Indignatie redactie 
Trump – Fascisten zijn historisch gezien verrassend openhartig over de wereld die ze willen creëren. Degenen die ze aanvallen, ondanks deze transparantie, zijn verrassend onnozel over wat er gaat komen.
De meest onheilspellende waarschuwing tot nu toe van onze eigen fascisten is het laatste presidentiële memo , “Bestrijding van binnenlands terrorisme en georganiseerd politiek geweld”. Het beschuldigt elke criticus van de rechtshandhaving, de Immigration and Customs Enforcement (ICE), het Amerikaanse imperium, het kapitalisme, het christelijke rechts, de vervolging van immigranten en degenen die discriminatie op basis van ras en geslacht aan de kaak stellen, evenals degenen die het blanke, mannelijke patriarchaat, omschreven als “traditionele Amerikaanse opvattingen over gezin, religie en moraal”, in twijfel trekken van het aanwakkeren van een “gewelddadige revolutie”.
Het is een oorlogsverklaring aan de zogenaamde ‘radicale linkerzijde’, die door de regering-Trump verantwoordelijk wordt gehouden voor ‘gruwelijke moorden en andere daden van politiek geweld’, variërend van de moord op de rechtse commentator Charlie Kirk tot ‘de moord in 2024 op een hoge leidinggevende in de gezondheidszorg en de moordaanslag in 2022 op rechter Brett Kavanaugh van het Hooggerechtshof’. Het memo somt vervolgens de twee moordpogingen op Trump op.
Het memo, typerend voor de zelfzuchtige verhalen die Trump voorstaat, negeert de moord door een christelijke nationalist op de Democratische wetgever van de staat Minnesota, Melissa Hortman, en haar echtgenoot, en de poging tot moord op senator John Hoffman en zijn vrouw.
Deze ‘antifascisten’, zo waarschuwt het memo van het Witte Huis, ‘hebben een beweging gecreëerd die geweld omarmt en verheft om beleidsresultaten te bereiken, waaronder het rechtvaardigen van extra moorden.’
De definitie van staatsvijanden in het memo is per definitie amorf en geworteld in de fictie van spookorganisaties die moord en opruiing nastreven. De beschuldigingen zijn absurd. Ze zijn niet gebaseerd op bewijs of verifieerbare feiten. Maar zoals in alle totalitaire regimes is de waarheid wat de machthebbers beweren. Deze “waarheid” rechtvaardigt de kruistocht.
Het memorandum keert schaamteloos de rechtsstaat om. Het maakt van de wet een instrument van onrecht. Het misbruikt het decorum van federale instanties, rechtbanken en rechtszaken om staatsmisdrijven te legaliseren. Het is geworteld in magisch denken, bizarre complottheorieën en een paranoia die de meest lauwe uitingen van onenigheid of kritiek als verraad beschouwt.
Degenen die de staat trotseren, zullen, verwacht ik, één voor één onthoofd worden. De ijdele hoop dat de staat degenen die gehoorzamen zal tolereren, zal velen die al veroordeeld zijn, het zwijgen opleggen.
“Universele onschuld”, schrijft Aleksandr Solzjenitsyn in De Goelag Archipel, “leidde ook tot het universele onvermogen om te handelen. Misschien nemen ze je niet op ? Misschien waait het allemaal wel over.”
“De meerderheid zit rustig en durft te hopen”, schrijft hij. “Als je onschuldig bent, hoe kunnen ze je dan arresteren? Het is een vergissing!”
“Geeft hoop kracht of verzwakt het een mens?” vraagt Solzjenitsyn. “Als de veroordeelde in elke cel de beulen had aangevallen toen ze binnenkwamen en hen had gewurgd, zou dit dan niet eerder een einde aan de executies hebben gemaakt dan een beroep op het Al-Russische Centraal Uitvoerend Comité? Als je al op de rand van de afgrond staat, waarom zou je je dan niet verzetten?”
“Maar was alles niet sowieso al gedoemd, vanaf het moment van arrestatie?” vraagt hij. “Toch kropen alle arrestanten op hun knieën over het pad van de hoop, alsof hun benen waren geamputeerd.”
Totalitaire regimes voeren uitgebreide veiligheidsverordeningen uit, van Stalins Artikel 58:10 tot de Malicious Practices Act van de nazi’s , om zichzelf verregaande bevoegdheden te geven om iedereen willekeurig aan te vallen.
Het memo beschrijft in huiveringwekkend detail wat ik in mijn column “We Are All Antifa Now” veronderstelde als de reden voor de aanduiding van antifa door de regering-Trump als terroristische organisatie. Deze aanduiding stelt de staat in staat om alle dissidenten als aanhangers van antifa te brandmerken en hen als terroristen te vervolgen.
In het memo staat dat staats- en federale instanties, door “een nieuwe wetshandhavingsstrategie” aan te nemen, “netwerken, entiteiten en organisaties die politiek geweld aanwakkeren zullen onderzoeken en ontmantelen, zodat de wetshandhaving kan ingrijpen in criminele samenzweringen voordat deze tot gewelddadige politieke daden leiden.” Deze “georganiseerde structuren, netwerken, entiteiten, organisaties en financieringsbronnen” zullen, zo belooft het memo, worden ontbonden en ontworteld.
Dit wordt een preventieve oorlog. Deze zal gevoerd worden tegen individuen – James Comey, John Bolton, George Soros en Reid Hoffman – en instellingen, waaronder de Democratische Partij – die Stephen Miller een “terroristische organisatie” heeft genoemd – universiteiten en de media, die Trumps absolute machtspositie bedreigen.
Dit is niet zomaar een oorlog tegen links, een marginale en ineffectieve kracht in de Amerikaanse samenleving, maar een oorlog tegen de overblijfselen van onze liberale instellingen en degenen die ze steunen. Zodra deze gevestigde instellingen en hun vertegenwoordigers zijn geneutraliseerd, zijn wij links de volgende.
Het memo geeft federale wetshandhavingsinstanties de opdracht om personen die verdacht of beschuldigd worden van “politiek geweld of wetteloosheid” aan te houden, te “ondervragen en te ondervragen”. Het eist van de Internal Revenue Service (IRS) dat zij organisaties hun belastingvrije status ontnemen als ze door de staat worden gezien als “direct of indirect financierend politiek geweld of binnenlands terrorisme” en hen te melden bij “het ministerie van Justitie voor onderzoek en mogelijke vervolging”.
Ik heb twee jaar met de architecten van ons opkomende fascisme doorgebracht toen ik mijn boek ” American Fascists: The Christian Right and the War on America ” schreef. Ze steken hun visie voor Amerika niet onder stoelen of banken. Ze zijn van plan het rechtssysteem ondergeschikt te maken aan dogma’s. Ze haten de “seculier humanistische” samenleving, gebaseerd op wetenschap en rede. Ze dromen ervan de Tien Geboden de basis van het rechtssysteem te maken. Ze zijn van plan creationisme of “Intelligent Design” te onderwijzen op openbare scholen en het onderwijs openlijk “christelijk” te maken.
Ze brandmerken de LGBTQ-gemeenschap, immigranten, seculier humanisten, feministen, joden, moslims, criminelen en degenen die worden afgedaan als “nominale christenen” – dat wil zeggen christenen die de fundamentalistische interpretatie van de Bijbel niet omarmen – als devianten. Deze devianten verdienen alleen het zwijgen, de gevangenis of de dood. Ze veroordelen overheidssteunprogramma’s, met name voor de armen.
De klimaatcrisis is een hoax. Ze roepen op om de federale overheid te reduceren tot het beschermen van eigendomsrechten, de veiligheid van het “thuisland” en het voeren van oorlog. Ze willen dat kerkelijke organisaties socialezekerheidsinstellingen en scholen gaan beheren. Ze eisen de uitbreiding van de doodstraf naar “morele misdrijven”, waaronder afvalligheid, godslastering, sodomie en hekserij, evenals abortus, dat als moord zal worden behandeld. Ze roepen op tot een terugkeer naar het blanke, mannelijke patriarchaat door het verleden te mythologiseren.
Ze eisen dat vrouwen geen anticonceptie, toegang tot abortus en gelijkheid voor de wet krijgen. De enige legitieme stemmen in het publieke debat en de media zijn volgens hen “christelijk”. Amerika wordt geheiligd als een vertegenwoordiger van God. Degenen die de “christelijke” autoriteiten, in binnen- en buitenland, trotseren, zijn vertegenwoordigers van Satan.
Deze christelijke fascisten zijn niet in staat zich te bewegen in de wereld van ideeën, nuance en complexiteit. Beperkt door emotionele verdoving en een beginnende woede, kunnen ze niet communiceren in een andere taal dan dreigementen en dwang. Diplomatie, wetenschap, cultuur en journalistiek zijn een gruwel. Gehoorzamen is de plicht.
Dit zijn de ideologische grondslagen van dit memo en de samenleving die de opstellers ervan willen creëren.
Macht in het tijdperk van Trump is gebaseerd op blinde persoonlijke loyaliteit. Rechten zijn privileges die onmiddellijk kunnen worden ingetrokken. Leugens vervangen de waarheid. Meningen vervangen feiten. De geschiedenis wordt uitgewist en herschreven. De cultus van leiderschap vervangt politiek.
Paranoia houdt de heersende elite, bestaande uit narcisten, narren en gangsters, in zijn greep, die zich voeden met complottheorieën. Ze zien overal doodsvijanden en leven in een hermetisch afgesloten, niet-realiteitsgericht universum. Ze creëren een pseudodemocratie bevolkt door pseudowetgevers, pseudorechtbanken, pseudojournalisten, pseudo-intellectuelen, pseudochristenen en pseudoburgers.
Fascisten menen wat ze zeggen. De retoriek die ons veroordeelt is niet overdreven. Met hen valt niet te redeneren. We kunnen geen kanalen voor dialoog en communicatie openen. Onze bloedeloze en verkalkte democratie, inclusief onze failliete liberale instellingen, kan hen niet verslaan. Fascisten zijn de moeraswezens die uit alle mislukte democratieën oprijzen.
Onze vijanden zijn van plan deze dystopie te implementeren. De vraag is niet of, maar wanneer. Hoe lang duurt het voordat de ijzeren tralies dichtslaan en Amerika zoals we dat kennen verdwijnt? Hoe lang duurt het voordat de staat ons oppakt en wegvoert?
Dat kan ik niet zeggen. Maar het zal niet lang meer duren.
