Connect with us

Vrijheid van Mening

Censuur en propaganda van en in de Europese Unie

Published

on

censuur

We leven in een Europese Unie die onder meer verwikkeld is in een propagandagevecht met Rusland met een eenheid om schadelijke desinformatie te verzamelen… en die de grote westerse internetplatforms ertoe aanzet om “schadelijke desinformatie” op hun media te bestrijden. George Orwell’s 1984 verbleekt bij de gang van zaken in wat eens het Vrije Westen was.

Na het mega-ongeluk op Facebook, WhatsApp en Instagram roepen Amerikaanse politici op tot het opbreken van de groep. Maar dat is geen probleem in Brussel – ze controleren er liever de inhoud.

Het Democratische Amerikaanse congreslid Alexandria Ocasio-Cortez wees erop dat Instagram en WhatsApp niet zouden zijn getroffen als hun overname door Facebook was voorkómen. “Smash them now”, twitterde ze. De linkse politicus staat hierin niet alleen. De Amerikaanse handelsautoriteit FTC spande deze zomer opnieuw een antitrustzaak aan om een ​​splitsing van het concern af te dwingen.

Dat zou ook een voordeel zijn voor de Europese Unie. Behalve een betere bescherming tegen ongelukjes en malversaties zouden de Europeanen ook hun afhankelijkheid van de Amerikaanse groep kunnen verminderen door hen uit elkaar te laten gaan. Het zou zelfs denkbaar zijn om Facebook met een eigen Europees platform tegen te werken en de markt volledig te herverdelen. Maar zelfs EU-commissaris voor Mededinging Vestager ontbreekt het aan moed.

In plaats van de internetreuzen aan banden te leggen wil de Europese Commissie ze reguleren – wat betekent dat men in Brussel de inhoud van de social media wil controleren. Het verbod op “RT Deutsch” op YouTube biedt een voorproefje van wat ons in het voorheen Vrije Westen te wachten staat.

Onder het voorwendsel van “schadelijke desinformatie” moet volgens Brussel uitgebreid toezicht en controle op online-inhoud worden ingevoerd – met als doel “ongewenste” inhoud snel te verwijderen. Censuur in plaats van opbreken, daar komt het EU-standpunt op neer. Het dubieuze bedrijfsmodel van Facebook & Co. zal niet worden aangetast – omdat de EU ook op zoek is naar data, wil zij ook in de Big Data-business stappen. Daarover zometeen meer.

Maar het kan (voorlopig) nog erger: we weten inmiddels dat Australië in een corona- jaar tijd veranderd is in een fascistische heilstaat, waar de overheid, justitie en politie de burgers alleen nog maar als lastpakken zien, en waar de ene na de andere waanzinnige maatregel  wordt afgekondigd.

Vorige maand deed het Australische Hooggerechtshof een werkelijk bizarre uitspraak, namelijk dat nieuwsuitgevers aansprakelijk zouden moeten zijn voor opmerkingen op sociale media over hun eigen berichten op die sociale-mediaplatforms. Met andere woorden, als een nieuwsorganisatie een verhaal zou publiceren over bijvoorbeeld een politicus en vervolgens naar dat verhaal op Facebook zou linken, als een willekeurige gebruiker de politicus belasterde in de commentaren op Facebook… dan zou de oorspronkelijke uitgever aansprakelijk kunnen worden gesteld voor die opmerkingen.

CNN heeft aangekondigd dat het geen content meer zal publiceren op Facebook in Australië. De beslissing komt in reactie op bovenstaande uitspraak van de hoogste rechtbank van het land. Dit is dan natuurlijk wel weer grappig, want CNN is eigendom van Turner Broadcasting, dat eigendom is van WarnerMedia, dat (voorlopig) eigendom is van AT&T…. het concern dat ook recentelijk een criticus van de Amerikaanse Section 230 of the Communications Decency Act is geweest (ondanks dat zij bescherming door die wet genoot – Sectie 230 is een sectie van Titel 47 van de United States Code, uitgevaardigd als onderdeel van de United States Communications Decency Act, die in het algemeen immuniteit biedt voor websiteplatforms met betrekking tot inhoud van derden).

Of neem onze zuiderburen: eerder dit jaar werd een door de Belgische regering aangenomen wet op het bewaren van gegevens vernietigd door het Grondwettelijk Hof van het land. De wet verplichtte de metadata van alle oproepen en sms’jes van burgers een jaar lang te bewaren, voor het geval de regering ooit zou besluiten dat ze er toegang toe wil hebben. Op basis van richtlijnen van het EU-Hof over wetten die het willekeurig bewaren van gegevens elders in de Unie verplicht stellen, heeft het Grondwettelijk Hof de wet verworpen en oordeelde dat deze noch gerechtvaardigd noch legaal was volgens het precedent van het Europese Hof van Justitie of de Belgische grondwet.

Die uitspraak leidde tot een onmiddellijke herschrijving en een haastige voortstuwing van de wet door het wetgevingsproces. Deze uitspraak is in april uitgesproken. Op 10 mei had de regering weer een wetsvoorstel klaar om opnieuw de strijd aan te gaan. Daarna breidde het het uit en voegde gecodeerde berichtendiensten toe aan de lijst met entiteiten die verplicht zijn om metadata van communicatie te verzamelen en te bewaren.

Maar de eisen van de Belgische regering gaan zelfs verder dan metadata. Ofwel niet in staat of niet bereid om te begrijpen hoe end-to-end encryptie werkt willen de wetgevers in het land een vorm van encryptie die kan worden verwijderd wanneer de overheid toegang wil tot communicatie. Dat blijkt uit een open brief van 81 organisaties en cybersecurity-experts aan de Belgische overheid.
Er is namelijk geen manier om codering eenvoudigweg “uit te schakelen”; providers zouden een nieuw bezorgsysteem moeten creëren en gerichte gebruikers naar dat afzonderlijke bezorgsysteem moeten sturen. Dit zou niet alleen aanzienlijke technische veranderingen vergen, maar het zou ook de beloften van vertrouwelijkheid en privacy van end-to-end versleutelde communicatiediensten schenden.

Het is een achterdeur. Achterdeuren werken niet. Of beter gezegd, dat doen ze wel, maar dan werkt de encryptie niet. Wetgevers en degenen die wetgevers onder druk zetten om achterdeurtjes voor encryptie te verplichten, gebruiken die term niet graag, dus draain ze eromheen. In de VS noemen ze het technische assistentie of wat het tegenovergestelde is van “beveiligde versleuteling”. In België proppen ze het in een wetsvoorstel dat oorspronkelijk gericht was op telefoonserviceproviders en noemden het “gegevensbehoud”

Het feit dat kritieke inhoud van de overheid wordt verborgen of verwijderd op de grote sociale mediaplatforms en gebruikers daardoor worden geblokkeerd, is bij uitzondering regel geworden. De Duitse federale overheid bijvoorbeeld doet alsof ze er niets mee te maken heeft. Dat is maar ten dele waar. De Europese Commissie, wiens acties de Duitsers steunen, zit achter het censuuroffensief.

Alleen al de afgelopen dagen zijn er flagrante gevallen geweest van aangekondigde of uitgevoerde politieke censuur. Hier zijn twee voorbeelden. Merk op dat al deze voorbeelden en al het volgende uitdrukkelijk niet gaan over criminele of anderszins verboden uitspraken, maar over uitspraken die volgens vage criteria zijn geclassificeerd als toegestane maar schadelijke desinformatie:
1. Als voorzorgsmaatregel had de dochteronderneming van Google, YouTube, vóór de Duitse verkiezingen aangekondigd dat het materiaal uit de publicatie van de officiële definitieve uitslag van de Duitse federale verkiezingen zou censureren waarin werd beweerd dat de verkiezingsuitslag zou worden vervalst door fouten in het proces of opzettelijke manipulatie.
Rechtszaken tegen de verkiezingsuitslag zijn bij onze oosterburen echter pas mogelijk nadat de definitieve uitslag bekend is gemaakt. Het staat buiten kijf dat er in Berlijn massale onregelmatigheden hebben plaatsgevonden. Deze kunnen slechts in beperkte mate worden verholpen door hertelling, aangezien onder meer veel kiezers zijn weggestuurd vanwege ontbrekende verkiezingsdocumenten en het onduidelijk is hoeveel van hen gezien de chaotische omstandigheden afstand hadden gedaan van hun stemrecht.
Voorafgaand aan de verkiezingsdag waren al beroepsprocedures aangekondigd. chter: alleen rechters kunnen uitsluitsel geven of de verkiezing door zou moeten gaan of (na de verkiezingsdag) moet worden herhaald. Maar YouTube wil de discussie op zijn toonaangevende videoplatform gewoon stoppen.
2. Op 28 september heeft de Google-dochter Youtube het videokanaal van de Russische buitenlandse omroep RT DEUTSCH met ruim 600.000 abonnees verwijderd wegens vermeende, niet nader gespecificeerde “ernstige of herhaalde” schendingen van de communautaire richtlijnen. Youtube heeft het later uitgelegd: “YouTube heeft duidelijke communityrichtlijnen die bepalen wat is toegestaan ​​op het platform. RT-DE heeft een waarschuwing ontvangen voor het uploaden van inhoud die in strijd is met ons COVID-19-beleid inzake medische verkeerde informatie.”  Gewoon censuur van onwelgevallig nieuws.

Slechts twee voorbeelden uit de afgelopen twee weken waardoor ook het Duitse socialemedialandschap meer op een dictatuur dan op een westers-liberale samenleving lijkt. Dat komt ondermeer omdat de censuur-orgies teruggaan op een gedragscode die de grote platforms Facebook, Google, Twitter en Mozilla onder enorme druk van de EU hebben ontwikkeld en ondertekend. Deden ze dat niet dan hadden ze te maken gehad met sancties en regulering. In het geval van Rusland is er ook nog de EU-organisatie East StratCom Task Force in de European External Action Service, die met instemming van westerse regeringen is opgericht en niets anders te doen heeft dan vermeende voorbeelden van “Russische desinformatie” op te sporen en te verzamelen – en in onze mainstream media tegenpropaganda te organiseren.

In de praktijk van de social media, als het gaat om gezondheidsinformatie, is alles wat van overheidsinstanties en andere officiële instanties komt de Waarheid en is alles wat ervan afwijkt of er kritiek op heeft “desinformatie”. De Europese Unie en de regeringen die dit hebben geïnitieerd vinden het natuurlijk prima.

Als de standpunten van overheidsinstanties veranderen of zelfs het tegenovergestelde worden, dan verandert ook de definitie van te censureren desinformatie of wordt het zelfs het tegenovergestelde. Het is zoals in “1984” van George Orwell, waar de vijand en de bondgenoot van de totalitaire staat steeds veranderen en dan moet het hele verhaal elke keer opnieuw worden geschreven. Met de opmerking “Ik ben verheugd dat nieuwe actoren uit de relevante sectoren reageren op ons verzoek en deelnemen aan de herziening van de gedragscode”, maakte de vicevoorzitter van de EU-commissie voor “Waarden en transparantie”, Věra Jourová , goed duidelijk dat de EU dit zeker ziet vanuit haar leidende rol. “Er zijn aanzienlijke extra inspanningen nodig om het tij van schadelijke desinformatie te keren”, zei ze.

Let op de uitdrukking “schadelijke desinformatie”. Het gaat alleen maar om desinformatie, die naar de mening van de Europese Unie en de nationale regeringen, en dus ook naar de mening van de social media, indruist tegen alle doelstellingen van de samenleving die door de ambtenaren in totalitaire macht worden gepostuleerd. De dagelijkse leugens van de mainstream media zijn dus irrelevant. Evenzo worden regeringsvriendelijke verstoringen, weglatingen of verkeerde voorstellingen in de gevestigde media niet eens in overweging genomen. Die zijn dus niet schadelijk.

In de “EU-praktijkcode inzake desinformatie”, die de grootste internetplatforms in oktober 2018 onder druk van de Europese Unie ondertekenden, wordt desinformatie nader gedefinieerd als:
“Verifieerbare valse of misleidende informatie die cumulatief is
a) is gemaakt, gepresenteerd en verspreid voor economisch gewin of om het publiek opzettelijk te misleiden, en
b) overheidsschade veroorzaken met de bedoeling democratische, politieke of administratieve processen of publieke goederen te bedreigen, zoals de verdediging van de gezondheid van EU-burgers, het milieu of de veiligheid.”

Als men iemand heeft die de waarheid kan voorschrijven in wetenschappelijk controversiële kwesties en die ook de belangen van de samenleving op het gebied van politieke en bestuurlijke processen en op het gebied van veiligheid voor iedereen bindend kan definiëren, dan kun je dus ook “schadelijke desinformatie” identificeren. Anders niet.

Onder druk en met de zegen van de EU en de lidstaten gebeurt dit op grote schaal via toonaangevende sociale media. Dus, althans wat betreft de vrijheid van informatie, hebben we de pluralistische samenlevingsvorm achter ons gelaten. In plaats daarvan bevinden we ons in een centraal gecontroleerde informatiemaatschappij waarin instellingen met een totalitaire aanspraak op wat waar is en wat we geacht worden te geloven bepalen wat we te lezen, te zien en te horen krijgen.

De eigen verbintenissen van de Codex omvatten ook “het investeren in technologieën die prioriteit geven aan correcte en gezaghebbende (officiële?) Informatie in lijsten met zoekresultaten en andere automatisch gerangschikte distributiekanalen.” Prioriteit geven aan bepaalde informatie die als nuttig wordt beschouwd en het verbergen van informatie die als schadelijk wordt beschouwd, is een vorm van verborgen, geleidelijke censuur waar de betrokken afzenders van de informatie en de beoogde ontvangers zich niet tegen kunnen verdedigen. Omdat ze het niet weten of het niet kunnen bewijzen. Dit is een bijzonder perfide machtsmisbruik door de EU-bureaucraten en hun geallieerde regeringen.

Net zoals censuur is uitbesteed aan particuliere internetplatforms, heeft de Europese Unie de taak, die een Ministerie van Waarheid in traditionele totalitaire regimes uitvoert, uitbesteed aan “onafhankelijke” factcheckers. Deze worden gefinancierd door de Europese Unie zelf en door de internetplatforms die voor de EU censureren. Daarover staat er in de Codex:
“The signatories recognise that indicators of trustworthiness and information from fact checking organizations and the new independent network of fact checkers facilitated by the European Commission upon its establishment can provide additional data points on purveyors of disinformation” ofwel:
“De ondertekenaars erkennen dat indicatoren van betrouwbaarheid en informatie van factcheckers en het nieuwe onafhankelijke netwerk van factcheckers dat bij de oprichting door de Europese Commissie is gefaciliteerd, aanvullende gegevens kunnen opleveren over leveranciers van desinformatie.“

De factcheckers bewijzen hun gunsten door de verklaringen van de overheidsinstanties of hun antwoorden op vragen van de factcheckers te gebruiken als referentiepunten voor wat waar is. Of een verklaring als onjuist, gedeeltelijk onjuist, uit de context of misleidend wordt geclassificeerd en dienovereenkomstig wordt beperkt in termen van verspreiding, hangt af van de mate van afwijking van de regeringslijn. Interessant genoeg heeft de Europese Unie haar factchecker-programma “Soma” genoemd. Dit is de naam van het pacificatiemiddel in de roman “Brave New World” van Aldous Huxley. (Soma is in die roman de fictieve kunstmatige drug die gebruikers een roes van onbestemd geluk en vergeetachtigheid geeft. Het psychoactieve middel wordt van overheidswege automatisch verwerkt en het leidt uiteindelijk tot de dood. In Brave New World wordt iedereen 61 jaar oud).

Als regeringen, met al hun rijke en machtige private en semi-private bondgenoten, er niet in slagen de overgrote meerderheid van de mensen ervan te overtuigen dat de officiële informatie correct is, dan moeten ze dringend werken aan ofwel de betrouwbaarheid ofwel de kwaliteit van hun informatie. Maar niet om alles wat onwenselijk en kritisch is weg te censureren, zoals de Europese Unie doet. Maar ja, als je als unie het Vierde Rijk wil voltooien dan wend je je tot eerder beproefde methoden.

In 2015 heeft de Europese Commissie op basis van een resolutie van de regeringsleiders een eenheid voor anti-Russische tegenpropaganda opgericht met de ogenschijnlijk militaire naam EastStratCom. Ze verzamelt mediaberichten in de EU en Oost-partnerstaten die ze beschouwt als desinformatie van Russische oorsprong en presenteert deze samen met een (vermeende) weerlegging. Het moet er ook voor zorgen dat de EU in een zo positief mogelijk daglicht komt te staan.

Begin 2018, het jaar waarin de internetplatforms de Code ondertekenden, werd desinformatie verheven tot de rang van “hybride dreigingen” die samen met de NAVO moeten worden bestreden. Verschillende EU- en NAVO-lidstaten hebben in Helsinki een “centrum tegen hybride dreigingen” opgericht om gezamenlijk strategieën te ontwikkelen tegen (vermeende) propaganda en desinformatiecampagnes.

In september 2018 bracht de NAVO-platformorganisatie Atlantic Council namens het Amerikaanse ministerie van Defensie een brochure uit met de veelzeggende (vertaalde) titel “Whose Truth ?: Sovereignty, Disinformation and How to Win the Battle for Trust“. Belangrijkste aanbeveling: ongemakkelijke meningen en informatie die de staat niet ondersteunen kunnen het beste op een indirecte, onopvallende manier worden gecensureerd. Net zoals de EU doet met haar publiek-private censuurpartnerschap. Zodat woordvoerders van de regering kunnen zeggen: ‘Wij? Wij niet. Wat een wilde complottheorie!’

Facebook heeft bij de samenwerking met de Atlantic Council gezegd dat zij dat doet omdat deze think-tank “vrije en eerlijke verkiezingen over de hele wereld beschermt”, maar sommigen vinden dat moeilijk te geloven, aangezien Henry Kissinger, de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, de democratische regering van Chili door de CIA omver had laten werpen. Tussen haakjes: de CIA had ook verschillende voormalige directeuren in het bestuur van de Atlantic Council zitten, bijvoorbeeld voormalig plaatsvervangend CIA-directeur Stephen Kappes, een veroordeelde ontvoerder. Daarnaast heeft de CIA natuurlijk een lange geschiedenis van het omverwerpen van democratieën en het ondersteunen van dictaturen – zoals de monarchieën van Saoedi-Arabië, Qatar, Turkije en de Verenigde Arabische Emiraten, die miljoenen dollars aan de Atlantic Council hebben gedoneerd en niet eens doen alsof ze iets om democratie geven.

De raad van bestuur van de Atlantic Council herbergde (en herbergt nog steeds) leden van de regering George W. Bush (waaronder Stephen Hadley, Condoleezza Rice en Colin Powell), mensen die de meest rampzalige desinformatiecampagne in de moderne geschiedenis lanceerden toen ze logen over massavernietigingswapens in Irak, logen over een verband tussen 9/11 en Irak, en toen een miljoen mensen vermoordden door het Westen te misleiden tot het meedoen aan de oorlog in Irak op basis van die leugens.
Ongelooflijk feit: op dezelfde dag dat de Council hun samenwerking met Facebook aankondigde, waren ze bezig met hun eigen flagrante desinformatiecampagne, waarbij ze George W. Bush prezen met een “Distinguished International Leadership Award”. Dat is hetzelfde als de kapers van 9/11 een prijs geven voor “Distinguished Aviation”.
O ja, de Council krijgt ook financiering van letterlijk de grootste militaire aannemers ter wereld. Dus dat kan een factor zijn waarom ze zo enthousiast zijn over desinformatie.

Maar gezien het feit dat de Council financiering krijgt van de Amerikaanse regering, buitenlandse regeringen en grote multinationale ondernemingen, is het een legitieme zorg dat die belangen énige invloed zouden kunnen uitoefenen op wat de Atlantic Council als verkeerde informatie beschouwt, en welke accounts op Facebook (moeten) worden verwijderd. We moeten wel opmerken dat niet elk lid van de Atlantic Council iemand is die een democratie omver wil werpen, of een oorlogszuchtige, een ontvoerder is. Maar ze hebben zeker een agenda, ze zijn helemaal niet objectief en er zijn meer dan genoeg duistere personages aan boord waar iedereen zich zorgen over kan maken.

Facebook werkt sinds 2017 samen met de NAVO bij het bestrijden van schadelijke informatie. Google is een zeer grote opdrachtnemer voor het Amerikaanse leger.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Vrijheid van Mening

TikTok staat vol met duistere geheime advertenties

Published

on

tiktok

TikTok Beïnvloeders worden geacht hun advertenties bekend te maken, maar er gebeurt niets als ze dat niet doen.

In het voorjaar van 2020 plaatsten verschillende grote, gezinsvriendelijke TikTok-accounts video’s waarin ze grappen uithaalden met hun vrienden en familieleden. Ze gebruikten allemaal speelgoed uit de Joker Prank Shop-lijn van Basic Fun!, en in alle video’s was het opvallend dat ze de merchandise kochten bij hun plaatselijke Walmart.

De berichten leken zeker op advertenties, maar weinigen gaven aan dat hun makers werden betaald om het speelgoed te promoten bij een bijzonder kwetsbaar publiek: kinderen. Veel van de makers waren zelf kinderen.

commentaar. Het bedrijf zegt dat het TikTok-campagnes heeft gedaan voor van alles, van fitness-apps tot paddenstoelenkoffie . Sommige influencers bestempelden die berichten als advertenties of partnerschappen. Velen deden dat niet. Volgens de waarheid in de reclame zouden ze allemaal regels moeten hebben die zouden moeten worden gehandhaafd door de Federal Trade Commission (FTC) en de procureurs-generaal van de staat.

@shilohandbros Never start a prank war with your sister. You will always lose 😂🙈 #thejokerprankshop ♬ original sound – Shiloh&Elijah Nelson

Zeer weinig partijen lijken geïnteresseerd in het kennen of volgen van de regels. Zozeer zelfs dat een marketingbureau zich perfect op zijn gemak lijkt te voelen om te laten zien wat lijkt op schendingen ervan die het heeft helpen creëren. De twee TikTok-accounts waarvan de berichten waren opgenomen in de Joker Prank Shop-casestudy van het bureau, @shilohandbros en @haueterfamily, reageerden niet op meerdere verzoeken om commentaar. Walmart vertelde Recode dat het helemaal niet betrokken was bij de advertentiecampagne, en Basic Fun! zei dat het niet langer werkte met Influencer Marketing Factory en probeerde de casestudy van zijn site te verwijderen. (De casestudy en TikTok van Influencer Marketing Factory over de campagne zijn inmiddels verwijderd.)

“Omdat niet-naleving zo wijdverbreid is, ben ik niet verrast om te zien dat bureaus werk tonen dat in strijd is met de wet”, vertelde Robert Freund, een advocaat die gespecialiseerd is in reclamewetgeving op sociale media, aan Recode.

Het is alomtegenwoordig omdat het gemakkelijk is: met internet en sociale media is er een schijnbaar oneindige hoeveelheid inhoud om te reguleren en bijna geen transparantie, wat het buitengewoon moeilijk maakt voor de instanties die belast zijn met het handhaven van de regels om te weten wanneer ze worden overtreden.

“Hoewel het in TikTok het wilde westen is, is het eigenlijk overal het wilde westen”, zegt Kelly Cutler, een faculteitslid en directeur van het geïntegreerde marketingcommunicatieprogramma aan de Northwestern University. “Het is gewoon dat andere sociale netwerken geavanceerder zijn en misschien sterkere creatieve richtlijnen, betere advertentie-indelingen en meer hulp hebben.”

Veel geld, weinig gevolgen

Dit gaat niet over slechts één bureau, merk of een handvol makers. TikTok staat vol met geheime gesponsorde inhoud, of sponcon. Zelfs enkele van de grootste accounts labelen betaalde promoties niet of niet correct. Charli D’Amelio heeft meer dan 140 miljoen volgers, waarmee ze het op één na meest gevolgde account op TikTok is. Ze heeft ook een samenwerking met het gearomatiseerde water- en theemerk Muse, wat ze niet altijd duidelijk maakt. In een recent Q&A-bericht werd haar gevraagd: “Wat is er zo speciaal aan de muze-drank?”

Met een fles Muse in de ene hand gaf ze haar antwoord. Voluit: “Deze is vrij eenvoudig. Ze zijn echt goed, en ik vind ze echt leuk. En ze hebben veel verschillende smaken en veel gezondheidsvoordelen, dus.” Ze sloot af met een duim omhoog.

D’Amelio noemde Muse in de beschrijving, maar ze zei nooit dat Muse haar betaalde of dat ze een samenwerking met hen had. Ze maakte ook geen gebruik van TikTok’s tool voor het labelen van merkinhoud, die het platform vorig jaar introduceerde en zegt dat makers ‘moeten’ inschakelen bij het plaatsen van merkinhoud. (Muse en D’Amelio hebben niet gereageerd op verzoeken om commentaar.)

@charlidamelio #answer to @Rafif @drinkmymuse ♬ original sound – charli d’amelio

Patrick Minor, bekend als @ayypatrick op het platform, heeft 10 miljoen volgers en gebruikt regelmatig drankjes van het merk Bang in zijn posts, waarbij hij ze vaak opvallend op een keukentafel of badkamer aanrecht plaatst . Hij tagt het merk in de berichten, maar dat is alles. Niets zegt dat hij is betaald om de drank in zijn berichten te plaatsen, en geen label met merkinhoud. Hij is misschien wel ’s werelds grootste Bang-fan, of hij wordt misschien betaald om de ‘beste energiedrank voor Kyles en Chads’ te promoten. Zijn account maakt dat niet duidelijk, en noch hij, noch Bang reageerden op verzoeken om commentaar, dus er is geen manier om met zekerheid te zeggen.

@ayypatrick 15 SECOND PERSONALITY QUIZ🥰 @voozhydrate #voozhydrate ♬ FEEL THE GROOVE – Queens Road, Fabian Graetz

Dit probleem is niet uniek voor TikTok. Instagram heeft er al jaren mee te maken , waardoor merken voldoende tijd hebben om strategieën voor influencer-advertenties te bedenken voordat TikTok kwam. Tegen de tijd dat het platform nog maar een jaar oud was, was het al overspoeld met gesponsorde inhoud – sommige gelabeld, andere niet.

Maar het niet nader genoemde advertentieprobleem van TikTok lijkt bijzonder slecht te zijn. Er wordt aangenomen dat de app bijzonder verslavend is, waarbij gebruikers veel meer tijd op TikTok doorbrengen dan in apps van concurrenten. En alles is jonger: de gebruikers, de makers en het platform zelf. TikTok ondervindt nu pas enkele van de regelgevende en juridische groeipijnen waarmee zijn collega’s op het sociale-mediaplatform jaren geleden te maken hadden.

TikTok is ook erg populair bij een wenselijke en ongrijpbare demografie: Gen Z. En merken weten dat influencers een geweldige manier kunnen zijn om hen te bereiken.

“Gen Z is erg vatbaar voor de effectiviteit van influencers”, zegt Gary Wilcox, hoogleraar communicatie en marketing aan de Universiteit van Texas.

Er zit veel geld in influencer marketing. Amerikaanse merken zullen in 2022 meer dan $ 4 miljard uitgeven aan influencer-advertenties, voorspelt Insider Intelligence , terwijl Influencer Marketing Hub voorspelt dat de wereldwijde influencer-marketingindustrie in 2022 $ 16,4 miljard waard zal zijn. Slechts een klein deel van de merken en influencers die de wetten omzeilen zal er alle gevolgen van ondervinden, en die gevolgen zijn vaak niet meer dan een klap op de pols, zoals een waarschuwingsbrief of een toestemmingsbevel .

Er zijn een paar redenen waarom misleidende advertenties zo vaak voorkomen op sociale-mediaplatforms, zei Freund. Beïnvloeders en zelfs merken en reclamebureaus kennen de regels misschien niet, vooral als ze klein en onervaren zijn.

“Ze gaan over het algemeen niet onderzoeken wat de juridische problemen zijn,” legde Freund uit. “En in veel gevallen bekijken influencers de contracten die ze met merken of bureaus hebben ondertekend niet echt zorgvuldig.”

MUD\WTR, een bedrijf dat koffie-alternatieven op basis van paddenstoelen maakt, betaalde verschillende TikTok-influencers om zijn product via Influencer Marketing Factory op de markt te brengen. Maar die advertenties waren niet gelabeld – iets wat MUD\WTR blijkbaar niet besefte totdat een verslaggever de links naar hen stuurde.

“We zijn ons zeer bewust van de FTC-wetten rond influencer-marketing en hechten veel waarde aan het elimineren van misleidende advertenties op sociale media”, zei woordvoerder Elizabeth Limbach. “En hoewel we er alles aan doen om ervoor te zorgen dat we ons aan de wetten houden, is het de wettelijke verantwoordelijkheid van de influencer om bekend te maken dat het een advertentie is in hun bijschrift.”

MUD\WTR zei dat het niet langer werkt met Influencer Marketing Factory en zou contact opnemen met de influencers om hen te vragen de openbaarmaking toe te voegen. Maar als het geen programma had om ervoor te zorgen dat advertenties voor zijn producten compatibel waren, kan MUD\WTR gedeeltelijk verantwoordelijk zijn voor de niet-openbaar gemaakte advertentie, ook al is deze via een tussenpersoon gegaan.

“Het is onrealistisch om te verwachten dat je op de hoogte bent van elke uitspraak van een lid van je netwerk. Maar het is aan jou om een ​​redelijke inspanning te leveren om te weten wat deelnemers in je netwerk zeggen’, zegt de FTC in een gids met veelgestelde vragen over aanbevelingen op sociale media.

Zelfs merken en influencers die de regels kennen en willen volgen, kunnen druk voelen om dat niet te doen als ze anderen zien wegkomen met niet-openbaar gemaakte advertenties, vooral als ze een concurrentievoordeel op hen krijgen. En dan zijn er nog de merken en influencers die de regels kennen, maar bereid zijn het risico te nemen ze niet te volgen. Weinig overtreders worden gepakt. Als dat zo is, kunnen de boetes veel lager zijn dan het geld dat ze verdienen met een niet-conforme advertentie.

“Het is een risicoberekening,” zei Freund.

Waarom geheime sponcon zo moeilijk te stoppen is

De Europese Commissie van de Europese Unie heeft onlangs gereageerd op haar bezorgdheid over verborgen advertenties op TikTok en heeft onlangs een overeenkomst bereikt met het platform om “haar praktijken af ​​te stemmen op de EU-regels inzake reclame en consumentenbescherming”. (Het platform werd onder meer beschuldigd van “het niet beschermen van kinderen tegen verborgen advertenties.”) TikTok stemde ermee in om gebruikers een manier te geven om niet-openbaar gemaakte merkinhoud te melden en om berichten van gebruikers met meer dan 10.000 volgers te beoordelen om ervoor te zorgen dat het merk inhoudsregels worden gevolgd. Maar consumenten in de Verenigde Staten hebben nog minder verhaal, aangezien TikTok doorgaans niet aansprakelijk is voor de inhoud die de gebruikers plaatsen.

De FTC is zich bewust van het probleem. Het bureau heeft geprobeerd om in zo duidelijke en eenvoudige taal mogelijk uit te leggen wat de regels zijn en wie verantwoordelijk is voor het naleven ervan. Het zijn niet alleen de makers van inhoud, maar ook de merken en bureaus die hen betalen, die programma ’s zouden moeten hebben om naleving te garanderen.

Die advertentie-onthullingen moeten “duidelijk en opvallend” zijn volgens de digitale reclamegidsen van de FTC . Bijvoorbeeld, het plaatsen van “ad” of “#ad” in de beschrijving is prima, maar niet als het zo ver naar beneden is dat gebruikers op “meer zien” moeten klikken om het te zien. Alleen het merk dat wordt gepromoot taggen – wat veel influencers lijken te doen – is niet genoeg.

De FTC werkt aan het bijwerken van de richtlijnen voor het openbaar maken van digitale advertenties uit 2013, die meerdere jaren ouder zijn dan TikTok. Het onderzoekt ook hoe kinderen bijzonder vatbaar kunnen zijn voor misleidende advertenties. Maar als het gaat om het afdwingen van die richtlijnen, moet de FTC zijn strijd kiezen. Het monitoren van sociale media-advertenties is niet de enige taak van het bureau.

Niet-openbaar gemaakte advertenties zijn “kleine aardappelen, als we er echt eerlijk over zijn”, zei Cutler van Northwestern. “Ik denk dat het een fractie is van wat er op dit moment in het digitale marketinglandschap gebeurt waar de FTC hun ogen op heeft gericht. Ik denk dat ze zich echt zorgen maken over de privacy van gegevens.”

De FTC kan niet iedereen aanpakken, dus gaat ze achter de meest flagrante gevallen aan waar ze een voorbeeld van kan maken. Toen het bureau wellnessmerk Teami in maart 2020 aanklaagde, was het niet alleen over het onterecht openbaar maken van Instagram-advertenties van prominente influencers; het ging ook over ongefundeerde beweringen die ze maakten over de gezondheidsvoordelen van Teami, wat een grote consumentenbescherming is, nee-nee. Teami betaalde uiteindelijk bijna $ 1 miljoen uit, maar de FTC ging niet achter de betrokken influencers aan, waaronder Cardi B en Jordin Sparks. Tien van hen kregen alleen waarschuwingsbrieven van de FTC en slechte pers . De FTC heeft ook een zogenaamde Notice of Penalty Offense gestuurdaan honderden bedrijven die hen lieten weten dat het niet bekendmaken van relaties met endossers hen zou kunnen blootstellen aan geldboetes.

De FTC is niet de enige instantie met handhavingsbevoegdheden op dit gebied. Staatsprocureurs-generaal kunnen merken en influencers ook achterna gaan voor oneerlijke of bedrieglijke praktijken, hoewel dat werk zich vooral heeft gericht op neprecensies, het gebruik van nep-accounts op sociale media om een ​​merk of product populairder te laten lijken dan het in werkelijkheid is, en het maken van valse beweert .

Ook private partijen hebben een beroep. Een reisadvocaatgroep heeft onlangs een reisbeïnvloeder aangeklaagd en beschuldigde haar van het maken van valse beweringen en het niet openbaar maken van betaalde promoties op haar Instagram- en TikTok-accounts. (De rechtszaak beschuldigde de beïnvloeder er ook van te zeggen dat ze sponsoring had die ze niet had.) De groep merkte op dat ze zich genoodzaakt voelde om de rechtszaak zelf te brengen omdat de FTC “niet met haast heeft gehandeld bij het afdwingen van advertenties op sociale media”, en dat ” reisbeïnvloeding is grotendeels ongereguleerd.”

Freund denkt dat we in de toekomst meer rechtszaken zullen zien. “Ik voorspel dat we class action-rechtszaken van consumenten zullen zien over deze regels voor openbaarmaking van sociale media”, zei hij. “Het is gewoon een kwestie van tijd voor de advocaten van de eiser om erachter te komen dat dit een soort claim is die succesvol zou kunnen zijn.” En zodra één rechtszaak succesvol is, zullen er waarschijnlijk nog veel meer volgen.

Voorlopig kunnen gebruikers niet-openbaar gemaakte advertenties rapporteren aan hun procureurs-generaal of de FTC via het frauderapportageportaal . Ze kunnen ze ook aan TikTok melden via de functie voor het melden van berichten, hoewel het vervolgkeuzemenu geen bedrieglijk gelabelde advertenties als reden vermeldt; je moet gewoon “andere” kiezen.

Hoewel TikTok zelf juridisch gezien misschien niet aan de haak is, voor niet-openbaar gemaakte merkinhoud die gebruikers op zijn platform plaatsen, vertelde het bedrijf aan Recode dat het richtlijnen heeft over het openbaar maken van advertenties, en inhoud die deze richtlijnen schendt, zal worden verwijderd. Het platform zei ook dat het een “combinatie van technologie” gebruikt om te screenen op niet-openbaar gemaakte advertenties en dat het meldingen van mogelijke schendingen door gebruikers beoordeelt.

Vorig jaar introduceerde TikTok een schakelaar voor merkinhoud, die makers nu moeten gebruiken wanneer ze merkinhoud plaatsen, hoewel een snelle scan van enkele van de meest populaire makersaccounts aangeeft dat velen van hen dat niet doen. Astrologie-beïnvloeder Cole Prots, wiens @jkitscole-account 3,4 miljoen volgers heeft, vertelde Recode dat hij de schakelaar niet gebruikt omdat “het veel problemen veroorzaakt om goedgekeurd te worden door TikTok”, en hij gelooft dat berichten ermee minder betrokkenheid krijgen.

Het is misschien in het belang van TikTok om zichzelf te controleren

Het probleem is niet alleen dat deze platforms moeilijk te controleren zijn. Er is ook de vraag wie schade lijdt door niet-openbaar gemaakte advertenties en hoe erg die schade is, vooral in vergelijking met de vele andere, aantoonbaar ergere schade die we hebben gezien in sociale media en online advertenties.

“Als ik dit product probeer dat ik nog nooit eerder heb gebruikt, maar deze persoon zegt dat het goed is, en ik probeer het en vind het niet leuk of het doet niet wat ik denk dat het zou moeten doen, dan ga ik waarschijnlijk niet terug en koop dat product terug’, zei Wilcox, professor aan de Universiteit van Texas.

Veel consumenten, zelfs de jongeren, zijn ook slim genoeg om te weten wanneer ze iets te koop hebben, zelfs als de advertentie niet is geëtiketteerd, aldus Cutler. “Generatie Z, jonge kinderen, ze willen deelnemen aan die unieke, organische ervaring”, zei hij. “Ze willen niet verkocht worden.”

Uiteindelijk komt de echte push tegen misleidende advertenties misschien niet van handhavers of de dreiging ervan, maar van de platforms zelf. Tijdlijnen en For You-pagina’s vol duistere advertenties zullen gebruikers uitschakelen en gebruikers zijn waardevoller voor platforms dan wat dan ook.

“Een geweldige manier om uw gebruikers te ergeren is door ze dingen te laten zien waarvoor ze zich niet hebben aangemeld en die ze niet willen,” zei Cutler. Gebruikers willen niet worden gebombardeerd met advertenties, vooral niet als het voelt alsof hun favoriete makers hen proberen te misleiden, of dat de makers niet langer authentiek zijn. Deze gebruikers blijven misschien niet hangen als dat is wat TikTok steeds meer wordt.

“Vanuit mijn perspectief is het grootste risico voor TikTok zelf”, zei Cutler. “Generatie Z, en eigenlijk alle gebruikers van sociale netwerken… die zullen niet eeuwig blijven wachten. Als ze geen geweldige ervaring hebben, gaan ze verder.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Vrijheid van Mening

Nieuw vonnis: zware tegenslag voor Facebook na weer een brutale poging tot censuur

Published

on

facebook

De willekeur waarmee Facebook optrad tegen content heeft nieuwe dimensies gekregen. De Hogere Regionale Rechtbank van Hamburg heeft nu verklaard dat de Meta Group systematisch en opzettelijk algemeen bindende “wettelijke beginselen” schendt bij het verwijderen van inhoud en het blokkeren van gebruikers.

Facebook heeft opnieuw een juridische domper gekregen voor zijn absurde praktijk van verwijderen, in een hogere instantie: de Hogere Regionale Rechtbank van Hamburg  verbood de metagroep om het volgende citaat van de katholieke publicist Johann Joseph Görres (1776-1848) te verwijderen:

“Er is geen goedmoediger, maar ook niet goedgeloviger volk dan de Duitsers. Ik heb nooit onenigheid onder hen hoeven zaaien. Ik hoefde alleen maar mijn netten uit te strekken en ze renden naar binnen als schuw wild. Ze wurgden elkaar en dachten dat ze hun plicht deden. Geen enkel ander volk op aarde is dwaas. Geen leugen kan schromelijk genoeg worden verzonnen: de Duitsers geloven het. Voor een slogan die ze kregen, vervolgden ze hun landgenoten met meer bitterheid dan hun echte vijanden”.

De rechtbank verbood de totalitaire Zuckerberg-gegevensoctopus ook om de getroffen gebruiker die dit had gepost te blokkeren. Dat het citaat überhaupt als reden voor verwijdering en blokkering heeft gediend, is een gevolg van de inflatoire willekeur in de censuur, die in het kader van de Netwerkhandhavingswet uitdrukkelijk werd versterkt door de Duitse politiek. Zoals duizenden keren per dag, zag het bedrijf opnieuw een “schending van gemeenschapsnormen” die niet kon worden gecontroleerd en maakte bezwaar tegen en blokkeerde de gebruiker voor “haatdragende taal”.

Gezien de algemene voorwaarden (AV) is dit terecht, de groep heeft vervolgens haar advocaten in alle ernst voor de rechter laten vorderen nadat betrokkene – zelden genoeg – had besloten om de slag te slaan van een juridisch geschil met de socialemediagigant – een hindernis die velen mislukken omdat hun portemonnee, hun zenuwen of hun leven te goed zijn om ze te verslijten in een strijd tegen windmolens en de noodzaak om dikke planken te boren die hiervoor nodig. De Californische big-tech monopolisten speculeren juist over het feit dat zeer weinig slachtoffers zich zullen verdedigen tegen de illegale en supranationale pretenties;

Des te eervoller wanneer individuen de handschoen opnemen om het perverse anti-vrijheidsbedrijfsmodel van Facebook & Co. de wettelijke grenzen te laten zien. dat zeer weinig slachtoffers zich verdedigen tegen de illegale en supranationale pretenties, speculeren de Californische grote tech-monopolisten in hun acties.

Regels ja – maar niet ongrondwettelijk

In de bewuste zaak bepaalde de Hogere Regionale Rechtbank dat Facebook vorig jaar al ongeldig werd verklaard door het Federale Hof van Justitie (BGH). – Algemene voorwaarden en zogenaamde “community-normen” blijven van toepassing: “Ook is het zo dat [Facebook], volgens de onbetwiste stelling van de eiser, zich niet alleen houdt aan zijn algemene voorwaarden voor het verwijderen van berichten en het blokkeren van gebruikers rekeningen, die volgens de uitspraken van het Hooggerechtshof ondoeltreffend zijn, door ze blijkbaar te bewaren totdat ze vandaag de dag ongewijzigd blijven, maar blijft zelfs sancties toepassen op basis van deze onwettige voorwaarden.

Dus verwijdert en blokkeert ze accounts van gebruikers, al weet ze zeker dat daar volgens de jurisprudentie van de hoogste rechter geen wettelijke basis voor is.” Het BGH nam destijds een concrete beslissing ., dat “Facebook’s Servicevoorwaarden van 19 april 2018 voor het verwijderen van gebruikersposts en het opschorten van accounts wegens schendingen van de communicatiestandaarden uiteengezet in de Voorwaarden ongeldig zijn.”

Destijds klaagden twee gebruikers die ook waren geblokkeerd voor “haatdragende taal” – omdat ze  in 2018 hadden verklaard : “Migranten kunnen hier moorden en verkrachten en niemand geeft erom.” De BGH verleende Facebook het recht om regels op te stellen die strenger zijn dan de strafrechtelijke vereisten van de staat en om berichten te verwijderen en gebruikers te blokkeren als ze worden geschonden; De groep is echter verplicht om gebruikers op de hoogte te stellen van de reden van verwijdering en hen de gelegenheid te geven om te reageren.

In de huidige zaak van het citaat van Görres en de getroffen gebruiker was het de Hamburgse advocaat Joachim Steinhöfel, die al jaren strijdt tegen de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting door internetreuzen, die de rechtbank won. Steinhöfel reageerde op het vonnis: “Volgens de Hogere Regionale Rechtbank van Hamburg is Facebook een opzettelijke, seriële overtreder van de wet. De IT-gigant egaliseert de vrijheid van meningsuiting op zijn platforms en negeert de principes van de rechtsstaat.”

De domheid van de gedachtepolitie

Ook blijkt uit een casus uit 2019 dat Facebook zich met zijn willekeurige schrappingspraktijk niet alleen al jaren schuldig maakt aan voortdurende inmenging in het grondrecht op vrijheid van meningsuiting, maar simpelweg belachelijk isin de VS werd een citaat van de laat-antieke christelijke filosoof en kerkvader Augustinus (354-430) geschrapt als “haatdragende taal”. Het luidt als volgt: “Laten we er nooit vanuit gaan dat als we een goed leven leiden, ons leven zonder zonde zal zijn; ons leven wordt alleen geprezen als we voortdurend om vergeving vragen.

Maar mensen zijn wanhopig en hoe minder ze naar hun eigen zonden kijken, hoe meer ze geïnteresseerd zijn in de zonden van anderen. Je wilt kritiek leveren, niet corrigeren. Niet in staat om zelf om vergeving te vragen, zijn ze bereid anderen te beschuldigen.” Het gebrek aan opleiding, domheid, gebrek aan gewetensvolheid en in ieder geval ongeschiktheid van de verwijderingsteams en de “gedachtenpolitie” die Facebook of de programmeurs van de bijbehorende verwijderingsalgoritmen gebruiken had nauwelijks drastischer kunnen worden bewezen.

Advocaat Steinhöfel vraagt: “Waar is de wetgever? Waarom bestaat de Wet Netwerkhandhaving nog? Waarom denkt u niet aan een forfaitaire vergoeding voor ongerechtvaardigde verwijdering en voor elke dag van illegale blokkering?” Het antwoord hierop is meer dan duidelijk: politici hebben Facebook, Twitter en Co. nodig om het vuile werk van het onderdrukken van en het controleren van meningen voor zichzelf. De instructies voor zelfcensuur om onrecht en ergernis zoals sociale uitsluiting in virtuele netwerken te voorkomen, zijn effectiever en veel minder schadelijk voor de politiek dan directe censuurmaatregelen.

Als gevolg hiervan worden de big data-molochen en sociale-mediagiganten plaatsvervangende agenten van de diepe linkse staat of de facto een staat binnen een staat zelf – door hun eigen rechtsstelsels op te zetten en zo massaal inbreuk te maken op de grondrechten. De ideologische tijdgeestkwesties van gender tot Covid en vaccinatiepropaganda tot klimaatmanie, waar de politiek en de media in het Westen een stevige greep op hebben, worden door de internetgiganten vrijwillig in de hoofden van hun gebruikers gehamerd – in ruil voor belasting en andere voordelen worden de uitvoerder van totalitaire maatregelen die de vrije uitwisseling van meningen belemmeren en zo bijdragen aan de vernietiging van democratische gemeenschappen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Vrijheid van Mening

Elon Musk-fans kunnen de waarheid niet aan

Published

on

musk

Zelfs als de Twitter-deal uit elkaar valt, claimen de fans van Musk de overwinning.

De reacties op de poging van Elon Musk om zich terug te trekken uit een deal om Twitter te kopen, waren breed. Op Wall Street daalde de aandelenkoers van Twitter maandag met 11 procent . Twitter-medewerkers hebben aangegeven dat ze zich verward voelen en wijzen op een gebrek aan leiderschap bij het bedrijf. En dinsdag klaagde Twitter Musk aan en vroeg de rechtbank om Musk te dwingen het te kopen.

Twitter noemt het vertrek van Musk in zijn rechtszaak “een model van hypocrisie” . Het bedrijf stelt dat Musk niet alleen de overeenkomst om het te kopen heeft geschonden op basis van een “gekunsteld verhaal” over spambots, maar dat hij ook een verplichting in de overeenkomst heeft geschonden om het bedrijf niet in diskrediet te brengen. De klacht citeert veel van Musk’s eigen tweets om deze beweringen te staven.

Maar voor zijn volgers probeert Musk dit alles te verdraaien als zijn laatste zet in een lang spel om betere zakelijke praktijken van Twitter te eisen. Musk vertelde de wereld dat hij het bedrijf wilde kopen om ervoor te zorgen dat de vrijheid van meningsuiting op het platform wordt beschermd, en vatte het hele debacle op als een soort morele kruistocht. Sommigen zullen misschien beweren dat de miljardair nu om financiële redenen uit de deal probeert te stappen, maar de fans van Musk scharen zich achter hem en zijn verhaal.

Deze reactie laat zien hoe miljardairs hun beroemdheid kunnen gebruiken om hun imago te controleren op een manier die hen in een halo-effect hult. Zichzelf opwerpen als een figuur die de vooruitgang van de mensheid vooruit stuwt, stond centraal in Musks populariteit, zijn macht en zelfs zijn zakelijk succes.

Hij heeft ook geprofiteerd van het idee dat de intelligentie van een miljardair wordt gezien als evenredig met hun extreme financiële succes: Musk moet dingen kunnen zien en weten die de rest van ons niet kon, omdat hij verschillende bedrijven heeft geleid die hem de rijkste man van de wereld hebben gemaakt. de wereld. En dus, zelfs nu Twitter Musk aanklaagt voor het niet voltooien van een deal waar hij mee instemde, claimen zijn voorstanders de overwinning.

Dat is natuurlijk voorbarig, aangezien de rechtsstrijd nog maar net is begonnen. Musk zette afgelopen vrijdag de eerste stap toen hij in een regelgevende aanvraag zei dat hij de overnameovereenkomst zou beëindigen. Twitter klaagt hem nu aan voor het onrechtmatig schenden van de deal en heeft gevraagd om de zaak in september te behandelen voor de Delaware Chancery Court . Ondertussen moet Musk voor de rechtbank van de publieke opinie verschijnen.

“Het is onze taak om door de presentatie heen te kijken,” vertelde Anand Giridharadas, auteur van Winners Take All: The Elite Charade of Changing the World, aan Recode “Je kunt de waarheid niet spreken tegen de macht als je de waarheid niet spreekt en je bent de machtige.”

Er is reden om aan te nemen dat Musk’s bijna griezelige vermogen om zijn zin te krijgen deze keer misschien niet werkt. Zelfs voordat Twitter hem aanklaagde, voorspelden sommige juridische experts dat de miljardair niet zomaar van de deal zou kunnen weglopen, en de nieuwe rechtszaak versterkt die zaak alleen maar. Twitter beweert dat Musk’s beschuldigingen over misleidende botgegevens te kwader trouw worden geuit, en zegt dat het hem een ​​samenvatting heeft gegeven van de methode die wordt gebruikt om bots en spamaccounts te schatten (Musk gaf aan Twitter toe dat hij de samenvatting niet had gelezen).

Daarentegen zegt Twitter dat het te goeder trouw heeft gewerkt om de zorgen over de bots van Musk aan te pakken, met meer dan 49 tebibytesvan gegevens op aanvraag. Het bedrijf levert ook bewijs dat Musk de geheimhoudingsovereenkomst van het contract heeft geschonden door schijnbaar onjuiste informatie te tweeten over het botsamplingproces van Twitter.

Dat gezegd hebbende, Musk heeft een geschiedenis van het krijgen van zijn zin in de rechtbank . Dit jaar oordeelde de Delaware Chancery Court, die de Twitter-rechtszaak zal horen, tegen Tesla-aandeelhouders die Musk ervan beschuldigden hen onder druk te zetten om een ​​te dure overname van SolarCity, een zonne-energiebedrijf dat Musk mede heeft opgericht, te accepteren.

Musk won ook in 2014 in een rechtszaak tegen de Amerikaanse luchtmacht , met het argument dat de regering ten onrechte een waardevol defensiecontract had gegund aan United Launch Alliance, een joint venture van Boeing en Lockheed Martin, zonder het open te stellen voor een concurrerend biedproces. Als onderdeel van de schikking stemde de luchtmacht ermee in dat het meer concurrentie zou openen voor lanceringen van nationale veiligheidsruimten. Sindsdien is SpaceX uitgegroeid tot demeest waardevolle private ruimtevaartbedrijf .

We weten nog niet wat er zal gebeuren in de rechtbank, die zal beslissen wat er met de deal gebeurt, maar er zijn verschillende mogelijke uitkomsten. De rechtbank zou Musk kunnen dwingen de deal af te ronden zoals afgesproken. Het is ook mogelijk dat hij maximaal $ 1 miljard kan betalen als een ontbindingsvergoeding die in het contract is vastgelegd.

Of Musk zou Twitter kunnen kopen, maar tegen een heronderhandelde, lagere prijs dan $ 44 miljard. De rechtbank kon het ook eens zijn met Musk en oordeelden dat Twitter hem substantieel had misleid over zaken die een “materieel nadelig effect” zouden hebben op het inkomstenpotentieel van Twitter op de lange termijn. Dan kan Musk gewoon weglopen.

Maar wat de rechtbank ook beslist, Musks meest toegewijde fans zullen zijn versie van de saga geloven – dat Twitter heeft gelogen over bots en dat Musk het recht heeft om weg te lopen van deze oneerlijke deal.

Het veranderende verhaal van Musk

Zelfs voor de rijkste persoon op aarde was het kopen van Twitter nooit een goedkope onderneming. Musk moest een aanzienlijk deel van zijn Tesla-aandelen in onderpand geven om de financiering voor de Twitter-aankoop van $ 44 miljard veilig te stellen.

De aandelenkoers van Tesla is gekelderd sinds Musk de Twitter-deal voorstelde. Begin april bereikte het een piek van $ 1.145 per aandeel en ligt momenteel rond de $ 719 . De prijsdaling gaf aan dat ofwel Musk meer Tesla-aandelen als onderpand zou moeten plaatsen, of nog meer van zijn eigen Tesla-aandelen zou moeten verkopen om de Twitter-deal te financieren. En toen de aandelen van Twitter ook aanzienlijk daalden sinds Musk een overeenkomst sloot om het te kopen, was de overname waarschijnlijk nog minder financieel zinvol. De rechtszaak van Twitter zegt zoveel, erop wijzend dat Musk’s verandering van toon precies kwam toen de markt daalde.

Maar in zijn eigen tweets heeft Musk gezegd dat het niet alleen om het geld gaat: het gaat om de waarheid, en het is een kwestie van principe. En hij is gewend om memes te gebruiken om de vermeende oneerlijkheid van Twitter te illustreren en het verhaal dat hij de overhand heeft te pushen.

Sinds de ondertekening van de deal heeft Musk met name aangedrongen op het idee dat Twitter het probleem van nepaccounts, bots en spam heeft onderschat, en heeft hij zelfs aangegeven dat de deal niet kon doorgaan tenzij Twitter transparanter was over hoe het tot zijn doel was gekomen. schatting dat minder dan 5 procent van de dagelijks actieve gebruikers bots waren . Dit verhaal is duidelijk nuttig om de basis te leggen voor een mogelijke exit uit de deal, maar veel van zijn volgelingen lijken te geloven dat Musk daadwerkelijk een standpunt inneemt.

En maandenlang heeft Musk dit geloof gecultiveerd door eventuele misstappen te beschouwen als stappen in een grotere strategie, een met doel en intentie. De miljardair overtuigt zijn volgelingen dat hij gewoon ‘4D-schaak’ speelt, een term die met verschillende mate van oprechtheid wordt gebruikt om iemand te beschrijven die zijn tegenstander altijd te slim af is.

Fans op Twitter en Reddit hebben Musk’s memes over de beëindiging van de deal opnieuw gepost, en prominente figuren van de rechtse media hebben zich achter Musk geschaard en beweerden dat hij de overhand heeft tegen Twitter omdat de waarheid over het bedrog van het bedrijf nu aan het licht zou moeten komen in de rechtbank.

Toen het leek alsof hij van plan was het bedrijf te bezitten, verzon Musk een opzwepende retoriek die het belang van Twitter benadrukte als een vertrouwd platform waar vrijheid van meningsuiting en democratische idealen worden gerespecteerd. Het was een gedachtegang die veel fans geloofwaardig en belangrijk vonden .

Tijdens een interview op de TED-conferentie van 2022 in april sprak Musk over hoe cruciaal vrijheid van meningsuiting was voor Twitter en de democratie als geheel; hij werd begroet met gejuich en applaus. En toch, nu Musk wil terugtrekken uit de overeenkomst om Twitter te kopen, lijken zijn bewonderaars klaar te zijn om die missie op te geven en de beweringen van de miljardair te herhalen dat Twitter over de bots loog.

De gevaarlijke aantrekkingskracht van het miljardairgenie

Het is gemakkelijk in te zien waarom sommigen denken dat Elon Musk een wereldveranderend genie is. Met Tesla en SpaceX heeft hij beloftes gedaan om technologie te gebruiken om de beschaving te redden, en heeft hij sommige daarvan ook waargemaakt. Daarmee is hij ook ’s werelds rijkste persoon geworden en heeft hij nog meer fans en investeerders overtuigd om zijn projecten te steunen.

“Veel daarvan komt van zijn vermogen om dit beeld te creëren als deze man aan de voorkant van wat de toekomst ook zal zijn”, Tim Higgins, auteur van Power Play: Tesla, Elon Musk en de weddenschap van de eeuw , vertelde Recode. “Voor veel mensen is de toekomst Elon Musk.”

Het is gemakkelijk om de allure te zien in de hooggestemde doelen van Musk. Maar soms is zijn uitgesproken toewijding aan het welzijn van de mensheid ook een handige manier om kritiek af te weren, of het nu gaat om de recente beschuldiging van seksuele intimidatie tegen hem, arbeidsproblemen bij SpaceX of racisme bij Tesla . Zijn bewonderaars beschouwen pogingen om hem verantwoordelijk te houden voor zijn acties, zoals die van de SEC , vaak als verzet tegen de nobele, levensveranderende doelen waar Musk voor vecht.

Zelfs onder de elite van miljardairs is Musk opmerkelijk omdat hij zo’n grote, vocale en loyale schare fans heeft die anderen, zoals Jeff Bezos of Bill Gates, gewoon niet hebben. Er worden vaak vergelijkingen gemaakt tussen Musk en Jobs, maar Musk is nog steeds uniek omdat hij een miljardair is die gemaakt is voor het tijdperk van de sociale media, wiens kant-en-klare gedachten constant toegankelijk zijn.

“Een van de dingen die volgens mij veel mensen aanspreken, is dit gevoel van authenticiteit, wanneer hij praat of wanneer hij communiceert op Twitter”, aldus Higgins. “Hij kan bot zijn op Twitter, hij kan grappig zijn, hij kan kwetsbaar zijn, op manieren die je gewoon niet ziet bij moderne CEO’s, of historisch gezien, bij captains of industry.”

Als een fervent Twitter-gebruiker heeft Musk vaak interactie met willekeurige mensen op het platform die anders misschien nooit toegang tot hem zouden hebben. Fans geloven misschien dat Musk zo vaak tweet omdat hij graag met mensen omgaat zonder een PR-buffer, maar zijn aanwezigheid op Twitter heeft een tastbare impact op de prestaties van zijn bedrijven. Alleen al door te tweeten heeft Musk de aandelenkoersen laten stijgen of dalen. Het is vanwege zijn vermogen om invloed uit te oefenen op het openbare platform dat de SEC in 2018 beperkingen oplegde aan wat Musk wel of niet op de site mag onthullen.

Maar hoewel veel van zijn fans Musk lijken te bewonderen voor zijn edgy of oneerbiedige tweets, kunnen sommige van deze tweets – namelijk die over het omverwerpen van Twitter – nu terugkomen om Musk in de rechtszaal te achtervolgen. Om zijn zaak kracht bij te zetten, bevat de rechtszaak van Twitter screenshots van ten minste 13 tweets waaruit blijkt dat Musk het bedrijf de afgelopen maanden in diskrediet heeft gebracht , evenals gevallen waarin hij valse verklaringen had afgelegd over het bedrijf en de stand van de deal .

Nogmaals, het is onduidelijk hoe deze Twitter-situatie zal uitpakken voor Musk. Het wordt duidelijk dat de aanzienlijke invloed van Musk – en de bereidheid waarmee zijn fans nemen wat hij zegt zonder meer – negatieve, reële gevolgen kan hebben. Het gedrag van Musk van de afgelopen maanden heeft al enige schade aangericht , met name bij de medewerkers van Twitter, die hun bezorgdheid hebben geuit over werkzekerheid. Verschillende Twitter-medewerkers zijn gestopt vanwege de aanstaande overname van het bedrijf door Musk.

Deze negatieve effecten kunnen toenemen naarmate Musk zich steeds meer in de politiek mengt en het idee promoot dat de linkervleugel de ‘ partij van verdeeldheid en haat ‘ is geworden in een tijd waarin rechts-extremisme en terrorisme in opkomst zijn .

“Het is echt moeilijk te zeggen wat het effect op lange termijn zal zijn,” zei Higgins. “We hebben de afgelopen jaren gezien dat tijdens Covid, en sommige van zijn standpunten over Covid , enkele van zijn sterkste supporters zich terugtrekken. Maar in sommige opzichten vond zijn stem een ​​nieuwe schare fans, en het heeft zijn aantrekkingskracht vergroot. Hij wordt nu in sommige conservatieve kringen gezien als een held.”

Er zijn aanzienlijke kosten verbonden aan het kritiekloos accepteren van wat de machtigen zeggen – niet omdat ze altijd onbetrouwbaar zijn, maar omdat het een sleutelrol speelt in hoe de rijken nog meer macht consolideren. Een soort cirkelredenering kan de toch al machtigen kracht blijven geven: ze moeten zo rijk zijn omdat ze zo briljant zijn, en omdat ze zo briljant zijn, moet er naar hen geluisterd en vertrouwd worden. Musk rekende op de neiging van mensen om in het genie van miljardairs te geloven om het idee naar voren te brengen dat hij Twitter tijdens deze beproeving een stap voor was.

“Elke heersende klasse in de geschiedenis heeft bepaalde verhalen moeten verzinnen om hun eigen macht te behouden”, zei Giridharadas. “Het verhaal dat ze in dit tijdperk hebben verzonnen, met resonanties maar ook verschillen met verhalen uit vroegere tijdperken, is dat we weliswaar bovenop de problematische verdeling van rijkdom en macht zitten, maar dat wij de enigen zijn die het kunnen oplossen. ”

Zoals Musk het verhaal zou vertellen, is hij niet benadeeld nu hij de deal heeft verzaakt: Twitter is degene die wordt vernederd en hij is de held. En dat is misschien het verhaal dat zijn fans geloven, wat er ook gebeurt in de rechtszaal.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Probleem immigratie tot op het mes: migrantencriminaliteit explodeert

Duitse politie-autoriteiten registreerden vorig jaar ongeveer 20.000 mesaanvallen. Dat zijn bijna 60 aanvallen per dag. Buitenlanders zijn onevenredig vertegenwoordigd onder de daders. Het lokale publiek weet zo goed als niets over de achtergrond… [...]

Worden de Provinciale Statenverkiezingen het Waterloo van de VVD?

Het zal een beetje nieuwsvolger niet zijn ontgaan dat het nogal onrustig is in het land. Van opstandige boeren tot midden- en lage inkomens die gebukt gaan onder de torenhoge… [...]

Essen: wrede burgeroorlog met 400 gewapende Arabieren – de achtergrond is ongelooflijk

Eind juni braken er burgeroorlogachtige schermutselingen uit in Essen. Zo’n 400 zwaarbewapende Arabische clanleden slaan elkaar onder meer met messen en honkbalknuppels in elkaar. Een klein verzoek van de AfD-parlementaire fractie aan… [...]

Viktor Orbán krijgt het Avondland op de kast met het onderwerp ras

Viktor Orbán, de president van Hongarije, heeft kennelijk iets gezegd over ras dat iedereen boos maakt. Nu heb ik van Hongaren begrepen dat de Hongaarse taal geen open speelveld is… [...]

Hoe krankzinnig wil je het hebben

Onder de oppervlakte woekert een abces dat door ontelbare zwaar verwaarloosde polderlandse kwalen wordt gevoed. De pus zoekt al heel lang een uitweg en heeft die nu gevonden met het… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN