Connect with us

EU

Weer een leugen van Mark Rutte: waar staat elk EU-land bij het afsluiten van Russische olie en gas?

Published

on

energiecrisis

EU-ministers hebben gesproken over een mogelijke zesde ronde van sancties tegen Rusland vanwege de invasie van Oekraïne, maar een embargo op olie of gas om de financiering van Poetins oorlogsmachine te stoppen blijft het blok verdelen.

De Europese Unie heeft sinds het begin van de oorlog 35 miljard euro betaald voor Russische energie, heeft de EU-topdiplomaat Josep Borrell gezegd. In 2021 importeerde de EU ongeveer 40% van haar gas en 25% van haar olie uit Rusland.

Er zijn plannen voor een totaal verbod op de invoer van Russische kolen, maar pas vanaf augustus en hun waarde is veel lager dan die van olie en gas.

De Oekraïense president Zelenskyy heeft er bij de Europese Unie op aangedrongen sancties op te leggen aan Russische olie en een deadline vast te stellen voor het beëindigen van de gasimport uit het land.

Binnen het blok zijn met name Duitsland, Italië, Oostenrijk en Hongarije erg afhankelijk van Russisch gas.

Zeventien EU-landen hebben gereageerd op een aanbod van de Europese Commissie om technische expertise te leveren om hen te helpen hun afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen geleidelijk af te bouwen.

Oostenrijk

Oostenrijk heeft sancties op de invoer van olie en gas uit Rusland uitgesloten.

“Als de sancties u meer treffen dan de andere, denk ik dat dat niet de juiste weg is”, zei minister van Financiën Magnus Brunner op 4 april.

Kanselier Karl Nehammer, die Vladimir Poetin op 11 april in Moskou ontmoette, zei dat hij meer EU-sancties tegen Rusland verwacht, maar hij verdedigde het verzet van zijn land tegen het stopzetten van de gasleveringen.

“Zolang er mensen sterven, is elke sanctie nog steeds onvoldoende”, zei hij.

Oostenrijk is militair neutraal en geen lid van de NAVO.

België

De Belgische premier Alexander De Croo heeft opgeroepen tot zwaardere sancties tegen Rusland om effect te hebben op het Kremlin.

Hij heeft gewezen op de noodzaak van energietransformatie en op het beëindigen van de afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen, maar is gestopt met oproepen tot een embargo.

“We zijn niet in oorlog met onszelf”, zei De Croo op 25 maart op een top in Brussel. “Sancties moeten altijd een veel grotere impact hebben aan de Russische kant dan aan de onze.”

De Belgische minister van Financiën, Vincent Van Peteghem, zei op 4 april dat zijn land geen bezwaar heeft tegen gerichte actie tegen Russische olie en kolen.

Bulgarije

Bulgarije is bijzonder afhankelijk van Russisch gas, aangezien de overeenkomst met Gazprom in bijna al zijn behoeften voorziet.

In maart zei de regering echter dat ze niet zou praten over de verlenging van het 10-jarige contract dat eind dit jaar afloopt, in overeenstemming met de EU-strategie.

Vicepremier Assen Vassilev zei dat het land zou gaan kijken naar alternatieve bevoorrading. Een nieuwe pijpleiding met Griekenland moet in 2022 operationeel worden en Bulgarije heeft een deal gesloten om meer gas uit Azerbeidzjan te ontvangen.

Kroatië

De Kroatische premier Andrej Plenković vertelde naar verluidt op een recente EU-top dat het land zijn afhankelijkheid van Russisch gas bijna volledig had geëlimineerd door een nieuwe terminal te bouwen en de capaciteit bij een andere te willen vergroten.

Hij zei dat hij graag een mondiale visie zou zien om de gasprijzen onder controle te houden en had de zaak aangekaart bij de voorzitter van de Europese Commissie, Ursula Von der Leyen.

Cyprus

Cyprus uitte zijn bedenkingen toen de EU plannen voorbereidde om Russische schepen uit EU-havens te weren, daarbij verwijzend naar mogelijke schade aan de scheepvaartsector.

Het eiland is niet aangesloten op het Europese energienet en importeert de meeste olie uit andere EU-landen. De minister van Energie heeft nieuwe energieprojecten voor de levering van gas uit het oostelijke Middellandse Zeegebied beschreven als een “gamechanger”.

Tsjechische Republiek

Tsjechië is volgens de Franse Raad voor Economische Analyse een van de EU-landen die het hardst getroffen zullen worden door een volledig embargo op Russische energie. Men denkt dat een algeheel verbod de economie een klap kan geven ter waarde van één procent van haar economische output.

De regering heeft gezegd dat ze noodplannen maakt voor alle scenario’s, inclusief een scenario waarin de leveringen uit Rusland worden afgesneden.

Denemarken

Denemarken heeft een voortrekkersrol gespeeld bij Europese landen die opriepen tot een enorme groene transformatie om een ​​einde te maken aan de afhankelijkheid van het continent van Russische fossiele brandstoffen. Het EU-pakket “Fit for 55” dringt aan op snellere emissiereducties en de uitrol van hernieuwbare energiebronnen, naast grotere energiebesparingen.

Het land is ook op zoek naar alternatieve gasbronnen. In Denemarken zijn de werkzaamheden hervat aan het Baltic Pipe-project, een pijpleiding van Noorwegen naar Polen. Na een schorsing van negen maanden vanwege bezorgdheid over de gevolgen voor de natuur, werd de week na de Russische invasie van Oekraïne een vergunning verleend om de bouw voort te zetten.

De geplande 900 kilometer lange verbinding is vooral bedoeld om Polen te helpen zijn afhankelijkheid van Russisch aardgas te verminderen.

Estland

De Estse regering heeft publiekelijk ingestemd met het verbreken van alle gas- en oliebanden met Rusland tegen het einde van het jaar – “in principe”. Dit zou het in de pas lopen met de Baltische buren Litouwen en Letland, die beweren dat ze sinds begin april alle Russische energie-invoer hebben stopgezet.

In maart stelde de Estse regering voor om de inkomsten voor Russisch gas en olie te gebruiken voor de wederopbouw van Oekraïne, naar het model van het olie-voor-voedselprogramma (OIP) van de VN uit 1995, dat in 1995 werd opgezet. Hierdoor kon Irak alleen olie verkopen in ruil voor voor humanitaire benodigdheden, zoals voedsel en medicijnen.

Finland

In april sprak de Finse premier Sanna Marin haar wens uit om “van de Russische fossiele brandstoffen af ​​te komen”, en zei dat de voortzetting van de invoer van energie uit Rusland de oorlog “ondersteunde en daadwerkelijk financierde”.

Desondanks hebben activisten opgemerkt hoe bepaalde mazen en bepalingen in het Finse beleid nog steeds de invoer van Russische energie mogelijk maken, zoals een respijtperiode van vier maanden voor de invoer van kolen.

Greenpeace Suomi (Finland) wees erop dat een “doorvoergat” ervoor heeft gezorgd dat Russische energieproducten Finland vanuit Siberië konden binnenkomen.

“Er worden mensen vermoord”, zegt Matti Liimatainen van de organisatie. “En wij financieren het.”

Frankrijk

Vergeleken met andere grote Europese economieën is Frankrijk niet sterk afhankelijk van Russisch gas en olie. Vergeleken met Duitsland en Italië, die 40 tot 50 procent van hun gas uit Rusland importeren, is het aandeel van Frankrijk in Russisch gas slechts 25 procent, waarbij Noorwegen de grootste leverancier is (35 procent).

De Franse regering heeft de bereidheid getoond om de invoer van Russische olie te verbieden, waarbij minister van Financiën Bruno Le Maire tegen CNN Frankrijk zei dat “klaar [staat] om verder te gaan en een verbod op olie te beslissen.”

Hij voegde eraan toe dat hij “ervan overtuigd was dat de volgende stappen en de volgende discussies zich zullen concentreren op deze kwestie van het verbod op Russische olie.”

Frankrijk zit momenteel midden in een zeer krappe presidentsverkiezing tussen de zittende premier Emmanuel Macron en de extreemrechtse kandidaat Marine Le Pen.

Le Pen heeft in het verleden nauwere banden tussen de NAVO en Rusland voorgesteld, en zou waarschijnlijk leiden tot een verandering van beleid en toon tegenover Rusland als ze zou worden gekozen.

De twee zullen het tegen elkaar opnemen in een laatste verkiezingsronde op 24 april.

Duitsland

Duitsland, de grootste economie van Europa, is een van de meest terughoudend geweest om een ​​algeheel embargo op Russische energie te overwegen. Kanselier Olaf Scholz heeft gewaarschuwd dat een plotselinge afsluiting “heel Europa in een recessie zou storten”.

De Duitse minister van Economische Zaken zegt echter dat het land zijn afhankelijkheid van Russische energie al heeft verminderd sinds de invasie van Oekraïne.

De invoer van Russische olie is gedaald van 35% naar 25% en de invoer van gas van 55% naar 40%, zei Robert Habeck.

Griekenland

De Griekse premier zei op 12 april dat er inspanningen worden gedaan om de gasexploratie te versnellen om de afhankelijkheid van Russische energie te verminderen.

Het land haalt ongeveer 40% van zijn energiebehoefte uit Rusland.

Hongarije

Hongarije is erg afhankelijk van Russische energie en de nationalistische premier is tegen sancties, hoewel hij het verbod op steenkool heeft goedgekeurd. Viktor Orbán heeft gezworen zijn veto uit te spreken tegen elke poging om een ​​energie-embargo op te leggen, omdat dit volgens hem zijn land zou “doden”.

Ierland

Ierland is vrij van directe Russische energieafhankelijkheid. Het importeert geen aardgas uit het land, aangezien het een eigen gasveld heeft voor de kust van County Mayo. De rest – ongeveer 70 procent – wordt geïmporteerd uit buurland Groot-Brittannië.

Mede dankzij deze vrijheid heeft de Ierse regering een krachtig standpunt ingenomen tegen Rusland en haar steun uitgesproken voor EU-brede sancties. Minister van Buitenlandse Zaken Simon Coveney beweerde in Brussel dat Ierland een “maximalistische” benadering had van sancties tegen Moskou.

Ierland heeft vocaal gepleit voor het afsnijden van alle energie-invoer uit Rusland.

Italië

Italië, een andere grote economie van de EU, is in de loop der jaren steeds meer afhankelijk geworden van Russisch gas toen het overging van steenkool. Italiaanse functionarissen zeggen dat Rusland 38% van het aardgas levert dat wordt gebruikt voor elektriciteit en voor de zware industrie, inclusief staal- en papierfabrieken.

Minister van Buitenlandse Zaken Luigi Di Maio, die naar energieproducerende landen is gereisd op zoek naar alternatieven, vertelde het persbureau ANSA dat “Italië geen veto kon uitspreken over sancties met betrekking tot Russisch gas.”

Maar premier Mario Draghi, die heeft gezegd dat gasbetalingen de oorlog in Rusland financieren, ging niet in op energie in een publieke reactie op de verspreiding van beelden van lichamen in Oekraïense straten.

Op 11 april tekende Italië een deal met Algerije om zijn afhankelijkheid van Russische fossiele brandstoffen te verminderen. Algerije is momenteel de op één na grootste gasleverancier van Italië en stuurt 21 miljard kubieke meter gas naar het land. Dit in vergelijking met de 30 miljard kubieke meter die het van Rusland ontvangt.

Letland

Samen met de andere Baltische staten verklaarde Letland niet langer afhankelijk te zijn van Russische gas- en olie-importen. De regering van het land heeft gepleit voor energiegerelateerde sancties tegen Rusland.

Op 25 maart zei de Letse premier Arturs Karins dat andere EU-landen dergelijke maatregelen moeten overwegen als een manier om de oorlog in Oekraïne te stoppen.

“Energiesancties zijn een manier om te voorkomen dat geld in de oorlogskas van Poetin stroomt”, zei hij tegen Brussel.

Litouwen

Op 2 april zei Litouwen dat het de invoer van energie uit Rusland volledig had stopgezet, waardoor het het eerste land in de EU was dat de energiebanden met Moskou verbrak.

Litouwen was “het eerste EU-land van de bevoorradingslanden van Gazprom dat onafhankelijk werd van Russisch gas”, zei minister van Energie Dainius Kreivys, eraan toevoegend dat dit te wijten was aan “een meerjarig coherent energiebeleid en tijdige infrastructuurbeslissingen.”

De stap werd ook gesteund door de Litouwse president, Gitanas Nauseda.

Luxemburg

Luxemburg is momenteel verdeeld over de vraag of de invoer van Russisch gas en olie verder moet worden gericht.

Toch acht het Groothertogdom zich voorbereid op een mogelijk EU-breed verbod op de invoer van kolen uit Rusland.

Op de lokale radio zei minister van Energie Claude Turmes: “Voor ons in Luxemburg is [dit] geen probleem, omdat we er nauwelijks [nodig] hebben.” Turmes twitterde ook op 22 maart dat “uitzonderlijke omstandigheden […] uitzonderlijke beslissingen vereisen – ik dring er bij de IEA-ministers op aan om de plannen van Dr. Birol voor zowel olie als gas te bespreken.”

In een officiële verklaring die het ministerie van Buitenlandse en Europese Zaken op 14 april aan Euronews heeft verstrekt, zei de Luxemburgse regering dat “de afhankelijkheid [van Russische fossiele brandstoffen] moet worden verminderd” en dat geen sancties mogen worden “uitgesloten”.

Maar het voegde er ook aan toe dat er op dit moment geen individuele actie zal worden ondernomen. “[De] eenheid van alle lidstaten en de vastberadenheid om de kwestie van sancties samen aan te pakken, zijn een sleutelfactor van ons beleid geweest”, concludeerde de verklaring.

Malta

Malta is voor zijn energie niet afhankelijk van de invoer van gas en olie uit Rusland.

In een toespraak tot de Times of Malta zei minister van Energie Miriam Dalli dat “we als land, als het gaat om vloeibaar aardgas, niet afhankelijk zijn van Rusland”.

Ze merkte op dat het mediterrane land geen energiecontracten had met Rusland. 17 procent van de Maltese energie komt van het Europese elektriciteitsnet, dat afkomstig is van het Italiaanse eiland Sicilië.

Nederland

Ongeveer 15 procent van het gas dat Nederland binnenkomt, komt uit Rusland.

De Nederlandse premier Mark Rutte beweerde dat Nederland niet alle toevoer van fossiele brandstoffen uit Rusland kon afsnijden en zei dat ze “de aanvoer nodig hebben” en dit was de “ongemakkelijke waarheid”.

Hoewel de Tweede Kamer heeft opgeroepen tot strengere sancties op de invoer van Russische energie , beweerde het Financiele Dagblad , een Nederlandse financiële krant, dat dit een verwoestende impact zou hebben op de economie van het land. Dit komt door de kleine omvang en de afhankelijkheid van Europese productieketens, die meer transport en dus energiekosten vereisen.

In een officiële verklaring die op 13 april aan Euronews werd verstrekt, zei de regering dat zij “vóór eind april een plan zou presenteren om Russisch gas, olie en kolen geleidelijk af te bouwen”. afhankelijkheid van Russische energie, zoals het organiseren van een energiebesparingscampagne.

Maar het voegde eraan toe: “Er moet rekening worden gehouden met de continuïteit van de energievoorziening voor de hele EU” en “er moeten maatregelen op Europees niveau worden genomen om effectief te zijn”.

De verklaring hield niet in dat de regering een onmiddellijk plan had om de invoer van Russische energie volledig te bestraffen.

Polen

Polen heeft zich nauw aangesloten bij de Baltische staten door ermee in te stemmen al zijn Russische energie-invoer te verminderen – hoewel in dit geval tegen het einde van het jaar.

Het Oost-Europese land, dat 2,5 miljoen Oekraïense vluchtelingen heeft opgenomen (het grootste aantal in de EU), ontving in 2020 ongeveer 40% van zijn gaslevering uit Rusland.

Toch beweerde de Poolse premier Mateusz Morawiecki in een besluit dat hij beschreef als “de meest radicale” in Europa, dat Polen de kolenimport in de komende maanden zou afbouwen en olie en gas tegen december zou verbieden.

Portugal

De Portugese regering heeft gezegd bereid te zijn sancties tegen Russische gas- en olie-importen te steunen.

In vergelijking met andere EU-landen is Portugal niet sterk afhankelijk van Russische olie en gas. Het haalt een aanzienlijk groter aandeel van zijn energie uit hernieuwbare bronnen, met name zonne-energie.

Op 11 april zei de Portugese minister van Buitenlandse Zaken João Gomes Cravinho dat het land de “intensivering” van de Russische sancties zou steunen.

“Portugal sluit zich aan bij deze beweging, die technische dimensies heeft waarover nog wordt gediscussieerd, maar Portugal zal het steunen”, voegde hij eraan toe.

De Portugese regering heeft opgeroepen tot een Europees besluit om de invoer van Russische fossiele brandstoffen sinds de begindagen van de oorlog te bestraffen.

Roemenië

Roemenië en drie andere Centraal-Oost-Europese landen – Hongarije, Slowakije en Polen – zijn een strategisch partnerschap overeengekomen om hun waterstofnetwerken verder te ontwikkelen en de behoefte aan Russische energie-import te verminderen.

Eerder deze maand stopte het grootste energiebedrijf van Roemenië, OMV Petrom, met het importeren van ruwe olie uit Rusland, in de overtuiging dat er een EU-breed verbod op Russische energie zou komen.

Roemenië heeft momenteel een van de laagste procentuele aandelen van de EU in de gaslevering uit Rusland, namelijk 10%.

Slowakije

Slowakije is erg afhankelijk van de invoer van Russische fossiele brandstoffen als energiebron. Het land haalt ongeveer 85 procent van zijn gas en 66 procent van zijn olie uit Rusland, wat betekent dat het verbreken van de banden een aanzienlijke impact kan hebben op de Midden-Europese staat.

In april zei de Slowaakse regering dat ze zich aansluit bij de EU en weigert te betalen voor Russisch gas in roebels, nadat de minister van Economische Zaken van het land het tegenovergestelde had gezegd.

Analisten in Slowakije hebben plannen aangeboden om het energieverbruik te verminderen door efficiëntere verwarmingsmethoden als alternatief voor Russische fossiele brandstoffen.

Slovenië

Slovenië is sterk afhankelijk van de invoer van gas en olie uit Rusland. Het heeft onlangs belangstelling getoond voor het verkrijgen van gas van een LNG-terminal (vloeibaar aardgas) in Kroatië.

Vorige maand stond de Sloveense premier Janez Janša samen met andere EU-landen in het verzet tegen de eis van Moskou om de invoer van energie in roebels te betalen om de economie te ondersteunen.

Spanje

Sinds de invasie van Oekraïne heeft Europa gezocht naar alternatieven voor Russische fossiele brandstoffen, zoals het verschepen van LGN vanuit de VS over de Atlantische Oceaan. Spanje heeft zichzelf gepositioneerd als een mogelijke nieuwe “hub” voor het importeren van LGN naar Europa.

Maar een recente interventie van premier Pedro Sánchez ten gunste van Marokko in zijn geschil met Algerije over de Westelijke Sahara heeft Spanje op gespannen voet gebracht met Algerije, een van zijn belangrijkste gasleveranciers. Deze spanning kan mogelijk leiden tot hogere gasprijzen in Spanje en de eetlust van het land om Russisch gas te bestraffen, verminderen.

De Spaanse regering heeft de EU opgeroepen haar afhankelijkheid van Russisch gas te verminderen. Spanje, een hub voor zonne-energie, is minder afhankelijk van Rusland.

Zweden

Zweden is meer immuun voor de impact van energiesancties op Moskou, aangezien het land niet sterk afhankelijk is van Russische energie-invoer.

Zoals in maart door het ministerie van Landbouw werd gemeld, zei de Zweedse regering dat de “voorziening van het land in geringe mate rechtstreeks afhankelijk is van de Russische energievoorziening, en uit rapporten blijkt dat de energievoorziening vanuit Rusland normaal functioneert”.

Zweden, samen met Finland, piekert over het NAVO-lidmaatschap in het licht van de recente geopolitieke spanningen. Dit markeert een verschuiving van het al lang bestaande beleid van neutraliteit.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Het Melilla-hek: zuidelijke flank en dood zonder rechten

Published

on

Melilla

Nog steeds geschokt door het bloedbad van Nador, naast de grens tussen Spanje en de Europese Unie in Melilla, is het complex om een ​​analyse te maken waarbij de pijn die door deze sterfgevallen wordt veroorzaakt, wordt genegeerd. Terwijl ik deze regels schrijf, is er nog steeds geen officieel dodental, maar ze liggen dichter bij de 50 die zijn aangekondigd door organisaties ter verdediging van de mensenrechten dan bij de 23 die door de Marokkaanse regering zijn erkend.

Wat de Spaanse regering nu het meest zorgen zou moeten baren, zou zijn te eisen dat Marokko de slachtoffers niet begraaft zonder een proces van identificatie en opheldering van de oorzaken van deze sterfgevallen. Lijken mogen niet ondergronds worden verborgen zonder te voldoen aan de minimumnormen voor legaliteit met respect voor de rechten die elk slachtoffer zou moeten hebben. In dit verband moeten we de verdragen aanhalen die zijn ondertekend ter bescherming van slachtoffers van schendingen van het internationaal strafrecht .

Het is duidelijk dat we deze strafrechtelijke kwalificatie nog steeds niet procedureel kunnen bepalen, maar de beschikbare gegevens wijzen in deze richting. En natuurlijk, als de begrafenis van de slachtoffers wordt uitgevoerd zonder de minste forensische procedure, dan moeten we concluderen dat het in strijd is met deze internationale normen.

Dit zou kunnen leiden tot de activering van de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof om een ​​mogelijke verantwoordelijkheid voor het nalaten van Spanje dat het Verdrag van Rome heeft ondertekend, op te helderen. Marokko heeft echter alleen de status van waarnemer in genoemd verdrag , hoewel artikel 23 van de Marokkaanse grondwet van 2011 bepaalt dat genocide en andere misdaden tegen de menselijkheid en mensenrechtenschendingen strafbaar zijn.

In ieder geval moet de Spaanse regering een evenwicht vinden, en dat is de grote paradox, tussen een naadloze verdediging van de mensenrechten en de echte politiek van een zeer complexe diplomatieke relatie met het Koninkrijk Marokko, dat het met bloedige en betreurenswaardig deze nieuwe aanval op onze grenzen.

Wat er is gebeurd?

Er zijn veel onbeantwoorde vragen. De eerste vraag is om te bevestigen dat Marokko zich niet echt bewust was van deze benadering van de grens van talloze mensen die oprukten met het duidelijke doel om het hek aan te vallen. Had Marokko niet de capaciteit om ze te onderscheppen voordat het het kritieke punt van de grens bereikte? Het lijkt moeilijk te geloven.

Het is duidelijk dat als Marokko had ingegrepen voordat ze het grensgebied hadden bereikt, waarschijnlijk niemand van die interventie had gehoord en dat de gevolgen niet zo dramatisch zouden zijn geweest. Wilde Marokko dan weer meer publieke repercussies – die inmiddels uit de hand lopen – door zo’n grote groep migranten de grens te laten naderen? Wilde hij onze grenzen weer onder druk zetten met hybride destabilisatiesystemen? En de grote vraag, als het vorige antwoord bevestigend is, wat zou Marokko nu kunnen nastreven met deze nieuwe migratiedruk?

Je zou kunnen zeggen dat hun politiediensten hebben opgetreden om de aanval op het hek te voorkomen, maar ik sta erop: waarom lieten ze hen toe het kritieke punt te naderen en hen vervolgens af te slachten?

Deze bewegingen worden in de meeste gevallen georganiseerd door maffia’s die handel drijven in de wanhopige wensen van mensen in rampzalige economische, politieke en sociale omstandigheden. Deze zijn het resultaat van een kolonialisme dat in de 20e eeuw zijn hulpbronnen heeft uitgebuit en een hele reeks mislukte politieke regimes heeft opgebouwd.

Het is echter, en juist om deze reden, moeilijk te geloven dat, aangezien deze groepen zijn grondgebied binnenkwamen, Marokko zich niet bewust was van hun bewegingen in zijn eigen land totdat ze Nador bereikten, waar ze zelfs in menigten door de straten liepen. Natuurlijk was wachten tot ze het hek bereikten een riskante beslissing die leidde tot de opsluiting van deze mensen en een repressie ontketende die even gewelddadig was als de onbegrijpelijke dood van deze weerloze mensen gewelddadig was.

Gelijktijdig met de NAVO-top

Toevalligheden gebeuren, maar het is te toevallig dat dit slechts vier dagen voor de start van de NAVO-top in Madrid gebeurde. Om deze reden is het ook noodzakelijk om deze afgeleide in overweging te nemen vanwege het tijdelijke samenvallen van de feiten.

De bijeenkomst in Madrid wordt deze week gehouden met als meest urgente uitdaging de oorlog van Poetin in Oekraïne. Zonder natuurlijk de uitdaging te vergeten die de Indo-Pacific-regio en de rol van China de komende jaren zullen vormen. Het belangrijkste is bovendien dat de NAVO haar rol als organisatie voor de collectieve verdediging van haar leden in de Euro-Atlantische ruimte gaat opgeven om een ​​mondiale veiligheidsorganisatie te worden .

Hier blijkt de interesse van Spanje en andere mediterrane landen om ook een Bondgenootschappelijk veiligheidsbeleid te voeren op de zogenaamde “zuidelijke flank”, gezien het gevaar dat ontstaat door de hybride dynamiek van destabilisatie die uit de Maghreb en de Sahel komt. Het is op dit punt dat het tijdelijke samenvallen van deze buitensporige actie van de Marokkaanse veiligheidstroepen verrassend is. Vermoedelijk zijn de verklaringen van de Spaanse president, Pedro Sánchez , die de actie als effectief beschreef, gedaan zonder de omvang van de catastrofe in detail te kennen.

In ieder geval staat de agenda van de bijeenkomst in Madrid nu heel dicht bij enkele gebeurtenissen die de discussie verdienen over een veiligheidsbeleid dat de maffia demobiliseert die met mensenlevens spelen en die landen die door actie of nalatigheid gebruik hebben gemaakt van de wanhoop van migranten als instrument van zijn beleid ter verdediging van zijn eigen geostrategische belangen.

Als de actie van Marokko een andere bedoeling had, zal het in plaats daarvan een nieuw argument vormen voor het zogenaamde Strategische Concept van Madrid , dat de verdediging van “de soevereiniteit en territoriale integriteit” van alle leden van het Bondgenootschap omvat. Dit zal uiteindelijk eindigen met de uitsluiting van Melilla en Ceuta van het actieterrein van de NAVO, wat nu zal blijven binnen wat Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van het Bondgenootschap, de verbintenis noemt om “elke centimeter” van het grondgebied van de lidstaten te verdedigen. Dit versterkt exponentieel de zuidelijke flank, waarin Spanje de eerste belanghebbende partij is, aangezien historisch gezien de grootste externe bedreigingen voor zijn veiligheid uit de Noord-Afrikaanse regio komen.

Maar we kunnen niet zomaar vergeten wat er is gebeurd. Het is onmiddellijk noodzakelijk om een ​​internationaal onderzoek te eisen naar deze aanvallen op de mensenrechten waarin, als Spanje geen directe verantwoordelijkheid heeft, het op zijn minst een verantwoordelijkheid heeft als burgerwacht door een gemeenschappelijke controle van de grens met Marokko in te stellen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN