Connect with us

Wereld

Alles wat u wilt weten over de juridische problemen van Donald Trump

Published

on

trump

De in ongenade gevallen voormalige man zit tot over zijn oren in rechtszaken en onderzoeken; Hier is uw definitieve catalogus.

trump

Indignatie heeft een lijst samengesteld van 21 rechtszaken, onderzoeken en aanverwante zaken die Trump, zijn familie en hun criminele onderneming van vier generaties, de Trump Organization, overspoelen. 

De items variëren van het algemeen gerapporteerde grand jury-onderzoek door de officier van justitie van Manhattan tot een obscuur geschil van $ 1 miljoen over een teruggave van onroerendgoedbelasting in Chicago; van het congresonderzoek naar de opstand van het Capitool van 6 januari tot twee gevallen van laster die zijn aangespannen door vrouwen die beweren dat Trump hen heeft aangevallen. 

Wat u hier leest, is gebaseerd op onze eigen rapportage en op de doorlopende Trump Litigation Tracker die wordt onderhouden door het online forum Just Security van de New York University School of Law. We vertrouwden ook op het Programma over extremisme aan de George Washington University, dat een centrale database creëerde met gerechtelijke dossiers met betrekking tot de gebeurtenissen van de Capitol-opstand van 6 januari.

We zijn van mening dat onze lijst compleet is, maar we nodigen iedereen met kennis van andere hangende of lopende juridische zaken uit om ons te waarschuwen.

Onze afhaalmaaltijd? Bij het beoordelen van zijn juridische strijd, merkten we twee gemeenschappelijke thema’s op: geld en leugens. De neiging van Trump om te liegen , met name zijn patroon van liegen over zijn financiën en de verkiezingen, komt terug om hem legaal te bijten. 

Tijdens het presidentschap van Trump werd de uitdrukking “Niemand staat boven de wet” vaak gehoord. Maar afgezien van zijn recordbrekende twee beschuldigingen, heeft Trump effectief juridische consequenties ontweken. Dat is aan het veranderen. Nu Trump een burger is, zullen deze rechtszaken en onderzoeken bepalen of hij verantwoordelijk zal worden gehouden voor zijn illegale gedrag en opruiing. 

Het geld

1. Manhattan DA’s strafrechtelijke onderzoeken naar de financiën van Trump

Manhattan District Attorney Cy Vance Jr. onderzoekt Trump, de Trump Organization en haar functionarissen sinds ten minste 2018. Van Trumps voormalige advocaat Michael Cohen en de voormalige schoondochter van Trumps chief financial officer Allen Weisselberg is bekend dat ze samenwerken met het kantoor van de officier van justitie, en een grote jury is in volle gang. Rechtszaken en getuigen hebben aangegeven dat een van de belangrijkste componenten van het onderzoek is of de voormalige president en zijn bedrijf de waarde van hun eigendommen voor banken en verzekeraars ten onrechte hebben opgeblazen en vervolgens de eigendommen hebben ondergewaardeerd om te beknibbelen op belastingen. Zowel de grand jury als de ambtstermijn van Cy Vance loopt in november af, dus we verwachten voor die tijd aankondigingen, om nog maar te zwijgen van aanklachten.

 

Waar is het ministerie van Justitie?

Hoewel het ministerie van Justitie van procureur-generaal Merrick Garland zich in de periferie van veel van deze zaken en onderzoeken bevindt, is het ministerie met name afwezig in primaire zaken die tegen Trump zelf zijn gericht. 

In sommige gevallen, zoals de aanklacht wegens smaad van E. Jean Carroll, steunden Garland en de afdeling inderdaad Trump tegen zijn aanklagers. In andere zaken die rechtstreeks verband houden met de politisering van het departement, koos Garland ervoor om zijn inspecteur-generaal het punt te laten nemen . 

“Soms moeten we beslissingen nemen over de wet die we nooit zouden hebben gemaakt en waar we het politiek sterk mee oneens zijn” , zei hij in juni tegen een Senaatscommissie .

In juli heeft de afdeling ontruimd de weg vrij voor de overheid ambtenaren om te getuigen in de congresverkiezing interferentie onderzoek. De afdeling zei dat het “niet gepast zou zijn om het bestuursrecht te doen gelden met betrekking tot communicatie met voormalig president Trump en zijn adviseurs en staf over zaken die verband houden met de voorgestelde interviews van de commissie.” 

2. Civiele en strafrechtelijke onderzoeken van de procureur-generaal van New York

In dezelfde geest als het kantoor van de Manhattan DA, onderzoekt de procureur-generaal van New York, Letitia James, Trump voor het wijzigen van de waarde van onroerend goed om belastingen te ontwijken. Hoewel de zaak voor de burgerlijke rechtbank begon, maakte James in mei bekend dat het onderzoek zich uitbreidde tot een strafrechtelijk onderzoek. 

3. DC Civil Suit over misbruik van 2017 Inauguration Funds

Voor de inauguratie van 2017 haalde Trump maar liefst 107 miljoen dollar op. De civiele procedure beweert dat Trump verschillende regelingen heeft gebruikt om geld van dat inauguratiefonds over te hevelen en om het naar de Trump-bedrijven te leiden. In een voorbeeld zou de inaugurele commissie van Trump $ 175.000 hebben betaald voor evenementenruimte in Trumps eigen hotel in Washington. Diezelfde dag werd diezelfde ruimte verhuurd aan een non-profitorganisatie voor $ 5.000, in overeenstemming met de standaardprijsrichtlijnen van het hotel. De rechtszaak beweert dat de non-profitorganisatie van Trump werd gebruikt om de persoonlijke zaken van Trump te verrijken.

trump

4. Mary Trump fraudegeschillen

Michael Cohen vertelde het Congres ooit dat in zijn ervaring, “Trump zijn totale vermogen heeft opgeblazen toen het zijn doelen diende.” In het geval van nicht Mary Trump beweert de dochter van zijn overleden broer Fred Trump Jr. echter dat Trump de familiebezittingen heeft gedevalueerd om haar te beroven van tienduizenden miljoenen van de erfenis van haar grootvader. Mary Trump – een psycholoog en auteur van de bestseller Too Much and Never Enough – beweert dat haar ooms en tantes haar frauduleuze taxaties hebben voorgelegd om de werkelijke waarde van het landgoed te verbergen, waardoor ze tienduizenden miljoenen voor zichzelf hielden. 

5. Panama Hotel fraude en belastinggeschillen 

Ithaca Capital, een vastgoedholding, beweert dat het een meerderheidsaandeel van het Trump Hotel in Panama heeft gekocht op basis van valse en misleidende informatie. Ithaca beweert dat het bedrijf van Trump het hotel verkeerd heeft voorgesteld als winstgevend en de kosten kunstmatig heeft verlaagd. Het bedrijf beweert dat de Trump-organisatie de socialezekerheidsinhouding voor hotelmedewerkers niet heeft gemeld of volledig heeft betaald of inkomstenbelasting heeft betaald aan de Panama-regering. Bovendien betaalde het managementbedrijf van Trump zichzelf meer dan wat op de financiële overzichten stond, terwijl het hotel jarenlang vrijwel leeg stond en niet werd schoongemaakt. 

6. Doe vs. The Trump Corporation Class Action 

In een class-action rechtszaak die in 2018 werd ingediend door het New Yorkse advocatenkantoor Kaplan, Hecker & Fink, beweren de eisers dat Donald, Ivanka, Don Jr. en Eric Trump van 2005 tot 2015 het merk Trump hebben gebruikt om verschillende ” Secrets of His Success”-achtige seminars, zakelijke kansen en trainingsprogramma’s via bedrijven waarvan Trump beweerde dat ze onafhankelijk van hem waren. In de rechtszaak wordt beweerd dat de familie deze bedrijven toestond de merknaam en goedkeuringen van Trump te gebruiken om duizenden worstelende Amerikanen te bedriegen die investeerden in een reeks exorbitant geprijsde aanbiedingen van deze bedrijven, wetende dat de kans op succes van de kopers minuscuul was. De familie heeft miljoenen betaald gekregen van de bedrijven, zo stelt de aanklacht.

7. De advocaat van de staat Chicago blokkeert een belastingteruggave van $ 1 miljoen

De procureur van de Cook County State, Kimberly Foxx, heeft een rechtszaak aangespannen om een ​​teruggave van onroerendgoedbelasting van $ 1 miljoen te blokkeren die in juni werd toegekend door de  Illinois Property Tax Appeal Board. De raad van bestuur vond dat de Cook County Board of Review de waarde van Trumps wolkenkrabber in Chicago overschatte en zijn bedrijf in 2011 te veel in rekening bracht. De terugbetaling was controversieel nadat in 2020 een eerste onderzoek was ingesteld vanwege beschuldigingen dat een Republikeinse staatsfunctionaris die de uitvoerend directeur was van de Property Tax Appeal Board zette zijn personeel onder druk om de waarde van de belastingaanslag te verlagen om te proberen de teruggave van $ 1 miljoen voor Trump te verkrijgen. Die staatsfunctionaris is losgelaten in oktober 2020 en de stemming werd uitgesteld tot nadat Trump zijn ambt had verlaten, maar het werd nog steeds unaniem in het voordeel van Trump aangenomen. 

De leugens

8. Onderzoek naar de invloed van criminele verkiezingen in Atlanta

Op 10 februari 2021 opende het kantoor van de officier van justitie van Fulton County  een onderzoek naar pogingen tot inmenging in de verkiezingen, op basis van de breed uitgemeten opname van een telefoongesprek tussen Trump en de Georgische minister van Buitenlandse Zaken Brad Raffensperger. Er werd gehoord dat Trump de Georgiër onder druk zette om de verkiezingsresultaten ongedaan te maken en zei : “Ik wil gewoon 11.780 stemmen vinden.” De zaak leek vastgelopen tot vorige maand, toen de provincie extra geld aan het kantoor van de officier van justitie verstrekte om een ​​ernstige achterstand van zaken op te lossen. 

9. Washington, DC, aanzetten tot strafrechtelijk onderzoek

Kort na de opstand in het Capitool van 6 januari zei de procureur-generaal van DC, Karl Racine : “Ik weet dat ik kijk naar een aanklacht onder de DC-code van het aanzetten tot geweld, en dat zou van toepassing zijn wanneer er een duidelijke erkenning is dat iemands aanzetten kan leiden tot tot voorzienbaar geweld.” Het aanzetten tot een rel in Washington is een misdrijf met een zeer hoge lat om te kunnen bewijzen, maar gerelateerde rechtszaken en het congres van 6 januari kunnen Racine helpen met zijn zaak.

Supporters of US President Donald Trump enter the US Capitol on January 6, 2021, in Washington, DC. – Demonstrators breeched security and entered the Capitol as Congress debated the a 2020 presidential election Electoral Vote Certification. (Photo by Saul LOEB / AFP) (Photo by SAUL LOEB/AFP via Getty Images)

10. Opruiingskostuum voor 6 januari Capitol Attack

Tien Democratische leden van het Congres klagen Trump, Rudy Giuliani de Proud Boys, de Oath Keepers, de Warboys en het hoofd van de Warboys, Enrique Tarrio, aan. De rechtszaak zegt dat Trump de Ku Klux Klan-wet heeft geschonden door de relschoppers op te hitsen met de bedoeling te voorkomen dat de leden hun officiële plicht nakomen om de stemming van het kiescollege goed te keuren. De wet van 1871 stelt leden van het Congres in staat om personen aan te klagen die samenzweren om met geweld de uitvoering van de taken van een ambtenaar te ‘molesten, te onderbreken, te hinderen of te belemmeren’. De aanklacht werd oorspronkelijk in februari ingediend door afgevaardigde Bennie Thompson (D-Miss.), die later zijn naam introk toen hij werd aangesteld om leiding te geven aan de geselecteerde commissie van het Huis die de rellen onderzocht. 

11. Eric Swalwell aansporing pak voor 6 januari Rellen

Op 5 maart 2021 spande Rep. Eric Swalwell (D-Calif.) een rechtszaak aan tegen Donald Trump, Donald Trump Jr., vertegenwoordiger Mo Brooks (R-Ala.) en de toenmalige advocaat Rudy Giuliani. Net als de rechtszaak die door andere leden van het Congres is aangespannen, beweert Swalwell dat Trump de Ku Klux Klan-wet heeft geschonden en dat Trump en de andere beklaagden hebben aangezet tot het geweld in het Capitool. De rechtszaak van Swalwell beweert bovendien dat de beklaagden burgerlijk aansprakelijk moeten worden gesteld voor nalatigheid omdat ze criminele ophitsing hebben gepleegd volgens de lokale code van DC. De rechtszaak van Swalwell kan de basis leggen voor de strafrechtelijke vervolging die de procureur-generaal van DC aankondigde dat hij achtervolgde. 

12. Capitol Police Suit voor 6 januari Rellen

Twee politieagenten van het Capitool die gewond raakten bij de rellen van 6 januari hebben Trump aangeklaagd met het argument dat hij verantwoordelijk was voor hun fysieke en emotionele verwondingen. Ze beweren dat Trump de “opstandige menigte” heeft “aangestoken, aangemoedigd, aangemoedigd, aangezet, geleid en geholpen en aangezet” om zich een weg te banen “over en voorbij de eisers en hun collega-officieren, hen achtervolgd en aangevallen binnen en buiten het Capitool van de Verenigde Staten. ”

13. NAACP’s juridische verdedigingsfonds stemrechtzaak

De Michigan Welfare Rights Organization en drie kiezers in Michigan hebben in november Trump en zijn campagne aangeklaagd met de bewering dat Trump valselijk verhalen verspreidde over wijdverbreide fraude en verkiezingsfunctionarissen onder druk zette om zwarte kiezers in Detroit en andere steden met een grote zwarte bevolking, waaronder Philadelphia, Milwaukee en Atlanta, het recht te ontnemen. De klacht werd een maand later gewijzigd om de NAACP als eiser en het Republikeinse Nationale Comité als verweerder op te nemen. 

14. 572 federale zaken tegen opstandelingen van het Capitool

Hoewel Trump niet is aangeklaagd voor zijn rol in het geweld van 6 januari in het Capitool, zijn individuele relschoppers . We nemen de zaken van het Capitool hier op, omdat de rol van Trump in de opstand centraal staat in de gebeurtenissen. Veel relschoppers hebben beweerd dat ze naar Washington gingen en naar het Capitool marcheerden omdat Trump hen dat had opgedragen – en het zou best kunnen dat hij uiteindelijk wordt aangeklaagd voor zijn aanzetten tot de rellen.  

trump

Congresonderzoeken

15. House Ways and Means Committee 

Op 30 juli keerde het ministerie van Justitie een besluit uit het Bill Barr-tijdperk terug door te zeggen dat de voorzitter van de Ways and Means-commissie, Richard E. Neal (D-Mass.) geldige argumenten had aangevoerd en dat de IRS de ongrijpbare belastingaangiften van Trump aan de commissie moest overhandigen , twee jaar na Neal’s eerste verzoek. 

16. House Oversight and Government Reform Committee 

Een federale rechter oordeelde deze week dat de accountants van Trump twee jaar aan belasting- en financiële administratie moeten afstaan aan de commissie die onderzoekt of Trump en zijn bedrijven hebben geprofiteerd van zijn dienst in het Witte Huis. Rechter Amit Mehta van de Amerikaanse districtsrechtbank keurde een dagvaarding goed voor de gegevens van Trump over 2017 en 2018, maar wees de meeste verzoeken van het panel om soortgelijke informatie uit 2011 af. Tegen de beslissing zal waarschijnlijk beroep worden aangetekend door de advocaten van Trump en kan ook worden aangevochten door het Huis paneel.

17. Huis financiële diensten en inlichtingencommissies

De House Financial Services Committee en de House Intelligence Committee hebben Deutsche Bank in 2019 gedagvaard op zoek naar jarenlange persoonlijke en zakelijke gegevens van de president. In een aanvraag op 17 mei zeiden de partijen dat ze “doorgingen met het voeren van onderhandelingen die bedoeld waren om hun geschillen te verkleinen of op te lossen en dat ze denken dat ze dicht bij een overeenkomst zijn.” 

18. House Select Committee over de aanval van 6 januari

De voorzitter van het Democratisch Huis Nancy Pelosi richtte de commissie op nadat pogingen om een ​​tweeledige commissie te vormen door de Republikeinen werden afgewezen. Ze benoemde zeven Democraten en twee Republikeinen: Liz Cheney uit Wyoming en Adam Kinzinger uit Illinois, die beiden in januari hadden gestemd om Trump af te zetten. Cheney heeft gezegd dat de commissie zich moet concentreren op de rol van Trump in de opstand: “We moeten weten wat hier in het Capitool is gebeurd. We moeten ook weten wat er elke minuut van die dag in het Witte Huis is gebeurd – elk telefoontje, elk gesprek, elke vergadering voorafgaand aan, tijdens en na de aanval.” De commissie, geleid door afgevaardigde Bennie Thompson uit Mississippi, hield zijn eerste openbare getuigenis op 27 juli.

19. Senaatscommissie Justitie 

Commissievoorzitter Dick Durbin (D-Ill.) richt zich op de politisering van het ministerie van Justitie uit het Trump-tijdperk, te beginnen met de verwerving door het ministerie van metadata met betrekking tot enkele leden van het Huis van Afgevaardigden, waaronder voorzitter van de inlichtingencommissie Adam Schiff (D- Calif.), die de hoofdaanklager was in de eerste beschuldiging van Trump. De commissie heeft sindsdien haar aandachtsgebieden uitgebreid met de rol van de afdeling in de belemmering van het onderzoek van speciaal aanklager Robert S. Mueller en haar rol met betrekking tot de leugens van Trump over de presidentsverkiezingen van 2020. De commissie heeft getuigenissen afgenomen van voormalig waarnemend procureur-generaal Jeff Rosen en Byung J. Pak, de Amerikaanse advocaat in Atlanta, die abrupt ontslag nam in plaats van te zeggen dat er wijdverbreide kiezersfraude was in Georgië.  

Seksueel geweld

20. E. Jean Carroll-zaak wegens laster

In 2019 schreef journalist E. Jean Carroll over haar ervaring meer dan 20 jaar geleden; ze zegt dat Trump haar tegen de muur van een Bergdorf Goodman paskamer duwde, zich aan haar opdrong en haar verkrachtte. Trump beschuldigde Carroll van liegen en zei dat hij haar niet eens kende. Carroll betwistte zijn bewering met bewijs in de vorm van een foto die hen samen laat zien en door een aanklacht wegens laster in te dienen. Carrolls civiele procedure wegens laster werd gecompliceerd toen het ministerie van Justitie van William P. Barr tussenbeide kwam met het argument dat Trump werd beschermd tegen vervolging wegens liegen op grond van de Federal Tort Claims Act, die algemene immuniteit biedt aan federale werknemers die bepaalde onrechtmatige daden plegen, waaronder laster die voortkomen uit hun officiële taken. Het ministerie van Justitie voerde ook aan dat de zaak naar de federale rechtbank moest worden verplaatst, omdat het een federale zaak was en niet een civiele procedure. In juni diende het ministerie van Justitie van Merrick Garland een antwoord in waarin Barr’s argumenten werden voortgezet dat de president een werknemer is volgens de wet en dat gekozen functionarissen handelen binnen de reikwijdte van hun dienstverband wanneer ze reageren op vragen van de media.

21. Zomer Zervos lasterkostuum

Voor en na de presidentiële campagne van 2016 beschuldigden meer dan 25 vrouwen Trump van ongewenst seksueel gedrag. Summer Zervos was een van de aanklagers van Trump. Nadat Trump beweerde dat ze loog, reageerde Zervos door een aanklacht wegens laster in te dienen die werd ingediend op 17 januari 2017, drie dagen voordat Trump aantrad. De zaak liep verschillende vertragingen op tijdens het presidentschap van Trump, maar op 30 maart ontkende  het New Yorkse Hof van Beroep het aanhoudende argument van Trump dat een staatsrechtbank een rechtszaak tegen een zittende president niet kon behandelen. In een  bevel van één zin verklaarde de rechtbank dat de kwestie van het presidentschap van Trump onbeslist was en dat de zaak nu kan worden voortgezet.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Schaf de CIA af

Published

on

cia

Zowat elke waardeloze escapade van het Amerikaanse buitenlands beleid van de jaren vijftig tot het einde van de jaren zeventig gaat terug op de CIA. 

CIA Van de catastrofale staatsgreep van de Iraanse president Mohammad Mossadegh in 1954, de regimewisseling van de Guatemalteekse president Jacobo Arbenz omdat hij het aandurfde om United Fruit op de tenen te trappen, het fiasco van de Varkensbaai, de vele, sommige nogal belachelijke, pogingen om Fidel Castro, Zuid De ondergang van de Vietnamese leider Ngo Dinh Diem, een mogelijke rechtse Cubaanse link met de moord op JFK, de moord op de Chileense generaal Rene Schneider en de omverwerping van de Chileense president Salvador Allende, de Watergate-inbraak en nog veel, veel meer – de vingerafdrukken van de CIA waren al deze misdaden. 

Het werd zo erg dat twee hooggeplaatste, echt-centristische regeringsfunctionarissen opriepen tot het schrappen van de CIA: senator Patrick Moynihan in 1995 en president Harry Truman in 1963.

Een nieuw boek bewijst het. Jefferson Morley’s  Scorpion’s Dance, de president, de Spymaster en Watergate ,  beschrijven tientallen jaren van CIA-grappige zaken, en er waren er heel veel. Inderdaad, als je je ooit afvraagt ​​hoe de wereld zo’n puinhoop is geworden en wie daarvoor verantwoordelijk is, lees dan dit boek. En er is geen reden om aan te nemen dat de onzin is gestopt of dat de CIA, ondanks de Taliban, zich op de een of andere manier stilletjes met haar eigen zaken bemoeit en haar papavervelden in Afghanistan water geeft.

Nee. De CIA leidde terroristen op in het hele Midden-Oosten en nazi’s in Oekraïne. Ze zijn er nog steeds mee bezig, hoewel hun avonturen aan de Russische grens tot verreweg de meest dodelijke ramp leiden in een geschiedenis die doorzeefd is met hen, om de simpele reden dat de Russische caper op elk moment nucleair kan worden. Aan de manier waarop ze zich hebben gedragen, lijkt het alsof de CIA dat wil. Als Biden het agentschap kan controleren en een nucleaire winter en radioactieve wereldwijde massadood kan voorkomen, zal ik erg onder de indruk zijn.

Morley’s boek richt zich op de relatie tussen president Richard Nixon en CIA-directeur Richard Helms. Hun ietwat ongemakkelijke, edgy teamwerk leidde tot debacles in binnen- en buitenland. Met de goedkeuring van Nixon bespioneerde Helms illegaal de anti-oorlogsbeweging. Ondertussen hielp de CIA de moord op generaal Schneider – omdat hij een civiele machtsoverdracht steunde en Allendes legitieme presidentschap niet ongedaan zou maken, iets dat de kribbige trots van Nixon en zijn adviseur Henry Kissinger diep beledigde – moedigde fascistische moordenaars aan om achter Allende aan te gaan. . Het gaf aan dat de VS hun excessen niet alleen niet zouden stoppen, maar ze ook zouden steunen.

En Chili bedreigde niet eens een vitaal Amerikaans belang. Het was van internationale betekenis voor Washington. Maar Morley merkt op: „Chili was belangrijk als theater in de Koude Oorlog.” En de VS stal de show. De anti-Allende-coup leverde een geweldige prestatie van hoe Nixon en Helms de CIA inzetten om vrijheid, eerlijkheid, democratie en fatsoen te vernietigen. Het luidde tientallen jaren van openlijk fascisme in onder Pinochet. Maar de Amerikaanse elites vonden dit de moeite waard. Het beheer van de publieke perceptie dat Washington de koude oorlog aan het winnen was, bleef van het grootste belang, en hoe opzichtiger de tentoonstelling, hoe beter.

Dit was en blijft typisch. Washington gelooft dat het moet worden gezien als winnend en zijn vijanden als volkomen verdorven. “Het staat buiten kijf dat het idee om een ​​spectaculaire misdaad te plegen,” schrijft Morley, “en Cuba de schuld te geven als een manier om Castro omver te werpen, medio 1963 in omloop was op de hoogste niveaus van het Pentagon en de CIA.” Klinkt bekend? Vervang Cuba door Rusland en Castro door Poetin en je zult zien dat er in 50 jaar weinig is veranderd. 

De CIA bezit een zeer mager draaiboek, bijna uitsluitend doorspekt met mislukte strategieën, maar dit falen lijkt het bureau er nooit van te weerhouden dezelfde idiotie te herhalen, in de hoop op een ander resultaat: Einsteins definitie van waanzin. En volgens die regel was Helms een van de gekste van allemaal. “Roems, zoals Nixon, waren voorstander van actie. Het communisme, meenden ze, moest overal worden weerstaan. Zelfs met het manifeste fiasco van Vietnam hebben Helms en Nixon de strategie nog steeds verdubbeld. Nu is het communisme in de eenentwintigste eeuw misschien op de terugtocht, maar het fanatieke, paranoïde gevoel van een bedreiging voor Amerika verzadigt de hogere regionen van Washington. Dat in combinatie met andere gouvernementele kwalen is giftig.

“Een van de belangrijkste erfenissen van Nixon en Helms was cynisme”, schrijft Morley, en later dat van het Amerikaanse volk: “Bij gebrek aan een geloofwaardige verklaring voor Kennedy’s dood, explodeerde het wantrouwen jegens de regering en werd samenzweringsdenken gelegitimeerd.” En wie zegt dat het niet legitiem was? De CIA, de maffia, de anti-Castro Cubanen hadden allemaal een hekel aan Kennedy, en hun sluwheid was allemaal met elkaar verweven. 

Robert Kennedy ging er inderdaad van uit dat een dergelijke dodelijke combinatie zijn broer had gedood, maar Morley merkt op dat hij er niet naar kon handelen totdat hij president werd. Heel handig deed hij dat niet. En de moord op JFK werd onder het tapijt geveegd. Zoals Morley over de Franse president Charles De Gaulle schrijft: “Niet lang na Dallas voorspelde hij dat de Amerikaanse overheid zou terugschrikken om de raadselachtige misdaad van Dallas te onderzoeken. ‘Ze willen het niet weten,’ zei De Gaulle. ‘Ze willen het niet weten. Ze zullen zichzelf niet toestaan ​​om erachter te komen.’”

Het onderzoek van de Frank Church-congrescommissie aan het eind van de jaren zeventig naar misbruik door de CIA en de FBI markeerde het hoogtepunt van de inspanningen van de regering om deze schimmige criminele ondernemingen aan het licht te brengen. Het is sindsdien steil bergafwaarts gegaan en een duik in de duisternis. Na 9/11 kwam de waanzinnige oorlog tegen het terrorisme, toen het veel erger werd. 

Met carte blanche van de regering van George “Mission Accomplished” Bush, martelde de CIA onschuldige mensen op zwarte locaties over de hele wereld. Deze zinloze en gruwelijke wreedheden werden nooit vervolgd. In feite, Barak “Ik ben goed in het doden van mensen”, veegde Obama ze opzettelijk onder het tapijt en de zaken verslechterden alleen maar tijdens zijn regeerperiode. Maar ze stortten naar een dieptepunt onder Joe “Russische regimeverandering” Biden: dankzij de CIA en de speciale troepen van de VS in Oekraïne kan de mensheid over de afgrond turen naar nucleaire vernietiging.

Volgens de New York Times op 25 juni “zijn sommige CIA-personeelsleden in het geheim blijven opereren in [Oekraïne], voornamelijk in de hoofdstad Kiev, en leiden ze veel van de enorme hoeveelheden inlichtingen die de Verenigde Staten delen met Oekraïense troepen.” Omdat de Russen dit natuurlijk weten, is het een recept voor een nucleair Armageddon. Als de CIA dat voor elkaar krijgt, zal dat zijn ergste gruweldaad tot nu toe zijn, veel, onvergelijkbaar erger dan zijn mogelijke betrokkenheid bij de moord op Kennedy.

Biden zegt dat hij de Derde Wereldoorlog wil vermijden, maar zijn acties vertellen een ander verhaal. Dit is iets waarvoor hij zal boeten bij de peilingen in 2022 en 2024, maar dat is koude troost. We zouden tegen die tijd allemaal dood kunnen zijn vanwege zijn nucleaire vaardigheden. 

“Zoals gebruikelijk lijkt het erop dat de regering het van twee kanten wil hebben: het Amerikaanse volk verzekeren dat het wordt ‘in bedwang gehouden’ en dat we niet ‘in oorlog’ zijn met de Russen, maar alles doen behalve het planten van een Amerikaanse soldaat en vlag binnen Oekraïne”, schreef Kelley Vlahos in het Responsible Statecraft van 27 juni. “George Beebe … van het Quincy Institute … vraagt ​​zich af of Washington zelfs weet hoe ver het hier gaat.” Waarschijnlijk niet en speelt dus een onrechtvaardig arrogant spel met het lot van de mensheid. Wie gooit de dobbelstenen in dat spel? De CIA natuurlijk

Dit is het bureau dat Helms ons heeft nagelaten: gewelddadig, crimineel, geheimzinnig, wetteloos, het is een agglomeratie van moordenaars en folteraars die ongestraft over de hele wereld razen. Voormalig CIA-directeur Mike Pompeo pochte over het bureau: “We hebben gelogen, we hebben vals gespeeld, we hebben gestolen.” Dat zijn helaas slechts de overtredingen van het agentschap. Het zijn de misdrijven waar u zich zorgen over zou moeten maken. 

De CIA werkt niet alleen samen met nazi’s, ze traint ze ook. En het doet dat recht onder de neus van een land diep, tektonisch beledigd door het nazisme en, toevallig, gewapend met meer kernkoppen dan de VS. Dus momenteel flirt de CIA met de ultieme genocide, het uitsterven van de menselijke soort. Het is een instrument van het vleesgeworden kwaad. Los het op.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

De NAVO bereidt zich voor op oorlog tegen nucleair bewapende “gelijke concurrenten”.

Published

on

navo

Aan het einde van de NAVO-top in Madrid, Spanje, hebben de lidstaten van de NAVO, waaronder de meeste Europese landen, evenals de VS en Canada, een strategiedocument aangenomen waarin hun plannen worden geschetst om het Europese continent te militariseren, de massale uitbreiding van de oorlog tegen Rusland en om zich voor te bereiden op een oorlog tegen China.

NAVO Het document kondigt aan: “We zullen, zowel individueel als collectief, het volledige spectrum van strijdkrachten leveren… die nodig zijn voor afschrikking en verdediging, inclusief voor intensieve cross-dimensionale oorlogvoering tegen gelijkwaardige concurrenten die kernwapens bezitten.”

NAVO
Een fragment uit het strategiedocument

In tegenstelling tot het laatste strategiedocument uit 2010 zegt het huidige document: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.” Dit verklaart praktisch dat het bondgenootschap in oorlog is – hoewel geen van de lidstaten van de NAVO een oorlog heeft gevoerd in het “euro-Atlantisch gebied”.

NAVO
Het document beweert: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.”

Het strategisch kaderdocument gebruikt openlijk de taal van de machtspolitiek. Het woord ‘belangen’ wordt zeven keer gebruikt en er wordt uitgelegd dat zowel China als Rusland de ‘belangen van het bondgenootschap’ betwisten.

In het laatste strategische kaderdocument van de NAVO uit 2010 werd het woord ‘belangen’ slechts één keer gebruikt. Destijds beloofden ze “het politiek overleg en de praktische samenwerking met Rusland op gebieden van gemeenschappelijk belang te verbeteren”.

Terwijl het document uit 2010 Rusland een ‘partner’ noemde, noemt het huidige Rusland een ‘bedreiging’ en China een ‘uitdaging’. Het nieuwe NAVO-strategiedocument rechtvaardigt deze classificaties expliciet door te stellen dat deze landen “een uitdaging vormen voor onze belangen”.

Het zei verder: “De Volksrepubliek China probeert controle te krijgen over belangrijke gebieden van de technologie- en industriële sectoren, kritieke infrastructuur en strategische materialen en toeleveringsketens. Het gebruikt zijn economische slagkracht om strategische afhankelijkheden te creëren en zijn invloed te vergroten.”

NAVO
Het document beweert dat de economische ontwikkeling van China (aangeduid als “controle”) indruist tegen de belangen van de NAVO-lidstaten.

Om hun “belangen” veilig te stellen, beloven de bondgenoten “de afschrikkings- en verdedigingshouding aanzienlijk te versterken”.

Het document stelt stellig dat de reeks maatregelen die de oorlog in Oekraïne veroorzaakten, succesvol waren: “De uitbreiding van de NAVO is een historisch succes.” Het Kremlin rechtvaardigde zijn invasie van Oekraïne door te beweren dat de inspanningen van Oekraïne om toe te treden tot de NAVO en het stationeren van kernwapens op de Russische grens een bedreiging zou hebben gevormd voor de nationale veiligheid van Rusland.

Het NAVO-document kondigt aan door te gaan met de uitbreiding van het militaire bondgenootschap: “We bevestigen opnieuw ons opendeurbeleid… Onze deur blijft openstaan ​​voor alle Europese democratische staten die de waarden van ons bondgenootschap delen… Lidmaatschapsbesluiten worden genomen door gevangen door de NAVO-bondgenoten en derden hebben geen inspraak in dit proces.”

De oorlog in Oekraïne is nu de grootste Europese oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog en heeft al het leven gekost aan tienduizenden Oekraïners en Russen. Door haar uitbreiding als een succes te omschrijven, verklaart de NAVO dat deze doden en nog veel meer die zullen komen een aanvaardbare prijs zijn om de belangen van haar leden te beschermen.

Als antwoord op uitdagingen voor de ‘belangen’ van het Bondgenootschap, hebben de NAVO-leden zich verplicht tot een militariseringsprogramma dat gevolgen zal hebben voor alle aspecten van de samenleving. Het zegt: “In een omgeving van strategische concurrentie zullen we ons wereldwijde situationele bewustzijn vergroten en ons bereik uitbreiden om gebruik in alle dimensies en richtingen af ​​te schrikken, te verdedigen, te bestrijden en te weigeren in overeenstemming met onze 360-gradenbenadering.”

Het vervolgt: “Zolang er kernwapens bestaan, zal de NAVO een nucleair bondgenootschap blijven… Daartoe zullen we zorgen voor een substantiële en consistente aanwezigheid te land, ter zee en in de lucht, onder meer door verbeterde geïntegreerde vluchten.” – en raketverdediging . .. De houding van de NAVO op het gebied van nucleaire afschrikking is ook gebaseerd op door de Verenigde Staten in Europa naar voren geplaatste kernwapens en op de bijdragen van de relevante bondgenoten.”

De doelen die in het document worden geschetst, kunnen alleen worden bereikt door een enorme toename van de troepen, munitie en voorraden die nodig zijn voor oorlogvoering. “We zullen vooruit schrikken en verdedigen met robuuste, in het theater opgestelde, cross-dimensionale gevechtsklare troepen, geoptimaliseerde commando- en controleregimes, bijna-ingezette munitie en uitrusting, en verbeterde capaciteit en infrastructuur om elke bondgenoot met weinig of geen voorsprong snel te versterken. tijd.”

De NAVO-strategienota erkent geen andere prioriteiten die concurreren met de inzet van militaire middelen. De woorden “honger”, “armoede” en “werkloosheid” zijn even afwezig als de coronapandemie, die wereldwijd tientallen miljoenen mensen het leven heeft gekost, alleen al in de VS een miljoen.

De opmerkingen van de Amerikaanse president Joe Biden kwamen overeen met de toon van dit document.

Op een persconferentie na de top verklaarde Biden trots: “We hebben Oekraïne sinds mijn aantreden bijna $ 7 miljard aan veiligheidshulp verleend. In de komende dagen zijn we van plan meer leveringen aan te kondigen ter waarde van meer dan $ 800 miljoen, waaronder een ultramodern westelijk luchtverdedigingssysteem, extra artillerie en munitie, anti-artillerieradar, extra munitie voor de HIMARS-raketwerpers die we al hebben geleverd, en extra HIMARS uit andere landen.”

Hij voegde eraan toe dat de Amerikaanse bondgenoten in totaal “bijna 140.000 antitanksystemen, meer dan 600 tanks, bijna 500 artilleriesystemen, meer dan 600.000 patronen artilleriemunitie en ultramoderne meervoudige raketwerpers hadden geleverd.” , anti-scheeps- en luchtafweersystemen.”

Toen hem werd gevraagd naar de kosten van de oorlog voor het Amerikaanse volk, zei Biden dat er niet eens over was nagedacht.

Op de persconferentie werd Biden door een verslaggever gevraagd: “De leiders van de G7-landen hebben deze week een belofte gedaan om Oekraïne te steunen, ik citeer ‘zo lang als het duurt’. En ik vraag me af of u kunt uitleggen wat dat betekent – ‘zo lang als het duurt’. Betekent dit onbeperkte Amerikaanse steun aan Oekraïne? Of moet je uiteindelijk president Zelenskyy vertellen dat de VS zijn land niet langer kunnen steunen?”

Biden antwoordde: “We zullen Oekraïne steunen zolang als nodig is.”

Een andere verslaggever vroeg naar “hoge benzineprijzen in de VS en over de hele wereld… Hoe lang is het nog eerlijk voor automobilisten in Amerika en de rest van de wereld om de rekening van deze oorlog te blijven betalen?”

Biden herhaalde: “Zolang het duurt.”

Biden heeft in feite verklaard dat onbeperkte maatschappelijke middelen zullen worden besteed aan de oorlogsinspanning. Nadat de Amerikaanse heersende klasse de financiering voor de strijd tegen de pandemie heeft verlaagd, waardoor onverzekerde werknemers zelf de vaccins en ziekenhuisopnames voor Covid-19 moeten betalen, dringt ze in plaats daarvan aan om enorme maatschappelijke fondsen in de oorlogsinspanning te pompen.

De plannen die in het nieuwe NAVO-strategiedocument zijn uiteengezet, hebben onnoemelijke implicaties voor de oorlog zelf en voor de eindeloze herverdeling van sociale fondsen naar militaire uitgaven. Dit gaat gepaard met bezuinigingen op gezondheidszorg en pensioenen en lagere lonen voor werknemers.

Terwijl arbeiders wereldwijd de strijd aangaan tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, is het van vitaal belang dat ze de strijd tegen oorlog en militarisme tot hun topprioriteit maken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Welkom in Circus Rutte!

Je wordt gekwalificeerd als een tassendraagster van de Minister-president Rutte, laat een paar traantjes en het linkse deel van de Tweede Kamer staat op zijn achterste benen. Een linkse politieke… [...]

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN