Wat zou er gebeuren als de generaals weigerden Trumps bevelen op te volgen?

Trump en Hegseth pushen het leger te ver – en nu is het moment om dat te zeggen.

Trump  – Iedereen die een dictatuur heeft zien ontstaan ​​– of eindigen – weet dat het belangrijkste element de totale controle over het leger is.

De regering-Trump probeert momenteel een weloverwogen poging te doen om de strijdkrachten van het land een ongekende controle te geven, maar ik hoor dat nergens duidelijk gezegd of erkend. Natuurlijk, de traditionele media berichten over individuele ontwikkelingen en suggereren, in zorgvuldig geformuleerde analyses, dat we angst en bezorgdheid moeten voelen. Maar ze zeggen niet openlijk wat er gezegd moet worden. 

Dat wil zeggen: dit is stap één van een dictatuur. 

Dit zijn de typische stappen in het proces om het leger onder controle te krijgen, stappen die we hebben zien plaatsvinden sinds deze regering is aangetreden: 

• Zuiver op ruwe wijze het personeel van iedereen die de nieuwe ethos zou uitdagen; 

• Vernietig alle wettelijke mechanismen voor het uiten van afwijkende meningen; 

• Stimuleer het doorgeven van informatie aan anderen; creëer angst en paranoia bij degenen die achterblijven. 

We zagen dit onlangs het beste voorbeeld toen honderden hoge generaals en admiraals, gestationeerd over de hele wereld, werden opgeroepen om bijeen te komen in Quantico, Virginia, voor een opzettelijk kortdurend conclaaf zonder historisch precedent. 

Er werd hen geen enkele uitleg gegeven, wat hen, zoals verwacht, zorgen baarde, van streek maakte en mogelijk zelfs doodsbang maakte.

Toen ze eenmaal waren aangekomen, merkte Trump, in een vreemde, grappige inleiding op zijn gebruikelijke onsamenhangende gebrabbel, met verbazing op dat de mannen in uniform niet opsprongen en uitbundig applaudisseerden na de toespraak van minister van Defensie Pete Hegseth. Hij bedreigde hen in feite als publiek: Blijf stil, applaudisseer of vertrek (met de kans dat ze dan nooit meer terug mochten komen.) 

Er werd geen melding gemaakt van een andere optie: het uiten van ongenoegen over de toestand waarin de militaire instelling verkeert, of over de democratie en de grondwet die zij moet beschermen. 

En ze werden aangesproken als handlangers, in plaats van dat ze het respect kregen dat ze gewend waren, op een manier die hen gegarandeerd intimideren en van streek zou maken. 

Ze hadden ongetwijfeld van verschillende bronnen gehoord dat sommigen van hen hun baan zouden verliezen. De voor de hand liggende vraag voor hen: Zal ​​het mij overkomen? (Trump heeft in het verleden geen enkele moeite gehad met het ontslaan van topmilitairen met een leven vol dienst en opgebouwde vaardigheden en wijsheid.)

Ze kregen te horen dat ze willekeurige leugendetectortests zouden ondergaan en een geheimhoudingsverklaring zouden moeten ondertekenen. Deze waarschuwing, via een lek naar The Washington Post (net als het Hegseth Signal-lek), is ogenschijnlijk bedoeld om “lekken te voorkomen”, maar het werkelijke doel lijkt te zijn om militair personeel ervan te weerhouden de huidige ernstige bedreiging voor de democratie met elkaar te bespreken en hen te ontmoedigen om gezamenlijk na te denken over wat ze er eventueel aan kunnen of moeten doen. 

Generaals zullen zich waarschijnlijk verhinderd voelen om zelfs maar te bespreken of ze verplicht zijn om een ​​van de volgende dingen te doen: 

• Volg alle bevelen op, ongeacht hoe aanstootgevend, onethisch, immoreel, illegaal of gevaarlijk ze zijn; 
• Maatregelen uitvoeren die in strijd zijn met de Grondwet of op een andere manier onze democratie en onze vrijheden ondermijnen;
• Amerika, Amerikanen en onze meest gekoesterde waarden, tradities en instellingen in gevaar brengen.

Dit alles veroorzaakt angst en verlamming bij ons leger, dat te maken heeft met daadwerkelijke externe bedreigingen. Op deze weg naar autocratie wordt iedereen bang om verraden en gestraft te worden. Dus zwijgen ze en doen ze wat hun gezegd wordt. (Een voormalig senior defensiefunctionaris die anoniem wil blijven, opperde dat bewakingstechnologie gebruikt zou kunnen worden om hun gedrag te monitoren.)

Om die angst te versterken, waarschuwde Hegseth dat hij de militaire kanalen gaat herzien die tot nu toe het voor defensiepersoneel mogelijk maakten om klokkenluidersklachten in te dienen, giftig leiderschap te melden of discriminatie op basis van ras, geslacht, seksuele geaardheid of religie aan de kaak te stellen.

En hij gaf de hoge officieren toestemming om onderofficieren te intimideren – een maatregel waarvan de minister zei dat deze ‘leiders de macht zou geven om normen te handhaven zonder angst voor vergelding of kritiek.’

Hij is ook begonnen hen voor te bereiden op het inzetten van het leger tegen het Amerikaanse publiek. 

In een nieuwe ontwikkeling, zoals gemeld door de Minnesota Star Tribune, onthulde een hoge functionaris van het Witte Huis per ongeluk dat de regering-Trump overwoog om niet alleen de Nationale Garde in te zetten tegen het publiek in Portland, Oregon, maar ook een elite-eenheid van het leger. Dat zou de inzet aanzienlijk verhogen, wat kan leiden tot een mogelijke staat van beleg en een richting inslaan waar generaals zich mogelijk niet prettig bij voelen. 

Ondertussen heeft een federale rechter Trump tijdelijk de federale bevoegdheid ontzegd om troepen van de Nationale Garde van Oregon naar Portland te sturen. Volgens hem heeft hij het tiende amendement van de Amerikaanse grondwet overtreden. Dat amendement garandeert dat de politiemacht binnen de staten bij de staten ligt.

In haar 30 pagina’s tellende oordeel bekritiseerde districtsrechter Karin Immergut Trumps perceptie van zijn uitvoerende macht krachtig; ze oordeelde dat de protesten in Portland per definitie geen “opstand” waren en ook niet het “gevaar van een opstand” vormden. Opvallend is dat Immergut een door Trump benoemde Republikein is. Ze draaide er niet omheen:

Bovendien kent dit land een lange en fundamentele traditie van verzet tegen overmatige overheidsbemoeienis, met name in de vorm van militaire inmenging in burgerlijke zaken. … Deze historische traditie komt neer op een simpele stelling: dit is een land met constitutioneel recht, geen staat van beleg. De verdachten hebben een reeks argumenten aangevoerd die, indien aanvaard, het risico lopen de grens tussen burgerlijke en militaire federale macht te vervagen – ten nadele van dit land.

De vraag is dan ook steeds meer: ​​wat zullen de militaire leiders doen? Trump Kim Jong-un volledig laten ombrengen? Of zeggen: “Nee meneer!”

Over “NEE!” zeggen… Het is niet alleen legaal – het is verplicht onder de huidige omstandigheden, en dit zal alleen maar duidelijker worden. Volgens de Uniform Code of Military Justice (UCMJ, artikel 92) hebben militairen de plicht om alleen rechtmatige bevelen op te volgen en onwettige te weigeren. Een bevel is onwettig als het in strijd is met de grondwet, Amerikaanse wetten, militaire regelgeving of internationaal recht. Het opvolgen van onwettige bevelen kan leiden tot strafrechtelijke aansprakelijkheid.

In Quantico hebben de generaals en admiraals, door te zwijgen, niet te applaudisseren en niet te glimlachen om Trumps ‘grappen’, sommigen van ons tenminste een sprankje hoop gegeven dat ze de zware verantwoordelijkheid op hun schouders begrijpen. 

Misschien verdwijnen ze toch niet stilletjes in de nacht.