Connect with us

Politiek

Amerikaanse ambassades openen en sluiten — van Sierra Leone tot Afghanistan

Published

on

afghanistan

Terwijl de bevolking van Afghanistan in een staat van angst verkeert voor de Taliban die nu de hoofdstad, de grote steden en het platteland beheersen na de 20 jaar durende bezetting door de VS en de NAVO, excuseer mij alstublieft voor mijn persoonlijke observaties van enkele van mijn ervaringen gedurende 16 jaar in de VS diplomatieke corps en het openen en sluiten van Amerikaanse ambassades in Sierra Leone en Afghanistan en de gevolgen voor de burgerbevolking van de betrokken landen.

In december 2001 maakte ik deel uit van een heel klein team van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken dat naar Kabul werd gestuurd om de Amerikaanse ambassade te heropenen. Het was twaalf jaar gesloten geweest na de Sovjet-uittocht uit Afghanistan en de daaropvolgende burgeroorlog tussen de krijgsheer-milities die vochten om land en invloed te verwerven. De VS hadden in oktober 2001 paramilitairen van de CIA en enkele speciale eenheden van het Amerikaanse leger naar Afghanistan gestuurd om Osama bin Laden en Al Qaeda te achtervolgen na de gebeurtenissen van 9/11.

Nu, 20 jaar later, verlaten de dood van honderdduizenden Afghanen en een paar duizenden internationale militairen, waaronder de VS, de VS en hun NAVO-partners Afghanistan op grond van een erbarmelijke overeenkomst die tijdens de regering-Trump tot stand is gekomen door Zalmay Khalizad, voormalig ambassadeur van de VS naar Afghanistan en nu speciaal vertegenwoordiger voor de verzoening van Afghanistan, zelf een Afghaan die als tiener naar de VS kwam.

De deal met de Taliban verkocht de regering van Afghanistan en eindigde met de vrijlating van 6.000 Taliban-gevangenen voor een overeenkomst dat de Taliban niet op het Amerikaanse leger zouden schieten tijdens hun vertrek uit Afghanistan. Er werd geen deal gesloten voor machtsdeling of enig ander aspect dat de regering van Afghanistan op een sterke onderhandelingspositie had kunnen zetten.

Na het onderbieden van de Afghaanse regering, hebben de VS nu geen invloed meer op de Taliban en worden ze geconfronteerd met de snelle overname van het land, aangezien veel van de 300.000 Afghaanse personeelsleden die zijn opgeleid door de Amerikaanse en NAVO-militairen zich overgeven aan de Taliban of terugkeren naar de krijgsheer-milities waar ze vandaan kwamen.

afghanistan

Zalmay Khalilzad, links, de Amerikaanse gezant, tekent een vredesakkoord met Mullah Abdul Ghani Baradar, een leider van de Taliban, in Doha, Qatar, 29 februari 2020. (State Department)

Toen ik in Afghanistan aankwam, werd mij verteld dat er een aloude traditie is om van kant te wisselen, afhankelijk van wie meer personeel en vuurkracht heeft, en om te leven om een ​​andere dag te vechten. Dat zien we nu zeker. Vandaag zien we dat de president van het land, Ashraf Ghani, is gevlucht naar een buurland. [De Taliban hebben het land overgenomen en de overwinning uitgeroepen.] Ik ontmoette Ghani toen hij in januari 2002 als particulier in Afghanistan aankwam, net na een langdurig dienstverband bij de Wereldbank. Hij was een periode minister van Financiën tijdens de regeringen van Hamid Karzai .

Vijfduizend Amerikaanse militairen arriveren in Kabul om de internationale luchthaven te beschermen terwijl meer dan 4.000 Amerikaanse regerings- en contractmedewerkers vertrekken. De woordvoerder van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken,  Ned Price, zei op 12 augustus  dat het “geen verlating, geen evacuatie, geen grootschalige terugtrekking is, maar een verkleining van onze civiele voetafdruk.” Een skeletstaf mag in Kabul blijven om de Amerikaanse ambassade nominaal ‘open’ te houden. Ondanks wat het ministerie van Buitenlandse Zaken het noemt, noemde de Afghaanse ambassadeur in de VS op 13 augustus  Amerikaanse acties ‘een stopzetting’.

Personeel van de Amerikaanse ambassade heeft gevoelige documenten vernietigd terwijl ze zich voorbereiden om Afghanistan te verlaten. De Amerikaanse gezant Zalmay Khalilzad probeert een toezegging van de Taliban te krijgen dat ze niet zullen proberen het uitgebreide Amerikaanse ambassadecomplex over te nemen  “als het ooit buitenlandse hulp wil ontvangen”.

Evacuatie van Sierra Leone in 1997

afghanistan

30 mei 1997: Evacués uit Freetown, Sierra Leone, worden geëscorteerd over de cockpit van de USS Kearsarge. (DoD)

Nu het ambassadepersoneel in Kabul in terugtrekkings-/evacuatiemodus is, doet het me denken aan wat ons ambassadepersoneel 25 jaar geleden in 1997 doormaakte toen een staatsgreep van militanten en een deel van het Sierra Leone leger de gekozen regering van het West-Afrikaanse land omverwierpen . Geweld in de straten van Freetown, de hoofdstad, inclusief de tijdelijke ontvoering van een Amerikaanse marinier en een chauffeur van een lokale medewerker van de ambassade, veroorzaakte de evacuatie van de hele internationale gemeenschap, ambassades, VN-kantoren en internationale NGO’s, en het grootste deel van de Sierra Leone-regering die voelde dat ze in levensgevaar waren.

Hoewel er geen Amerikaanse militaire betrokkenheid was bij de burgeroorlog in Sierra Leone, was de Amerikaanse ambassade de backstop geweest van geweervuur ​​toen het nabijgelegen State House door de rebellen werd ingenomen. Negentig ramen werden uit de ambassade geblazen en de rebellen probeerden verschillende ambassadegebouwen binnen te komen, maar werden door onze dappere lokale medewerkers tegengehouden.

De VN-gezant, de Britse Hoge Commissaris en ik, als  zaakgelastigde van de Amerikaanse ambassade , hebben met de leiding van de coup gesproken over het opgeven van de staatsgreep in ruil voor het voldoen van de regering aan verschillende eisen. Maar onze hogerop had ons verteld om de discussies stop te zetten en ons voor te bereiden op evacuatie, omdat ze aanwijzingen hadden gekregen dat we zouden worden ontvoerd als we de gesprekken voortzetten.

Dat begon de snelle organisatie om zich voor te bereiden op de sluiting van de ambassade in slechts enkele dagen. Het Amerikaanse leger stuurde het enorme amfibische aanvalsschip  USS Kearsarge  voor de belangrijkste evacuatie.

 

afghanistan

24 mei 2017: De USS Kearsarge in de haven van New York. (US Marine Corps, Gabby Petticrew)

De  Kearsarge  was voor de  kust van Zaïre geweest voor mogelijke evacuatie van Amerikanen  uit dat land, dus we moesten wachten op de hoofdevacuatie voordat de  Kearsarge  arriveerde. We hebben enkele familieleden van de ambassade op een chartervlucht gezet die door de Britse ambassade was geregeld. Maar de volgende drie dagen evacueerden we meer dan 2500 personen, waaronder veel lokale medewerkers van de Amerikaanse ambassade, per helikopter van een door de VS beveiligd hotel naar de  Kearsarge , die toen enkele kilometers uit de kust lag.

Duizenden Sierra Leone burgers verzamelden zich bij het hotel in de hoop dat ze geëvacueerd konden worden, maar de beslissing in Washington was dat de VS ze niet allemaal konden evacueren. Ze stonden er alleen voor om naar buurlanden te gaan als ze wilden vluchten voor de gewelddadige coupplegers.

De ambassade bleef een jaar gesloten totdat een Nigeriaanse strijdmacht de coupplegers van het schiereiland waarop de hoofdstad lag, verdreef. De Amerikaanse ambassade werd zes maanden later gesloten toen rebellengroepen opnieuw de stad binnenkwamen. Vrede in Sierra Leone werd uiteindelijk bereikt met de introductie van 18.000 door de Verenigde Naties gesponsorde militaire eenheden die meerdere jaren in het land verbleven.

Terug naar Afghanistan

afghanistan

30 mei 2011: Memorial Day op de Amerikaanse ambassade in Kabul. (SK Vemmer, ministerie van Buitenlandse Zaken, Wikimedia Commons)

Terug naar Afganistan. Ik was in Kabul in december 2001 bij het kleine team dat de Amerikaanse ambassade heropende. Ik bleef ongeveer zes maanden. We hadden nooit gedroomd dat de VS 20 jaar in Afghanistan zouden blijven. In feite voorspelden onze eerste telegrammen terug naar Washington dat we zouden doen wat de VS van plan waren te doen in een korte tijd, aangezien buitenlandse militairen in Afghanistan, ongeacht de reden voor hun aanwezigheid, uiteindelijk door Afghanen werden verdreven.

Mogelijke vergelding

Amerikaanse functionarissen zijn zich er terdege van bewust dat lokale burgers die met het Amerikaanse leger werken, zichzelf en hun families in gevaar brengen wanneer de VS vertrekken. De Amerikaanse oorlogen in Vietnam, Irak en Somalië hebben geleid tot vergeldingsmaatregelen tegen personen die met Amerikaanse troepen hebben gewerkt, maar de bescherming van die personen wordt nooit in overweging genomen bij de besluitvorming om Amerikaanse militairen in een situatie te sturen, veel minder tijdens de snelle terugtrekking van troepen . Na 20 jaar in Afghanistan te hebben doorgebracht, komen naar schatting 50.000 personen in aanmerking voor een soort Amerikaans visum.

Vergeldingsmaatregelen van de Taliban tegen het Afghaanse nationale leger en de nationale politie die door de VS en de NAVO waren opgeleid, werden verwacht en hebben plaatsgevonden. Afghaanse militaire eenheden geven zich over aan de Taliban in de hoop dat ze niet zullen worden gedood in de aloude traditie van het erkennen dat de strijdkrachten meer personeel en wapens hebben en zich overgeven om je leven te redden.

Regeringstroepen aan de grenzen van Afghanistan hebben zich massaal overgegeven. Van 1 tot 27 mei gaven  ten minste 26 buitenposten en bases  in vier provincies – Laghman, Baghlan, Wardak en Ghazni – zich over nadat de Taliban dorpsoudsten hadden gebruikt om berichten aan buitenposten te bezorgen om zich over te geven of gedood te worden.

Overgave werkt echter niet voor alle eenheden. In juli werden 22 commando’s van de Afghaanse Special Forces, onder wie de zoon van een Afghaanse generaal, door de Taliban geëxecuteerd terwijl ze zich overgaven. 

De executies door de Taliban doen me denken aan 2001 toen generaal Abdul Rashid en Amerikaanse troepen Taliban-gevangenen uit de Sheberghan-gevangenis namen en hen executeerden in de woestijn, zoals gedocumenteerd in de film uit 2002:   Afghan Massacre: Convoy of Death . Herinneringen in Afghanistan zijn lang en vergelding is een gegeven.

Ik denk niet dat de Taliban het Amerikaanse ambassadecomplex zullen overnemen, aangezien de Taliban internationale hulp willen. En ik vermoed dat de VS een aanzienlijke militaire macht binnen de ambassade zal hebben om het te beschermen. Er waren al 90 mariniers binnen en ik denk dat veel van de 5.000 de compound in zullen gaan om de faciliteit te beschermen, aangezien een overschrijding van de faciliteit niet zou zijn wat een regering zou willen zien.

Krijgsheren en hun milities: hetzelfde verhaal 20 jaar later

afghanistan

Atta Mohammad, rechts, in maart 2010 een ontmoeting met de Duitse minister van Binnenlandse Zaken Thomas de Maizière. (DoD, Daniel Stevenson)

Toen ik in 2001/2002 in Kabul was, ontmoette ik ook regionale krijgsheren die de hoofdstad verwoestten nadat ze de Sovjets hadden verdreven. Met de Amerikaanse gezant Khalizad had ik in januari 2002 een ontmoeting met generaal Dostum en krijgsheer Atta Mohammad in Mazar-i-Sharf om te proberen ze te laten stoppen met onderling vechten (en uiteindelijk voedselvergiftiging op te lopen door te lunchen in het huis van Dostum).

Dostum was de krijgsheer wiens milities meer dan 3.000 Taliban- en andere gevangenen uit de Sheberghan-gevangenis vermoordden door in containers te schieten die de gevangenen bevatten en vervolgens hun lichamen in de woestijn te begraven.  Afghan Massacre: Convoy of Death  documenteert deze moorden, die 20 jaar later een basis zullen vormen voor vergelding door de Taliban tegen Dostum en zijn militie.

Vergelijkbare vergeldingsmaatregelen van de Taliban mogen worden verwacht door de Taliban tegen krijgsheer Ismail Khan, die al meer dan 20 jaar de regio Herat aan de grens met Iran regeert. Khan werd enkele dagen geleden gevangengenomen in Herat.

Presidentieel paleis in Kabul

afghanistan

President Palace in Kabul, waar de aankondigingsceremonie van de gezamenlijke verklaring van de VS en Afghanistan werd gehouden op 29 februari 2020. (DoD, Nicole Mejia)

Vandaag weten we dat de Taliban het presidentiële paleis zijn binnengedrongen waaruit Ghani onlangs is gevlucht. De tv-beelden van de Taliban in het paleis doen me denken aan toen ik voor het eerst naar het paleis ging in 2001 toen Hamid Karzai ons uitnodigde om te blijven lunchen – een pilaf. (Het was de eerste warme maaltijd die we hadden in Afghanistan. Voordat we ons kleine fornuis in de bunker aan het werk kregen, en we afhaalmaaltijden deden in een restaurant dat eigendom was van de broer van een van onze ambassademedewerkers.)

De schilderijen in het paleis werden geretoucheerd na een beschermende laag verf op afbeeldingen die de Taliban zouden hebben vernietigd.

Een paar weken later was ik in het Nationaal Museum toen beelden en figuren werden teruggebracht door museummedewerkers die ze naar hun huis hadden gebracht of hadden begraven om ze tegen vernietiging te beschermen – zoals de Taliban de iconische massieve Boeddhabeelden in Bamiyan hadden opgeblazen toen ze in 1996 aan de macht kwamen.

Impact op vrouwen in Afghanistan

afghanistan

Kabul, 16 juli 2002. (Nationaal Archief van de VS)

We maken ons allemaal grote zorgen over het lot van vrouwen onder een ander Taliban-regime. Terwijl tienduizenden Afghanen werden gedood en honderdduizenden gewond raakten door het geweld van de militaire operaties van de VS/NAVO nadat Al Qaeda uit Afghanistan was verdreven, leverde de bezetting enkele  positieve aspecten op voor de rol van vrouwen :

-In 2018 waren er 3.135 functionele gezondheidsfaciliteiten gecreëerd, waardoor 87 procent van de Afghaanse bevolking binnen twee uur toegang tot een medische faciliteit kon krijgen.

-In 2017 zat 33 procent van de meisjes op de basisschool, tegen 10 procent in 2003.

-In 2017 had 39 procent van de jonge vrouwen secundair onderwijs genoten, tegen 6 procent in 2003.

-In 2017 zaten 3,5 miljoen Afghaanse meisjes op school, en 100.000 studeerden aan universiteiten

-In 2017 was de levensverwachting van vrouwen gestegen van 56 in 2001 naar 66.

-In 2015 was de geboortesterfte 396 per 100.000 levendgeborenen, een daling van 1.100 per 100.000 levendgeborenen in 2000.

-Tegen 2020 was 21 procent van de Afghaanse ambtenaren vrouw (vergeleken met bijna geen tijdens de Taliban-jaren), 16 procent van hen in hogere managementniveaus; 27 procent van de Afghaanse parlementsleden was vrouw.

Maar volgens een  rapport van Brookings zijn de  winsten ongelijk geweest, meer van toepassing op stedelijke meisjes en vrouwen. In de plattelandsgebieden waar 76 procent van de Afghaanse vrouwen woont, met name in de Pashtun-gebieden maar ook onder andere etnische minderheden op het platteland, is het werkelijke leven niet veel veranderd ten opzichte van het Taliban-tijdperk. Vrouwen zijn nog steeds afhankelijk van mannen in hun gezin om hen toegang te geven tot gezondheidszorg, naar school te gaan en te werken.

Het belangrijkste is dat veel Afghaanse mannen zeer conservatief blijven. Uit een onderzoek  bleek dat slechts 15 procent van de Afghaanse mannen vindt dat vrouwen na het huwelijk buitenshuis mogen werken, en 66 procent van de mannen klaagt dat Afghaanse vrouwen nu te veel rechten hebben. Families laten meisjes basis- of secundair onderwijs volgen – tot aan de puberteit – en gaan dan over tot gearrangeerde huwelijken. Zelfs als een jonge vrouw van haar mannelijke voogd toestemming krijgt om naar een universiteit te gaan, mag haar vader of toekomstige echtgenoot haar na haar afstuderen niet toestaan ​​te werken. Vrouwen op het platteland zeiden dat de Taliban seksuele predatie en overvallen die hun leven verzwakken, hebben verminderd en dat de meeste Afghaanse vrouwen op het platteland nog steeds bedekt zijn met de boerka.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

De NAVO bereidt zich voor op oorlog tegen nucleair bewapende “gelijke concurrenten”.

Published

on

navo

Aan het einde van de NAVO-top in Madrid, Spanje, hebben de lidstaten van de NAVO, waaronder de meeste Europese landen, evenals de VS en Canada, een strategiedocument aangenomen waarin hun plannen worden geschetst om het Europese continent te militariseren, de massale uitbreiding van de oorlog tegen Rusland en om zich voor te bereiden op een oorlog tegen China.

NAVO Het document kondigt aan: “We zullen, zowel individueel als collectief, het volledige spectrum van strijdkrachten leveren… die nodig zijn voor afschrikking en verdediging, inclusief voor intensieve cross-dimensionale oorlogvoering tegen gelijkwaardige concurrenten die kernwapens bezitten.”

NAVO
Een fragment uit het strategiedocument

In tegenstelling tot het laatste strategiedocument uit 2010 zegt het huidige document: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.” Dit verklaart praktisch dat het bondgenootschap in oorlog is – hoewel geen van de lidstaten van de NAVO een oorlog heeft gevoerd in het “euro-Atlantisch gebied”.

NAVO
Het document beweert: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.”

Het strategisch kaderdocument gebruikt openlijk de taal van de machtspolitiek. Het woord ‘belangen’ wordt zeven keer gebruikt en er wordt uitgelegd dat zowel China als Rusland de ‘belangen van het bondgenootschap’ betwisten.

In het laatste strategische kaderdocument van de NAVO uit 2010 werd het woord ‘belangen’ slechts één keer gebruikt. Destijds beloofden ze “het politiek overleg en de praktische samenwerking met Rusland op gebieden van gemeenschappelijk belang te verbeteren”.

Terwijl het document uit 2010 Rusland een ‘partner’ noemde, noemt het huidige Rusland een ‘bedreiging’ en China een ‘uitdaging’. Het nieuwe NAVO-strategiedocument rechtvaardigt deze classificaties expliciet door te stellen dat deze landen “een uitdaging vormen voor onze belangen”.

Het zei verder: “De Volksrepubliek China probeert controle te krijgen over belangrijke gebieden van de technologie- en industriële sectoren, kritieke infrastructuur en strategische materialen en toeleveringsketens. Het gebruikt zijn economische slagkracht om strategische afhankelijkheden te creëren en zijn invloed te vergroten.”

NAVO
Het document beweert dat de economische ontwikkeling van China (aangeduid als “controle”) indruist tegen de belangen van de NAVO-lidstaten.

Om hun “belangen” veilig te stellen, beloven de bondgenoten “de afschrikkings- en verdedigingshouding aanzienlijk te versterken”.

Het document stelt stellig dat de reeks maatregelen die de oorlog in Oekraïne veroorzaakten, succesvol waren: “De uitbreiding van de NAVO is een historisch succes.” Het Kremlin rechtvaardigde zijn invasie van Oekraïne door te beweren dat de inspanningen van Oekraïne om toe te treden tot de NAVO en het stationeren van kernwapens op de Russische grens een bedreiging zou hebben gevormd voor de nationale veiligheid van Rusland.

Het NAVO-document kondigt aan door te gaan met de uitbreiding van het militaire bondgenootschap: “We bevestigen opnieuw ons opendeurbeleid… Onze deur blijft openstaan ​​voor alle Europese democratische staten die de waarden van ons bondgenootschap delen… Lidmaatschapsbesluiten worden genomen door gevangen door de NAVO-bondgenoten en derden hebben geen inspraak in dit proces.”

De oorlog in Oekraïne is nu de grootste Europese oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog en heeft al het leven gekost aan tienduizenden Oekraïners en Russen. Door haar uitbreiding als een succes te omschrijven, verklaart de NAVO dat deze doden en nog veel meer die zullen komen een aanvaardbare prijs zijn om de belangen van haar leden te beschermen.

Als antwoord op uitdagingen voor de ‘belangen’ van het Bondgenootschap, hebben de NAVO-leden zich verplicht tot een militariseringsprogramma dat gevolgen zal hebben voor alle aspecten van de samenleving. Het zegt: “In een omgeving van strategische concurrentie zullen we ons wereldwijde situationele bewustzijn vergroten en ons bereik uitbreiden om gebruik in alle dimensies en richtingen af ​​te schrikken, te verdedigen, te bestrijden en te weigeren in overeenstemming met onze 360-gradenbenadering.”

Het vervolgt: “Zolang er kernwapens bestaan, zal de NAVO een nucleair bondgenootschap blijven… Daartoe zullen we zorgen voor een substantiële en consistente aanwezigheid te land, ter zee en in de lucht, onder meer door verbeterde geïntegreerde vluchten.” – en raketverdediging . .. De houding van de NAVO op het gebied van nucleaire afschrikking is ook gebaseerd op door de Verenigde Staten in Europa naar voren geplaatste kernwapens en op de bijdragen van de relevante bondgenoten.”

De doelen die in het document worden geschetst, kunnen alleen worden bereikt door een enorme toename van de troepen, munitie en voorraden die nodig zijn voor oorlogvoering. “We zullen vooruit schrikken en verdedigen met robuuste, in het theater opgestelde, cross-dimensionale gevechtsklare troepen, geoptimaliseerde commando- en controleregimes, bijna-ingezette munitie en uitrusting, en verbeterde capaciteit en infrastructuur om elke bondgenoot met weinig of geen voorsprong snel te versterken. tijd.”

De NAVO-strategienota erkent geen andere prioriteiten die concurreren met de inzet van militaire middelen. De woorden “honger”, “armoede” en “werkloosheid” zijn even afwezig als de coronapandemie, die wereldwijd tientallen miljoenen mensen het leven heeft gekost, alleen al in de VS een miljoen.

De opmerkingen van de Amerikaanse president Joe Biden kwamen overeen met de toon van dit document.

Op een persconferentie na de top verklaarde Biden trots: “We hebben Oekraïne sinds mijn aantreden bijna $ 7 miljard aan veiligheidshulp verleend. In de komende dagen zijn we van plan meer leveringen aan te kondigen ter waarde van meer dan $ 800 miljoen, waaronder een ultramodern westelijk luchtverdedigingssysteem, extra artillerie en munitie, anti-artillerieradar, extra munitie voor de HIMARS-raketwerpers die we al hebben geleverd, en extra HIMARS uit andere landen.”

Hij voegde eraan toe dat de Amerikaanse bondgenoten in totaal “bijna 140.000 antitanksystemen, meer dan 600 tanks, bijna 500 artilleriesystemen, meer dan 600.000 patronen artilleriemunitie en ultramoderne meervoudige raketwerpers hadden geleverd.” , anti-scheeps- en luchtafweersystemen.”

Toen hem werd gevraagd naar de kosten van de oorlog voor het Amerikaanse volk, zei Biden dat er niet eens over was nagedacht.

Op de persconferentie werd Biden door een verslaggever gevraagd: “De leiders van de G7-landen hebben deze week een belofte gedaan om Oekraïne te steunen, ik citeer ‘zo lang als het duurt’. En ik vraag me af of u kunt uitleggen wat dat betekent – ‘zo lang als het duurt’. Betekent dit onbeperkte Amerikaanse steun aan Oekraïne? Of moet je uiteindelijk president Zelenskyy vertellen dat de VS zijn land niet langer kunnen steunen?”

Biden antwoordde: “We zullen Oekraïne steunen zolang als nodig is.”

Een andere verslaggever vroeg naar “hoge benzineprijzen in de VS en over de hele wereld… Hoe lang is het nog eerlijk voor automobilisten in Amerika en de rest van de wereld om de rekening van deze oorlog te blijven betalen?”

Biden herhaalde: “Zolang het duurt.”

Biden heeft in feite verklaard dat onbeperkte maatschappelijke middelen zullen worden besteed aan de oorlogsinspanning. Nadat de Amerikaanse heersende klasse de financiering voor de strijd tegen de pandemie heeft verlaagd, waardoor onverzekerde werknemers zelf de vaccins en ziekenhuisopnames voor Covid-19 moeten betalen, dringt ze in plaats daarvan aan om enorme maatschappelijke fondsen in de oorlogsinspanning te pompen.

De plannen die in het nieuwe NAVO-strategiedocument zijn uiteengezet, hebben onnoemelijke implicaties voor de oorlog zelf en voor de eindeloze herverdeling van sociale fondsen naar militaire uitgaven. Dit gaat gepaard met bezuinigingen op gezondheidszorg en pensioenen en lagere lonen voor werknemers.

Terwijl arbeiders wereldwijd de strijd aangaan tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, is het van vitaal belang dat ze de strijd tegen oorlog en militarisme tot hun topprioriteit maken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oekraïne is de nieuwste neocon-ramp

Published

on

neocon

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China.

De oorlog in Oekraïne is het hoogtepunt van een 30-jarig project van de Amerikaanse neoconservatieve beweging. De regering-Biden zit vol met dezelfde neocons die de Amerikaanse oorlogen van keuze in Servië (1999), Afghanistan (2001), Irak (2003), Syrië (2011), Libië (2011) verdedigden en die zoveel deden om de Russische regering te provoceren. invasie van Oekraïne. Het trackrecord van neocons is er een van regelrechte rampen, maar toch heeft Biden zijn team bemand met neocons. Als gevolg daarvan stuurt Biden Oekraïne, de VS en de Europese Unie naar weer een geopolitiek debacle. Als Europa enig inzicht heeft, zal het zich afscheiden van deze debacles van het Amerikaanse buitenlands beleid.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld.

De neocon-beweging ontstond in de jaren zeventig rond een groep publieke intellectuelen, van wie er verschillende werden beïnvloed door de politicoloog Leo Strauss van de University of Chicago en de classicus Donald Kagan van de Yale University. Neocon-leiders waren Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (zoon van Donald), Frederick Kagan (zoon van Donald), Victoria Nuland (vrouw van Robert), Elliott Cohen, Elliott Abrams en Kimberley Allen Kagan (vrouw van Frederick ).

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China. Voor dit doel moet de Amerikaanse militaire macht vooraf worden gepositioneerd in honderden militaire bases over de hele wereld en moeten de VS bereid zijn om, indien nodig, oorlogen naar keuze te leiden. De Verenigde Naties mogen alleen door de VS worden gebruikt als ze nuttig zijn voor Amerikaanse doeleinden.

Deze aanpak werd voor het eerst uiteengezet door Paul Wolfowitz in zijn ontwerprichtlijn voor defensiebeleid (DPG), geschreven voor het ministerie van Defensie in 2002. Het ontwerp riep op tot uitbreiding van het door de VS geleide veiligheidsnetwerk naar Midden- en Oost-Europa, ondanks de expliciete belofte van de Duitse Minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher zei in 1990 dat de Duitse eenwording niet zou worden gevolgd door de uitbreiding van de NAVO naar het oosten. Wolfowitz pleitte ook voor Amerikaanse oorlogen naar keuze en verdedigde het recht van Amerika om onafhankelijk, zelfs alleen, op te treden in reactie op crises die de VS zorgen baren. Volgens generaal Wesley Clark maakte Wolfowitz Clark al in mei 1991 duidelijk dat de VS regime-change-operaties zouden leiden in Irak, Syrië en andere voormalige Sovjet-bondgenoten.

De neocons waren al voorstander van de uitbreiding van de NAVO met Oekraïne, zelfs voordat dat in 2008 het officiële Amerikaanse beleid werd onder George W. Bush Jr.. Ze beschouwden het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne als de sleutel tot regionale en mondiale dominantie van de VS. Robert Kagan beschreef de neocon-zaak voor de uitbreiding van de NAVO in april 2006:

[D]e Russen en Chinezen zien niets natuurlijks in [de ‘kleurenrevoluties’ van de voormalige Sovjet-Unie], alleen door het westen gesteunde staatsgrepen die zijn ontworpen om de westerse invloed in strategisch vitale delen van de wereld te bevorderen. Zijn ze zo fout? Zou de succesvolle liberalisering van Oekraïne, aangespoord en ondersteund door de westerse democratieën, niet slechts de opmaat kunnen zijn voor de opname van dat land in de NAVO en de Europese Unie – kortom, de uitbreiding van de westerse liberale hegemonie?

Kagan erkende de ernstige gevolgen van de uitbreiding van de NAVO. Hij citeert een expert die zegt: “Het Kremlin maakt zich in alle ernst klaar voor de ‘strijd om Oekraïne’.” De neocons zochten deze strijd. Na de val van de Sovjet-Unie hadden zowel de VS als Rusland een neutraal Oekraïne moeten zoeken, als een voorzichtige buffer en veiligheidsklep. In plaats daarvan wilden de neocons de Amerikaanse ‘hegemonie’, terwijl de Russen de strijd aangingen, deels ter verdediging en deels ook uit hun eigen imperiale pretenties. Tinten van de Krimoorlog (1853-6), toen Groot-Brittannië en Frankrijk Rusland probeerden te verzwakken in de Zwarte Zee na Russische druk op het Ottomaanse rijk.

Kagan schreef het artikel als particulier, terwijl zijn vrouw Victoria Nuland de Amerikaanse ambassadeur bij de NAVO was onder George W. Bush Jr. Nuland was de neoconservatieve bij uitstek. Nuland was niet alleen de ambassadeur van Bush bij de NAVO, maar was in 2013-17 Barack Obama’s adjunct-staatssecretaris voor Europese en Euraziatische zaken, waar ze deelnam aan de omverwerping van de pro-Russische president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj, en nu dient als Bidens ondersecretaris van Staat die het Amerikaanse beleid leidt ten aanzien van de oorlog in Oekraïne.

In de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld. Het is een standpunt van zowel opmerkelijke overmoed als opmerkelijke minachting voor bewijs. Sinds de jaren vijftig zijn de VS gedwarsboomd of verslagen in bijna elk regionaal conflict waaraan het heeft deelgenomen. Maar in de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

Het Institute for the Study of War (ISW), een neoconservatieve denktank onder leiding van Kimberley Allen Kagan (en gesteund door een who’s who van defensie-aannemers zoals General Dynamics en Raytheon), blijft een Oekraïense overwinning beloven. Met betrekking tot de opmars van Rusland gaf de ISW een typisch commentaar: “Ongeacht aan welke kant de stad [Sievierodonetsk] in handen is, zal het Russische offensief op operationeel en strategisch niveau waarschijnlijk zijn hoogtepunt hebben bereikt, waardoor Oekraïne de kans krijgt om zijn operationele te herstarten. tegenoffensief om de Russische troepen terug te dringen.”

De feiten ter plaatse doen echter anders vermoeden. De economische sancties van het Westen hebben weinig nadelige gevolgen gehad voor Rusland, terwijl hun ‘boemerang’-effect op de rest van de wereld groot was. Bovendien wordt de capaciteit van de VS om Oekraïne te bevoorraden met munitie en wapens ernstig belemmerd door Amerika’s beperkte productiecapaciteit en gebroken toeleveringsketens. De industriële capaciteit van Rusland is natuurlijk kleiner dan die van Oekraïne. Het BBP van Rusland was ongeveer 10x dat van Oekraïne voor de oorlog, en Oekraïne heeft nu veel van zijn industriële capaciteit verloren in de oorlog.

De meest waarschijnlijke uitkomst van de huidige gevechten is dat Rusland een groot deel van Oekraïne zal veroveren, waardoor Oekraïne misschien bijna geheel door land wordt ingesloten. De frustratie in Europa en de VS zal toenemen door de militaire verliezen en de stagflatoire gevolgen van oorlog en sancties. De domino-effecten kunnen verwoestend zijn als een rechtse demagoog in de VS aan de macht komt (of in het geval van Trump, terugkeert naar de macht) en belooft de vergane militaire glorie van Amerika te herstellen door middel van gevaarlijke escalatie.

In plaats van deze ramp te riskeren, is de echte oplossing om een ​​einde te maken aan de neocon-fantasieën van de afgelopen 30 jaar en dat Oekraïne en Rusland terugkeren naar de onderhandelingstafel, waarbij de NAVO zich ertoe verbindt een einde te maken aan haar inzet voor de uitbreiding naar het oosten met Oekraïne en Georgië in ruil voor een levensvatbare vrede die de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne respecteert en beschermt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

NAVO’s nieuwe wereldwijde koude oorlog is nu officieel

Published

on

NAVO

Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as de NAVO in het graf te duwen dat het verdient.

Ten slotte heeft de door de Verenigde Staten geleide militaire alliantie, de NAVO genaamd, haar wereldwijde ambities voor de Koude Oorlog expliciet gemaakt. Eindelijk is de oorlogszuchtige organisatie schoon uit de bedrieglijke kast gekomen waarin ze zich jarenlang heeft verstopt. En daarom, moge het voortaan verdoemd worden door alle goeddenkende mensen van de wereld.

Tijdens een top die deze week in Madrid werd gehouden, heeft de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie een nieuw Strategisch Concept uitgebracht waarin Rusland als een “directe bedreiging” en China als een “uitdaging” voor “onze waarden en belangen” wordt verklaard . Wat zijn die waarden en belangen precies? Oorlogszucht en overheersing!

De laatste keer dat de NAVO een strategisch document publiceerde was in 2010. Destijds werd Rusland beschreven als een “partner” en werd China niet eens genoemd.

In het afgelopen decennium heeft het door de VS gedomineerde militaire blok steeds meer een vijandig beleid aangenomen ten aanzien van zowel Rusland als China. De zoektocht naar een nieuwe koude oorlog was meedogenloos, onverbiddelijk en grotendeels impliciet. Nu echter verklaart de door de VS geleide as openlijk haar vijandigheid.

De 30-koppige NAVO heeft formeel twee nieuwe Europese staten uitgenodigd om zich bij haar gelederen te voegen, Finland en Zweden. De twee Scandinavische landen maken een einde aan decennia van nominale neutraliteit in wat alleen kan worden gezien als een berekende provocerende actie tegen de nationale veiligheid van Rusland. 

De nieuwe leden zullen de NAVO-landgrens met Rusland verdubbelen en de reeds ontluikende aanwezigheid van de nucleair bewapende alliantie in het Noordpoolgebied vergroten. Moskou heeft gewaarschuwd voor een dergelijke uitbreiding van de NAVO als een moedwillige destabilisatie van het strategische evenwicht. Het feit dat het blok doorgaat met de uitbreiding spreekt van de roekeloze minachting voor pogingen om wederzijdse veiligheid te vinden en de internationale vrede te handhaven.

De NAVO-top deze week maakte ook duidelijk dat de door de VS geleide militaire as een oorlogsbasis tegen China aanneemt. Waarom zou een Atlantische organisatie anders voor de eerste keer de aanwezigheid uitnodigen van vier landen in de Stille Oceaan die in toenemende mate de Amerikaanse anti-Chinese retoriek hebben herhaald? Leiders uit Australië, Nieuw-Zeeland, Japan en Zuid-Korea waren in Madrid om de zogenaamde “Asia-Pacific Four” (AP4) te vormen. 

Net als bij de door de VS geleide Quadrilateral Security Dialogue, of Quad, en het AUKUS-pact, wordt de Stille Oceaan veranderd in een NAVO-gevechtsgebied gericht op China, op vrijwel dezelfde manier als de Atlantische Oceaan wordt gedomineerd door NAVO-vijandigheid jegens Rusland. Uiteindelijk zijn het de Verenigde Staten en hun imperiale belangen die worden gediend en richting geven. Dit is wat echt wordt bedoeld met de vage en schijnbaar goedaardige bezwering van “onze waarden en interesses”.

Dit hoogtepunt in 2022 is allemaal in overeenstemming met de historische rol van de NAVO. Het werd in 1949 in Washington opgericht als een offensief instrument voor Amerikaanse agressie tegen de Sovjet-Unie. De nulsomideologie van het Amerikaanse imperialisme is noodzakelijkerwijs gebaseerd op hegemonie en overheersing. Andere naties zijn ofwel vazallen of vijanden. Een multipolaire wereld van wederzijds partnerschap is een gruwel. Het concept van de Verenigde Naties is inderdaad een gruwel. De wereld moet worden afgebakend in ‘bondgenoten en vijanden’ om het door het Amerikaanse militaristisch aangedreven kapitalisme te laten overleven.

Toen de eerdere koude oorlog met de Sovjet-Unie in 1991 eindigde door de politieke en economische ineenstorting van de Sovjet-Unie, verdween de aanvankelijke euforie van de vermeende Amerikaanse overwinning snel. Auteur en commentator John Rachel onderzoekt hoe duizelingwekkend gepraat over een einde aan militarisme en buitensporige militaire uitgaven en de anticipatie op een enorm, transformerend ‘vredesdividend’ maar al te wreed werd genegeerd. 

Waarom? Omdat de Amerikaanse heersers en hun NAVO-vazallen beseften dat zonder militarisme en oorlog het spel klaar was voor hun kapitalistische afpersing van het bedrijfsleven.

Toen ontstond de Wolfowitz-doctrine en “dominantie over het volledige spectrum”, waarbij de Verenigde Staten en hun Europese volgelingen letterlijk de oorlog aan de planeet verklaarden om natuurlijke hulpbronnen in het nauw te drijven en de waargenomen machten van concurrenten onder controle te houden. Een herrijzend Rusland en opkomend China zouden niet worden getolereerd als een belemmering voor de Amerikaanse hegemonische ambities.

In de afgelopen 30 jaar sinds het einde van de eerste koude oorlog is er niets minder dan een orgie van oorlogszuchtige oorlogen van de VS en de NAVO waarin zwakkere naties de een na de ander zijn vernietigd door het door de Amerikanen geleide militarisme. Internationaal recht en mensenrechten zijn gestript en geplunderd door een door Washington geleide blitzkrieg op de planeet.

Principiële mensen zoals Julian Assange die dergelijke criminaliteit aan de kaak stelden, zijn vervolgd en gemarteld. De vrijheid van meningsuiting en oprecht onafhankelijk kritisch denken zijn lastiggevallen en vermoord.

Met ongelooflijke hypocrisie, arrogantie en waanideeën verheerlijken de Amerikaanse president Joe Biden en andere NAVO-handlangers de principes van democratie, op regels gebaseerde orde en internationaal recht. Als de waarheid is, zijn de Verenigde Staten en hun NAVO-lacunes de vijanden van de wereldvrede. Martin Luther King maakte bijna 60 jaar geleden een soortgelijke observatie. Hij werd vervolgens vermoord door de Amerikaanse nationale veiligheidsstaat. Washington en zijn handlangers in het Westen of de Stille Oceaan vormen de grootste bedreiging voor alles wat ze zogenaamd, cynisch, koesteren.

De Verenigde Staten en hun bende imperialistische flunkeys in de NAVO snakken al drie decennia naar een nieuwe koude oorlog. Toen de Russische Federatie onder leiding van president Vladimir Poetin het unilateralisme van de Amerikaanse schurkenstaat en zijn satrapen uitdaagde met zijn historische toespraak in München in 2007, die hem als een vijand bestempelde. 

De militaire interventie van Rusland in 2015 om Syrië te helpen dat wordt aangevallen door de VS en de NAVO in een geheime oorlog voor regimeverandering, werd betaald voor de orgie van het door Amerika geleide imperialistische gangsterisme. Die spoiler markeerde Rusland verder als een vijand die moest worden aangepakt.

De staatsgreep van Washington en de NAVO in Oekraïne in 2014 was opnieuw een keerpunt. Het was een feitelijke uitbreiding van de NAVO tot aan de grenzen van Rusland met een nazi-speerpunt. Kan het nog provocerender? Maar Moskou trok de rode lijn. Ondanks herhaalde oproepen voor diplomatieke resolutie over Oekraïne en de uitbreiding van de NAVO, werd Rusland gedwongen om “technische militaire maatregelen” te nemen door de dreiging van het Kiev-regime te neutraliseren.

Ook China heeft stoutmoedig laten zien dat het zijn onafhankelijkheid niet ondergeschikt wil maken aan het keizerlijke bevel van Washington. Dit is de reden waarom Washington op grillige wijze zijn halve eeuw oude Eén China-beleid verlaat met het bijbedoeling om Peking tegen zich in het harnas te jagen. De provocatie richting Rusland in de vorm van het door de NAVO bewapende Oekraïne is hetzelfde als de provocatie richting China met een door de VS bewapend Taiwan en een toenemende NAVO-gelieerde omsingeling in Azië-Pacific.

Overduidelijk, en zonder toevlucht te nemen tot overdrijving, kan men zeggen dat de NAVO-top deze week neerkwam op een conferentie over oorlogsplanning. De door de VS geleide as heeft een nieuwe wereldwijde koude oorlog veroorzaakt.

Dat is op zich vervloekt. In een wereld die wordt geteisterd door pandemie, ziekte, ecologische achteruitgang, armoede, honger en werkloosheid, sluizen de kapitalistische machten miljarden naar oorlogsmachines en veroorzaken ze koorts voor confrontaties op basis van angstzaaierij, fobieën en demonisering. Hun mentaliteit is demonisch. Het door de VS geleide imperialisme heeft veel van de huidige crises in de wereld veroorzaakt, waaronder een nieuwe koude oorlog.

Desalniettemin is de wereld drastisch veranderd sinds de oprichting van de NAVO 73 jaar geleden of zelfs vanaf het moment dat de laatste koude oorlog zo’n drie decennia geleden eindigde. Er is inderdaad een verschrikkelijk gevaar van een catastrofale hete oorlog. Er is echter ook een welkom gevaar voor de NAVO die haar eigen graf graaft uit haar criminele activiteiten en betreurenswaardige tegenstellingen. Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as in het graf te duwen dat het verdient.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Boris Johnson heeft Brexit niet waargemaakt, dus waarom zouden de Britten hem vertrouwen op Oekraïne?

Boris Johnson zit in de problemen want ‘We kunnen het ons niet veroorloven om onze eigen mensen te eten te geven, maar we kunnen het ons wel veroorloven om een… [...]

Nieuwe NAVO-uitbreiding: carte blanche voor sultan Erdogan

Nu het is opgelost, kunnen Zweden en Finland lid worden van de NAVO. Turkije heeft zijn negatieve houding opgegeven. Maar de goedkeuring van Erdogan had een prijs. De situatie zal waarschijnlijk niet alleen… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN