Trumps ‘vredesdeal’ is een cynische dekmantel om de Palestijnse uitroeiing voort te zetten

De zogenaamde ‘vredesdeal’ biedt geen vrede; ze eist overgave.

De vredesdeal Trump is de manifestatie van een koloniale logica die ervan uitgaat dat macht het recht bepaalt.

De psychopathologie van de blanke suprematistische koloniale mentaliteit maakt koloniale beleidsmakers die binnen dat kader opereren onbekwaam om de realiteit te vatten vanuit het standpunt van de gekoloniseerden. Het geloof in een Gaza-“paradijs” voor de rijken en beroemdheden, zodra de Palestijnen betaald krijgen om te vertrekken, of het idee dat Palestijnen zich na meer dan zevenhonderd dagen van uitroeiingsoorlog, waar ze kunnen overleven, zouden overgeven, kan alleen worden geloofd door individuen die volledig aan deze psychopathologie lijden.

Toch is dit Trumps  zogenaamde vredesdeal van 20 punten,  dat op 29 september werd gepresenteerd met de aangeklaagde oorlogsmisdadiger Benjamin Netanyahu aan zijn zijde. Het is een voorstel met als kerneis dat het Palestijnse verzet zich volledig overgeeft aan de bezetting – en dat leidt tot een zekere vernietiging.

Maar het plan roept niet alleen op tot de overgave van het gewapende verzet na de uitlevering van alle Israëlische krijgsgevangenen, het roept het verzet ook op te geloven dat het twee criminele staten kan vertrouwen die geen respect hebben getoond voor de wet, overeenkomsten, onderhandelingen of de normatieve principes van de diplomatie. Begrijpt de regering-Trump niet dat wanneer je het verzet overhaalt tot een onderhandelingsproces en je vervolgens toestaat dat Israël probeert de onderhandelingstafel te vermoorden, dat niet veel vertrouwen wekt?

Daarnaast hebben we keer op keer gezien dat overeenkomsten met Israël werden opgezegd zodra Israël zijn kortetermijndoelen had bereikt.

De vredesdeal zou als volgt moeten verlopen: Ten eerste zou er een onmiddellijk staakt-het-vuren komen met de vrijlating van alle resterende Israëlische gevangenen binnen 72 uur na aanvaarding van de overeenkomst. Israël zal vervolgens Palestijnse gevangenen vrijlaten, waaronder vrouwen en kinderen, die door de bezettingsmacht worden vastgehouden.

In plaats van een volledige terugtrekking van de Israëlische bezettingstroepen tot aan de grenzen van vóór 7 oktober (een aanhoudende eis van het verzet) zouden de bezettingstroepen de controle behouden over een ‘bufferzone’ in Gaza.

Politiek gezien zou de bezetting worden hersteld door de instelling van een leiderschapsstructuur bestaande uit Palestijnse collaborateurs. Het plan noemt hen “apolitieke” Palestijnen, die onder toezicht zouden staan ​​van een zogenaamde “Vrederaad” onder voorzitterschap van Donald Trump en de voormalige Britse premier Tony Blair.

Het bestuur op de langere termijn zou in handen zijn van de Palestijnse Autoriteit (PA), terwijl de veiligheid zou worden gewaarborgd door een ‘Internationale Stabilisatiemacht (ISF)’, bestaande uit troepen van Amerikaanse vazalstaten in de Arabische wereld.

Het hele scenario doet denken aan een gebeurtenis die zich afspeelt tijdens een door marihuana veroorzaakte high.

Het 20-puntenplan heft het collectieve recht op verzet tegen kolonialisme, het recht op zelfbeschikking en nationale onafhankelijkheid op

De westerse media noemen Trumps ultimatum een ​​overeenkomst, maar erkennen niet hoe absurd het is om te doen alsof het instemmen met een ultimatum meer is dan een dwingende machtsoplegging door de zwakkere partij. En gezien de historische details van Gaza is het niet alleen een oneerlijke machtsoplegging, maar ook ronduit immoreel, omdat het wordt opgelegd aan een inheemse bevolking die systematisch is gedegradeerd en ontmenselijkt door een Israëlisch koloniaal project dat een historische kans ziet om het volledige programma van koloniale verovering te voltooien.

Om volledige overgave te eisen of anders het risico te lopen fysiek uitgeroeid te worden, is een onbegrijpelijke keuze voor een onderdrukt volk. Een keuze die je in 2025 ondenkbaar zou achten. Maar toch zijn we hier.

Toch is deze decentralisatie naar de koloniale moraal van het negentiende-eeuwse Europa, toen het blanke Westen op het toppunt van zijn macht stond, onhoudbaar in de 21e eeuw. De wereld is veranderd, de historische dialectiek onthulde dat de onbetwiste macht van het koloniale kapitalistische Westen begon te verschuiven op het moment dat het Westen aan de macht kwam. Waarom? Omdat die macht onoverbrugbare tegenstellingen creëerde die resulteerden in koloniale oorlogen, twee wereldwijde conflicten die miljoenen levens kostten, de opkomst van het socialisme en dekoloniale oorlogen voor nationale bevrijding, en extreme vormen van culturele verrotting in de westerse metropolen.

Vanaf het einde van de Tweede Imperialistische Oorlog, de Tweede Wereldoorlog, begon de collectieve mensheid te werken aan de totstandkoming van een nieuwe wereld. Een wereld met ethische en morele kernprincipes die onverenigbaar waren met de materiële realiteit van een wereld die georganiseerd was in dienst van het kapitaal en parasitair kolonialisme in al zijn vormen.

Het recht op zelfbeschikking, op nationale soevereiniteit en op volkgerichte mensenrechten, zoals weerspiegeld in de bepalingen van de Verenigde Naties, de principes van Neurenberg, het internationaal recht en de geest van Bandung, legitimeerde de rechten van de onderdrukten, de gekoloniseerden, om zich te verzetten tegen koloniale onderdrukking en deze te verslaan.

De Palestijnse antikoloniale strijd is op dit fundament gebouwd. Het besluit van Israël en de VS om de voorwaarden op te leggen die in het plan van de Amerikaanse regering zijn vastgelegd, is pertinent onwettig en bedrieglijk. Het Amerikaanse plan scheidt Gaza van de rest van Palestina en van de bredere kwestie van de Palestijnse nationale bevrijding. Een realiteit die de kliek Arabische en islamitische staten die de Palestijnse bevrijdingsbeweging consequent in de steek hebben gelaten, opnieuw schaamteloos hebben gesteund met deze frontale aanval op de Palestijnse natie.

En hoewel het begrijpelijk is dat de landen van de VS/EU/NAVO-as van dominantie hun steun richten op de gangsterregimes in Israël en de VS, zou de steun van de Russische Federatie aan het plan van Trump serieuze vragen moeten oproepen over waarom zij een proces zou steunen dat zou kunnen leiden tot de potentiële vernietiging van het Palestijnse project.

Het Palestijnse volk heeft laten zien dat het zijn waardigheid niet zal opgeven, zelfs niet als dat de dood betekent. Alle beslissingen die de twee criminele staten nemen over hoe het bestuur eruit zou moeten zien en welke staten erbij betrokken zouden moeten zijn, zijn dan ook bijna lachwekkend als ze niet zo ernstig waren. Zonder garanties of erkenning van Palestijnse belangen zou het Palestijnse verzet alleen maar hun nationale aspiraties en waardigheid verraden.

Trump heeft hiermee opnieuw bewijs geleverd van zijn criminele medeplichtigheid aan een van de meest afschuwelijke misdaden in de menselijke geschiedenis.

De aankondiging van de Amerikaanse regering om de voortzetting van de operatie in Gaza te steunen, een operatie die door de meeste geloofwaardige mensenrechtenorganisaties en nu ook de Verenigde Naties zelf als genocidaal is bestempeld, veroordeelt de VS expliciet als medeplichtig aan de genocide en onderworpen aan het internationale recht.

Het is die realiteit die de basis voor discussie zou moeten vormen. Als de VS en hun schurkenstaatpartner geïnteresseerd zouden zijn in “vrede”, zouden ze de belegering beëindigen, hun troepen terugtrekken, herstelbetalingen doen, het Israëlische apartheidssysteem ontmantelen, het recht op terugkeer afdwingen en stappen zetten in de richting van een proces dat vrede met rechtvaardigheid en zelfbeschikking voor Palestina mogelijk maakt binnen het kader dat de zionisten zelf hebben gecreëerd met de afwijzing van de zogenaamde tweestatenoplossing.

Welke vorm dat zou kunnen aannemen en hoe een post-Joodse etnosupremacistische staat eruit zou kunnen zien, valt nog te bezien. Die details zijn niet per se onze zaak. Onze verantwoordelijkheid is echter om openlijk onrecht te verwerpen, ons uit te spreken tegen de verdorvenheid van racistisch kolonialisme en solidair te zijn met een volk dat strijdt voor waardigheid en het recht op leven.

Het vredesdeal van Trump is een ontkenning van dat recht. Het is niets meer dan een primitieve pr-stunt voor een “Amerikaans” publiek om steun te rechtvaardigen voor de Endlösung (eindoplossing) voor het Palestijnse probleem van Israël. Een Endlösung die de daders van deze Endlösung maar al te goed zouden moeten kennen, want ze hebben die geleerd van de besten – het blanke Westen!

Ajamu Baraka is redacteur en columnist voor het Black Agenda Report. Hij is directeur van het North-South Project for People(s)-Centered Human Rights en is lid van het uitvoerend comité van de Amerikaanse Vredesraad en het leiderschapsorgaan van de in de VS gevestigde United National Anti-War Coalition (UNAC).