Connect with us

Wereld

“Wijzig de code” : de milieu zonde van bitcoin

Published

on

bitcoin

‘S Werelds grootste cryptocurrency vereist enorme hoeveelheden elektriciteit om te werken, veel van vuile bronnen. Milieuorganisaties pleiten daarom voor een fundamentele hervorming van Bitcoin – en wijzen op alternatieven.

Het laatste rapport van het Intergouvernementeel Panel inzake klimaatverandering presenteert een grimmige prognose: de gevolgen van klimaatverandering treden sneller en destructiever op dan verwacht. Het rapport maakt eens te meer duidelijk wat de verwoestende gevolgen zijn van het overschrijden van de doelstelling van 1,5 graad. Het Intergovernmental Panel on Climate Change doet een duidelijke oproep aan regeringen die nog steeds niet genoeg doen om de gevolgen van de opwarming van de aarde te beteugelen.

In de strijd tegen de klimaatcrisis wordt cryptomining de focus van milieuactivisten en politici. “Mijnbouw” beschrijft het proces waarmee gebruikers digitale munten van een cryptocurrency genereren. De cryptocurrency Bitcoin is de grootste stroomvreter in de scene. Onderzoekers van de Universiteit van Cambridge schatten dat wereldwijde bitcoin-mining verantwoordelijk is voor ongeveer tweederde van de energiebehoefte van alle cryptocurrencies. De elektriciteit komt vaak van vuile energiebronnen, zoals aardgas en kolencentrales.

Er zijn veel factoren van onzekerheid voor hun berekeningen – al was het maar omdat het onduidelijk is waar veel van de Bitcoin-mijnsystemen zich daadwerkelijk bevinden. Maar volgens de berekeningen van de onderzoekers uit Cambridge zou Bitcoin onder bepaalde voorwaarden meer elektriciteit kunnen verbruiken dan Zweden. In 2018 waarschuwden wetenschappers in het tijdschrift Nature dat de cryptocurrency alleen al genoeg CO₂-uitstoot zou kunnen genereren in de komende drie decennia om de aarde twee graden warmer te maken  . Andere wetenschappers bekritiseren de opzet van het onderzoek . Maar zelfs als de aannames van de studie controversieel zijn, is er een groeiende bezorgdheid onder klimaatonderzoekers dat op macht beluste cryptocurrencies de motor zullen worden van de opwarming van de aarde.

“Verander de code, niet het klimaat”

Een  nieuwe klimaatcampagne van Greenpeace USA en andere milieuorganisaties streeft het ambitieuze doel na om Bitcoin radicaal klimaatvriendelijker te maken. Onder het motto “Change the Code, not the Climate” pleiten de activisten voor het veranderen van de technologie achter Bitcoin en andere cryptocurrencies.

Het Proof-of-Work-algoritme (PoW) vormt de kern van veel gedecentraliseerde digitale valuta, waaronder Bitcoin, ’s werelds oudste en populairste cryptocurrency. Dit mechanisme verbruikt de meeste elektriciteit: volgens de klimaatbeschermingsalliantie kan tot 99,9 procent van het energieverbruik van Bitcoin-mining worden bespaard als een andere methode wordt gebruikt in plaats van het proof-of-work-algoritme. “We weten dat cryptocurrencies niet veel energie nodig hebben om te functioneren.”

musk
Zou moeten helpen met Bitcoin-hervorming: Elon Musk

De milieuactivisten doen direct een beroep op invloedrijke figuren in de crypto-scene, zoals Tesla-baas Elon Musk en Twitter-oprichter Jack Dorsey, evenals op de online betaaldienst PayPal. Ze zijn ervan overtuigd dat verandering van hen kan komen. De klimaatvoorstanders twitterden : “Als slechts 50 belangrijke spelers – mijnwerkers, beurzen en kernontwikkelaars – zouden instemmen om proof-of-work mining opnieuw uit te vinden of over te schakelen naar een energiezuinig protocol, zou Bitcoin stoppen met het vervuilen van de planeet.”

Om te begrijpen hoe groenere cryptomining eruit zou kunnen zien, moet men eerst begrijpen hoe het proof-of-work-algoritme werkt en waarom het zoveel stroom verbruikt.

Energie-intensief proof-of-work-mechanisme

Crypto-fans vieren blockchain-technologie vanwege de gedecentraliseerde structuur, waardoor transacties kunnen worden uitgevoerd zonder de invloed van overheden, monetaire of financiële instellingen. In plaats van een paar autoriteiten controleert het hele netwerk transacties bij consensus.

De blockchain is een database van transacties gegroepeerd in blokken. Een nieuw item kan alleen aan het einde van de keten worden toegevoegd. Wanneer een mijnwerker een nieuwe munt ontgint, verifiëren alle mijnwerkers op het netwerk of de transactie legitiem is. Om dit te doen, moeten ze een cryptografisch, wiskundig probleem oplossen op basis van de gegevens in het blok. Alle computers in het netwerk concurreren met elkaar: wie als eerste het complexe probleem oplost, valideert niet alleen de vorige transactie, maar ontvangt ook een nieuw gegenereerde munt.

Het is dit validatieproces, beginnend bij alle knooppunten in het netwerk, dat proof-of-work wordt genoemd. Het PoW-mechanisme is bedoeld om fraude en corruptie te voorkomen, zoals het dubbel uitgeven van munten. Aangezien het mechanisme elk bestand vergelijkt met de bestanden die in het netwerk worden verspreid, herkent het wanneer een ervan is gemanipuleerd. De Bitcoin-gemeenschap zweert bij dit proces – maar dit type cryptomining komt niet zonder een prijs.

De blockchain wordt bij elk nieuw gevalideerd blok iets langer. Dit verhoogt ook de geheugenvereisten van de keten en de complexiteit van de rekentaak. De toestellen moeten steeds meer rekenkracht leveren. Gebruikers voelen zich dan ook vaak gedwongen om steeds krachtigere en efficiëntere toestellen aan te schaffen. Er worden hele serverfarms gemaakt om de andere miners bij te kunnen houden. De vuistregel is: hoe meer netwerkverwerkingskracht, hoe groter de kans om de puzzel als eerste op te lossen.

Voor deze berekeningen gebruiken miners vaak speciale chips die uitsluitend zijn ontwikkeld voor het oplossen van de cryptografische puzzels. De apparaten rekenen met toepassingsspecifieke geïntegreerde schakelingen, zogenaamde ASIC’s. Elke ASIC-mijnwerker is ontworpen voor een specifieke digitale valuta. Ze zijn daarom efficiënter en veel sneller in het berekenen van de puzzels dan normale computers. Tot zover goed. Er zit echter ook een addertje onder het gras: volgens schattingen van branchedeskundige Alex de Vries moeten de chips binnen 1,5 jaar worden vervangen door nieuwere, betere chips om ervoor te zorgen dat ze krachtig blijven. Dat levert veel elektronisch afval op: zo’n acht kiloton per jaar .

Bitcoin is verantwoordelijk voor hogere CO2-uitstoot dan Israël

Zelfs voor onderzoekers zoals die van de Universiteit van Cambridge is het moeilijk om het stroomverbruik van Bitcoin nauwkeurig te berekenen. Mijnwerkers kunnen hun activiteiten verdoezelen met behulp van VPN- en proxyservices. Hierdoor is het onduidelijk in welk land ze mijnen en welke energiebron ze gebruiken.

Een team van wetenschappers onder leiding van Alex de Vries schat de wereldwijde CO2-voetafdruk van het Bitcoin-netwerk voor het jaar 2021. De onderzoekers gebruiken emissiefactorgegevens uit 2019. Voor de berekening verzamelen ze de IP-adressen van de Bitcoin-mijnwerkers, leiden de locaties af van de mijnwerkers en dus de energiebronnen die ze gebruiken. 

De resultaten laten zien dat vanaf augustus 2021 bitcoin mining  wereldwijd ongeveer 65,4 megaton CO2 zou kunnen hebben uitgestoten . Bitcoin produceert dus meer CO2-uitstoot per jaar dan de staat Israël . Kazachstan, de Verenigde Staten en Rusland zijn voornamelijk verantwoordelijk voor de wereldwijde CO2-uitstoot van Bitcoin. Er worden dan ook relatief weinig Bitcoins gedolven in Europa – er zijn waarschijnlijk ook nauwelijks grote mijnbouwactiviteiten in Duitsland.

bitcoin
Grafiek: geschatte CO2-uitstoot veroorzaakt door het Bitcoin-netwerk in 2021. 

Greenpeace Duitsland benadrukte tegen netzpolitik.org dat Europa onaantrekkelijk is voor cryptomining vanwege zijn milieuregelgeving. “Dit is een van de redenen waarom mijnbouw vooral plaatsvindt in die landen buiten Europa waar goedkopere, veelal fossiele energiebronnen en zwakke milieuregelgeving zijn.”

Daling in hernieuwbare energie

Volgens de enquêtes van het onderzoeksteam zou het aandeel van hernieuwbare energie tussen 2020 en medio 2021 met bijna de helft zijn afgenomen. In augustus 2021 bestond de elektriciteitsmix van het Bitcoin-netwerk nog maar voor 25,1 procent uit schone energie. De wetenschappers schrijven de daling van hernieuwbare energie toe aan het mijnbouwverbod in China dat de Chinese centrale bank in september 2021 uitvaardigde.

In China hadden de mijnwerkers volgens de onderzoekers nog toegang tot elektriciteit uit waterkrachtcentrales. Nadat China de crypto-business had verboden, zijn veel mijnwerkers verhuisd naar Kazachstan of de Verenigde Staten. Daar halen cryptominers veel elektriciteit uit vuile kolen- of aardgascentrales.

Geconcentreerde crypto-hotspots ontstaan ​​in sommige Amerikaanse staten – aangespoord door de verhuizing van Chinese mijnwerkers naar de Verenigde Staten. In Texas zou de mijnbouw bijzonder lucratief zijn. De gouverneur van Texas, Greg Abbott en zijn werkgroep “Blockchain Matters” zetten zich in voor het creëren van een cryptoparadijs voor mijnwerkers . Andere Amerikaanse politici verwelkomen ook de cryptocurrency-business , waaronder de burgemeester van New York City.

Om het hoge stroomverbruik van de cryptobolwerken te dekken, gebruiken mijnbouwbedrijven vaak hun eigen energiecentrales. Deze werken veelal met fossiele energie. Zo gebruikt een bitcoin-mijnbedrijf in New York een eigen gasgestookte elektriciteitscentrale om het bestaande elektriciteitsnet niet te belasten. In Montana wordt een kolencentrale die oorspronkelijk in 2018 zou sluiten, om soortgelijke redenen nieuw leven ingeblazen . Als gevolg hiervan is de CO2-uitstoot in het gebied weer omhooggeschoten. Het onderzoeksteam voorspelt dat deze trend zich voorlopig zal voortzetten en dat in de nabije toekomst uitgeschakelde fossiele energiecentrales ook weer opgestart zullen worden.

De kwestie van regulering

Om de stijgende CO2-uitstoot terug te dringen, moet ofwel het energieverbruik drastisch omlaag, ofwel moet er massaal hernieuwbare energie beschikbaar zijn. Het is nog niet realistisch dat schone energie de enorm hoge elektriciteitsbehoefte van cryptomining kan dekken. “De groei van fossiele brandstoffen overtreft de groei van hernieuwbare energie in bitcoin-mijnbouw en dat is de fundamentele uitdaging”, vertelde Michael Brune aan de Guardian . Hij is campagneleider van de Sierra Club, de oudste en grootste natuurbeschermingsorganisatie in de Verenigde Staten.

Het federale ministerie van Leefmilieu en Consumentenbescherming neemt een soortgelijk standpunt in. Een woordvoerster vertelde netzpolitik.org: “Zelfs als cryptocurrencies groene stroom gebruiken, rechtvaardigt dat niet het aanzienlijk hogere energieverbruik.” Het federale ministerie van Milieu doet een beroep op gebruikers om precies te controleren welke cryptocurrencies ze gebruiken.

Greenpeace Duitsland beschouwt wereldwijde regulering van mijnbouw als onrealistisch. Evenzo is het volgens Greenpeace niet realistisch dat cryptomining onderworpen moet zijn aan een adequate milieubelasting. “Hierdoor zouden de houders van bitcoins, net als andere gebruikers, ook een CO2-belasting moeten betalen van momenteel ongeveer US $ 200 per ton CO2 op elke bitcoin.”

Voor activisten van de Change the Code-campagne is de oplossing voor het milieuprobleem duidelijk. Cryptocurrencies moeten afstappen van energie-intensieve technologie. In plaats daarvan zouden ze het milieuvriendelijkere Proof-of-Stake (PoS)-mechanisme gebruiken om de transacties te valideren.

Proof-of-Stake als alternatief consensusmechanisme

Het PoS-mechanisme heeft een duidelijk voordeel ten opzichte van het PoW-algoritme: de knooppunten in het netwerk concurreren niet om een ​​complexe puzzel op te lossen. Dat scheelt veel energie. In plaats daarvan krijgen gebruikers pseudo-willekeurig de bevoegdheid om het volgende blok te valideren. Wie het blok aan het einde valideert, hangt af van de “stake” van de mensen, d.w.z. hun inzet. Delen van de cryptogemeenschap bekritiseren dat niet alle deelnemers even betrokken zijn bij het consensusmechanisme in het PoS-proces.

De cryptocurrency Ethereum kan binnenkort de weg vrijmaken voor een op proof-of-stake gebaseerde digitale valuta. Ethereum is de op één na grootste cryptocurrency en heeft ook lange tijd transacties gevalideerd met behulp van proof-of-work-procedures. In december vorig jaar introduceerde Ethereum voor het eerst het PoS-proces met de “Beacon Chain” . Dit is tot nu toe onafhankelijk geweest van het “Ethereum Mainnet” , het hoofdnetwerk van Ethereum, dat gebaseerd is op de PoW-methode. Nu bereiden Ethereum-ontwikkelaars zich voor op een volledige overgang van PoW naar PoS. Ze verwijzen naar deze overgang als “The Merge”, waarvan ze zeggen dat deze in het tweede kwartaal van 2022 zal plaatsvinden .

“Dit zal het einde betekenen van proof-of-work voor Ethereum en het tijdperk van een duurzamer, milieuvriendelijker Ethereum inluiden”, schrijven de ontwikkelaars op hun website. “Het energieverbruik van Ethereum daalt binnenkort met 99,95 procent ”. Dan zouden miners geen serverfarms meer nodig hebben om nieuwe munten te minen. Een krachtige laptop kan dan volstaan.

Proof-of-Stake is niet het enige alternatief voor blockchain-technologie. Desalniettemin houden veel voorstanders van Bitcoin vast aan het energie-intensieve proof-of-work. Vanuit hun oogpunt is het hoge stroomverbruik ” een soort bescherming tegen vijandelijke aanvallen”. Ze stellen dat hackers alle rekenkracht moeten verzamelen om het systeem te kraken. Het stroomverbruik garandeert zo een hoog niveau van netwerkbeveiliging. Hackers vinden nog steeds manieren om enorme hoeveelheden munten te stelen. Bij grootschalige cyberaanvallen loopt de geschatte waarde van de munten zelfs in de miljarden .

bitcoin
Bitcoin-mining vereist veel rekenkracht – 

De crypto-industrie biedt zijn eigen oplossing voor het milieuprobleem. De industrie lanceerde het Crypto Climate Accord. Het initiatief is gebaseerd op de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs en heeft tot doel de blockchain-industrie koolstofarm te maken. Volgens de doelen die het zichzelf heeft gesteld, moet de industrie tegen 2030 met hernieuwbare energie werken en tegen 2040 een netto nul-uitstoot van broeikasgassen hebben. Dit kan betekenen dat reeds uitgestoten CO2-emissies uit de atmosfeer worden gehaald of worden geneutraliseerd . Er is echter geen precieze definitie van het begrip.

Tot nu toe hebben meer dan 250 bedrijven en individuen het cryptoklimaatakkoord ondertekend. Op de website van het initiatief staat specifiek vermeld dat de ondersteunende organisaties nog niet koolstofvrij hoeven te zijn om zich bij de overeenkomst aan te sluiten. Niet iedereen vertrouwt de gedurfde beloften van de industrie. Econoom Alex de Vries is kritisch over het initiatief. Hij vertelt The Verge : “Sommige dingen kunnen gewoon niet worden opgelost”.

Crypto-mining op de Europese agenda

Ook politici binnen Europa hebben steeds vaker te maken met cryptocurrencies en hun gevolgen. De EU-commissie zegt : “De Commissie is zich bewust van de negatieve energie- en milieu-impact van cryptocurrencies zoals Bitcoin en onderzoekt methoden om deze te meten.”

EU-politici hebben al gesproken over een mogelijk verbod op cryptomining. Een stap van het EU-parlement om “energie-intensieve” methoden van cryptomining te verbieden, is voorlopig van tafel . Greenpeace ziet een mijnbouwverbod in Europa niet zo effectief. Dat zou in de eerste plaats een ‘symbolische betekenis’ hebben. De Europese discussie over cryptomining gaat door.

Update vanaf 12 april 2022: In de derde alinea is aanvullende informatie over het onderzoek in het tijdschrift Nature toegevoegd.

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Wereld

Zwarte man door zestig politiekogels doorzeefd, politie noemt het ‘zelfverdediging’

Published

on

Zwarte man

In de Amerikaanse stad Akron, Ohio, zijn protesten uitgebroken nadat een zwarte man door politieagenten is doodgeschoten. Volgens de politie zou de 25-jarige Jayland Walker een schot gelost hebben en zou hij gemaskerd zijn geweest, hoewel dat uit geen van de vrijgegeven beelden duidelijk blijkt. Walker werd door minstens zestig politiekogels doorzeefd.

Het officiële verhaal van de politie luidt dat Walker na een kleine verkeersovertreding gemaand werd zijn auto aan de kant te zetten. Hierop zou hij zijn doorgereden, waarna hij vanuit zijn auto op de politieagenten schoot. Walker werd door meerdere politieauto’s enkele minuten achtervolgd. Nadat hij eindelijk stopte, zette hij het op een lopen. Volgens de politie droeg hij een bivakmuts. Omdat de agenten vreesden dat Walker nog eens zou schieten, werd hij door de agenten neergeschoten. In de auto zou een vuurwapen zijn aangetroffen.

Zondag hield de politie een persconferentie om het doodschieten van Walker te verantwoorden. Daarbij werden de beelden van de bodycam van slechts een van de acht betrokken agenten getoond. Die zijn dusdanig korrelig, dat niet te zien is of Walker inderdaad gemaskerd was, zoals de agenten beweren. Ook valt uit de beelden van een verkeerscamera niet op te maken dat Walker werkelijk op de agenten heeft geschoten, zoals eveneens beweerd wordt.

De advocaat van de familie Walker heeft na het zien van de beelden laten weten ‘zeer verontrust’ te zijn over de beschuldigingen van de politie aan het adres van Jayland Walker. Volgens hem probeert de politie Walker opzettelijk af te schilderen ‘als een gemaskerd monster met een pistool’ en was er niets dat rechtvaardigt dat Walker bij het wegrennen zo onder vuur genomen werd. Hoeveel kogels er zijn afgevuurd is nog niet duidelijk, wel heeft de schouwarts vastgesteld dat er ‘meer dan zestig wonden’ in het lichaam van Walker zaten.

Direct na het delen van de videobeelden, trokken veel mensen naar het politiebureau om te protesteren tegen politiegeweld tegen zwarte mensen. De burgemeester van Akron heeft het doodschieten van Walker ‘hartverscheurend’ genoemd, maar vroeg de inwoners van de stad tegelijkertijd hun rust en kalmte te bewaren. De politie is een intern onderzoek gestart. Volgens burgerrechtenorganisatie NAACP bestaat er echter geen twijfel over wat er is gebeurd: ‘Dit was een moord. In koelen bloede.’

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Schaf de CIA af

Published

on

cia

Zowat elke waardeloze escapade van het Amerikaanse buitenlands beleid van de jaren vijftig tot het einde van de jaren zeventig gaat terug op de CIA. 

CIA Van de catastrofale staatsgreep van de Iraanse president Mohammad Mossadegh in 1954, de regimewisseling van de Guatemalteekse president Jacobo Arbenz omdat hij het aandurfde om United Fruit op de tenen te trappen, het fiasco van de Varkensbaai, de vele, sommige nogal belachelijke, pogingen om Fidel Castro, Zuid De ondergang van de Vietnamese leider Ngo Dinh Diem, een mogelijke rechtse Cubaanse link met de moord op JFK, de moord op de Chileense generaal Rene Schneider en de omverwerping van de Chileense president Salvador Allende, de Watergate-inbraak en nog veel, veel meer – de vingerafdrukken van de CIA waren al deze misdaden. 

Het werd zo erg dat twee hooggeplaatste, echt-centristische regeringsfunctionarissen opriepen tot het schrappen van de CIA: senator Patrick Moynihan in 1995 en president Harry Truman in 1963.

Een nieuw boek bewijst het. Jefferson Morley’s  Scorpion’s Dance, de president, de Spymaster en Watergate ,  beschrijven tientallen jaren van CIA-grappige zaken, en er waren er heel veel. Inderdaad, als je je ooit afvraagt ​​hoe de wereld zo’n puinhoop is geworden en wie daarvoor verantwoordelijk is, lees dan dit boek. En er is geen reden om aan te nemen dat de onzin is gestopt of dat de CIA, ondanks de Taliban, zich op de een of andere manier stilletjes met haar eigen zaken bemoeit en haar papavervelden in Afghanistan water geeft.

Nee. De CIA leidde terroristen op in het hele Midden-Oosten en nazi’s in Oekraïne. Ze zijn er nog steeds mee bezig, hoewel hun avonturen aan de Russische grens tot verreweg de meest dodelijke ramp leiden in een geschiedenis die doorzeefd is met hen, om de simpele reden dat de Russische caper op elk moment nucleair kan worden. Aan de manier waarop ze zich hebben gedragen, lijkt het alsof de CIA dat wil. Als Biden het agentschap kan controleren en een nucleaire winter en radioactieve wereldwijde massadood kan voorkomen, zal ik erg onder de indruk zijn.

Morley’s boek richt zich op de relatie tussen president Richard Nixon en CIA-directeur Richard Helms. Hun ietwat ongemakkelijke, edgy teamwerk leidde tot debacles in binnen- en buitenland. Met de goedkeuring van Nixon bespioneerde Helms illegaal de anti-oorlogsbeweging. Ondertussen hielp de CIA de moord op generaal Schneider – omdat hij een civiele machtsoverdracht steunde en Allendes legitieme presidentschap niet ongedaan zou maken, iets dat de kribbige trots van Nixon en zijn adviseur Henry Kissinger diep beledigde – moedigde fascistische moordenaars aan om achter Allende aan te gaan. . Het gaf aan dat de VS hun excessen niet alleen niet zouden stoppen, maar ze ook zouden steunen.

En Chili bedreigde niet eens een vitaal Amerikaans belang. Het was van internationale betekenis voor Washington. Maar Morley merkt op: „Chili was belangrijk als theater in de Koude Oorlog.” En de VS stal de show. De anti-Allende-coup leverde een geweldige prestatie van hoe Nixon en Helms de CIA inzetten om vrijheid, eerlijkheid, democratie en fatsoen te vernietigen. Het luidde tientallen jaren van openlijk fascisme in onder Pinochet. Maar de Amerikaanse elites vonden dit de moeite waard. Het beheer van de publieke perceptie dat Washington de koude oorlog aan het winnen was, bleef van het grootste belang, en hoe opzichtiger de tentoonstelling, hoe beter.

Dit was en blijft typisch. Washington gelooft dat het moet worden gezien als winnend en zijn vijanden als volkomen verdorven. “Het staat buiten kijf dat het idee om een ​​spectaculaire misdaad te plegen,” schrijft Morley, “en Cuba de schuld te geven als een manier om Castro omver te werpen, medio 1963 in omloop was op de hoogste niveaus van het Pentagon en de CIA.” Klinkt bekend? Vervang Cuba door Rusland en Castro door Poetin en je zult zien dat er in 50 jaar weinig is veranderd. 

De CIA bezit een zeer mager draaiboek, bijna uitsluitend doorspekt met mislukte strategieën, maar dit falen lijkt het bureau er nooit van te weerhouden dezelfde idiotie te herhalen, in de hoop op een ander resultaat: Einsteins definitie van waanzin. En volgens die regel was Helms een van de gekste van allemaal. “Roems, zoals Nixon, waren voorstander van actie. Het communisme, meenden ze, moest overal worden weerstaan. Zelfs met het manifeste fiasco van Vietnam hebben Helms en Nixon de strategie nog steeds verdubbeld. Nu is het communisme in de eenentwintigste eeuw misschien op de terugtocht, maar het fanatieke, paranoïde gevoel van een bedreiging voor Amerika verzadigt de hogere regionen van Washington. Dat in combinatie met andere gouvernementele kwalen is giftig.

“Een van de belangrijkste erfenissen van Nixon en Helms was cynisme”, schrijft Morley, en later dat van het Amerikaanse volk: “Bij gebrek aan een geloofwaardige verklaring voor Kennedy’s dood, explodeerde het wantrouwen jegens de regering en werd samenzweringsdenken gelegitimeerd.” En wie zegt dat het niet legitiem was? De CIA, de maffia, de anti-Castro Cubanen hadden allemaal een hekel aan Kennedy, en hun sluwheid was allemaal met elkaar verweven. 

Robert Kennedy ging er inderdaad van uit dat een dergelijke dodelijke combinatie zijn broer had gedood, maar Morley merkt op dat hij er niet naar kon handelen totdat hij president werd. Heel handig deed hij dat niet. En de moord op JFK werd onder het tapijt geveegd. Zoals Morley over de Franse president Charles De Gaulle schrijft: “Niet lang na Dallas voorspelde hij dat de Amerikaanse overheid zou terugschrikken om de raadselachtige misdaad van Dallas te onderzoeken. ‘Ze willen het niet weten,’ zei De Gaulle. ‘Ze willen het niet weten. Ze zullen zichzelf niet toestaan ​​om erachter te komen.’”

Het onderzoek van de Frank Church-congrescommissie aan het eind van de jaren zeventig naar misbruik door de CIA en de FBI markeerde het hoogtepunt van de inspanningen van de regering om deze schimmige criminele ondernemingen aan het licht te brengen. Het is sindsdien steil bergafwaarts gegaan en een duik in de duisternis. Na 9/11 kwam de waanzinnige oorlog tegen het terrorisme, toen het veel erger werd. 

Met carte blanche van de regering van George “Mission Accomplished” Bush, martelde de CIA onschuldige mensen op zwarte locaties over de hele wereld. Deze zinloze en gruwelijke wreedheden werden nooit vervolgd. In feite, Barak “Ik ben goed in het doden van mensen”, veegde Obama ze opzettelijk onder het tapijt en de zaken verslechterden alleen maar tijdens zijn regeerperiode. Maar ze stortten naar een dieptepunt onder Joe “Russische regimeverandering” Biden: dankzij de CIA en de speciale troepen van de VS in Oekraïne kan de mensheid over de afgrond turen naar nucleaire vernietiging.

Volgens de New York Times op 25 juni “zijn sommige CIA-personeelsleden in het geheim blijven opereren in [Oekraïne], voornamelijk in de hoofdstad Kiev, en leiden ze veel van de enorme hoeveelheden inlichtingen die de Verenigde Staten delen met Oekraïense troepen.” Omdat de Russen dit natuurlijk weten, is het een recept voor een nucleair Armageddon. Als de CIA dat voor elkaar krijgt, zal dat zijn ergste gruweldaad tot nu toe zijn, veel, onvergelijkbaar erger dan zijn mogelijke betrokkenheid bij de moord op Kennedy.

Biden zegt dat hij de Derde Wereldoorlog wil vermijden, maar zijn acties vertellen een ander verhaal. Dit is iets waarvoor hij zal boeten bij de peilingen in 2022 en 2024, maar dat is koude troost. We zouden tegen die tijd allemaal dood kunnen zijn vanwege zijn nucleaire vaardigheden. 

“Zoals gebruikelijk lijkt het erop dat de regering het van twee kanten wil hebben: het Amerikaanse volk verzekeren dat het wordt ‘in bedwang gehouden’ en dat we niet ‘in oorlog’ zijn met de Russen, maar alles doen behalve het planten van een Amerikaanse soldaat en vlag binnen Oekraïne”, schreef Kelley Vlahos in het Responsible Statecraft van 27 juni. “George Beebe … van het Quincy Institute … vraagt ​​zich af of Washington zelfs weet hoe ver het hier gaat.” Waarschijnlijk niet en speelt dus een onrechtvaardig arrogant spel met het lot van de mensheid. Wie gooit de dobbelstenen in dat spel? De CIA natuurlijk

Dit is het bureau dat Helms ons heeft nagelaten: gewelddadig, crimineel, geheimzinnig, wetteloos, het is een agglomeratie van moordenaars en folteraars die ongestraft over de hele wereld razen. Voormalig CIA-directeur Mike Pompeo pochte over het bureau: “We hebben gelogen, we hebben vals gespeeld, we hebben gestolen.” Dat zijn helaas slechts de overtredingen van het agentschap. Het zijn de misdrijven waar u zich zorgen over zou moeten maken. 

De CIA werkt niet alleen samen met nazi’s, ze traint ze ook. En het doet dat recht onder de neus van een land diep, tektonisch beledigd door het nazisme en, toevallig, gewapend met meer kernkoppen dan de VS. Dus momenteel flirt de CIA met de ultieme genocide, het uitsterven van de menselijke soort. Het is een instrument van het vleesgeworden kwaad. Los het op.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN