee Democratische gouverneurs de schuld te geven van een riooloverstroming in de Potomac. “We moeten de rotzooi opruimen die Maryland en Virginia ons hebben nagelaten”, snauwde hij. “Het is ongelooflijk wat ze met incompetentie kunnen aanrichten.” De gescheurde pijpleiding maakt deel uit van een in Washington D.C. gevestigd, federaal gereguleerd nutsbedrijf dat onder toezicht staat van de Amerikaanse EPA. Wat betreft de “rommel”, we hopen dat we dit gezicht snel thuis terugzien.

“Het kan alle kanten op. Er is geen andere weg. Je kunt andere kanten op. Je hoeft die kant niet op te gaan. Je kunt een andere kant opgaan.” – Donald J. Trump, president van de Verenigde Staten van Amerika