Trumps geur van fascisme: wat is dat voor een onzin?

Ongeloofwaardig genoeg wordt Trump steeds vreemder, duisterder en erger. Verlangend om oorlog te voeren tegen zijn eigen burgers in naam van een denkbeeldige misdaadgolf, heeft de gestoorde, dienstplichtontduikende president van de Verenigde Staten zojuist een nep- meme van Apocalypse Now van zichzelf gepost als Duvalls oorlogszuchtige sociopaat, met de waarschuwing dat Chicago “er wel achter zal komen waarom het Ministerie van Oorlog heet” en met een grijns: “Ik ben dol op de geur van deportaties in de ochtend.” Zucht. Niets te beleven hier.

Wild zwaaiend in een baan waar Trump volkomen ongeschikt voor is en zo gretig om de dreigende, vernietigende Epstein-dossiers te ontwijken dat hij vrijwel alles doet, zelfs ons vermoorden, besloot de oude, verveelde, afbrokkelende, met make-up bedekte idioot die nu het Witte Huis bezoedelt, willekeurig dat het tijd was om “een boodschap van kracht te sturen” naar een niet-luisterende wereld door de oude naam van het Ministerie van Defensie te veranderen in Ministerie van Oorlog.

“We wonnen de Eerste Wereldoorlog, we wonnen de Tweede Wereldoorlog, we wonnen alles daarvoor en ertussenin,” brabbelde Trump , “en toen besloten we om woke te worden en veranderden we de naam in Ministerie van Defensie.” Hmm. Oké. Dus nu verandert hij het weer terug, behalve dat het Congres de verandering moet goedkeuren, dus niet echt.

Nu mag Pete Kegseth tenminste een nieuwe oorlogszuchtige naam gebruiken om te laten zien dat de VS, in een breuk met hun lange traditie als wereldwijde vredesbemiddelaar, “in de aanval gaan, niet alleen in de verdediging”, een verandering die hij in zijn beste wartaal uit de krijgsethiek omschreef als: “Maximale dodelijkheid, geen lauwe legaliteit”, en ook: “Gewelddadig effect, niet politiek correct”.

Met andere woorden, gezien de “100.000 Amerikanen die jaarlijks worden gedood” door Bidens “open grens”, hadden de VS “absolute” autoriteit om een ​​Venezolaanse boot met vermoedelijke bendeleden in het Caribisch gebied aan te vallen – “We hebben een drugsboot gerookt en er liggen elf narcoterroristen op de bodem van de oceaan”, snauwde hij – hoewel sommigen dat een oorlogsmisdaad zouden noemen. De interpretatie van het regime aan JD Vance: “Het kan me niet schelen hoe je het noemt.”

Geen wonder dus dat de oranje man-kind Trump, die wraak wil nemen op degenen die twijfelen aan zijn mannelijke krachten, dreigt troepen te sturen naar Chicago, “de gevaarlijkste stad ter wereld” – “Ik heb een plicht” – hoewel het slechts het 92e hoogste aantal geweldsmisdrijven heeft van alle grote Amerikaanse steden, waar de criminaliteit de afgelopen jaren tot ongekende dieptepunten is gedaald.

Het door de Democraten geleide Chicago blijft ver achter bij de vier meest moorddadige steden, allemaal in door de Republikeinen geleide staten, namelijk Jackson, Mississippi, Birmingham, Alabama, St. Louis, Missouri en Memphis, Tennessee. Deze steden liggen op hun beurt ver achter de gevaarlijkste steden ter wereld – Tijuana, Mexico, Colima, Mexico, Caracas, Venezuela, Durán, Ecuador – en landen als Brazilië, Venezuela, Honduras, Jamaica, Zuid-Afrika, Colombia en natuurlijk Gaza .

Maar goed, verder naar Chicago, of in ieder geval naar de koortsdroom van Chipocalypse Now, een onhandige woordspeling die online verwarrende reacties opleverde: “Dus nu verklaart hij de oorlog aan Chipotle? ” “ Zou Chicagalypse niet beter zijn?” “Het klinkt als de nieuwe Ben & Jerry’s- smaak,” etc.

Blijkbaar plaatste de vredespresident Trump opnieuw de AI-rommel van een MAGA-fan en verklaarde de oorlog aan een Amerikaanse stad, toevallig blauw, met een smakeloze meme waarin hij zichzelf afschilderde als een losgeslagen antiheld uit de smeulende, surrealistische anti-oorlogsfilm Apocalypse Now van Francis Ford Coppola uit 1979 , die Joseph Conrads Heart of Darkness actualiseert naar de Vietnamoorlog – “Charlie don’t surf” – die soldaat Bone Spurs, de angstige zoon die koning van Chipocalypse zou worden, vijf keer roemloos overleed.

Nu cosplayt Trump als Luitenant-Kolonel Bill Kilgore, gespeeld door Robert Duvall, commandant van het 1e Squadron, het 9e Cavalerieregiment, een enthousiaste, racistische, surfende gek die dol is op oorlog, een zwarte Cavalerie Stetson-hoed draagt ​​die rechtstreeks uit de Amerikaanse Indianenoorlogen lijkt te komen, en de iconische zin uitspreekt – na een aanval op een onschuldig dorp, tegen helikopters die Wagners Walkuren uitschreeuwen die Hitler op zijn bijeenkomsten speelde, en hij genoot van het gebruik van een brandbare “plak-aan-kinderen”-gel die schreeuwende kinderen levend verbrandde .

Over “lauwe legaliteit” gesproken. “Ruik je dat? Napalm, jongen. Niets ter wereld ruikt zo,” lyrisch Kilgore. “Ik ben dol op de geur van napalm in de ochtend. Het ruikt naar… overwinning.” “Ik ben dol op de geur van napalm in de ochtend.” “Ik ben dol op de geur van deportaties in de ochtend.” Snap je ‘m? Snap je die walgelijke, zieke grap?

Deze ghoul, deze mensen, zijn walgelijke, zieke grappenmakers. En ze zijn zo dom dat ze – kijk maar naar Springsteens Born In the USA – totaal verkeerd begrijpen wat hier aan de hand is. Ze denken dat Duvall, een sociopaat met een zwarte hoed, een goede kerel is . Eén reactie: “Zeg me alsjeblieft dat dit niet echt is.” Ook: “Nog meer klote gedoe” en: “Ik kan moeilijk begrijpen hoe we op dit punt zijn beland en waarom dit allemaal acceptabel is, op welk niveau dan ook, voor welk mens dan ook.”

“(Trump) dreigt oorlog te voeren met een Amerikaanse stad,” merkt gouverneur Pritzer op . “Dit is niet normaal.” “Kilgore is een psychotische, massamoordende blanke supremacist, de belichaming van elke kwaadaardige Amerikaanse impuls en van (onze) zinloze, sadistische plundertocht door Zuidoost-Azië,” schrijft Peter Birkhead. “De president van de Verenigde Staten denkt dat hij cool is.”