do. aug 18th, 2022
chatcontrole

Chatcontrole Hoe kan seksueel geweld tegen minderjarigen worden gekwantificeerd? Er circuleren veel misleidende cijfers – en op basis van deze cijfers pleiten politici voor meer toezicht. Een analyse van de grootste misverstanden.

Chatcontrole – Iets in de miljoenen – dat is een getal dat blijft hangen als je berichten leest over seksueel geweld tegen kinderen. Cijfers zijn nieuws, en als het om ernstige misdrijven gaat, is hun nieuwswaarde hoog. Maar cijfers moeten correct zijn en moeten worden gecontextualiseerd, wat vaak een uitdaging is voor nieuwsmedia en politici.

Dit geldt met name in een voortdurend debat tussen politici, kinderbeschermers, burgerrechtenorganisaties en IT-experts over een nieuw voorstel van de Europese Commissie over de bestrijding van kindermisbruik . Daarin staat dat online aanbieders privéchats moeten screenen als ze daartoe opdracht krijgen. Deze chatcontrole is bedoeld om seksueel geweld tegen kinderen op te sporen.

Het plan wordt ondersteund door cijfers. Zo schrijft de Europese Commissie in haar concept dat er in 2021 bijna 30 miljoen meldingen waren van seksueel misbruik van kinderen op internet. Toch komt deze bewering voort uit een enge interpretatie van de gegevens. Om de voor- en nadelen van chatbeheer te bespreken, is een nadere beschouwing nodig.

Het enorme aantal betekent immers niet dat er bijna 30 miljoen potentiële slachtoffers zijn. In feite is dit aantal niet geschikt om dat zelfs maar te benaderen. Dergelijke cijfers scheppen zonder nadere toelichting een sterk vertekend beeld van de bekende omvang van seksueel geweld tegen minderjarigen online. Hier komt een overzicht van wat er echt achter de cijfers zit – en wat niet.

Van misbruik en seksueel geweld

‘Misbruik’ is een veelgebruikte term voor seksueel geweld tegen minderjarigen. Het is te vinden in officiële documenten, wetten en alledaagse taal. Veel slachtoffers adviseren echter dat het beter is om van seksueel geweld te spreken. De reden: de term “misbruik” suggereert dat er ook een gebruik van mensen zou kunnen zijn; maar mensen zijn geen objecten.

De Duitse federale regering heeft een “commissaris voor vragen over seksueel kindermisbruik” aangesteld. Op een infopagina licht ze de kritiek op de term “misbruik” toe , maar noemt ook een verdienste. Volgens dit is het “precies het misbruik van het vertrouwen van de getroffen kinderen of adolescenten” dat de essentie van deze daden vormt.

Een Amerikaanse organisatie genaamd NCMEC (National Center for Missing and Exploited Children) spreekt ook van misbruik. Het is ’s werelds belangrijkste bron van cijfers over seksueel geweld tegen minderjarigen op internet. Het cijfer dat in het wetsontwerp van de Europese Commissie is opgenomen, komt ook van NCMEC: bijna 30 miljoen (29,3 miljoen). Zoveel meldingen kreeg het centrum in 2021 via zijn CyberTipline .

29,3 miljoen: de meeste rapporten komen van Facebook

NCMEC verzamelt tips over opnames van seksueel geweld tegen kinderen over de hele wereld. Het is een non-profitorganisatie, het geld komt deels van het Amerikaanse ministerie van Justitie, deels van donoren . NCMEC heeft niet gereageerd op persvragen van netzpolitik.org. NCMEC ontvangt voornamelijk meldingen van aanbieders van grote online platforms, maar gebruikers kunnen ook handmatig een online formulier invullen . Als meldingen aan andere landen kunnen worden toegewezen, informeert NCMEC de autoriteiten daar.

NCMEC-rapporten zijn niet representatief voor wat er op internet gebeurt. De meeste meldingen komen uit slechts één bron. 75 procent van alle NCMEC-meldingen uit 2021 komt van Facebook . Instagram en WhatsApp dragen ook veel rapporten bij. Samen behoren de drie aanbieders tot Meta. Hun rapporten zijn goed voor ongeveer 92 procent van alle NCMEC-rapporten.

Chatcontrole
NCMEC-notificaties brengen vooral in kaart wat er gebeurt bij Meta-bedrijven Facebook, Instagram en WhatsApp. – Afbeelding: netzpolitik.org; Gegevens: missingkids.org

NCMEC publiceert ook een uitsplitsing van rapporten per land . Volgens deze cijfers kwamen vorig jaar de meeste meldingen uit India (4,7 miljoen), de Filippijnen (3,2 miljoen) en Pakistan (2 miljoen). Duitsland kreeg ongeveer 79.700 rapporten toegewezen en de VS ongeveer 716.000.

Lees ook:  Trump bedreigt 's werelds meest eco-gevoelige habitats

NCMEC-rapporten van het voorgaande jaar bevatten echter een nog groter aantal. Een enkel rapport kan namelijk meerdere foto’s of video’s bevatten. Dat betekent dat er nog meer verdachte opnames achter de vele meldingen zitten. En dit aantal is een belangrijke tussenstap.

85 miljoen: een groot deel van de opnames zijn duplicaten

85 miljoen, dat is het hoogste aantal uit het jaarverslag van NCMEC. Zo veel foto’s en video’s zijn er in 2021 bij het NCMEC gemeld, altijd met vermoedens van seksueel geweld tegen minderjarigen. Een zeer groot deel van deze opnames zijn duplicaten. Dat wil zeggen, het zijn geen verschillende afbeeldingen, maar dezelfde die keer op keer zijn gemeld. Zonder duplicaten blijven er 22 miljoen unieke opnamen over van de 85 miljoen gerapporteerde.

Als grootste bijdrager heeft Facebook een interne analyse verstrekt . Hiervoor heeft Facebook in beperkte tijd zijn eigen NCMEC-rapporten onder de loep genomen. Het was twee maanden in het najaar van 2020, in die tijd waren slechts zes verschillende video’s verantwoordelijk voor de helft van alle NCMEC-rapporten door Facebook – video’s die steeds opnieuw werden gedeeld. Negentig procent van de gerapporteerde inhoud was volgens Facebook identiek of vergelijkbaar met al bekend materiaal.

De veel geciteerde cijfers van NCMEC beschrijven dus niet echt de omvang van de online registraties van seksueel geweld tegen kinderen. Ze beschrijven liever hoe vaak Facebook kopieën van reeds bekende opnames ontdekt. Ook dat is relevant. Zelfs als dezelfde opname keer op keer wordt gedeeld: elk opnieuw delen is een misdaad op zich. “Voor de getroffenen is dit ondraaglijk omdat ze weten dat het geweld dat ze hebben meegemaakt keer op keer wordt verhandeld en gedeeld”, legt Kerstin Claus, commissaris voor kindermishandeling van de Duitse regering, uit.

Wie echter een exact cijfer wil geven over deze misdaad, zal moeten blijven zoeken naar een geschikt nummer. Ook het cijfer van 22 miljoen unieke opnamen is misleidend. NCMEC blijft analyseren.

5 miljoen: de database van illegale opnamen

Niet alle unieke opnames die aan NCMEC zijn gemeld, vertonen geweld. Zo ontvangt NCMEC ook gevallen van zogenaamde sexting , waarbij tieners elkaar vrijwillig naaktfoto’s van zichzelf sturen. Dit is geen seksueel geweld. Nog een voorbeeld: Daders maken vaak niet-geseksualiseerde foto’s van hun slachtoffers. Deze opnames zijn niet strafbaar.

NCMEC onderzoekt welke foto’s echt criminele inhoud laten zien. Daarbij richten de analisten zich op opnames uit de VS, blijkt uit een rapport van de EU-commissie . “Deze service kan niet worden geleverd voor niet-Amerikaanse rapporten vanwege de veel hogere volumes”, zegt het rapport. Met andere woorden, het is niet duidelijk welk percentage van de 22 miljoen unieke opnames in feite onschadelijk is.

Uiteindelijk zijn er een aantal opnames die NCMEC duidelijk als illegaal classificeert. Ze worden ook wel ‘CSAM’ genoemd, wat staat voor ‘materiaal voor seksueel misbruik van kinderen’. NCMEC voert dergelijke geverifieerde gevallen van CSAM in een database in. In 2021 was dat aantal 1,4 miljoen.

Chatcontrole
Van de 85 miljoen opnames die NCMEC in 2021 analyseerde, waren er 22 miljoen uniek. 1,4 miljoen werden toegevoegd aan de hash-database. – Afbeelding: netzpolitik.org; Gegevens: missingkids.org

De database van NCMEC bestaat niet uit de afbeeldingen zelf, maar uit hashes . Voor het menselijk oog zijn hashes slechts een mengelmoes van karakters. Voor software is een hash als een vingerafdruk die kan worden gebruikt om een ​​afbeelding te herkennen. Op deze manier bouwt NCMEC een filter tegen CSAM: Dankzij de hashes kunnen nieuw ontdekte opnames snel worden vergeleken met de database. Online providers zoals Facebook kunnen deze database zelf gebruiken.

Lees ook:  Het zwarte schaap van de EU

Momenteel bevat de hash-database ongeveer 5 miljoen unieke opnamen. NCMEC heeft deze opnames gedurende vele jaren verzameld. Hashes van de British Internet Watch Foundation waren ook inbegrepen. Vijf miljoen geverifieerde opnames van seksueel geweld – dit aantal is geschikter om de omvang van het probleem te beschrijven. Maar het cijfer onthult nog steeds niet ongeveer hoeveel minderjarigen het betreft. Dat komt omdat de hash-database niet zegt hoeveel afbeeldingen dezelfde persoon tonen.

4.260 keer heeft de NCMEC opsporingsinstanties op de hoogte gebracht

Waarschijnlijk is het meest nauwkeurige aantal dat NCMEC geeft over individuele slachtoffers 4.260. Dat is hoeveel potentiële slachtoffers NCMEC in 2021 nieuw heeft geïdentificeerd en vervolgens de wetshandhaving heeft gemeld. Waarom is dit aantal zo klein?

Seksueel geweld tegen minderjarigen gebeurt vaak over een langere periode. Dit kan resulteren in veel verschillende foto’s en video’s. Vaak worden oude opnames jarenlang keer op keer gedeeld. Een belangrijk onderdeel van het werk van NCMEC is daarom „ triage “. De term is vooral bekend uit de geneeskunde. Als er veel gewonden of zieken zijn, moeten artsen snel beslissen wie als eerste hulp krijgt. NCMEC hanteert een vergelijkbare benadering. Het wil ervoor zorgen dat de “meest urgente gevallen, die waarin een kind mogelijk voortdurend wordt misbruikt, onmiddellijke aandacht krijgen”.

NCMEC-analisten analyseren daarom nieuw ontdekte opnames – blijkbaar alleen voor gevallen uit de Verenigde Staten, aldus het EU-rapport . De analisten proberen de slachtoffers of in ieder geval de vermeende plaats delict te identificeren. Ze gebruiken gegevens die door providers worden gedeeld, zoals IP-adressen. In 2021 ontdekte NCMEC nieuwe gevallen van 4.260 minderjarigen.

Meldingen uit andere landen worden niet door NCMEC onderzocht, maar door lokale autoriteiten. Veel zaken uit de EU komen bijvoorbeeld terecht bij het Europese politiebureau Europol. Het onderzoekt tips voor 19 EU-lidstaten en Noorwegen, zo verklaarde een vertegenwoordiger van Europol op een conferentie in de zomer van 2022 .

Grotere EU-lidstaten doen dit met hun eigen autoriteiten; in Duitsland is dat bijvoorbeeld het Bundeskriminalamt (BKA). Op verzoek van netzpolitik.org zegt het BKA: „Het BKA krijgt momenteel de meeste tips over bestanden met kinderpornografische inhoud van het NCMEC.“ Het BKA verspreidt deze zaken vervolgens naar de autoriteiten van de deelstaten (LKA).

Vele miljoenen: NCMEC-cijfers in het nieuws

Nieuwsmedia slagen er herhaaldelijk niet in om NCMEC-nummers correct te classificeren. Het aantal NCMEC-meldingen beschrijft niet het aantal geconstateerde opnamen van seksueel geweld. Maar dat is precies wat de Guardian beweerde en schreef over “29,3 miljoen afbeeldingen van kindermishandeling”.

De Stuttgarter Zeitung , een lokale Duitse krant, interpreteerde NCMEC-rapporten anders en beweerde dat er in 2020 bijna 22 miljoen “procedures wereldwijd” waren gestart. Maar een rapport is geen procedure.

Het Duitse tijdschrift Süddeutsche Zeitung schreef: “70 miljoen” afbeeldingen en video’s werden in 2019 gerapporteerd aan NCMEC, zonder te vermelden dat in veel gevallen identieke opnames keer op keer werden gemeld”. Maar er is een verschil tussen een miljoen keer hetzelfde beeld – en een miljoen afbeeldingen.

Een te vereenvoudigde benadering van de cijfers is tot nu toe ook bij ons geweest. Zo schreven we in mei dat de NCMEC de afgelopen 37 jaar miljarden foto’s telde van vermiste kinderen. Hier ontbrak een kritische categorisering dat de hash-database met unieke afbeeldingen slechts 5 miljoen afbeeldingen bevat. Wat blijft hangen is het gemompel over vele miljoenen getroffen kinderen, ook al beschrijven de genoemde cijfers iets anders.

Een op de zeven? – schattingen

Dus hoeveel minderjarigen worden getroffen door seksueel geweld? De behoefte aan een antwoord is duidelijk groot – wat kan verklaren waarom NCMEC-nummers zo vaak verkeerd worden geclassificeerd. Helaas kan geen van de NCMEC-nummers die vraag goed beantwoorden.

Een benadering wordt gegeven door onderzoeken die niet uitsluitend zijn gebaseerd op gevallen van online verspreide opnamen. In 2016 presenteerden onderzoekers van de Universiteit van Ulm een ​​paper . De onderzoeken die ze voor die paper evalueerden, gaan allemaal over de vraag hoeveel procent van de mensen seksueel geweld als minderjarige heeft meegemaakt.

Lees ook:  Koch en Soros verenigen zich om het internet te censureren

Volgens de krant lopen de cijfers sterk uiteen, afhankelijk van het onderzoek: van enkelcijferige percentages tot zo’n 20 procent. Een soortgelijke schatting is gepubliceerd door de commissaris van de Duitse federale regering wegens misbruik. Volgens deze gegevens heeft ongeveer een op de zeven of een op de acht volwassenen in Duitsland als minderjarige te maken gehad met seksueel geweld.

Dit in tegenstelling tot een klein aantal bekende gevallen. In 2021 werden volgens het BKA 15.507 gevallen van “seksueel misbruik van kinderen” gemeld in Duitsland. In Duitsland wordt een kind gedefinieerd als een persoon onder de 14 jaar. De NCMEC daarentegen beschouwt alle minderjarigen onder de 18 jaar als “kind”. Deze onduidelijke definitie maakt het nog moeilijker om cijfers uit verschillende staten te vergelijken.

Dit betekenen de cijfers voor chatcontrole

Ondanks miljoenen meldingen leidt slechts een klein deel van de ontdekte opnames van seksueel geweld tot potentiële slachtoffers en daders. De Duitse commissaris voor misbruik Claus schrijft: “Zelfs als dit aantal op het eerste gezicht klein lijkt: hier moeten onderzoeken het meest dringend en consequent worden uitgevoerd”. Volgens Claus zitten hier de huidige aanslagen en gewelddadigheden achter. Kinderen moeten op een heel concrete manier worden geïdentificeerd en beschermd, zegt Claus tegen netzpolitik.org.

Cathrin Bauer-Bulst behandelt het onderwerp voor de Europese Commissie en betoogt op dezelfde manier. Op de „ Child Safety Online Conference 2022 „ verdedigde ze de voorgestelde wetgeving van de EU over chatcontrole. In de eerste plaats is seksueel misbruik van kinderen een offline fenomeen, zei ze. De daders zijn vooral geen onbekenden, maar mensen uit de omgeving van het kind, zoals ouders of opvoeders.

De meeste gevallen blijven echter onontdekt, bijvoorbeeld omdat kinderen te jong zijn om erover te praten of omdat ze het misbruik als onderdeel van hun leven accepteren. Volgens Bauer-Bulst is de digitale ruimte een sleutelfactor omdat veel daders daar netwerken, opnamen uitwisselen en aanzetten tot verdere daden. Volgens deze argumentatie is de geplande screening van miljoenen en miljoenen online berichten een omweg: onderzoekers willen op de een of andere manier aanwijzingen vinden voor nieuwe, potentiële slachtoffers.

Europese Commissie verwacht betere rapporten

Kerstin Claus belicht een ander aspect van chatcontrole. Ook wil de EU-commissie dat aanbieders op zoek gaan naar seksueel contact tussen volwassenen en minderjarigen. Dit wordt cybergrooming genoemd. Voor onderzoekssucces op dit gebied is het noodzakelijk om “op zijn minst mogelijke juridische en technische benaderingen op een onbevooroordeelde manier te bespreken”.

Een woordvoerster van de EU-commissie schrijft aan netzpolitik.org dat momenteel ongeveer 75 procent van de NCMEC-rapporten in de EU kan worden gebruikt. De rest is niet “actionable”, bijvoorbeeld omdat informatie zoals een IP-adres ontbreekt of niet meer aan een persoon kan worden gekoppeld. Volgens de plannen van de Europese Commissie is chatcontrole niet bedoeld om het aantal meldingen te vergroten. “We verwachten niet meer rapporten, maar rapporten van betere kwaliteit die beter bruikbaar zijn voor rechtshandhaving in de EU”, schrijft de woordvoerster.

Talloze experts op het gebied van IT, burgerrechten en kinderbescherming waarschuwen voor chatcontrole . Zelfs ministers van de Duitse regering wijzen het af . Chatcontrole kan ertoe leiden dat onschuldige mensen verdacht worden van foutieve hits. Dit komt doordat automatische herkenningssystemen fouten maken. Bovendien zou chatcontrole fundamentele rechten schenden, zoals de vertrouwelijkheid van communicatie.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Door Indignatie redactie

Auteur en slecht gehumeurde klager

Geef een antwoord